Opinions

Sterke film die ondanks de spanning en het sterke verhaal toch wel wat langdradig is.

De bloedmooie Claudia Cardinale zet haar rol overtuigend neer en de prachtig uitgeleefde cowboykoppen van Fonda en Bronson en vooral de doorlopend herhaalde soundtrack van Enrico Morricone zijn de dragers van de perfecte western sfeer die de film uitstraalt.

Zoals gezegd is de film behoorlijk langdradig en had hij van mij zeker een minuut of 20 korter gemogen. Het maakte het uitkijken de film aan één stuk voor mij onmogelijk. Daarom:

3,5*

Oei, wazige prent blijkt dit zeg.. Het gemiddelde deed natuurlijk al zoiets vermoeden, al wil het gemiddelde er ook nog wel eens naastzitten natuurlijk.

Het begint allemaal nog wel redelijk met voor de verandering een creepy hillbillie, maar de toon is daardoor wel leuk gezet. Alle cliche's lijken aanwezig voor een standaard slasher maar al snel blijkt The Cabin in the Woods toch iets anders. De switch continu tussen de groep jongeren en mannen van Richard Jenkins in witte jassen is aardig, al haalt het in een aantal scene's wel de spanning uit de film, omdat er té snel geswitched wordt.

De kills zijn niet de bruutste, wat dat betreft doet menig standaard-slasher het nog beter. Aan het einde vliegt het toch allemaal wat uit de bocht. Dit hele laatste pakweg half uur was een behoorlijk style-switch en vond ik de film geen goed doen, hoe uniek en origineel deze ook was.

2,0*

Het einde verkloot toch wel een beetje de film, ondanks dat het eerste uur zelfs vrij sterk te noemen was. Buiten dat het wat cliché was, is het ook nog eens totaal ongeloofwaardig.

Het voelt allemaal wat goedkoop aan, maar het is wel degelijk spannend. Een beetje in de lijn met films als Joyride en Hush, wat betreft autoachtervolgingen en geschifte slechteriken althans. Nu heb je als regisseur met Michael Eklund natuurlijk bijna goud in handen. Fijne acteur is dat toch zeg! Lekker geschifte rollen speelt die altijd. Breslin en Berry zijn verder niet echt noemenswaardig.

Dan het einde, waarbij het niet eens de voorspelbaarheid is wat The Call de das om doet. Buiten dat het lekker geschift is (de foto's bijvoorbeeld) slaat het nergens op dat ze wraak nemen op de serialkiller. .

Omdat ik me toch prima vermaakt heb nog een prima beoordeling voor een filmpje als dit.

3,0*

Aardige film. Nergens is de film spannend, al blijft de film redelijk boeiend. Met de nadruk op redelijk, want hij zit tegen de grens van het saaie aan. Het einde en de been scene waren dan wel weer erg bruut.

Wanneer ik over mijn hart strijk kom ik uit op:

3*

Oei dit was wel erg matig allemaal. Mackie mist het charisma natuurlijk voor een hoofdrol, maar er is zoveel meer matig tot slecht. Effecten. Plot. Pacing. Acteerwerk. Enzovoorts

2,0*

Prima avonturenfilm die boeiend blijft over de hele speelduur.

Na gisteren zijn Noorse Avengers-collega aan het werk te hebben gezien in het tegenvallende Thor was vandaag Captain America aan de beurt. Welke van de twee mijn hoogste verwachtingen had. En nu mogen we concluderen dat de verwachtingen die de trailers scheppen wat dat betreft klopten.

Steve Rogers is een lekker patriottische held die de uitstraling heeft die een superheld nodig hebt. Zeker door dat coole stars-and-stripes pak. Voor de rest ook prima neergezet door Chris Evans.De cast telt overigens een aardig aantal bekende koppen, maar écht noemenswaardige prestaties heb ik niet gezien al blijft Tommy Lee Jones natuurlijk één van de grootsten.

Visueel is het allemaal onderhoudend; de futuristische setting in jaren 50 komt prima uit de verf. Ook het CGI-lijfje van Evans zag er prima uit. De villain had iets beter gekund, maar heb ik daarentegen ook wel eens slechter gezien. Juist de villains zijn diegene die mij bij het kijken van een superheldenprent wel eens tegen gaan staan. Te nep, te irritant of te lelijk. Red Skull is echter nog redelijk te doen.

Uiteindelijk een heel redelijke beoordeling en dat komt vooral omdat ik Captain America op de een of andere manier een echte superheld vind.

3,5*

Sterke thriller met een opnieuw weergaloze Tom Hanks. Het korte intro doet de film goed, want op die manier is de spanning vrijwel de gehele speelduur om te snijden. Greengass brengt de kijker al snel aan boord van de Maersk Alabama en daar gaat het voor de kust van Somalië al snel mis. Dat deze regisseur wel weet hoe je met spanning om moet gaan heeft hij wel bewezen met zijn Bourne films en met Captain Phillips bewijst hij nogmaals een vakman te zijn.

Jammer vond ik dat de film wel te snel overschakelde op de scene's in de reddingsboot. Hier gaat toch wat van de spanning verloren, hoewel die nergens helemaal verdwijnt. Nu is dit vanwege de waargebeurde feiten natuurlijk niet echt te veranderen, maar had de verdeling tussen de twee settings graag wat anders verdeeld gezien.

Eindig ik toch nog met waar ik mee begon. Tom Hanks. Wat een meesterlijke acteerprestatie. Oscar lijkt in de pocket, hoewel de concurrentie van de acteurs uit de slavernij films groot is. Net als je denkt dat hij alles wat hij in huis heeft al heeft laten zien, krijgen we in de slotscene een levensechte prestatie te zien die eigenlijk niet te beschrijven valt, zo goed! Damn!

Gaap. Het boeiende concept wordt de das omgedaan door een aantal vreemde keuzes van de regisseur. Iedere keer vraag je je weer af hoe we in deze scène zijn beland. Hak op de tak zonder dat er eigenlijk iets gebeurd. Prima om weinig tot geen backstory te geven maar enige binding met de personages ontbreekt ook volledig. Visueel is er erg weinig te genieten en uiteindelijk is dit ondanks de relatief korte speelduur gewoon een lange zit.

1,5*

In potentie vrij aardig, maar uiteindelijk slechts een kleine voldoende. En dan ben ik gul. Reynolds is vrij aardig in deze rol, maar veel aspecten zijn werkelijk veel te onlogisch en het irritante personage van Speedman slaat ook vrijwel nergens op. Waarom moest dit in vredesnaam? Verder is de setting natuurlijk best mooi, het drama komt ook aardig over en dat ligt voornamelijk aan het meer dan aardige acteerwerk van beide ouders. De ijskoude locatie is misschien makkelijk gekozen, maar werkt wel dus kan ik makers niet kwalijk nemen.

2,5*

Maria Bello vind ik als actrice meestal goed te pruimen en ook de setting, de film leek zich grotendeels af te spelen op één locatie, sprak me wel aan. Het is namelijk erg interessant te zien hoe de regisseur zo'n film dan spannend probeert te houden. Films als Phonebooth, Buried en Frozen slagen hier bijvoorbeeld uitstekend in, terwijl Wrecked en Exam redelijk falen.

Helaas kom je er al vrij snel achter dan Carjacked tot het tweede groepje behoord. Bello zit verre van goed in haar rol en ook Stephen Dorff straalt niet de badguy uit die hij moet spelen. De conversaties tussen de overvaller en de moeder zijn behoorlijk irritant en daarnaast ook verre van geloofwaardig.

Nee helaas, dit is te makkelijk, te saai en te irritant om de spannende thriller te zijn die het wil zijn.

1,5*

Ik zag er een beetje tegenop op de een of andere manier maar dat was geheel niet terecht. Carlito’s Way is een vakkundig gemaakte film. Met name is het fantastisch geregisseerde slot, waarin DePalma zijn eigen Untouchables nog eens dunnetjes overdoen. Toffe cameravoering en een verfrissende rol van Pacino, die eens wat meer ingoten speelt. Hooguit had de rol van Pacino’s meisje wat beter uitgewerkt kunnen worden, ondanks dat ze nog best wat screentijd samen hadden. Gelukkig was daar ook Sean Penn, die na even wennen aan zijn wonderlijke voorkomen, toch ook echt wel (mede) de film draagt.

3,5*

Redelijke film.
Zoals al vaak gezegd, geen vieze zombies. Gelukkig maar. De sfeer die in deze prent geschetst word is spannend en soms beklemmend. De strijd tegen de ziekte en elkaar is goed neergezet. Mede door het acteerwerk, camerawerk, en muziek lijkt alles levensecht.
Toch had er meer in gezeten. Ondanks de originele opzet voelde het allemaal wat standaard aan. En hoewel het einde redelijk oke was, had ik het liever op een andere manier uitgewerkt gezien.

3*

Prima soundtrack in deze grindhouse-achtige film. De Tarantino-look die gecreeerd word is redelijk gelukt, maar Catch. 44 maakt duidelijk dat een 'onzinnige dialoog' niet zomaar onzinnig is. Want echt leuk word het nergens en het zijn de looks van Mali Akerman en de rol van Forest Whitaker (zonde dat we die man niet wat vaker zien in films) die de film genietbaar houden. Hoewel de eerste helft van de film prima te doen is, kakt het plot dan wat in en word het saai. Zonde, want zoals gezegd was het eerste gedeelte behoorlijk aangenaam. De vertelstructuur, uiteraard niet heel origineel maar so what, en de gekleurde namen van de personages die in beeld veschijnen plus de prima soundtrack zijn erg vermakelijk. Maar wanneer we dan te zien krijgen hoe Mel en Tes elkaar ontmoet hebben is de spanning eraf. Ook de climax(?) waarbij Ronny, Tes en Billy elkaar onder schot houden is verre van boeiend, mede door de saaie dialoog gedurende de scene.

Nee zonde, de potentie is er, de grote namen zijn er (en hun screentime valt zeker niet tegen) en Akerman is er, maar helaas maakt Catch. 44 het niet waar.

Oerdegelijke Spielberg. En dat is direct ook een beetje de valkuil. Mijn tweede kijkbeurt na zo’n 15 jaar en daar wil ik het wel bij laten. Het bizarre plot leent zich natuurlijk uitstekend voor een verfilming en het begint dan ook erg boeiend. Niet in de laatste plaats door de charismatische cast. Naar het einde toe begint het wat te slepen. Wellicht had er beter een kwartiertje uit geknipt hadden kunnen worden.

3,5*

Maffe prent die mij best wist te vermaken. En dat lukt weinig van zijn recente soortgenoten. Ik blijf de romkom's afserveren met dezelfde kritieken als 'simpelweg niet grappig'. Gelukkig is The Change-Up dat met regelmaat wel. Toegegeven, soms slaat hij wat door maar over het algemeen blijft het niveau van de grappen prima.

Waar ik Hall Pass een tijdje terug nog becritiseerde met het feit dat de sukkels in de film het (weer) niet aandurfden om nu eens een keer flink van bil te gaan wanneer die kansen zich voordoen, moet ik dat nu eigenlijk ook. Jammer dat we dat nooit zien. De moraal blijft altijd een beetje te aanwezig in dit soort films. Maar ik blijf hopen dat er ooit een regisseur de ballen heeft dat wel te doen.

Prima cast ook voor dit soort film, ook al kan Reynolds meer, in een romkom is hij best op zijn plaats. Wilde en Leslie Mann doen daarnaast wat ze moeten doen. Mooi zijn.

3*

Toch zonde dat dit zo verstopt staat op dat schrale Apple+. Gelukkig toch mee kunnen pakken en hoewel wat teleurstelling over het laatste half uur nu overheerst in m’n gedachten toch wel genoten. Holland in een sterke rol, fijne mix van genres en stemmingen en visueel bijzonder fraai. Mooie shots, kleurgebruik en afwisseling in beeldformaat. Passende hommage aan Full Metal Jacket ook, die grappig is zonder flauw te worden.

Als genoemd weet Holland goed te overtuigen ondanks zijn normaal gesproken jeugdige en weinig charismatische voorkomen. Zijn tegenspeelster is wel vrij matig helaas. Haalde me soms wat uit de film.

3,5*

Spannend filmpje die het van realisme niet moet hebben.

De gore is lekker aanwezig en ook de spanning zit er goed in. De kids komen overtuigend over hoewel het allemaal dikke larie is natuurlijk. Toch weet de regisseur een gevoel van geloofwaardigheid te creeeren die je op het puntje van je stoel laat zitten. Puik werk!

Ook het acteerwerk van de koters is goed. De levensloze blikken in hun ogen zijn om bang van te worden.

Uiteraard zijn er weer keuze's van de personages op te noem waar je je vraagtekend bij kunt zetten maar wat moesten we zonder domme beslissingen in een horror (thriller) film?!

Het einde van de film is een vreemde. Ik had zelf een totaal ander einde verwacht en stond dus ook wat abrupt te kijken toen het was afgelopen. Maar dit doet niets af aan de film. Sterker nog, het beklemmende gevoel dat je hebt tijdens de film voel je minuten later nog!

3,5*

Tegenvaller. Ondanks dat hij al een tijdje op de plank lag keek ik best naar uit naar de film, maar Chronicle weet niet op alle vlakken te overtuigen. Hoofdpersonage Andrew wordt in ieder geval uitstekend neergezet door Dane DeHaan. Zijn neef Matt is dan weer een stuk minder, en irriteert soms zelf met zijn matige acteerprestatie. Daarnaast is er de tegenwoordig steeds vaker verschijnende handycam welke ook niet op ieder vlak overtuigt. Visueel -en dan doel ik vooral op de CGI- is het allemaal dik in orde, maar bijvoorbeeld het grietje met de tweede camera lijkt er enkel bij verzonnen om de groep ook van wat afstand te volgen en heeft eigenlijk geen enkele functie hiernaast. Sowieso kiest de film op het einde voor meerdere camerabeelden -logisch gezien het spektakel- maar dit haalt wel de charme van kleine camera weg.

Jammer genoeg knalt de film tijdens datzelfde einde een beetje uit de bocht daar het wat te veel hooi op de vork neemt. Het voelde allemaal wat too much aan. Zeker omdat het van origine een found footage film is had het allemaal kleiner gemogen, ook al bewees Cloverfield dat dit geen vereiste is.

Overigens was het plotselinge meedoen aan de talentenjacht ook maar vreemd..

3*

Bizar

Er zijn volgens mij al vele termen gevallen in dit topic om de film en sfeer te beschrijven. Rauw, hard, bruut, geweldadig en nog veel meer. Vrijwel allemaal kloppen ze, maar dekken ze nooit de volledige lading van de gruwelheden in de favela's van Rio.

Dan over de film zelf. Wat vrijwel direct opvalt is natuurlijk de schitterende cinematografie. De camera slingert regelmatig heen-en-weer waar door het sowieso al chaotische leven nog net even wat realistischer over komt. Dit wordt allemaal wat hip gemonteerd waardoor het, in tegenstelling tot wat ik in mijn eerste alinea zei, maar toch, nog net wat luchtiger blijft. Prima gedaan. Vervolgens zien we tientallen personages geintroduceerd worden en vervolgens ook weer verdwijnen, in de meeste gevallen dood. Erg bizar. De vertelstructuur, met Raket, die ons alles verteld van zijn jeugd, is redelijk origineel en daarnaast ook een pluspunt van de film. Soms zie je dat veel flashbacks in een film gaan vervelen, maar hier blijft het allemaal behoorlijk interessant. Het einde van de film is erg bizar en laat erg mooi zien dat het geweld in de favela's volgens mij nooit zal stoppen.

Behalve dat de film van mij een minuut of tien korter had gemogen blijft City of God een uitstekende film, ook bij de tweede kijkbeurt.

Halfje erbij.

4*

Hoewel Citizen X eigenlijk continu aanvoelt als een lange aflevering van een willekeurige krimi of detective uit de jaren 90 is het verhaal dermate intrigerend dat het wel blijft boeien. Sterker nog, de sobere vertelling past juist wel bij het Sovjet beeld. Het slaat soms misschien een beetje door in de droogheid en het voelt bijna biografisch aan, zeker door de bizarheid van het waargebeurde verhaal. Verder is dit prima kijkvoer (in een lekkere speelduur) niet in de laatste plaats door Stephen Rea, die de film draagt.

3,0*

Ik had mijn hoge verwachtingen na de bedroevende recensies al behoorlijk bijgesteld, maar stiekem hoopte ik nog dat iedereen het mis zou hebben. Wat helaas niet zo bleek. Alhoewel, echt slecht was het zeker niet, maar ook niet wat de trailer doet vermoeden.

Het acteerwerk was verre van goed en zoals Olaf hierboven al zegt leek het einde wat afgeraffeld. The Kraken, welke bijzonder cool gemaakt was was wel erg snel dood en van dit 'gevecht' had ik dan ook veel meer verwacht . De overige gevechten, oa met de heksen en de schorpioenen zijn wel erg stoer en itt tot dat met The Kraken wel lang genoeg . Met de special effects zat het daarom ook dik in orde, behalve Olympia zelf. Ik dacht dat Zeus in een prachtige stad zou wonen, maar telkens wanneer hij en zijn stad in beeld kwamen leek er wel door een plastic boterhamzakje gefilmd te zijn en daarmee geprobeerd een 'stoere' waas te krijgen. Dit werkte helaas alleen maar averechts op mij.

Overigens is dit bedoeld als een spektakelfilm, en niet als een ijzersterk drama met prachtige uitgediepte personages en een ontroerend en meelevend verhaal (wat volgens mij veel mensen hadden verwacht als ik de gemiddelde reactie hier zo eens lees). En spektakel was het. Zoals gezegd waren de gevechten goed in beeld gebracht en zet Sam Worthington de rol neer die ik verwacht had; een veel te stoere gozer voor 'die tijd' maar erg vermakelijk!

3*

Matige B-prent die niet weet te overtuigen. Sean Bean is een prima acteur, maar Abhin Galeya, die eigenlijk de hoofdrol heeft, weet niet te overtuigen. De vertwijfeling van zijn personage krijg je als kijker amper mee en je vraagt je zelfs af of hij die wel had.

We hebben het allemaal natuurlijk al tig keer gezien en dan is het dus zaak op een ander vlak uit te blinken, zoals brute actie of een coole cast. Nu is de actie zo nu en dan wel degelijk vrij hard, maar toch weet de film niet aan te slaan.

Zonde, Cleanskin is op een aantal vlakken prima verzorgd en lijkt dan ook een redelijk budget te hebben gehad, maar boeien wil het echter niet. Overigens mag Sean Bean van mij vaker dit soort rollen spelen. Kan hij wel hebben.

2*

Wel erg gezapige Schumacher deze The Client. Paar redelijke namen in de cast maar dat ventje is vooral enorm irritant. Verder gebeurd er nauwelijks iets en focust de film veel te veel op de niet boeiende zijkantjes van het plot. Na verloop van tijd pak je je mobiel in je handen en kan de afloop je eigenlijk gestolen worden.

2,0*

Tja, Kubrick..

Ik begin toch wel een beetje bang te raken dat zijn films mij niet echt liggen. Na het tegenvallende The Shining heb ik Full Metal Jacket ook hoopvol maar tevergeefs deze Kubrick geprobeerd. De twee waar ik het meeste van verwachtte (op Spartacus na) stelden mij aardig teleur. A Clockwork Orange was mijn derde Kubrick ervaring en opnieuw eentje die ik niet op positieve manier zal onthouden.

Tot nu toe had ik bij al zijn films hetzelfde idee, ijzersterke scenesl wisselt hij af met ongekend saaie stukken die nergens op lijken te slaan. Op een bepaalde manier weet hij mij niet geboeid te houden. Erg jammer, want dat zijn films vernieuwend en bijzonder zijn dat zie ik maar al te goed. Ook de prachtige kijk op de toekomst die hij in deze film geeft is erg bijzonder. De huizen zijn bijzonder mooi en ook de kleding valt op. Nog een positief punt is de hoofdpersoon, wat een geniaal acteur. Voor de rest heeft de film een aardig verhaal, verder niet bijzonder, maar wist dat voor mij niet boeiend neer te zetten.

Jammer!
Op naar Spartacus en 2001: A Space Odyssee die mij hopelijk beter liggen.

2*

Overigens nog een vraag:
Waarom hebben die bengels van die witte pakjes aan?

Leuk om te zien dat Michael BaysThe Island hierop is gebaseerd, al maakt deze prent toch wel duidelijk dat het werk van boem boem Bay niet te onderschatten valt. Met de ietwat saaie 70ies cinematografie blijft er weinig te genieten over, zeker omdat hoofdrolspeler Tim Donnely maar een grijze muis blijkt. Het concept is interessant genoeg om de kijker de film uit te laten zitten, maar 35 jaar later is The Clonus Horror toch ietwat gedateerd.

1,5*

Vermakelijke Spielberg die naar het einde toe wat aan kwaliteit inboet maar ondanks dat toch gewoon sterk geregisseerd is hoor. Overduidelijk een inspiratie voor films als Arrival en Super 8. Een prima Dreyfuss en een mooie score. Gedateerd? Mwa, qua effecten misschien iets maar verder nauwelijks hoor.

3,5*

Vermakelijk, maar hilarisch wordt het nooit. De aanwezige gore en brute kills maken het vooral leuk en de slome oudjes zijn in combinatie met de ook al niet zo vlugge zombies zijn vrij grappig. Het wordt nergens overdreven flauw, of althans stoorde ik mij er niet aan. Sterker nog, ik heb me best vermaakt.

3,0*

Mierzoet en perfect voor de zatermiddag bij Z@ppbios op NPO3. De film kleurt zo erg binnen de lijntjes dat je daar wel tegen moet kunnen. Ach het is met het hart op de juiste plaats gemaakt en de zang mag er best wezen, dat maakt een hoop goed. Sowieso is Emilia Jones goed. Verder zijn er een aantal geslaagde grapjes, ook al zijn er bijna net zo veel mislukt.

De Oscar voor Beste Film slaat natuurlijk nergens op, maar dat hoeven we de makers niet aan te rekenen.

3,0*

Vermakelijk filmpje dat de middelmaat weet te ontstijgen. Het begint allemaal vrij standaard, hoewel wel degelijk vermakelijk. Misschien ligt dit wel aan de rol van C. Hall. Zijn ietwat onnozele overkomen is met recht uitstekend gekozen. Na pakweg drie kwartier en dat komt op het juiste moment slaat de film een andere weg in en die twist mag er best wezen.

Texas blijkt overigens weer een prima setting voor dit soort filmpjes.

3,0*

Coldwater is een film met een script waar eigenlijk weinig eer meer aan te behalen valt. Toch is het het allemaal best amusant en, ja ja daar is ie weer; kijkt het prima weg. De originaliteitsprijs zal ie echter niet winnen en de Oscars voor beste acteerprestaties ook niet. Ook ik dacht trouwens even naar een broertje van Gosling te kijken maar dat blijkt niet zo te zijn.

3,0*