Opinions

Typische arthouse film maar wel een hele overtuigende. Het acteerwerk, de beelden en voor de sfeer werd heel mooi neergezet.

Na Links (2008) is dit de tweede film die ik zie met de Venlose Lotte Verbeek en haar acteerprestaties vallen zeker niet tegen. Naam om in de gaten te houden.

Goed

Ik heb deze film twee keer gezien en beide keren heb ik erg vaak moeten lachen. Natuurlijk is het hier en daar wat voorspelbaar. Maar deze film doet wat het moet doen en het duo Lawrence/Robbins doet het prima.

Heerlijke komedie.

Dit is voor mij een erg lastige film om te beoordelen. In de jaren negentig had ik een bloedhekel aan elke vorm van rap en eigenlijk is dat nog steeds zo. Puff Daddy, P. Diddy of hoe die ook heet vond ik een lachertje en Notorius B.I.G. en 2pac waren voor mij ook nietszeggende figuren of ze nu vermoord zijn of niet.

Dan komt deze film op film1 voorbij en kan ik het toch niet laten om er eens naar te kijken. Op zich vond ik het acteren nog best ok. Woolard doet het heel behoorlijk en ondanks dat de personages me nauwelijks konden boeien bleef ik toch met interesse kijken in de hoop dat ik naar al die jaren nu wat meer sympathie zou krijgen voor deze artiesten.

Het grote euvel blijft echter toch dat deze film eigenlijk niets te bieden heeft dan de aardige acteerprestaties. Het is allemaal verschrikkelijk cliché en de personen wel erg stereotype.

Nergens is er enige diepgang of meerwaarde hoewel die er misschien wel had kunnen zijn. Voor mij was het net of ik naar een Jerry Springer show uit de jaren 90 zat te kijken alleen dan met nog meer goude kettingen en aanverwante kitch.

Voor de liefhebbers van de artiesten in kwestie zal dit ongetwijfeld een meesterwerk zijn maar ik kom niet verder dan wat aardige acteerprestaties in een film die wil score met goedkope emotie en nietzeggende oppervlakkigheid.

Matig

Deze film werkte uitstekend voor mij. Het acteerwerk was van hoog niveau, de dialogen erg sterk en de voortdurende onderhuidse spanning deed ook veel goeds. Indrukwekkend stukje cinnema.

Aardige horror pulp die het vooral moet hebben van de verschijning van Katarina Bowden. Huerta valt daarnaast nogal in het niet. Verder is de sfeer van de film wel goed maar is er nauwelijks spanning te bekennen. Aan geweld is er overigens geen gebrek maar alles wordt met wat humor gecompenseerd waardoor het uiteindelijk allemaal genietbaar is.

Gemiddeld

Hemmingway schreef ooit The Old Man and the sea. Nyad is een vrouwelijke versie daarvan.

Twee dames op leeftijd gaan de strijd aan met de elementen om nog te voelen, dat ze leven. Het moet gezegd dat het acteerwerk van zowel Annette Benning als Jodie Foster zeer aanstekelijk werkt en je als kijker echt mee gaat leven met een vrouw die nog lang niet is afgeschreven en haar dadendrang aan de wereld wil laten zien.

Als feelgood film werkt deze film prima voor mij. De lichte humor en de bizarre capriolen waarin de dames zich begeven zijn op zijn minst opmerkelijk en memorabel te noemen.

De cynicus in mij kan echter niet nalaten om zich af te vragen waarom een sterveling zichzelf dit soort idioterie aan wil doen? Waar is dat grootste gebaar voor nodig? Bescheidenheid is nergens een optie en op een gegeven moment gaat het Messias complex van het personage van Benning wel erg tegen staan.

Neemt niet weg dat het acteerwerk uitstekend is en dit voor veel kijkers een inspirerende kijkervaring zal zijn.

Voor mij zit de beleving ergens in het midden.

Uitstekend gemaakte film maar niet mijn smaak.

Boven gemiddeld.