Opinions

Relaxte serie inderdaad. De humor wordt voor het grootste deel niet opzichtig opgedrongen en er hangt een rustige vibe. Eigenlijk zijn er geen stoorfactoren, maar aan de andere kant ook geen memorabele hoogtepunten.

Prima voor tussendoor dus. Een tikkeltje standaard wel - 'doorsnee' Amerikaanse gezin met een huisdier - en op de coke-buurman en de geinige fratsen van de buurtkinderen na, had het net zo goed een sitcom met acteurs kunnen zijn. Dat het animatie is, heeft dus niet veel toegevoegde waarde (maar goed, waarom ook niet op deze manier). Op naar seizoen twee .

Gaat vrolijk verder waar seizoen 1 was gebleven. Het opent sterk maar wordt gaandeweg helaas wat minder. De hele plot van Franks nieuwe baantje vind ik vrij matig; het lijkt vooral geschreven om rare situaties op te leveren in dat gekke busje, met z'n maffe baas en met Bob Pogo die wel erg labiel is.

Dat kon me niet overtuigen (en ook niet subtiel grappig), in tegenstelling tot de persoonlijke ontwikkelingen van de drie kinderen en de huwelijksproblemen. Die komen gelukkig wel naturel over. Heb met plezier gekeken maar vind het eerste seizoen toch wel beter, meer oprecht.

Geweldige serie (S1, S2 en de laatste paar afleveringen van S3). Het valt me op dat alle mannelijke personages in de serie fout zijn, of foute dingen doen (of het nu vreemdgaan is of een misdaad). Alleen rechercheur Anderson is een uitzondering daarop, volgens mij de enige. De vrouwelijke personages zijn juist bijna allemaal smetteloos. Het lijkt een symbool van waar het grotendeels om het draait:de masculiene Spector en z'n vrouwelijke, weerloze slachtoffers.

Het plot, de spanningsopbouw en het acteerwerk zijn prima, maar wat me het meeste bevalt is de ingetogenheid. De soundtrack is minimalistisch met op de juiste momenten rustige maar spanningsverhogende muziek. En een pijnlijke stilte wanneer de beelden en het drama voor zich spreken.

Het camerawerk is ook kalm. Veel fraaie camerastandpunten en lange takes. Bijvoorbeeld de camera die langzaam door een appartement rijdt of meeloopt met de hoofdpersonen. Af en toe wat trucjes zoals de spiegelscène in het begin van het eerste seizoen. Vanuit de killer gaat continu een dreiging uit, mede vanwege z'n charisma en hoe hij belicht wordt.

De kille uitwerking heeft veel weg van de aanpak in Spaanse thrillers zoals El Habitante Incierto, Los Ojos de Julia, Caníbal, Musarañas, Mientras Duermes, etc. De serie doet me ook een beetje denken aan Maniac met Elijah Wood.

Al die bedrieglijke rustiek staat in scherp contrast met de hardheid van de daden en met de grimmige setting van Noord-Ierland en de 'harde' inwoners. Hier en daar heb ik wel bedenkingen bij het script, maar dat is vooral in het tweede seizoen.

Heb me door de eerste afleveringen heen moeten worstelen. Behoorlijk traag (in negatieve zin) en ik werd het zat dat er weer een vrouw meteen als een blok valt voor Spector (de verpleegster). Nogal stupide scènes in het ziekenhuis waar ze hem als een natte mossel aankijkt, aanraakt en bevraagt (ook nog eens alsof ze zeeën van tijd zou hebben) en allemaal belicht alsof het een romantische plek is.

Eenmaal in de psychiatrische inrichting is er wéér een persoon die vanaf de eerste seconde verkocht is. Het is sinds de personages van Katie en Rose (die in het ziekenhuis herstelt), allang duidelijk dat mensen snel in de ban raken van hem. In S3 ligt dat er veel te dik bovenop, alsof de kijker aan geheugenverlies lijdt.

Ongeloofwaardig ook hoe 'vrij' hij rond kan lopen (amper bewaking en geboeide handen), gezien zijn daden en karakter. Het enige dat me tot dan toe bevalt, is de gezaaide twijfel omtrent geheugenverlies.

Gelukkig zijn de laatste twee afleveringen een ommekeer. Mooi gedaan hoe de boel na alle rust ontvlamt (het contrast van de keiharde en vrij onverwachte geweldsuitbarstingen tegen Gibson en de psychiater). Dat zorgt alsnog voor een waardige afsluiting, maar met een wrange nasmaak door het begin van het seizoen. Eigenlijk voegt S3 niet veel toe.

Ja heerlijk seizoen weer. Prima sfeertje, opbouw, soundtrack en personages, vooral de bijrollen zoals Ted Danson en Jesse Plemons (moest effe checken of hij het wel echt was..).

Het gedoe met de split screens werd ik wel zat. Op een gegeven moment kwamen ze om de haverklap, soms drie/vier tegelijk of een shot dat een seconde voorloopt op het andere shot. Beetje zinloos en het haalde me uit het verhaal. Ook de shoot out bij het motel was me te veel van het goede. Evengoed een prima tweede seizoen.

PS moest regelmatig aan Tarantino denken; de citaten/filosofietjes van Mike (a la Jules), de bad guys die nog grotere bad guys tegen het lijf lopen, die splits etc.)

Goed derde seizoen; Fargo blijft top. Onschuldige lui en kruimeldieven die in aanraking komen met harde criminelen, lokale agenten die het niet kunnen overzien, zwarte humor, een relaxed tempo met harde oplevingen, een geinig dialectje; de Coen-elementjes zitten er weer lekker in.

Ook lekkere soundtrack en beelden erbij; meer dan prima allemaal, vooral aflevering 2 en 8. Vind 'm minstens zo goed als S1, of zelfs beter. En ja, dat Varga-personage haha.

Prima serie en mystery. Rondom de moord op het meisje hangt constant een naargeestige zweem. Tempo zit er lekker in en er zijn een paar sterke karakters/acteurs zoals Troels en de zwijgzame vader. Op momenten ook redelijk spannend en sfeervol, mede dankzij de muziek.

Ben het wel eens met Gotti: de ene na de andere hoofdverdachte komt tevoorschijn, voelt wat krampachtig aan. En het politieke getouwtrek werd me iets te veel (had wel wat minder afleveringen mogen duren). De perikelen binnen het gezin en het bedrijfje spraken me meer aan.

Dit tweede seizoen begint meteen goed en heeft een meer grimmige sfeer dan het eerste seizoen. Een stuk rauwer allemaal.

Hetzelfde geldt voor Lund die constant zwaar depressief lijkt te zijn (zo kun je je werk niet goed doen maar vooruit) en waar geen lachje vanaf kan. Sowieso jammer dat er nergens een licht-komische noot is om het wat realistischer te doen overkomen, zoals bijvoorbeeld wel in The Bridge (Bron) het geval is.

Het vliegt na halverwege ook erg snel heen en weer; dan de politiek, dan de politie, dan het leger en zo schakelt het in hoog tempo door tussen allerlei invalshoeken met iets te veel hooi op de vork (en met een tikkeltje teleurstellend einde). Toch houdt het de aandacht goed vast en is het sfeertje prima voor een crime-serie. Uiteindelijk wel een goed seizoen maar te weinig gebalanceerd dus.

3 - 3,5*