Opinions

Met Esquivel - Boulevard of broken Dreams - YouTube in een van de eerste afleveringen weet je al dat het niet mis kan gaan

Heerlijke serie. Kan me herinneren dat seizoen twee naar mijn smaak te veel tijd stak in het advocaten-gedoe, maar bleef nog wel boeiend. Dit derde seizoen is meer wervelend. Saul is een boeiend personage, gaat een ontwikkeling door en er hangt een prima sfeertje, lekkere muziek.

Bij bepaalde shots had ik wel het gevoel van ‘al gezien bij Breaking Bad’ en de relatie met Kim vond ik niet overtuigend (wel die met z’n broer); maar oké. Op naar seizoen 4!

Ben iets minder enthousiast geworden dan bij de eerdere seizoenen. Na een paar afleveringen had ik het zelfs een beetje gehad met Jimmy... Weet nu wel dat hij gewiekst is, een doorzetter met een vlotte babbel, een zorgzame kant met een klein hartje. Vier seizoenen vind ik lang voor een one man show, die een beetje aangekleed is met andere lijntjes.

Gelukkig zijn er vanaf het derde seizoen wel meer zijplotjes zoals het Mexicaanse gedoe, maar echt genieten zat er daarna in seizoen 4 niet meer in. Komt ook omdat het al bekende bijrollen zijn, wat tegen zich begon te werken. Dat geldt ook voor de typisch Breaking-Bad-visuele kenmerken, zoals de camera in drie posities vanaf dichtbij gericht op het wiel van een rijdende auto, of te lang durende shots; het komt te gefabriceerd over.

Toch is Better Call Saul interessant genoeg om te blijven hangen tot het einde en het blijft sfeervol. Maar handenwrijvend uitkijken naar de volgende aflevering zat er niet in (wat ik wel had met bijvoorbeeld Ozark rond dezelfde periode).

Gave serie met het uitgangspunt van toekomstige technologie, dat in iedere aflevering verschillend uitpakt (tragisch, spannend en/of dramatisch). Van S1 vind ik de derde aflevering de beste (The Entire History of You), vooral hoe het verhaal zich ontwikkelt en eindigt.

White Bear, die zag ik niet aankomen... heerlijk hoe alles in één keer in een ander perspectief komt te staan. Sterke aflevering, en toen kwam White Chrismas nog, minstens zo zwartgallig en best indrukwekkend.

Ja Black Mirror blijft goed. Ik vind de diversiteit van de afleveringen in S3 (de verschillende settings en sfeer) prettig. Lekker afwisselend en geen één die echt matig of slecht is. Alleen van de laatste twee afleveringen is wat weggezakt in m'n geheugen; een minder goed teken.

De beste aflevering vind ik Shut Up And Dance. Ongenadig, vrij realistisch wat betreft thematiek en een strak einde (kippenvel toen Exit Music van Radiohead kwam opzetten). Niet verwonderlijk dat het blijkbaar van de regisseur van Eden Lake is.

Niet allemaal dacht ik. Zal wel met de MM-regels voor de tijdsduur te maken hebben.

Bandersnatch

Gelukkig zijn ze bij Black Mirror weer teruggekeerd naar de zwartgallige insteek, na het tegenvallende vierde seizoen. Bandersnatch heeft een fijn sfeertje en is lekker fatalistisch. Leuk ook hoe het meta-concept van ‘pac man in een doolhof’ is uitgewerkt door dat ventje zelf in een doolhof rond te laten dolen door middel van de keuzes en controlling.

Mnee het typisch zwartgallige, duistere en/of het stompje in de maag zit er dit seizoen helaas niet in. De drie afleveringen zijn net aan voldoende en redelijk interessant, maar op geen enkele wijze memorabel.

Het is jammer dar me niet langer een zwarte spiegel wordt voorgehouden. Nou ja een beetje bij Joan is Awful, maar die vind ik te licht-komisch om een blijvende indruk te maken.

Buiten dat heb ik genoten van het old school sfeertje van Demon 69 en Loch Henry beviel me ook. Ze zijn echter weinig passend in de reeks van Black Mirror. Wat dat betreft raad ik de heerlijke aflevering The Outside van Cabinet of Curiosities aan. Die zou hier zeker niet misstaan.

Hm dacht dat ik hier al iets bij geschreven had, maar nee. Prima serie, dus ik zal snel met seizoen 2 beginnen.

Wat me vooral is bijgebleven zijn de minutenlange takes. Opvallend dat ik er niets over lees want het zijn er veel en ze dragen bij aan de spannende momenten. Alleen al in de opening van de eerste aflevering zit (als ik het goed onthouden heb) een take van minstens tien minuten. Misschien is het soms wat aan elkaar geëdit, maar desondanks knap gedaan en het geeft het effect alsof je erbij bent en dat past hier helemaal bij.

Aardige, onderkoelde Noorse horror anthologie met korte verhaaltjes. De eerste drie afleveringen vind ik het leukst (3,5*) en passen precies binnen de tijdsduur. De drie erna zijn iets te snel afgeraffeld of stellen teleur (2,5*).

Goede serie. Een klein en afgelegen dorpje, inwoners die zich vreemd gedragen en een rechercheur van buiten af; het zijn genoeg ingrediënten voor een mysterie. De muziek en het camerawerk zijn in orde en zorgen langzaamaan steeds meer voor een eigenzinnig en verdachtmakend sfeertje.

Opvallend trouwens dat er soms takes zijn, die één tot enkele minuten duren. Dat had ik niet verwacht bij een serie als deze. Ze brengen altijd iets extra's met zich mee (spanning, meeslependheid). De ontknoping mag er ook zijn. Ik vraag me af hoe dit verder moet gaan in het tweede seizoen en of dat voldoet; voor m'n gevoel is het namelijk mooi afgerond zo.

Degelijk seizoen, blijft boeiend, maar toch een stuk minder dan S1. Heb namelijk niet veel met een rechtbank-setting en af en toe kwam het een beetje soap-achtig over. Niet wat betreft de acteerprestaties maar bijvoorbeeld de manier waarop men soms in beeld gebracht wordt tijdens dialogen, en de woonplek van Lee een tochtig huisje bóvenop een heuvel..mweh

Ondanks het veelbelovende begin ben ik niet onder de indruk van dit seizoen. Het barst van de stigma's: mannen zijn slecht: ze liegen, gaan vreemd, zijn egoïsten, seksbelust en/of gewelddadig. Vrouwen zijn goed: zorgzaam, vergevingsgezind, trouw, kwetsbaar en vormen een collectief.

Da's zo'n beetje de bottom line, zoals ook in Top of the Lake. De opzet van het mysterie is goed maar in de tweede helft verzandt het. Oh porno op je telefoon, wat erg... en opa met z'n ouderwetse opvattingen. Uiteindelijk blijkt er dan wel een connectie te zijn tussen die porno en de daders maar het voelt geforceerd/moraliserend aan.

Net als in seizoen twee zijn er soap/tv-achtige kenmerken zoals heel veel dialogen met de hoofden vol in beeld en het is erg plot-gedreven, waarbij ik de sfeer tegen vind vallen (met af en toe een aardig shot tussendoor, maar had meer gekund met zo'n setting aan de kust). Het is ook knullig hoe de zoveelste man met wie de rechercheurs praten, hen verdacht nakijkt als ze weglopen.

Jammer, seizoen 1 vind ik erg goed en 3 begint op datzelfde niveau, maar uiteindelijk is het who-dunnit-element het enige waar S3 het echt van moet hebben.

Erg goede serie. In een bepaald opzicht heeft het iets weg van Se7en (de motieven vanuit maatschappijkritiek, maar dat blijkt een façade te zijn). Het concept van het kat-en-muisspel tussen dader(s) en politie is perfect uiteengezet, namelijk zonder al teveel zijplotjes, maar de focus houdend op de tweestrijd.

Ik heb een zwak voor dat concept waarbij de dader(s) lange tijd onbekend blijven en hier kunnen veel films die hetzelfde proberen, niet tegenop. Verder in bijna alle facetten goed (acteerwerk, het sfeertje, de personages, cliff hangers, wreedheid en spanning). Prima ook dat er wat humor in zit zoals de non-verbale reacties van Martin op Saga.

Verder niet te lang nadenken over de opzet van de moorden want het is godsonmogelijk om die zo perfect uit te voeren. Gelukkig sta je daar vanwege het tempo niet bij stil. Tien afleveringen zijn ook prima, niet té langgerekt.

Heb genoten van The Bridge met een bijna iconische dader, alleen zo halverwege heeft dit seizoen een dipje.

Een beetje back naar the roots van S1, qua opzet en ontrafeling van de case. Goed seizoen dit (beter dan het tweede). Aan die Freddie moest ik wel even wennen, omdat ik hem vlak daarvoor in een totaal andere rol in een serie had gezien (politicus ofzo).