Opinions

Van dwaas tot hilarisch tot onmogelijk, maar het zijn vooral karikaturen die ge zo goed kent, dat ge weet hoe ze gaan reageren op gelijk welk woord of situatie, zodat ge er uiteindelijk toch moet om lachen omdat ge het allemaal zelf zo goed wist.

Na afloop zegt ge wellicht "gek" of soms "och, die of die was weer in forme"

Te onthouden: het sprankelend script, de bewonderenswaardige zorg voor het detail, zowel visueel als verhaalinhoudelijk, de puike montage, de vele sterk-suggestieve passages, de bloederige en de sensatierijke inbegrepen, de doorgaans onheilvoorspellende dramatische muziek, de verbluffende vertolkingen van Billy Bob Thornton en Martin Freeman...Alles is er voor een topserie.

En...vooral niet te vergeten de nooit geziene manier waarop politiediensten met de grond worden gelijkgemaakt: gemakzuchtig...onbekwaam...belachelijk. Als een rode draad door de serie en vaak een vleug humor brengend.

Onthutsend toch dat het allemaal echt is gebeurd.

Een misdaad-komedie-serie. Niet meer dan dat.

Een grote troef die dergelijke series uitspelen is dat de personages voor een stuk toch wel karikaturen zijn.

Na een paar afleveringen kent ge ze door en door, hun specifieke trekjes, ge weet al op voorhand hoe ze gaan reageren en glimlacht al bij voorbaat om hun reacties. Easy watching.

"Father Brown" is wel zo'n typisch product. De frivole Lady Felicia, de bemoeizuchtige parochiesecretaresse (wat een functie, zeg), de inspecteur die dolgraag eens een zaak zou willen oplossen maar steeds in de sprint geklopt wordt door de man waar het allemaal om draait: Father Brown.

Soms grappig, soms wat kinderachtig, soms geloofwaardig, soms niet, en onze brave priester moet zich steeds haasten want hij moet niet alleen zijn dorpsgenoten op het goede pad brengen, hij moet ook nog het mysterie oplossen en hij heeft maar een halfuurtje. Maar het lukt.

Luchtig vertier met een misdadig kantje waaraan uiteindelijk niet zwaar wordt getild.

Goed opgebouwd, goed gecast én geacteerd, deze true-crime waarbij ge meer dan eens uit uw lood geslagen wordt door een onbegrijpelijk en vooral knullig optreden van de politie. De epiloog geeft er nog een zwaardere dimensie aan.

Veiligheidsdiensten en ook rechtspraak nemen vaak niet de beslissingen die mensen, en zeker de betrokkenen, van hun verwachten...

Eerste twee afleveringen veel belovend, maar dan...waarom het in 4 of 5 afleveringen doen als het met 9 ook gaat...?

Daarenboven vond ik, naast de langdradigheid, de verhaallijn af en toe toch wel wat haperingen vertonen de FBI-agent die zijn wapen even in bruikleen geeft aan een wanhopige moeder, de kledij van de moeder voor en na haar intieme beleving met B... en dit naast de bijna niet te geloven knelpunten (maar, ja, de Mormonen, weet je wel) in het gebeuren, maken dat ik eerder teleurgesteld ben.

Goed evenwel dat dergelijke films of series onze wijzen op de gevaren die een onschuldige, onwetende en goedgelovige tiener kunnen treffen.