Log

De film blind ingegaan, buiten de wetenschap dat het iets met Shakespeare te maken had. Wat met de titel een evidente weggever is. Wat in mijn hoofd een versie van het verhaal van Hamlet zou zijn, is veel genuanceerder dan dat.

Al meteen in de film vallen de mooie beelden op en met Paul Mescal, maar vooral Jessie Buckley is er een meesterlijke cast die ervoor zorgt dat je meteen in de film wordt opgezogen. Meer nog, de film neemt je bij het nekvel en het duurt tot lang na de film dat die wat loslaat. Het is lang geleden dat ik zo onder de indruk was van een film en ik niet meteen recht sprong in de bioscoop als de aftiteling begon. Een film die ik zeer graag tip en waarvan andere mensen die hem ook al gezien hadden, evengoed onder de indruk waren. Jessie Buckley mag van mij gerust de Oscar voor beste actrice mee naar huis nemen.

Raar genoeg begint deze 2e Ghost Rider beter dan verwacht. Leuke actiescène als opener en de special effects lijken beter te zijn dan de voorganger. Maar al snel valt de film als een pudding in elkaar en is het gewoon een saaie film geworden. Niet per se slecht, maar gewoon inspiratieloos. Jammer, want visueel zag het er al iets beter uit dan de eerste Ghost Rider. Het wordt nergens boeiend of grappig en is een hele lange rit vol verveling.

Deze documentaire geeft geen compleet beeld van de ster, maar toont wel heel veel in amper een uur. Een ideale kennismaking dus met de ster die al vanaf de start met mysterie werd omhuld. Ik heb haar biografie in boek liggen, waarin je uiteraard nog meer komt te weten. Maar wie meer wil weten over de vrouw achter Running up that hill, moet zeker deze documentaire bekijken.

De documentaire is op zich niet memorabel en zal niet snel opvallen tussen andere betere muziekdocumentaires. Ik had vooral qua muziek zelf het gevoel dat ik op mijn honger zat. Maar het is dan weer een verdienste dat de makers genoeg hebben verdiept om ook achter de schermen te kijken. Het geeft een beter beeld mee dan wat we meestal hebben van de superster. Misschien is het ook bijna onbegonnen werk om alle aspecten van Madonna in 1 documentaire te gieten.

Een actiefilm die ongelofelijk rammelt en een kwaliteit met een laag roest heeft, maar toch genoeg entertaint. Het gekende concept van een dorpje dat aangevallen wordt door slechteriken en de held zal het wel oplossen. Met Schwarzenegger op een leeftijd waarop Hollywood haar vrouwelijke namen al lang heeft uitgespuwd jammer genoeg. Hij valt nog mee in een rol die op zijn lijf geschreven is. Naast het blik flauwe bijrollen is er vooral ergernis bij Forest Whitaker die bijna een parodie van zijn cliché filmrollen speelt. Ook Peter Stormare recycleert eerdere rollen als bad guy.

De film werkt enkel door de luchtige aanpak met hier en daar een glimlach en de nodige actie. Een popcorn film die niet lang zal blijven hangen.

In Nederland moet de release nog volgen, maar in Vlaanderen was de film al te zien op het grote doek. En daar kan je best de film ook gaan bekijken want het is visueel een pareltje. De film duurt meer dan 2u en een half en dat is soms iets te lang. Maar veel scènes doen het wel en het oogt enorm mooi. De uitstraling van de jaren 70 in Brazilië is heerlijk neergezet. Het was trouwens de laatste film met Udo Kier die in november 2025 overleed.

Een jaar voor de MCU van start ging waren er 3 Marvel films te zien. De 3e Spider-Man met Tobey Maguire (remember zijn genante dansje), de 2e Fantastic Four film en ook deze Ghost Rider. Met de kwaliteit anno 2007 zakte het vertrouwen in Marvel verfilmingen. De originele trilogieën van Blade en X-Men waren ook al afgelopen, al zou die laatste nog een hoop vervolgen krijgen.

Het idee van Ghost Rider is niet slecht en Nicolas Cage is op papier niet slecht gecast. Maar de uitwerking is zeer inspiratieloos. Het verhaal hangt vast aan clichés en de lelijke CGI doet de film niet goed. Dan heb je een acteur als Cage en dan verpest je het met slechte regie en effecten. Door de slechte films zit bovendien ook het Marvel karakter Ghost Rider voorlopig in de vriezer, buiten een eenmalige cameo en een belofte dat hij toch nog zou kunnen terugkomen.

Mooi getekend, maar verder wel wat cliché verhaal. Ook al is het een mooie moraal. Animator Joe Murray verhuisde enkele jaren geleden van Amerika richting België en deze film werd dan ook gepresenteerd op het kortfilmfestival van Leuven.