Opinions

Leerde Brenda Blethyn eigenlijk kennen in "London River" (2009) en zag in haar een perfecte bezorgde-moederfiguur. Eerder volks en met zowel gedecideerdheid als emotie in haar act.

Ver van haar nu terug te vinden in een rol van politie-officier in een succes reeks die al jaren meedraait. Evenwel, haar volksheid (Haar manteltje en hoed lijken eerder aftands en het woordje "love" als aanspreektite is nooit ver weg) en de gedecideerdheid zit zeker in haar optreden en in het vuur waarmee ze haar team aanspoort. De emotie bewaart ze voor het slot wanneer ze toch meeleeft met het leed van slachtoffers en zelfs daders.

Goede reeks met zoals altijd een wisselend niveau onder de afleveringen die steeds een apart verhaal uitmaken.

Zoals gebruikelijk, heel wat betrokkenen en verdachten, te meer daar Vera graag in het verleden spit en er soms meer dan één misdaad een rol gaat spelen.

Voor de kijker is het aldus een welkom ding dat mam af en toe een stand van zaken aan haar ganse crew geeft.

Goede aflevering met ook nu een gevoelige en menselijke toets in het slot wanneer alles van de baan is: "Raar dat het nooit voelt als een overwinning..."

Het feit dat "Vera" al een 10-tal seizoenen meedraait bewijst al vast dat ze gerust in de rij van illustere TV-detectives mag plaats nemen en al is het soms wat moeilijk met een pak namen en verdachten en is het moordmotief niet altijd echt bevredigend, een uitstekende Brenda Blethyn weet het boeiend te houden met haar gedecideerd, vaak cynisch en grappig en bovenal met veel doorzicht en mensenkennis, optreden doorheen het intrige van elke aflevering. k'Zou zeggen: Well done, love.

Hoe dan ook, Vera blijft het attractiepunt en al heb je soms wat meelij met haar team als ze haar bevelen kort en kritisch uitdeelt, met ouder worden lijkt ze meer en meer complimentjes ervoor over te hebben. Een goed hart had ze al lang.

Altijd aangenaam vertier, vind ik, en ook wel spannend met een onvoorspelbaar intrige.

Geschiedkundigen en andere specialisten zullen de serie natuurlijk onproportionneel vinden: walsen over belangrijke gebeurtenissen en andere te veel of verkeerdelijk aanhalen.

Toch heeft de serie me bekoord. het is eenvoudig en volks en brengt wat we op de schoolbanken leerden en voegt er nog heel wat extra's aan toe.

Alles vertellen in 10 afleveringen van 50 minuten is natuurlijk onmogelijk en presentator-verteller Tom Waes geeft dat trouwens meerdere keren grif toe.

Akkoord dat de nagespeelde scènes soms wat flauwtjes zijn en dat in de laatste aflevering er wat teveel Tom-Waes-Story is, maar dergelijk stijlfiguur waarbij een voorbeeldje geldt voor het geheel is vaak raak en illustreert hier nogmaals het volkse van de serie.

'k Zou een 3,5 geven maar de opzet en de goede bedoelingen van de serie, die mij bij elke aflevering nieuwsgierig maakte en me boeide, zeggen me: een 4 is op zijn plaats.

Vooral de derde aflevering is effenaf spetterend en bergt in vele facetten de gevolgen van het "interview". Vooral het gesprek tussen Andrew's rechterhand Amanda en de BBC medewerker is diepgaand en het drama omvattend.

Voorheen konden we ons vooral verdiepen en genieten van de subtiliteit, de zorg voor het detail, ook op technisch vlak, van de voorbereiding en het uitwerken van het interview alsook van het nooit aflatend schoothondjesgedrag en betutteling van een prins' entourage en zijn eigen verwaand personage.

Knap werk.

Beslist ongewone locatie voor een whodonit al speelt een heel stuk - eigenlijk het whydonit - zich af buiten de Vigil.

Heel wat wendingen in het onderzoek, veel betrokkenen en verdachten zoals het hoort in dergelijke series en een toch wel actievol en spannend slot. Wat politieke bedenkingen ook om af te sluiten zoals de vraag of wereldvrede moet worden afgedwongen met dreiging.

Hoofdrolspeelster Suranne Jones heeft misschien wel iets meer van een kantoorbediende/huisvrouw dan van een politiebeambte die met overtuigende stem arresteert en onmiddellijk op plichten wijst, maar een karikatuur, wat in sommige series wel opduikt, is ze niet. De linken naar persoonlijke situaties zijn niet altijd geslaagd en boeiend maar naast de ernstige professionaliteit huizen nu eenmaal ook menselijk aspecten.

Heb er een nipte 4 voor over.