Opinions

Na enkele afleveringen dacht ik: ok, dramatisch tot aangrijpend, maar het draait zowat rond hetzelfde: huisvesting, werk, kinderopvang...

Het vervolg brengt evenwel meer aspecten van deze door partnergeweld geplaagde vrouw. Een ijzersterke jonge vrouw trouwens, van nature optimistisch en begripvol, die heel lang de tegenslagen verwerkt maar toch de hulpeloze, ten einde-raad-momenten kent, een vrouw ook die liefde in haar hart draagt, niet alleen voor haar kind maar ook voor wie haar helpt, haar moeder, ondanks de alles overstijgende moeilijkheden, tot de bereidheid tov haar echtgenoot...

Heel veel energie en warmte dus in deze serie die ons ook een blik laat werpen op de hulporganisatie, zoals meestal drijvend op de inzet van enkelen.

Schitterende vertolkingen van Margaret Qualley en eigenlijk niet veel minder van Andie MacDowell.

Aflevering 2 toch Iets minder dan de eerste aflevering.
Best complex en spannend om volgen.
Het voorstel van Maigret in het slot vind ik toch wel misplaatst (Kind van boosdoeners laten adopteren door vrouw van slachtoffer...!?. Zo papperig moet het nu ook niet.

"Maigret in Montmartre" viel tegen. Een 3 deze keer, want scenario nogal ongeloofwaardig met personages die niet kunnen overtuigen.

Eens te meer een emotionele Maigret in het slot. Viel nog het best te onthouden.

Toch maar terug naar Gabin.

Meer nog dan de actievolle en uiterst spannende laatste afleveringen kon mij wat vooraf ging bekoren: de knappe opbouw, de complexe maar subtiele ontrafeling van de achtergronden van een gruwelijke moord, de schets van het zwijgzame maar niet zo vreemdzame Sicilië, de mentaliteits- en karaktertekening, de linken naar het privéleven van de politieman, de charme van sommige personages....

Sterke reeks, vind ik, die me over de ganse langte geboeid in de greep had.

Dateert uit 2017. Reeds 4 jaar. Het slot zet nochtans de deur wijd open naar een tweede seizoen,... als die er nog niet is.

Serie die zowat alles bevat van het genre: een uitstekende opbouw, spannend intrige en vooral ontwikkeling van heel wat emoties, waarbij gebeurtenissen uit het verleden bij de personages zorgen voor gedragsaanpassingen tot trauma's, niet in het minst bij een politie-officier, ook en vooral doorheen haar beroepsactiviteiten .

Ik ontdekte in bepaalde afleveringen zelfs bijwijlen wat soapachtige melo maar dat heeft in niets gestoord. Uiteindelijk leek het allemaal binnen het aanvaardbare en zorgde wel voor gemeende ontroering.

Zeer genietbare serie, naar mijn gevoelen, die kan bogen op een prima cast met vooraan een werkelijk schitterende Kate Winslet.

Keiharde en geslaagde kijk in het leven van een bende mensenhandelaars en hun weerloze slachtoffers.

Iedere aflevering bergt meer dan één ontzettende voorstelling van dit afgrijselijk wereldje.

Spannend en onthutsend en uitblinkend door het spetterend spel van nagenoeg de ganse cast al is de act van Peter Van Den Begin toch het sterkst.

Een tweede seizoen heeft het meestal wat moeilijker. Het nieuwe, het explosieve is er wat van af. Zeker ook met deze "Matroesjka's" waar de toestanden overbekend zijn en alleen nog wat kan worden verder gebreid en de aard van een groepje gangsters nog eens kan worden onderstreept : leugen, bedrog, verraad, chantage, afpersing, geweld, moord. Merkwaardig dat de "slachtoffers" van het ganse gebeuren hier zonder veel schroom ook op ingaan.

Toch een sterke reeks, met afschuwelijke toestanden en uitstekende vertolkingen.

Serie de ge wel geboeid blijft volgen maar waarbij ge gelukkig nergens hebt kunnen lezen "Naar een waar gebeuren" want dan ik had pas echt van mijn melk geweest. Ik kan mij immers met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat zoiets kan gebeuren. Een negenjarige jongen die zijn grootvader die hem lief heeft, plots beschuldigt van seksuele daden ten zijne opzichte, er zelfs pikante details aan toevoegt om dan plots, na meer dan 10 jaar, overgaat naar bekentenissen dat het allemaal gelogen was.. Toch weinig geloofwaardig en ook het slot bevalt me niet.

Gelukkig is er een Daniel Auteuil die als de opa stevig acteert.

Mysterieus is het altijd en soms flirt het met het bovennatuurlijke.

Natuurlijk weet Barnaby daar wel raad mee al krijgt hij soms een steuntje in de vorm van een toevalligheid of een tip uit een onverwachte hoek.

Inderdaad, fijn om volgen en eigenlijk heel ontspannend.

Vooraleer hij aan detective, chief inspector toekwam was John Nettles te zien in een serie "Bergerac" genoemd naar de Franse (wijn)streek.. Ik zag er destijds meerdere van. Minder flegmatiek maar jonger en acrobatischer maar steeds gedreven.

Zag nog maar alleen aflevering 1 van dit tiende seizoen maar wou absoluut John Nettles nog eens aan het werk zien.

Zoals kon worden verwacht veel volkse typetjes en een luchtig sfeertje dat zijn hoogtepunt viert met een lange, heerlijke Britse song and dance scene. Barnaby voelt er zich best in zijn nopjes, valt wel buiten zijn rol van Chief-Inspector of zo dachten we, want het duurt niet lang meer vooraleer hij verrassend de gezochte dader aanduidt en het ganse moorddadig gebeuren uit de doeken doet.

Good old John Nettles.

Een sympathieke misdaadserie. Raar toch.

Komt door de flegmatieke rol die John Nettles zo goed invult en de toon die gezet wordt.

Doorgaans een lieflijk dorpje, waarin toch wel wat naijver, jaloezie en haat sluimert, wat leidt tot misdaad.

De oplossing van het mysterie ligt dikwijls ver in het verleden en kenmerkend is ook dat detective, chief inspector Barnaby vaak begripvol en minzaam omgaat met de daders.

Hips, zomers en toch wat onheil inhoudend "muziekje" begeleidt deze serie die zo bijzonder en charmant aanvoelt, dat ge het ding gemakkelijk in de armen sluit. Opgepast, het ding gaat al vele jaren mee. Ook zonder John Nettles.

Doorheen de vele verrassingen die deze familiekroniek vullen, niet bepaald diepgaande maar echt menselijke, de trieste en grappige karaktertekening, blijft alleszins hartverwarming bovendrijven.

Sfeervol, folkloristisch en het belang van familie en vriendschap in eer herstellend.

Genietbaar, rustig te bekijken, niet meegaan met de dramatiek, het soms met een korreltje nemen en profiteren van de vele heerlijke optimistische momenten en... goede vertolkingen.

Wellicht het meest verfilmde boek. Een mooi verhaal ook. Dus waarom nu niet eens een serie en toegegeven die mag zijn voet plaatsen naast de andere werken. Valt mee inzake opbouw, acteerwerk en filmische waarde. Was alleen maar wat verwonderd over de persoon van inspecteur Javert.

Eliza Scarlett, met opgestoken haar, hoedje, een sluitend pakje en een lieve glimlach is privé-detective en dat wordt in de tijd waarin ze leeft als ongepast en niet te geloven aanzien. Trouwens de minderwaardige positie van de vrouw op de maatschappelijke ladder is een punt dat in elke aflevering wordt aangeraakt. "Vrouwen mogen studeren, maar niet afstuderen...".

De serie is van het lichtere misdaadgenre en soms zelfs niet. Verwacht dus geen schokkende misdaadscènes en een niet uiteen te rafelen intrige dat u kopbrekens bezorgt, neen het speelse primeert samen met de spitsvondigheid van onze heldin natuurlijk.

Zo is een ontspannend en terugkerend item, de charmante liefdes-haat relatie die Scarlett heeft met de Duke, een ambitiueze politie-inspecteur, met wie ze een soort wederkerig samenwerkingsakkoordje heeft - wat voor de Duke niet altijd geldt - en dat leidt naar grappige toestandjes en replieken.

En dan is er nog Ruppert, die het zo graag heeft over zijn wil of onwil om te huwen...

Neen, zware krimi-kost moet ge niet verwachten. Wie dat doet en toch kijkt zal een 0,5 geven en dat zal de gemiddelde score doen dalen en dat hadden Eliza en co nu ook niet verdiend.

Het boek van Lode Zielens heeft zeker inhoud genoeg om er een degelijke filmserie van te maken en dat lukt ook wel bij vlagen maar niet over de ganse lijn.
Armoede is één van de rode draden die doorheen het verhaal lopen wat leidt naar heftige en onverantwoorde gedragingen die vaak als bij verrassing, weinig voorbereid en niet altijd zo goed vertolkt, worden geserveerd. De karaktertrekken van de personages kunnen duidelijk worden uitgemaakt maar het hoefde niet steeds zo expliciet te zijn.
In feite een kroniek van een arbeidsersfamilie over een periode van 20 jaar. Zeker geen rooskleurige, eerder melodramatisch al moet gezegd dat het gebeuren amper echt raakt. Op dat vlak kon het veel beter als we bedenken dat de scène van de bedelende en stervende grootmoeder amper emoties losweekt.
Men heeft zich ook de moeite gespaard bepaalde personages, zoals Netje, vertolkt door Els Dottermans, er doorheen de jaren wat ouder te doen uitzien maar wat de popmuziek die het verhaal kruidt betreft, heeft men wel met de tijd rekening gehouden: van Al Jolsen's "Sonny Boy" uit de late twenties tot Johnnie Ray's "Cry" uit de fifties. Eigenlijk best een pluspunt al die tunes.
Vlaamse serie van straks 30 jaar oud die het maar één seizoen volhield. Eigenlijk wel verrassend.

Niet te geloven zoveel "willekeur" vanwege een overheidsinstantie.

De gerechtelijke dwalingen zijn één, maar de houding van de Posterijen is zonder meer crimineel.

De gewone man met de rug tegen de muur.

Serie doet het allemaal goed uit de doeken, laat ons van de ene verontwaardiging in de andere vallen, plaatst de inzet van Mr. Bates en van diegenen die hem volgen sterk in het daglicht, maar ondanks dat het meerdere malen wordt geciteerd, worden te weinig de sociale en financiële gevolgen bij de getroffene in concrete voorbeelden in de serie aangehaald.

Toby Jones is geknipt voor dergelijke rol.

De charmante zuidfranse toeristische locaties als Avignon, Aix-en-Provence, Grasse, Juan-les-Pins ...voegen iets verfrissend toe aan deze reeks en ik kon het ook best stellen met de hoofdrolspelers, in de eerste plaats het vaak plezierig, onschuldig kibbelend paar, vertolkt door Roger Allam en Nancy Carroll.

Helaas. Zo was de eerste aflevering maar heel gewoontjes en al stevende de tweede op een behoorlijk cijfer af, het slot waarbij men zich laconiek tevreden stelde met de oplossing rond één moord, terwijl de twee andere "voor later" waren, was beneden alles.

Gelukkig was de derde een stuk beter, met een beter script, een aannemelijk intrige en met wat actie en spanning, zodat ik er toch voor het geheel een kleine 3,5 voor over heb.

De sfeerschepping vond ik perfect en dat is zeker het grote pluspunt van deze serie (seizoen 1) die toch wel een zekere spanning ontwikkelt maar die ook wel wat cliché's herbergt - wil ik wel vergeven - maar ook tijd verloor aan overbodige familiale nevenverhaaltjes.

Een politie-overste en een rechercheur spitten elk op hun eigen manier en kunnen naar de ware toedracht van het gebeuren. Niet nieuw maar hier toch heel bijzonder tot extreem. Er kan zelden een lach van af in de film als moest ik zelf af en toe glimlachen met die twee keikoppen in hun professionele gedrevenheid.