Opinions

De animatiereeks van Tom & Jerry shorts heeft er verschillende met een 3e speler. Hier is het een puppy die door de eigenaar werd gedumpt en waar Jerry zich over ontfermt. Tot grote onvrede van Tom die zijn rust verstoort ziet. Een variant op andere kortfilms waarbij Jerry al bijna de extra 'speler' moet redden van Tom en zo ongewild in de gekende tweestrijd terecht komt. Geen memorabele short, maar wel leuk.

Degelijke thriller met een originele insteek. Is als een alternatief voor de huntinggame films. Voor ons Europeanen misschien wel de bevestiging van de Amerikaanse fetish rond wapens. De opzet is wel veelbelovend en de spanning wordt mooi opgebouwd. Het gezin is vrij clichématig en ook de andere personages vallen weinig op. Dat hoeft op zich niet, maar daardoor stijgt de film ook niet boven de middelmaat. Begrijpelijk dat het uitgevouwen is als franchise, hier is best wel een publiek voor.

Zoals wel meer gelijkaardige franchises verschuift de aandacht van spanning naar actie. En gelukkig maar. Er is meer te zien met enkele kleurrijke figuren. Alles is mogelijk nu. De acteurs zijn wat minder. Frank Grillo is een flauwe acteur. En hier en daar mag het wel wat meer pit hebben. Leuk om te zien, maar meer ook niet.

Je moet het wel aangeven dat de reeks haar (weliswaar gemiddelde) niveau kan houden. Waar veel franchises vanaf deel 2 of 3 stijl bergaf gaan is dit nog wel leuk om zien. B-acteurs met weinig charisma, wat wordt goedgemaakt met enkele relatief kleurrijke figuren. Geen spanning, maar wel voldoende actie. Dit zijn geen topfilms, maar ik zal deel 4 zeker wel opzoeken.

Ik heb wel een waardering voor Prince als artiest. Een groot talent, alhoewel ik met zijn muziek niet altijd veel moet. Het album Purple Rain is best wel de moeite met leuke funky danshits. Dus toch maar eens de bijhorende film opgezet. Daar is toch wel duidelijk dat Prince een genie is in de muziek, maar knullig overkomt in film. Het is niet zo slecht, maar doet soms denken aan de Elvis-films. Van Prince zou je trouwens ook meer creativiteit verwachten. Mooi is de film niet en zowel qua verhaal als acteerwerk is het soms ver zoeken.

De nummers maken gelukkig veel goed en je kan de artiest aan het werk zien op het podium. Fans zullen hier dan ook wild van zijn. Maar als film is dit zeker geen topper.

Een mindere Woody Allen die een romantische komedie maakt. Af en toe merk je nog wel zijn typische dialogen, maar al snel vervaagt het naar een doorsnee romantische komedie met de soms wat kinderlijke stijl van de 80s. Slecht is het ook weer niet, de film kent af en toe haar charme. Maar er is ook weinig chemie tussen Mia Farrow en Jeff Daniels. De liefde voor het oude Hollywood maakt wel wat goed.

Blijkbaar dacht men te scoren met de effecten en 'leuke' gaven die de figuren meekregen. Een verhaal was dus niet nodig volgens de makers, maar daar vergisten ze zich dan toch wel in. Het geheel is een triestige bedoeling, de chemie werkt niet tussen Fanning en Evans. Logisch omdat Fanning nog maar een kind is. Hier had een volwassen vrouw beter geweest. Evans zelf is al niet de figuur om een film te dragen. Lelijke setting, slechte verhaal en weinig flair in deze film. Een misser.

Een hoge score voor deze misdaadfilm. Het is nochtans vrij standaard. Wat we hier zien, komt wel meer voor in dit genre. Gelukkig wordt het nog goed gemaakt door de ruwe aanpak van Refn. En hoofdrolspeler Kim Bodnia trekt de film omhoog. Maar verder heeft Pusher weinig te bieden. Refn had nog veel te leren denk ik. Want de film kent wel wat potentieel. Ik ben dus wel benieuwd naar de sequels. Waarbij ik er van uit ga dat Refn ervaring op heeft gedaan en het alleen maar beter wordt.

De eerste animatie met Tom & Jerry, al komen die namen pas later. En vooral de look van Tom veranderde later nog. Maar toch al de bekende strijd tussen kat en muis, bovendien al direct genomineerd voor een Oscar. Tijd voor verandering bij de Academy Awards, want sinds de start ging de prijs van korte animatiefilm altijd naar Walt Disney. Tom & Jerry wonnen niet, maar maker Fred Quimby wel met een andere animatie. Geen klassieker, maar de toon is alvast gezet.

Beter dan verwacht, maar het is eigenlijk vooral bandwerk dit. Een spinoff die geld moet opbrengen. Puss in Boots is een kruising tussen zorro en de sprookjeswereld van Shrek. Met de nodige knipogen naar bekende films en sprookjes, de ene grap werkt al wat beter dan de andere. Zo kabbelt het geheel rustig voorbij, je had ondertussen gerust kunnen strijken of zo. Maar er zijn animatiefilms die harder op de zenuwen werken.

Iets beter dan de voorganger. Op zich is de animatie niet speciaal, maar er gebeurt genoeg om je de hele tijd te amuseren. Net als de andere films uit de franchise krijgen we ook hier weer fijne verwijzingen naar de sprookjeswereld. Antonio Bandera is geweldig in de titelrol en als Florence Pugh mee mag doen is dat ook leuk meegenomen.

La puta y la bellena is een boeiend verhaal geworden van een schrijfster die ziek is en ondertussen zich verdiept in een nieuw verhaal op basis van enkele foto's en brieven. De stijl past hier wel bij met enkele beelden uit het verleden die uit het creatieve brein van de schrijfster lijken gelopen. Wat ook zo zal zijn denkelijk. De Argentijnse tango als muzikale omlijsting zorgt meteen voor de nodige sfeer.

De film heeft zoveel te bieden, maar mist evengoed de nodige creatieve aankleding om er echt bovenuit te steken. Nu is het gewoon een sterke gemaakte en geacteerde film geworden. Maar soms is 'heel goed' ook niet slecht.