Opinions

Pff wat een zwartgalligheid en moedeloosheid. Als je denkt dat het na een paar vreemde ontwikkelingen niet nóg meer bizar kan, krijg je juist nog meer voor je kiezen.

Respect voor de makers van de docu; de hoeveelheid dozen met papier, tv-fragmenten, audio-opnames, interviews etc. moet oneindig groot zijn om daaruit een selectie te maken.

Wat gelijk ook aangeeft dat een selectie sowieso de kijker in een bepaalde mate stuurt, maar dat is bijna inherent aan een docu. En het neemt niet weg dat het indrukwekkend is. Niet alleen de onrechtvaardigheid maar ook de wijze waarop de docu in elkaar gezet is. Goede sfeershots en muziek tussendoor (had meer gemogen), een paar cliff hangertjes, slimme opbouw naar het einde toe, etc. Kan geen fictieve rechtbankfilm tegenop. Je kan het ook haast niet verzinnen. Erg indrukkende docu.

Na tien afleveringen ben ik er nog niet uit of Zellner een AI robot is of mens. Maar goed, overtuigende kwaliteiten heeft ze wel. Even los gezien van de eenzijdige benadering en bepaalde tactieken van ‘r.

Desondanks heb ik me ermee vermaakt, net als vijf jaar geleden met het eerste seizoen. Het blijft een boeiend schouwspel, met uiteraard opnieuw in het achterhoofd dat de docu hoofdzakelijk één invalshoek hanteert. Vind vooral de kwestie rondom Brendan interessant. En Nirider, mooie vrouw.

Ik blijf me er wel over verbazen dat er zoveel experts zijn die elkaar compleet tegenspreken, al dan niet gebaseerd op twijfelachtige experimentjes, zoals ook in bijvoorbeeld The Staircase. Dan bedoel ik experts op het gebied van bloedspetters, gedrag etc., niet experts in onomstotelijk, (bio-)wetenschappelijk onderzoek (DNA).

Of de familie van Halbach ook blij is met al die (media-)aandacht en protesterende mensen die denken alle juridische ins en outs te kennen na het zien van televisie... Moet er niet aan denken eerlijk gezegd. En dan las ik dat er waarschijnlijk nog een docu over deze zaak komt, Convicting a Murderer, die meer de andere invalshoek vanuit het OM hanteert.

Kennelijk een garantie voor hoge kijkcijfers en ik zal die dan denk ik ook gaan kijken. Blijf het interessant vinden en vult de loze uurtjes prima in.

Prima serie, had ik niet verwacht vooraf. Zat er na de eerste aflevering al in. Ook al weet je hoe bepaalde dingen gaan aflopen (misschien vanuit de werkelijkheid, maar sowieso al gelijk via de serie zelf en de verschillende tijdslijnen), toch weten de makers er spanning in te brengen. Best knap gedaan, vooral vanwege de goede score/muziek en de opbouw van het verhaal, bijvoorbeeld over het leven van Ted (z'n jeugd en het 'heden'). Intrigerende kerel en overtuigend geacteerd.

Tuurlijk is het een en ander gedramatiseerd met clichés zoals de 'clash' tussen één agent en de bad guy (waarbij de agent uiteraard de bekende privéproblemen heeft), maar storen doet het niet, omdat de serie de aandacht vast blijft houden tot en met het einde. Goed.

Op zich niets nieuws onder de zon: een serie over een seriemoordenaar, met veel verwijzingen naar Silence of The Lambs (zoals natuurlijk de hulp van een gevangene, maar ook bijvoorbeeld de insecten en de nachtkijkers). Het steekt aardig goed in elkaar met fijn, rustig camerawerk en op momenten is het spannend.

Er zijn veel, veel verrassinkjes en twistjes. Die maken het boeiend maar eigenlijk zijn het er te veel waardoor je je er onbewust op in gaat stellen en cruciale dingen voorspelbaar worden, zoals in aflevering 5, dat de dader een travestiet of transseksueel is, en dat de familievriendin de dader is. Het shot van haar in de auto wanneer Damien de psychiater belt, bevestigt dat vermoeden al.

Verder kan ik in series vrede hebben met domme handelingen, maar dat slechts één persoon een seriemoordenaar bewaakt - haar ontsnapping voel je op je klompen aankomen - en dat ze met een los dragend zendertje de wijde werel wordt ingestuurd gaat me dan te ver.

Jammer, want het doet afbreuk aan een verder best aardige serie. Na Glacé en Une Chance de Trop gezien te hebben is dit dus nog een Franse serie die me niet helemaal ligt. We zullen denk ik nooit vriendjes worden (terwijl ik dat wel ben met Franse films). Hopelijk brengt Les Témoins daar verandering in.

Niet gek gedacht; het komt van dezelfde schrijver als van Bron

Prima serie met inderdaad lekker duistere muziek, zoals de openingstrack van The Bug. De vaart zit er goed in en het is redelijk mysterieus (plot en sfeer). Vooral de eerste afleveringen zijn sterk.

Richting het einde vond ik het wat minder worden. Iets te veel van het goede naar mijn smaak; de ontwikkelingen, het aantal verdachten en het raadselachtige gedrag van Marcella als de (uiteraard...) gemankeerde rechercheur. Die toestanden van haar zijn wel leuk verfilmd, en desondanks is het een goede crime-thriller die geen moment verveelt.

Pff inderdaad, hoe zwartgallig wil je het hebben. Lobotomie zie je al niet vaak in films, laat staan in series... laat staan bij kinderen... Aardig gek. Heerlijk tweede seizoen dus! Prima sfeertje, tempo, acteerwerk en rode draad van het moordmysterie. Niet alle verhaallijntjes zijn even interessant zoals de broer en zus met baby, maar het geheel is lekker duister en boeiend. En dat terwijl het zich allemaal grotendeels bij daglicht afspeelt. Knap gedaan.

Nu heeft in iedere crime thriller de rechercheur een paar flinke, persoonlijke issues (drank, drugs, gescheiden of alles tegelijk) en Marcella is een uitvergroting daarvan. Een tikkeltje overdreven zelfs, wat zij allemaal voor de kiezen krijgt... Eigenlijk slaat het nergens op dat ze na een tegenslag - zoals een pedofiele verdachte die haar huis binnendringt en nét niet toekomt aan verkrachting van haar kind -, twee scènes later al scherp een verdachte of getuige aan het verhoren is. Onmenselijk om dan nog zo te kunnen werken, maar oké. Het draagt wel bij aan de grauwheid van alles.

Het einde met de zelfverminking past goed in het soms lugubere karakter van dit seizoen. Vreemd dat deze serie niet echt veel bekendheid heeft, althans niet zoveel als andere crime-series. Verdient meer wat mij betreft. Hopelijk volgt er een nieuw seizoen!

Oké vooropgesteld ben ik veel meer van de ‘menselijke’ horror dan van de bovennatuurlijke horror die serieus wil zijn. Die laatste doet het bij mij alleen goed als andere aspecten er echt boven uit springen, zoals sfeer (Penny Dreadful), setting en camerawerk (The Shining) of suggestieve kracht (The Blair Witch Project).

Bij House on the Haunted Hill kom ik er maar niet verder in... Maar Marianne heb ik er doorheen gemept. Wat een lekker ongepolijste sfeer, grauw, smoezelig met een paar freaky scenes. Het heeft zo’n rauw , Frans randje, dat me een beetje doet denken aan de Franse horrorfilm wave in de zeroes. Dat maakt sommige cliché’s en schrikmomenten behapbaar.

Zo is de ‘heks’ goed gecast en gespeeld. D’r lelijke kop, gore rok, de starre blik in d’r ogen wanneer ze langdurig in haar arm blijft snijden Dat soort momenten en de sfeer doen het ‘m. Jammer dat die een stuk minder worden vanaf aflevering vijf (met de terugkeer naar vijftien jaar geleden en zodra Marianne telkens een ander lichaam ‘kiest’).

Gelukkig zijn er geen al te vervelende personages. Wel af en toe een ongepast aanvoelende soundtrack, maar de rest van de geluidsband is onheilspellend. De montage mag er ook zijn, beetje distorted af en toe en Emma is spot on.

Wjah heb me erg vermaakt met Marianne, eindelijk weer een gave horror-serie. Eerste helft 4,5*, tweede 3 - 3,5*, voordeel van de twijfel.

Prima kijkvoer. Doet me in veel opzichten denken aan Bron: de vreemde moorden, de samenwerking met een buitenlandse rechercheur, de toedracht van de moorden, etc. Maar het kan niet tippen aan die serie (wat geen schande is).

Wel sfeervol gebracht, met die Lapland-setting en de theme muziek. Kleine stoorpuntjes vind ik het achtergrondverhaaltje van de Franse rechercheur en dat de serie gaandeweg aan kracht inboet waardoor het niet zal beklijven.

Heerlijke misdaadserie - wie is de dader? En zelden is dat en/of het motief te raden omdat er op het allerlaatst een of ander bizar nieuwtje komt dat alles verklaart. Ook het foefje van 'degene van wie je het het minst verwacht, is de dader', gaat niet vaak op.

Verder een heerlijk kneuterig Engels plattelandssfeertje met keurig witte tuinhekken, prachtig bijgehouden tuintjes en leuke cottages. Aankleding is geweldig wat dat betreft. Heb gelezen dat ze soms dagen moesten wachten met het draaien omdat het telkens regende en ze wachtten op een schaars zonnetje zodat het er mooier uitzag.

Leuk ook dat er in iedere aflevering wel een thema, bepaalde hobby of sport centraal staat. Van jagen tot roeien, tennis, een leesclub, tuinieren of (andere) typisch Britse dingen. Het contrast tussen al die lieflijkheid en de wreedheid van sommige moorden is Midsomer Murders ten voeten uit.

Toen John Nettles niet meer de hoofdrol ging spelen vond ik de serie ietsje achteruit gaan. Hij ís Barnaby (en was het wennen aan de nieuwe chief inspector.) Goed samenspel met z'n jonge collega.

PS de openingstune is fantastisch met dat aparte instrument (theremin).

Na wat profiling blijkt dat FBI-hoofdpersonages in veel series en films tussen de 25 en 40 jaar zijn, slank, donker haar met een nette scheiding en vaak tegen de conventionele stroom ingaan.

Maar goed, de serie zelf: erg fraai met het rustige tempo en sfeertje (camera, geluid). Gecombineerd met de gewelddadige thematiek zorgt die 'loomheid' voor een vreemde onderhuidse spanning, of ongemakkelijkheid, heb er even niet het juiste woord voor (ook in scènes die inhoudelijk niet echt spannend of iets dergelijks zijn, lekkere vibe). Geen bombastisch gedoe en heen en weer geren gelukkig. Prettig ook dat er een beetje humor is afkomstig van Tench.

Een van de minpuntjes vind ik dat ze enkele cases tussendoor wel heel snel oplossen. (En waarom Dr. Carr nou ook een knappe vrouw moet zijn? Leuk voor het oog natuurlijk, het maakt het alleen wat 'televisie-achtig'. Maar oké, is een klein dingetje.)

PS Heb ik iets gemist in de serie dat er hints zijn over de man met de snor, dat hij blijkbaar de BTK-killer is (het verbranden van die tekeningen), of had je dat zelf moeten weten na wat opzoeken of omdat hij voor Amerikanen bekender is?

Ja, goed acteerwerk, vooral van Nesbitt, en de eerste aflevering geeft een bittere knoop in de maag. De ontwikkelingen daarna mogen er ook zijn, maar de ontknoping dat Oliver is aangereden door de hotel-man vind ik een beetje tam. Net als inderdaad de boot-scène met Ian, z'n vrouw en Bourg, wat nikki zegt. Of dat je het niet in de gaten zou hebben dat er een stel mensen inclusief een kind in je huis is geweest.

Het is wel een verademing in een serie/film, dat de rechercheur eens niet worstelt met een drank-, drugs- of gokprobleem of iets anders naars om hem 'rauw en realistisch' te maken. Mooi personage, die Baptiste.

Het slot vind ik sterk: het zoeken in Rusland, vooral gezien het advies van Baptiste vlak voor die scène: zoiets als "Ga naar huis en pak de draad op".

Maar de zoektocht naar Oliver is juist z'n 'huis', althans het enige dat hij heeft. Uiteindelijk ontspoort hij en belandt ver weg, de tekening zelf gemaakt (of ingebeeld). Een soort symbolisch einde, deprimerend zoals 't begin van de serie, terwijl z'n ex wel doorgaat met 'r leven. Passend einde.

Vind het een redelijk 'kijkbare' serie, meer ook niet. De opzet is aardig maar al vrij snel zakt het in. Ik stoorde me net als Biosguru aan allerlei 'themaatjes' die de revue nogal opzichtig passeren (moeizame relaties tussen ouder-kind en broers, een soort high school liefde voor de tiener-kijkers, genderneutr. etc.), maar veel belangrijk vind ik het gebrek aan een goede soundtrack/score en spanning, dingen die onmisbaar zijn voor een mystery/drama/horror.

Wat een sterke eerste helft van de serie… Mooi sfeertje en een heerlijk tergend tempo. In dat opzicht past het in het rijtje van Mindhunter en Manhunt: Unabomber.

Aflevering zes steekt er met kop en schouders bovenuit. Zowel inhoudelijk - de relatie tussen Dahmer en de dove Tony - als audiovisueel (met de stiltes tussendoor vanuit Tony’s perspectief). Erg gaaf gedaan.

Na deze aflevering dooft het langzaam uit. De band tussen Dahmer en zijn vader boeit nog steeds, maar de rest veel minder, mede door een vrij uitvoerige BLM-achtige insteek. In de laatste afleveringen komt ook een aanklacht naar voren tegen de commerciële uitbuiting van Dahmers acties. Namelijk in de vorm van een boekverkoop - z’n vader - een mogelijke verfilming en een stripboek. Er wordt begrip gekweekt voor de bezwaren daartegen, best logisch. Ergens vind ik het dan wel ironisch dat nu vele miljoenen met de serie wordt verdiend, juist gedreven op Dahmers reputatie en handelingen (zie alleen al de trailer).

Gelukkig blijven de goede scènes hangen en het nummer Please Don’t Go kan ik niet meer horen zonder aan Dahmer te denken. Zeker niet in de verknipte vorm zoals hier gebruikt.

Kalme serie, vrij rechtlijnig en dat is voor de verandering wel eens prettig om te volgen allemaal. Maar ook ik vond de laatste aflevering(en) tegenvallen. Er wordt geprobeerd spanning over te brengen maar helaas, dat pakt niet goed uit.

Ondanks dat het de laatste afleveringen wat te ver doordraaft met de gesteldheid van Elliot (althans de manier waarop het verbeeld wordt), heb ik genoten van Mr. Robot. De sfeer is voortdurend duister en er zijn veel strakke dialogen tussen nagenoeg alle peronages (of juist confrontaties met weinig woorden) en met een goed opgebouwde onderhuidse spanning.

Muziekkeuze is echt spot on (van donker elektronisch tot en met klassiek) en een prima vertolkte hoofdrol. Enkele ontwikkelingen zijn (totaal) geen verrassing zoals de inbeeldingen, maar weet niet of het als verrassing bedoeld was of juist als een langzame toewerking naar iets, wat je al min of meer verwacht. Het heeft me niet gestoord in ieder geval.

Het beste gedeelte vind ik aflevering 4 t/m 6 en dan met name het einde van 6 met een gave geluidsband eronder (de ontsnappings- en kofferbakscène). Ik ben benieuwd naar het tweede seizoen maar eigenlijk vind ik het goed zoals het nu is. Series die bestaan uit zo'n acht tot tien afleveringen zoals True Detective bevallen me wel. Vrees ook een beetje dat in een tweede seizoen de maatschappijkritiek en verbeeldingskracht over the top gaan worden. In ieder geval blij dat ik deze gezien heb, een serie met erg goede momenten.

Leuke personages en situaties, vind het wel geinig met die aftandse trailer park setting erbij en de voice over. Snap de vrij lage beoordeling niet zo, zeker als je het vergelijkt met de imdb-score.