Opinions

Gezien op TV5, zeer onderhoudende film. Als kritiek de toch wel erg frequente flashbacks. Zie Romy Schneider graag in een film, maar zie toch vooral Romy Schneider. Een aantal films uitgezonderd.

Na een fijne introductie komt het omslagpunt van de film bij het uit elkaar gaan van het gezin.

De goedzak en chirurg verandert om begrijpelijke redenen in een wraakzuchtige moordmachine. Prima neergezet door Noiret.

Wat ik wel nogal dom vind is dat je je gezin naar een kasteel stuurt dat uitstekend dienst kan doen als uitkijkpunt en fort, dus ook voor de vijand.

Al met al een prima film.

Best een aangename film. Het gebeuren bij de paardenveiling is boeiend en op een prachtige locatie. Tanya Roberts als Stacey misstaat daar zeker niet ook al komt ze slechts even langswippen per helikopter.

De schurk Zorin wordt door Christopher Walken lekker dik aangezet en ik moet zeggen dat Grace Jones mij ook wel weet te overtuigen.

De slotscènes in San Francisco zijn behoorlijk spannend en ik kan best begrijpen dat mevrouw Roberts hét sekssymbool van de jaren tachtig is geweest.

Een waardige afsluiter voor de heer Moore.

Aangename film met mooie beelden en een prettig tempo.

Erg fijn vind ik het dat de herrie die tegenwoordig bij films lijkt te horen, is vervangen door stilte.

Af en toe wat pianomuziek, waar ik overigens een liefhebber van ben en verder getjilp van vogels en het geluid van krekels. Ook het onderwerp spreekt me aan: het roer radicaal omgooien om anders te gaan leven.

Was ook in de stemming voor een dergelijke film zo net na een drukke werkweek.

Een zwartwit pareltje van Buñuel wat mij betreft, verteld met vaart en met een prachtige hoofdrolspeelster. En meer rechtoe rechtaan dan de meeste andere films van Buñuel.

De vrome non Viridiana wordt door haar moeder overste min of meer gedwongen om in te gaan op de uitnodiging van haar oom om hem te bezoeken. De moeder overste handelt waarschijnlijk uit financiële motieven. De oom, wiens vrouw is gestorven tijdens de huwelijksnachten en opvallend veel gelijkenis vertoond met Viridiana, heeft een pervers incestueuze drijfveer.

Voor wat volgt, zie de analyse van de heer Phoenix. Bij zijn docent had hij wellicht nog bonuspunten kunnen scoren door te wijzen op de overeenkomsten met Vertigo van Alfred Hitchcock hoewel niet direct gerelateerd aan metaforiek.

Goed kijkbare film over het leven van een non. De non zelf komt op mij weinig sympathiek over overigens. Weinig echt vervelende stukken al hoewel dat heel erg zweverige en dat gezing van mij niet hoeven.

Heeft mij niet kunnen bekoren dit. Vrij saai en dat home video gebeuren heb ik nu ook wel gezien. Nog een mini twist op het eind voegt ook weinig toe. Matig.

Servillo draagt moeiteloos de film maar het script bevat wat al te veel kluchtige grappen en groteske situaties. Door eerdergenoemde acteur blijft het allemaal kijkbaar maar op de keper beschouwt geen echt sterke film.

Leuk.

Het ziet er allemaal verzorgd uit, de cast is aangenaam het script vraagt hier en daar om wat overacting maar dat is niet hinderlijk. Wel vond ik het personage van de vader een tikkeltje overbodig.

Het meisje dat gespeeld wordt door Mafalda Carbonell fleurt vrijwel elke scene op waar ze in zit, erg knap.

Hartverwarmende film.

na het lezen van de synopsis hield ik rekening met een musical achtige roadmovie maar dat is niet het geval. Het is een Aardige film met mooie beelden van het Spaanse landschap, fijn acteerwerk en heeft iets hartverwarmends.

Erg fijne film. Afgezien van de schoonheid doet het verhaal dat in 12 schilderingen wordt verteld realistisch aan. Nana is een echte persoon. Ik vond dit veel beter dan de debuutfilm van Godard.

Tof dat het geluid in eerste instantie uit apparaten komt en niet rechtstreeks uit het hoofd wat toch minder wijst op klachten van psychotische aard. De film is sfeervol, het acteerwerk aardig maar horror kan mij helaas niet vaak bekoren. In plaats van het bovennatuurlijke zie ik liever een logische verklaring.

Het is toch vaak een bepaald slag volk dat aan de touwtjes trek in het voetbalgebeuren. De familie Derks wordt in deze documentaire bepaald niet in het zonnetje gezet. De trainer lijkt vooral een grote trainer te spelen en hoewel zeer betrokken, blinkt de man niet uit op het communicatieve vlak. Zie de tenenkrommende scene met de Zweeds-Servische spits.

Door het geduld van de maker en de fraaie muzikale omlijsting een aardige document over een turbulente periode in het bestaan van Achilles '29. Wel vanuit een behoorlijk negatieve invalshoek gemaakt, de supporters van Achilles komt niet of nauwelijks aan het woord.

Vrij originele film met sterke, absurde elementen maar af en toe echt te flauw en dan niet grappig.

Het stemmige zwart-wit kan ik ook niet helemaal plaatsen maar al met al toch wel een aardige film.

Van 4,5 naar 5 wat een mooie rol van Ms Cruz . Ben een groot fan van de Spaanse cinema, dit is een van haar pronkjuweeltjes mijns inziens. Ook Chus Lampreave (Tía Paula) is een geweldige actrice die vooral in komische rollen, zoals ook hier, schittert.

Behoorlijk geacteerd drama waarbij vooral de pleidooien sterk worden neergezet. Het verhaal is op zich interessant maar als film mis ik wel wat staaltjes scenario schrijven en cinematografie met name.

Best een aardige film, zeker voor Nederlandse begrippen. De schoonfamilie van de politicus is grappig met leuke teksten en het politiek opportunisme is geinig verbeeldt. Wel zitten er een aantal moeizame dialogen in die film. Dit heeft ook te maken met het acteerwerk dat niet van de hele cast voldoende is.

Sterk geacteerde film over een zwarte bladzijde in de Spaanse geschiedenis en waarover in Nederland niet al te veel over bekend is. Vooral León bevalt me als de wat onnozele Pepita.

Ook de aankleding en het verhaal zijn prima in orde.

Aanrader als je dit soort historische drama's kunt waarderen.

Visueel aantrekkelijke film die een prachtig en simpel verhaal verteld. Ingetogen enmet ijzersterk acteerwerk van de cast, met name de jonge Ivan is goed. Absolute aanrader dit.

Mooie beelden plus een paar intrigerende scenes maken het voor mij nog geen onderhoudende film. Zo naar het einde toe, rondom het feest, neemt de spanningsboog een aangename vorm aan om richting het einde weer te ontspannen. Het geluid vind ik vrij slecht, acteurs zijn soms moeilijk te verstaan.