Opinions

Het begint sterk met de opzet van het mysterie en het ziet er gezellig uit in die modelwoning. Er zijn mooie shots van de omgeving en af en toe is het best spannend, mede dankzij de rustige cameravoering. Het sfeertje is dus prima en heeft inderdaad iets weg van Bron, maar zeker niet zo goed.

Zo'n beetje halverwege verslapte m'n aandacht en zodra Gorbier opgepakt was, voelde dat als een einde. Het mysterie van de opgegraven lijken kon me niet meer zoveel boeien. Vind die verhaallijntjes iets te veel hooi op de vork voor zes afleveringen.

Het einde voelt dus te uitgerekt aan. Wel is er weer een mooie setting in de slotaflevering (aan de kust en op het industriële terrein.) Net aan 3,5*

Ja, inderdaad een vrij luguber en soms occult sfeertje met de symboliek (wat me een beetje doet denken aan True Detective, maar wil daarmee geen hoge verwachtingen scheppen..).

Heb dezelfde plus- en minpunten als bij seizoen 1: een veelbelovend begin, mooie locaties en camerawerk, aansprekende personages, maar iedere aflevering worden het verhaal en de speurtocht een stukje minder sterk en overtuigend. Heb dus dezelfde ervaring als ROOSKY. Wel is er plots een opleving als Geir in beeld komt en de agenten afknalt.) Best zonde want de rest is prima.

Via moviemeter:

Onevenwichtige serie helaas. De opzet van het mysterie en de setting zijn prima en weliswaar zijn er enkele mooie shots, maar met zulke locaties en het gegeven van een verdwenen meisje had er toch een stuk meer sfeer uit gehaald kunnen worden, visueel maar vooral muzikaal. Daar is vrijwel niets van blijven hangen terwijl het toch vrij essentiële onderdelen (van een mysterie) zijn. In de laatste twee afleveringen wordt dat gelukkig wel beter.

Een aantal personages vind ik te karikaturaal of veel te geforceerd zoals de leidster van Paradise, de jongen die alleen met z'n handjes kan praten en de ouwe-vrouwen-tieten die te opzichtig langskomen ('kijk ons eens een vrijgevochten beeld schetsen'). Ben het met Donkerwoud eens; begon me ook halverwege te storen aan de eenzijdige man- en vrouwbenaderingen. Van de vele mannelijke personages kan ik er zo snel maar drie bedenken die goed zijn en van de vrouwelijke personages zijn ze állemaal goed(bedoelend) of worden ze dat.

Heb er nog wel met enig plezier naar gekeken maar het voelt vooral als een gemiste kans. Had in het begin sympathie voor de detective-meid, maar omdat ze steeds zijiger en kortzichtiger wordt (al is het door omstandigheden en haar achtergrond), trok ik 'r op een gegeven moment niet meer.

Hm, eigenlijk slaat het nergens op: Pietje schiet op het slachtoffer terwijl hij wegrent, uitgerekend Jantje (die met hem in een match fixing complot zit), rijdt hem voor z'n flikker met de auto van uiteraard iemand anders, mept hem neer en wil hem begraven, maar hij is plots foetsie (huh?), Truus vindt en vermoordt hem en laat nou nét nazi-Klaus de huiseigenaar blijken te zijn die hem vervolgens in een rivier slingert, waarna hij uiteindijk gevonden wordt vlakbij de caravan van een totaal verwarde man. En zie daar, zo heb je opeens een boel verdachten. Het zal je maar overkomen... haha te veel bedacht en toevallig.

Los van dat “kleine” dingetje is La Trêve een degelijke serie met een vrij standaard moord-mysterie, maar dan wel met een mooi sfeertje in de bossen en rondom heerlijk smerige boerderijtjes en huisjes.

Acteerwerk is oké, de serie gaat veelbelovend van start maar halverwege vind ik het een dip hebben. De laatste twee afleveringen zijn wel weer goed, ondanks de knullige, ongeloofwaardige ontknoping (en dan vooral met Drummer dacht ik) en de hele reeks van toevalligheden.

PS Wat ik me nog afvroeg: de moordenares heeft er baat bij als de recherche zou denken dat het zelfmoordbriefje echt is. Waarom vertelt ze aan de politie dat hij niet kon schrijven waardoor er zekerheid is dat het om een moord gaat?Of zag ik iets over het hoofd...

Wát een serie... Een mysterieus plot, heerlijke soundtrack (de openings theme inclusief beeldmontage en nummers als The Angry River en Sign of the Judgement die blijven nagalmen), de Louisiana-setting met een smeltkroes van Franse en Afrikaanse invloeden van religie en cultuur. De groene, smerige swamp-sfeer. Doet het bijna altijd goed op film (angel heart, southern comfort, the last exorcism, etc.).

Een minpunt vind ik dat Rust een paar keer krampachtig diepgaand overkomt en bijna een karikatuur wordt, maar sommige uitlatingen zijn spot on, en er staat zo veel goeds tegenover zoals de laatste onheilspellende minuten van aflevering 3 (met die score eronder), de openingsdialoog van aflevering 5 (eigenlijk hadden Dewall en Ledoux van personage moeten wisselen, wat een figuur die Dewall), de verzonnen reconstructie van wat er gebeurde bij Ledoux' huis, natuurlijk de zes minuten take (of twee keer drie misschien maar dat maakt het niet minder knap). Tot dat moment is het slow burning en dan zit je opeens op het puntje van de stoel, gruwelijke timing.

De ontknoping van het mysterie vind ik prima alleen had een einde met de dood van Rust mij meer gepast geleken en het slot is iets te langgerekt. Maar goed dat mag de pret niet drukken. Prima speelduur ook die acht afleveringen, wel zo prettig eigenlijk. Samen met Twin Peaks de beste serie ooit imo.

Een stuk minder sterk dan het eerste seizoen - maar ja, hoe kun je dat overtreffen - toch vind ik het goed te doen. Heb best genoten van het vuige sfeertje en van de karakters, vooral de rol van Farrell. Maar het kapstokverhaal over de lokale politiek, corruptie en criminelen kon me weinig boeien. Te veel... personages, plotjes, settings, daar wringt de schoen (kan het niet precies duiden).