Opinions

Deze animatiefilm moet het voor mij helemaal hebben van de schitterende animaties én de prachtige Ierse muziek van componist Bruno Coulais die we o.a. te horen krijgen tijdens de aftiteling. Het verhaaltje is aardig, maar niet meer dan dat. De moraal die ik hieruit zou kunnen aflezen is dat wij respect moeten hebben voor het dier en de natuur, waar de "grote boze wolf" en het af te branden bos symbool voor staat.

4,0*

Ja, hier wordt je toch wel even stil van. Tot voor kort had ik nog nooit iets gehoord van de gruwelijkheden begaan door de Oekraïners tegen de Poolse minderheid tijdens de 2e Wereldoorlog maar als ik zoal de geschiedenis daarvan nalees schijnt het wel te kloppen. Tja, de Duitsers deden er niets aan en de Russen net zo min. Beiden hadden trouwens een hekel aan de Polen. Dus dachten ze, niet ons probleem en laten we ons er dus niet mee bemoeien. Dus konden de Oekraïners gewoon hun gang gaan. Behalve de getoonde moordpartijen liet deze film ook duidelijk zien dat de Sovjet-Russische NKVD niet onderdeed voor de Nazi-Duitse SS. Beide steunpilaren van die verderfelijke regimes maakten korte metten met hun vermeende tegenstanders. De Polen hadden dus eigenlijk gewoon de pech dat zij tussen deze verderfelijke regimes ingeklemd zaten. Dat Polen tijdens de 2e Wereldoorlog 6 miljoen van zijn mensen verloor is dus goed voor te stellen en zeker niet overdreven.

Blijft voor mij de vraag over of deze Poolse oorlogsfilm niet te ver is doorgeschoten in het tonen van de slachtpartijen waarbij het woord slachtpartij wel erg letterlijk werd genomen. Uiteen getrokken lichamen, afgehakte lichaamsdelen, in brand gestoken kinderen etc. Te gruwelijk om op te noemen. Het maakt voor mij deze film in ieder geval wel als de meest gruwelijke oorlogsfilm die ik ooit gezien heb. Idi i Smotri (1985) is daar bijna niets bij.

4.0*

Deze film die ik 15 jaar geleden voor het eerst zag weer eens herzien. Blijft een ontzettend mooie film met briljant acteerwerk, een uitstekend script, heerlijk filosofisch geneuzel over de liefde en prachtige beelden.
De volgende scènes sprongen er voor mij uit;
Gudrun die met artistieke bewegingen een kudde Schotse hooglanders tegemoet trad en ze vervolgens op de vlucht liet slaan.
De stoeipartij in adamskostuum tussen Gerald en Rupert bij het open haardvuur.
Jammer vond ik het dat het sfeervolle en schitterend gefotografeerde gedeelte in het Engeland van de beginjaren twintig van de vorige eeuw na zo'n 1½ uur plaats maakte voor een besneeuwd landschap in de bergen ergens in Zwitserland. Voor mij had de hele plaats van handeling van het verhaal in Engeland mogen plaatsvinden. Met dat gedeelte in Zwitserland zakte de film vond ik nogal in en visueel vond ik het allemaal ook een stuk minder.

4,0*

btw Deze DVD voor slechts € 6,00 ooit een keer gekocht bij Boudisque in Nijmegen. Een koopje achteraf.

Een weinig vermakelijke film die grondig verpest werd door dat acteren van die aanstellerige Kate Winslet en houten klaas Justin Timberlake. Na twintig minuten overwoog ik ook vroegtijdig de zaal te verlaten maar Juno Temple in de voortreffelijke rol van de zeer aantrekkelijke Carolina voorkwam dat. Echter, toen zij eenmaal van het toneel verdwenen was viel er voor mij helemaal niets meer te genieten. De film ging voor mij ook als een nachtkaars uit.
Neen, Woody kan er nu maar beter mee stoppen maar dat heb ik al eerder gezegd. Misschien volgt er toch weer een filmpje uit zijn hand en ga ik weer kijken.

Waardering: 2.0* dankzij Juno Temple. Zonder haar verschijning had deze film van mij het laagste cijfer gehad.

Deze film moest het voor mij helemaal hebben van dat gedeelte wat zich in 1927 afspeelde. Mooie zwart-wit fotografie, heerlijk jaren twintig sfeertje en dat alles zwijgend was kwam de sfeer alleen maar ten goede. Niet te vergeten natuurlijk het mooie spel van het dove tienermeisje Rose. Voor mij had de hele film trouwens zich in de jaren twintig mogen afspelen want het gedeelte wat in 1977 plaatsvond vond ik totaal oninteressant. Het einde deed mij daarom ook helemaal niks.

3.0*

Deze uiterst depri- en enigszins vage film wist mij aanvankelijk niet te boeien. Een onvoldoende had ik daarom al klaar liggen maar het einde vond ik zo schitterend dat ik er toch nog drie sterren voor over heb.

Ik moest bij het zien van die Kirsten Dunst trouwens regelmatig denken aan de film Melancholia. Ook daarin had ze zo'n gelijksoortige rol en wel als de depressieve Justine.

3.0*

Alvorens "Taking Woodstock" volgende week te bekijken, heb ik eerst nog maar eens de Woodstock documentaire bekeken of liever gezegd beluisterd. Bijna 4 uur kijken naar het scherm kon ik toch niet opbrengen, omdat ik het optreden van de artiesten niet altijd interessant vond en dat geldt zeer zeker ook voor 'het gepengel op de banjo' van Jimi Hendrix. Het beste vond ik het optreden van Santana, een van mijn favoriete bands van de jaren zestig en zeventig.

Woodstock mag dan wel als Music & Art festival belangrijk zijn, veel indruk - dat moge duidelijk zijn - maakte dit concert op mij bij herziening dus nu ook weer niet. De meeste muziek die door een 20-tal artiesten ten gehore werd gebracht vond ik gewoon niet mooi. Voor de rest een mooie tijdsdocumentaire, die niet los gezien kon worden van de oorlog in Vietnam die aan de andere kant van de aardbol door de Amerikanen uitgevochten werd. Het nummer van Country Joe MCDonald "I feel like I'm fixin' to die rag" was daar een mooi voorbeeld van.

3,5*

Deze film vanavond in een lege zaal - ik was de enigste bezoeker - bekeken. Dat kwam heel goed uit want dit is namelijk een film die je het beste alleen kan bekijken. Niet omdat hij moeilijk is maar wel uiterst traag. Een minpunt? Neen, integendeel zelfs. Het 10 minuten lange shot op die hoerenkast bij nacht vond ik schitterend. Je ziet constant mensen heen en weer lopen, af en toe stopt er een auto, een scharenslijper en nog meer van dat, je verwacht dat er iets gaat gebeuren maar er gebeurt helemaal niks. Meesterlijke scène waarbij ik onmiddellijk moest denken aan de films van Antonioni. Ja, en dan hebben we natuurlijk ook nog de broodmagere hond Princess die wel even de erfenis opstrijkt van de overleden dame des huizens. Dat beest mag natuurlijk niet te lang leven natuurlijk, dus daar moest wat op gevonden worden. Schitterend trouwens vond ik het verhaal met Rafael die wraak nam omdat hij zijn pensioen niet kreeg. Ook de scène toen hij moest vertrekken en het immens grote Philipsgebouw aan de achterzijde verliet vond ik zeer mooi. Deze film had dus ook nog een Nederlands tintje; Philips gloeilampen en Heineken bier. Wel grappig hoewel ik de film nu ook niet direct een komedie wil noemen, meer een tragikomedie eigenlijk. Sommige gasten in de film zagen er trouwens best wel boosaardig uit. Hadden allen weg van drugs maffiosi. Tja, Tijuana waar het verhaal zich afspeelde staat bekend als een zeer beruchte stad wat betreft geweldsdelicten om drugs.

4,0*

Er gaat toch niets boven Britse humor. Net zoals bij Sightseers was het voor mij ook nu weer gieren en brullen geblazen. Meerdere keren in een deuk gelegen. Geweldige cast en bovendien een schitterende fotografie met ook nog eens zeer mooie special effects. Daar komt ook nog bij de geweldige soundtrack met prachtige nummers van Suede, The Doors en Sisters of Mercy. En dan die gevechten met die robots
Tophumor dit die mij toch ook af en toe deed denken aan die absurde komedies van Monty Python. Zal binnenkort ook maar eens Shawn of the Dead gaan bekijken, die ik vreemd genoeg nog niet gezien heb.

btw Het gemiddelde van 3,04 is natuurlijk veel te laag.

4,5*

Deze film waarbij ik soms moest denken aan de Franse film 13 Tzameti (2005) zoog mij bij elke "Would You Rather" game weer op het puntje van de stoel. Als thriller - horror kan ik het niet direct noemen - vind ik deze film daarom ook zonder meer geslaagd. De twist aan het einde vind ik achteraf wel een goede keuze, hoewel het unhappy end natuurlijk wel enigszins voorspelbaar was.

3,5*

Dit horrorfilmpje van nog geen 1½ uur vanavond maar even bekeken. Voordeel van dit soort horrorfilmpjes is dat ze lekker vlot wegkijken, mede ook omdat ze niet te lang duren. Wat het filmpje zelf betreft, ach we hebben dit natuurlijk allemaal al eens vaker gezien en ook veel beter. Verveeld heb ik mij daarentegen niet. Die kannibalen waren best wel 'creepy' en die meiden zagen er trouwens ook best wel lekker uit. Het einde - de toegift - was zonder meer verrassend en daarom best goed gevonden. De eerste twintig minuten van dit filmpje dat natuurlijk weer regelmatig onderbroken werd door eindeloos lang durende reclame had ik helaas gemist en de aftiteling uiteraard ook maar dat laatste lag niet aan mij. Dus de film maar even gepindakaasd, een film bekijken zonder de eerste 20 minuten is natuurlijk helemaal niks - je wilt toch dat stukje voorgeschiedenis weten - en een aftiteling hoort er nu eenmaal ook bij.

3,0*

Verwachtte niets van deze Wrong Turn maar hij viel mij toch 100% mee. Het einde en onder meer die scène tijdens de aftiteling vond ik zelfs erg goed. Had ik totaal ook niet verwacht. Met het gore viel het gelukkig reuze mee. Dat hoeft ook niet overdreven te worden wat helaas vaak wel gebeurt in horrorfilms. Naar mijn mening komt dat de geloofwaardigheid van het plot niet altijd ten goede. Een vergelijking met de eerste Wrong Turn (2003) heb ik niet gemaakt. Ik kon er trouwens ook te weinig van herinneren. Misschien ook maar goed ook. De overige vervolgfilms (2 t/m 6) heb ik niet gezien en ga ik niet doen ook. Aardig spel trouwens van Charlotte en die andere jongedame.

3,5*