Opinions

Op sfeervolle wijze vertelt Medem het verhaal van een paar families in een Baskische vallei. Zij hebben een boerenbestaan en houthakken vormt een manier om status en geld te verwerven.De casting is uitstekend, fraaie boerentronies met bovendien een aantal aantrekkelijke vrouwen.

Alles wordt prachtig in beeld gebracht, het groene landschap, de koeien, de vogelverschrikkerachtige poppen. Ook de muziek is fijn.

De keuze om acteurs te recyclen is om het cyclische van het bestaan op het platteland te benadrukken. Je komt niet vooruit en ondanks de schoonheid wil iedereen dan ook weg. Zelfs de koeien.

Best een geinig filmpje. Hierboven zijn al een paar momenten genoemd die wel aardig zijn.

Het acteerwerk is matig, ook geen heel bekende cast maar het script met toch wat min of meer gewaagde dingen en een burgerlijk gezin in crisis is in orde.

Mooie naam trouwens Amalia Yuno, het is nog wel nog niet 1 juno maar toch.

Saaie film met een mis gecaste Tom Cruise. Ook de talloze accentjes versterken de geloofwaardigheid niet. Zonde van de tijd als je het mij vraagt.

Mwah. Het probleem van deze film is in mijn ogen het tempo dat wordt aangehouden om het verhaal van Vallanzasca uit de doeken te doen. Het is af en toe net een videoclip. Alles ziet er prima uit maar dit levert nog niet de mogelijkheid op om een band met de personages te krijgen. Het maakte mij weinig uit als er weer iemand uit de weg werd geruimd. Gemiste kans.

Stijlvol gefilmd dit nogal simpele verhaal over een seriemoordenaar te Düsseldorf in het Interbellum. De hoofdrollen worden sterk vertolkt en ik heb gewoon een beetje te doen met de sympathieke Anna. Wat hierbij zeker helpt is dat Mme Pisier een mooie vrouw is.

De film heeft de tand des tijds goed doorstaan.

Laat ik met het positieve beginnen; Ms Proske als Bella vind ik aantrekkelijker dan de immer chagrijnig kijkende Ms Stewart uit de Twilight saga. Helaas is de satire niet echt scherp en dus niet grappig. Dit maakt de film weinig onderhoudend. Toch behoort dit broddelwerk niet tot de slechtste films die ik ooit heb gezien.

Een wat al te kluchtige vertoning naar mijn smaak die zo nu en dan best grappig is. Maar de meeste maatschappijkritiek en dergelijke gaat langs mij heen omdat ik geen Spanjaard ben.

Prima filmpje dat gedragen wordt door Sigrid ten Napel. Echt een talent deze jongedame. Ook de rest van de cast doet het prima.

Sobere documentaire met een flamboyante trainer en vooral Badr Hari is gezien wat we nu weten interessante materie. Toen al een groot talent en weinig spraakzaam.

De andere vechter is minder boeiend en knokt voor zijn kapperszaak.

Redelijk.

Geinige film, ongelofelijk hoe ze die jaren zeventig vibe erin hebben weten te krijgen. De vele fietsen, de kleding et cetera.

Poelvoort heeft een geweldige kop voor deze rol en heeft daar haast genoeg aan. Veel tekst heeft ie niet.

Het laatste halfuur had van mij eigenlijk niet meet gehoeven maar in het eerste uur van de film paar keer goed gelachen.

Het blijft verbazen hoeveel mensen in sprookjes geloven. Het verhaal had ook in 30 minuten verteld kunnen worden.

Prima film, goed acteerwerk, levensechte situaties en dialogen. Een aantal mannen veelal van middelbare leeftijd raken in een situatie waarin je niet wil raken. Sommigen raken alles kwijt, anderen weten iets beter om te gaan met hun situatie. Ik heb hier wel van genoten, maar helemaal ondersteboven ben ik er niet van.

Het plot van deze thriller lijkt in eerste instantie zo doorzichtig als de blousejes die Tjitkse Reidinga draagt. Zij is overigens wel de aanleiding dat ik ben gaan kijken want ik vind haar een aangename actrice.

Maar na nog een twist vliegt het toch al weinig overtuigende verhaal uit de bocht, een boek van Saskia Noort zal ik dan ook niet gauw lezen.

Enigszins onderhoudend is de film wel, maar echt spannend mwah daarvoor is het toch wat te bezopen allemaal. En dan dat einde, tja.

Het acteerwerk, ook dat van mevrouw Reidinga, is niet om over naar huis te schrijven. Wel ziet het er allemaal gelikt en goed afgewerkt uit in deze film, zeker voor Nederlandse begrippen.

Matige verbouwing.

ik vond dit echt een hele toffe film, voor mij levensecht. Millenial stuff. Mooit gefilmd, sterk geacteeerd. Tijdje teruggezien maar toch nog even een berichtje.

Met een titel als El Verdugo had ik eerlijk gezegd een ander soort film verwacht. Ik vind het meer een drama-komedie met zo nu een dan de trekken van een klucht.

De film is in stemmig zwart-wit geschoten en schetst een interessant tijdsbeeld van de Spaanse maatschappij eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Ook het acteerwerk is in orde, met name de innemende beul op leeftijd Amadeo gespeeld door José Isbert is fijn om naar te kijken.

inderdaad ontnuchterend om te zien dat ook de sober levende Amish voor wie op email nog een taboe rust, pronken met hun paarden. Sowieso interessant om zaken van het leven in zo'n gemeenschap te zien.

Wat ik jammer vind aan de documentaire is dat wanneer het spannend wordt, de gelovigen hun mond houden en switchen van onderwerp.

Pretentieuze en weinig onderhoudende film. Wel fraai in beeld gebracht. Acteerwerk is redelijk maar het verhaal is magertjes en de dialogen komen geforceerd over. En de ontknoping, tja.

Film met sfeer en stijlvast, het Madrid van begin jaren negentig wordt leuk neergezet. De cast doet het goed. Ook zit er àf en toe wat humor in de film vooral in de dialogen van de kinderen. Van het horror genre ben ik niet echt een fan maar deze film was best onderhoudend.

Eindelijk eens de tijd gevonden om wat klassiekers te bekijken. Een interessante kijkervaring, maar door mijn torenhoge verwachtingen een tikje teleurstellend. Het is een ijzersterk verhaal en Kim Novak is een aantrekkelijke dame maar ik had wat meer suspense verwacht in plaats van romance. De heer Stewart komt wat over als een stijve hark, maar dat kan ook iets van het tijdsgewricht zijn. Sowieso vind ik dat soort dingen grappig om te zien zoals de grote sturen en de montage wanneer de auto onderweg is en het roken in winkels enzo. Al met al uitstekend vermaakt.

Comedy met Harold en Kumar waarvan de poep en piesgrappen van een vrij bedenkelijk niveau zijn. De drugsgerelateerde grappen vind ik een stuk meer geslaagd zoals wanneer Kumar een auto blauw doet staan van de rook uit z'n pijpje en vervolgens erachter komt dat er nog een baby achterin zit. en het is jammer dat alles op een typisch Hollywood-kerstfilm einde uitdraait waarbij alles maar dan ook alles goedkomt. Het tienerfeestje vind ik ook wel fraai over-the-top neergezet, maar het niveau van deel I wordt nergens echt bereikt.

Geinig wel en tamelijk origineel voor Nederlandse begrippen. Ik vind Sanne Vogel en René van 't Hof sowieso vaak wel aardig acteren. Beetje een Allo Allo vibe ook door het taalgebruik. Aardig wat omwentelingen en precaire situaties in korte tijd.

Leuk!

Vrij saaie film van Moodysson waarvan ik betere films heb gezien. Misschien is het omdat ik weinig tot niets met de protagonisten heb, zou kunnen. Zo gauw andere personages in scenes verschijnen vind ik het aardig worden maar de hoofdmoot van de film vind ik vrij vervelend.

Prachtige accordeon battles en fraaie landschappen kleuren deze film waarbij ook behoorlijk wat aandacht wordt geschonken aan bijgeloof en de daarbij behorende praktijken. Interessante en ontspannende kost.

Sterk, hoewel het mij wat tijd heeft gekost om lekker in te film te komen. Moest nogal wennen aan de personages en het aangeschoten toeristen Engels wat ze spreken. Zeker na de omwenteling is het mede door de manier van filmen, haast hypnotiserend om te volgen.

Film doet me wat denken aan Pusher en in de verte ook wel wat aan het werk van Gaspar Noé.

Een dialoog-gedreven film van Chileense bodem, waarbij de meeste gesprekken zeker voor een feestje thematisch gezien nogal zwaar zijn. Uitzondering is het vraaggesprek met de twee jochies waarbij Andres waardig blijft antwoorden op de ongegeneerde vragen van de heren, voor mij de mooiste scene van de film.

Het tempo is zoals ook wel te verwachten valt van een registratie, traag en niet ieder gesprek is boeiend. Zo vind ik het hele gebeuren met de media naranja van de hoofdpersoon nogal saai en dit vormt wel de hoofdmoot van het verhaal.

Ik sluit me aan bij Decec, redelijk.

Sterke film over het trieste leven van Sabina Rivas, alhoewel zijzelf toch aardig de moed erin weet te houden. Mooi gefilmd, prima acteerwerk en belangrijke thema's worden aangesneden. Op het einde komt alles als het ware samen wat ik enigszins rommelig en gejaagd over vind komen. Ook zit er bar weinig luchtigheid in de film.

Sterke rol van Greisy Mana.

Goed verhaal met levensechte personages en de beelden uit Uruguay ogen authentiek. Acteerwerk is ook behoorlijk. Het dilemma is invoelbaar. Leuk om gezien te hebben.

Blue is the warmest color, een intiem portret van de verrukkelijke Adèle. Visueel vooral interessant door de aanwezigheid van Adèle, voor mij een grote en zeer aangename ontdekking.

Of de film kan worden beschouwd als typisch coming of age - wat een onfraaie term voor een fraaie Franse film als dit is dat trouwens, mwah.

In mijn ogen maakt Adèle een ontwikkeling van haar seksuele identiteit door maar verder? Ook ontbreken de interne monologen en voor het hoofdpersonage vaak verhelderende dialogen die je in dergelijke films aantreft.

Vier sterren voor Adèle en de geïnteresseerden onder u kunnen het blog van de heer Grunberg lezen over deze film.

Inauthentic - Arnon Grunberg

Kijkbare film met Juliette Binoche als de succesvolle zakenvrouw Marie die de laatste 15 jaar van haar leven vergeten is. Mme Binoche lijkt in deze prent nogal op minister van Volksgezondheid Edith Schippers en maakt zich zo nu en dan schuldig aan overacting. Al met al heb ik met toch redelijk vermaakt met het geheel.

Degelijke film over dierenactivisme en een ontluikende relatie tussen een inspecteur en een dierenarts.

Onderhoudend, met aardig acteerwerk.