Opinions

Degelijke miniserie over een toch uiterst belangrijke gebeuren binnen de wedloop om het eerst over een nucleair wapen te beschikken.

Kon bekoren maar sommige toestandjes, als bijvoorbeeld de onverbiddelijke Britse vrouwelijke officier die wel heel emotioneel wordt, doen het geheel wat verwateren en maken het wat langdradig.

Knap ineengestoken en boeiende serie en vooral gefocust op het speurwerk en niet voortdurend op het privéleven van het hoofdpersonage. Het zit er wel een beetje in maar dan kort en eerder luchtig, als welkome afwisseling.

Wat er ook in zit is misplaatste vooringenomenheid, zeg maar racisme, en onderschatting. De studenten onthouden zich van getuigenissen omdat ze vrezen dat hun zwarte vriend verdachte nummer 1 zal worden en Karen krijgt de opdracht omdat men haar onbekwaam acht.

Zo gaat het nu éénmaal, helaas, maar gelukkig valt het soms anders uit, tot spijt van wie het benijdt.

Her zijn karikaturen, ge weet hoe ze op toestanden gaan reageren en ge weet wat ze gaan antwoorden, en toch zijt ge nog elke keer verrast door de uitermate grappigheid ervan. Onmogelijk het lachen te bedwingen.

Sterkte van de serie zit in de contrasten tussen de high-society-ingesteldheid van Hyacinth enerzijds en haar platvloerse, sociaal low-budget familie en de slachtoffers als daar zijn Richard, Emmett, Elizabeth en de vicar, ..de postbode niet te vergeten.

Eindigt gewoonlijk in een hilarische toestand waarbij de schone schijn niet altijd gered wordt.

Uitstekende documentaire met veel getuigenissen, archiefbeelden, onthutsende onthullingen en een machtig overzicht van wat onze vroegere kolonie was en nog is.

Wat een vernedering moet het voor koning Boudewijn geweest zijn.Kan me de openbaring ervan toen in de pers niet herinneren...

Heel wat anders dan in de tijd dat men ons wijs maakt dat we met het "zilverpapier" uit de chocoladerepen de kleine zwartjes konden gelukkig maken.

Inderdaad, een must deze film.

Prachtige, emotionele en hoogst interessante documentaire.

De kinderen, ondertussen zeventigers, tachtigers en zelfs meer geworden, vertellen hoe hun ouders in het verzet kwamen, welke damatische gevolgen hieruit voortvloeiden en welke herinneringen ze er aan hebben overgehouden, hoe groot de impact was op hun verder leven en hoe onuitwisbaar het allemaal is geworden.

In het slot - en dat is heel frappant - verklaren "oorlogsexperten" hoe het verzet uiteindelijk, zoals ze het zelf zo goed verwoorden, "in de plooien van WO II is verdwenen" en hoe er in het o zo complexe België ook begrip bleek te zijn voor collaboratie...

Terloops wil ik ook een pittige, persoonlijke annecdote kwijt. Met één van de "kinderen" heb ik zo wat 20 jaar geleden kennis gemaakt tijdens een vakantie in het Franse Cap d'Agde. We zaten samen aan tafel en beleefde een gezellige week. Blij hem gezond en wel en nog even vinnig te hebben terug gezien en hoe verheugd ik hieromtrent ook was, mijn kwotering heeft het niet beïnvloed want "Kinderen van het verzet" is een rake documentaire die ik aan iedereen aanbeveel

Aangrijpend natuurlijk zo'n toestanden en daar doen de oudste kinderen uitvoerig hun meningen en ook hun twijfels over uit de doeken en sommige getuigenissen grijpen je echt naar de keel.

Anderzijds vond ik toch dat enkele omstandigheden, zoals de impact van de school en waar de oudere kinderen toen ze het huis verlieten terechtkwamen en hoe ze leefden tot het moment van de aanklacht, niet echt aan bod kwamen.

Al bij al een merkwaardige documentaire.