Opinions

Deze film heeft eigenlijk alle ingrediënten om een topper te zijn. Een sterke cast, interessante personages, vlot verhaal maar toch is het 'm niet helemaal voor me.

Wat niet meehelpt is de uitdossing van Delon en het is een tikkeltje rommelig. Het tempo is aangenaam niet te hoog terwijl er toch aardig wat gebeurt. Ik vind het ook wel tof dat er allerlei plekken worden bezocht. Al met al wel goed mee vermaakt.

Bijzonder verhaal dat aardig verfilmd is. De sterke cast levert degelijk vakwerk af, maar verder vind ik het geen opzienbarende film. Het personage van de heer Harrelson misschien het interessants en ik heb tijdens het kijken toch wel een hekel aan deze alcoholistische vader gekregen.

Het sentimentele slot waarin al zijn wandaden lijken te worden vergoelijkt kan ik dan ook niet echt waarderen.

Beklijvend drama met sterk acteerwerk. Film komt behoorlijk realistisch over door het verhaal en de settings. Aanrader.

Matige film, bijzonder voorspelbaar en statisch. Geen verdieping van de personages, volledig eendimensionale figuren. Acteerwerk is redelijk. Lijkt in een paar dagen te zijn opgenomen.

Doet me denken aan die series op Disney Channel, alles fel ingekleurd als een computerspelletje. Maar dan op z'n Argentijns. Dit mag gerust een musical genoemd worden, nogal wat poppy liedjes. Acteerwerk niet best, verhaaltje stelt niets voor. Argentijns-Spaans klinkt wel goed in de oren en daarom is het 60 minuten uit te houden. Als je een meisje van een jaar of 12 bent is het misschien best een leuke film.

Het uitgangspunt van een verbitterde man die losgaat tegen alles wat hij verfoeit is al wel eens beter uitgevoerd. Hier wordt het te weinig realistisch en rauw verbeeld waardoor de maatschappijkritiek niet bijtend is. Ook het acteren vind ik weinig imponerend en Roxy is een vervelend personage.

Matig.

Bijna twee uur ondergedompeld in een Hamburgs delirium. Een in grauwe kleuren geschetst milieu waar een zich verbijsterend verhaal heeft afgespeeld, de stank moet ondraaglijk geweest zijn te huize Honka. Zijn woordgebruik is vrij formeel maar zijn daden zijn ronduit ranzig. Wat een leven.

Sterk is dat je het verhaal wordt ingezogen door de aankleding en acteerprestaties en je je toch enigszins kunt inleven in de personages.

Een degelijke Bond, de eerste in de herziening in de zeg maar moderne tijd. Waarin Famke Janssen voor mij de show steelt en lekker dik aangezet met fraai accent die haar tegenstanders vermorzeld, bij voorkeur met heur turbodijen. Voor wat betreft de locaties valt het wat tegen, SInt Petersburg en Cuba op het einde is dan nog wel aardig. Pierce Brosnan heeft wat mij betreft nog niet echt een stempel weten te drukken op het personage James Bond maar levert degelijk werk af.

Lekker begin van deze filn met de scène bij het zwembad en het korte maar krachtige vervolg hierop met een uiterst originele kill.

De heer Goldfinger is een fijne schurk die opereert vanuit interessante locaties en een goed plan heeft. James Bond zelf heeft zich ontwikkeld tot een charmeur die er niet voor terug deinst om vrouwen seksueel te intimideren en zelfs aan te randen. Gelukkig wint zijn charme ook het hart van Pussy Galore. De Koreaanse handlanger met hoed is ook het vermelden waard, een geduchte tegenstander.

Met recht een klassieker dit die fantastisch begint met de beste Bond song en het slot is helemaal des James.

Toffe film wel, mooi geschoten en met een aantal interessante onderwerpen. De fluittaal van Gomera bijvoorbeeld.

De cast doet het ook prima en wat ziet dat Canarische eiland er prachtig uit!

Geinig zijn de deadpan dialogen en de abrupte schakelingen naar een volgend hoofdstuk die er vaak achteraan komen.

Mooi, fel-realistisch portret van een aantal personen die leven binnen een gemeenschap doordrenkt van misdadige praktijken.

Geen mamas die in de spaghetti staan te roeren,espresso, ristretto of bloedfonteinen.

Geweldsscenes worden droog en klinisch in beeld gebracht. De film is zo gemaakt dat de indruk wordt gewekt dat alles zich op dat moment echt zo afspeelt.

De rauwe werkelijkheid, zonder enige romantische opsmuk.

Ik vond het jammer dat de film afgelopen was, ik zat er helemaal in.

Aanrader, vier sterren.

Kijkbare film maar wat gebeurt er op de keper beschouwd toch weinig. Amanda Seyfried tracht dapper de film te dragen en dat lukt ook heel behoorlijk, maar al met al is dit gewoon een niemendalletje.

Sfeervol, mooi gefilmd goed geacteerd. Maar de ontknoping dat vind ik toch vrij matg en dat dilemma? Tja.

Uiterst vermakelijke film waarbij de typisch Amerikaanse sfeer en media raak worden neergezet. Acteerwerk is prima en het scenario bevat een paar geinige twists.

Degelijke film. Het acteerwerk is in orde maar echt sprankelen doet het nergens. Het verhaal wordt te uitgebreid uit de doeken gedaan.

Redelijk.

Film boordevol humor om te lachen. Aangespoord door de uitdagende titel stop ik de videoband IN de videorecorder ( MUHAAHAHAAHA er IN!) Wat een slappe (! hahaha) vertoning deze typisch brave Hollywoodfilm. Blegh.

Aardige film met Florence Pugh, beetje erg Amerikaans met bekende trucjes om de sentimentele kaart te spelen en mede hierdoor wat voorspelbaar.

Toch leuk om gezien te hebben door de sterke cast.

De nerveus makende manier van filmen plus de bijbehorende soundtrack toen recht aan het verhaal waarbij de hoofdpersoon psychopathische trekjes heeft. Acteerwerk is in orde en de stijl daar moest ik even aan wennen maar kan ik wel plaatsen en daarmee waarderen.

Een trits tweede- en derderangs acteurs zet zijn of haar beste beentje voor, tevergeefs.
De grappen en dialogen komen nogal bedacht en geforceerd over. Heb één keer moeten glimlachen, toen de verkopers na de Pearl Harbor speech de Aziatische collega in mekaar beukten. Nou vooruit, Mr Ferrell is altijd wel goed voor een glimlach. Twee keer glimlachen in 89 minuten is veel te weinig voor een komedie.
Flut, 1½ sterretje

Sterkste punt is de prachtige aankleding en aandacht voor details wat leidt tot mooie shots. Daarmee is het ook wel een typische Anderson film net als met de absurde personages waar je nogal wat vaak tamelijke overbodige maar amusante achtergrondinformatie van krijgt.

Toch is de film me niet meegevallen het karakter van Fiennes vind ik een tikkeltje vervelend en het verhaal is ook niet heel bijzonder.

Van Zweig heb ik weleens wat gelezen en hij schrijft ook veel over achtergronden van de excentrieke personages, dat is eigenlijk de enige overeenkomst die ik zo 1,2,3 zie.

Dat zoals onder andere Grunberg schrijft het hotel symbool staat voor de aftakeling van Europa, één van de thema's van Zweig, vind ik vergezocht. Het zal wel.

Tegenvaller dit, met zo'n cast en met best een aantal interessante ingrediënten zoals het werken in een kerncentrale. Film heeft me niet gepakt waar het nou precies ligt geen idee. De montage is ook niet al te vloeiend te noemen en de pacing is niet helemaal in orde.

Warme film van het Franse platteland. Het acteerwerk van de kids vind ik niet eens zo sterk. De film is ook wat gedateerd maar goed. Mooi verhaal en aardig in beeld gebracht.

Onderhoudende film waarin flink wat vaart zit. Dit komt ook door de spilfiguur Raymond die qua postuur, manier van bewegen en gedrag doet denken aan Donald Trump en dan met ADHD.
Het acteerwerk vind ik niet al te best en sommige scènes zijn ronduit potsierlijk zoals die sterfscene van Viviane.
Wel erg vermakelijk dus toch drie sterren.

Ik schrijf liever geen stukjes op deze sympathieke site over films die ik echt goed vind, of maak me er vanaf met wat algemeenheden en het intrappen van open deuren.

Vermoedelijk omdat een dergelijke film tot het gevoel weet door t dringen en het schrijven hierover een vorm van me kwetsbaar opstellen is. Enfin.

Het begin met citaten van Céline gevolgd door een mooie stroom van beeld en geluid is alvast sterk en de kracht van de film neemt eigenlijk niet af. Audiovisueel een genot om te ondergaan.

Ik sluit me daarom aan bij het citaat van Arnon Grunberg d.d. 30 november 2013.

La grande belleza is het beste medicijn tegen depressie dat tegenwoordig op de markt verkrijgbaar is

Sfeervolle film door de locatie in de sneeuw maar op een gegeven moment had ik het wel gehad met het boerengezin en het speurwerk van monsieur Larcher.

Acteerwerk is prima te noemen en het is best een interessante sfeertekening van een Frans dorp in de jaren zeventig maar een tikkeltje langdradig.

Speciaal filmpje dit waarin het kannibalisme toch op behoorlijk realistisch aandoende wijze wordt opgediend. De twee zusjes en het huisgenootje spelen sterk, het is mooi in beeld gebracht. De muziek is ook fijn. Wat betreft de heftigheid vond ik het nog wel wat meevallen.

Ouderwets op het puntje van de stoel gezeten bij het kijken waarbij slechts de zwaartekracht me heeft weten te behoeden van opstijgen.

Deze film geeft een betere indruk van het leven in de ruimte dan al die manisch positieve verhalen van onze nationale held André Kuipers, is mijn bescheiden mening. De tijd vliegt voorbij. Het scheelt daarbij een stuk dat ik een zwak heb voor Ms Bullock die overigens vloeiend Duits spreekt.

Destijds best indruk op me gemaakt, het was nogal een happening. Nostalgisch ja, mooi om te zien hoe talentvol sommige mensen toch zijn. En wat is Bob Dylan me toch een partijtje ongemakkelijk.

Mooie film met fijne muziek en sterk spel van de hoofdrolspelers waarvan de onderlinge chemie goed werkt. Het is een roadmovie die een tijdsbeeld schetst van het rurale Amerika begin jaren zestig.

Aanrader.

Een wat vervelende film met een paar grappige momenten. Het enthousiasme van de heer Rogen is soms aanstekelijk maar dit zorgt nou niet bepaald voor een goede film. Een beetje een KickAss achtig aftreksel maar nu met een overdosis gadgets. Cameron Diaz komt ook nog even opdraven, misschien heeft zij de interessantere rollen de laatste tijd niet meer voor het uitkiezen. Nee, geen aanrader.