Opinions

Beslist een goede serie.

Doorgaans boeiend als een personage opbokst tegen, machtshebbers die werkelijk niets of niemand uit de weg gaan om hun corrupte, misdadige positie te kunnen behouden..

Filip Peeters zeker sterk in zijn rol

Niet gebracht wat ik er van had verhoopt.
Meer dan op de politieke achtergrond van het gebeuren - We krijgen dat via mediaberichten af en toe voorgeschoteld - wordt er gefocust op de gevolgen van de vergiftiging bij de plaatselijke bevolking, inzonderheid bij de verantwoordelijke voor gezondheidszrog en een politie-officier. Familie van de betrokkenen spelen eveneens een voorname rol en eigenlijk kon dit allemaal niet zo erg overtuigen, laat staan boeien, omwille dat ik niet precies dat verwachte en de eerder matige opbouw van de serie en de zeker niet sensationele vertolkingen.
Bij de aftiteling vernemen we dat de film werd opgedragen aan het enige slachtoffer van vergiftiging. Te vernemen hoe het met de andere personages, amper 2 jaar na de gebeurtenissen, verder ging leek me ook al niet zo nodig.

Twee elementen beheersen deze serie : geld en liefde.

En wat blijkbaar de bovenhand haalt komt ge te weten in de laatste, dramatische aflevering. Laatste aflevering die trouwens de deur wagenwijd openzet voor een tweede seizoen die ik al te graag zal bekijken want nr 1 is wel een meevaller.

Charlotte is een jong, pienter, idealistisch meisje, zich van geen kwaad bewust die in een high-society-wereld terecht komt waar heel wat niet zo netjes, correct, liefde- en respectvol verloopt.

Een goed verhaalde en fotografisch mooi in beeld gebrachte serie, waarin ook de geslaagde en uiteenlopende karakterinvulling van de personages kan bekoren in een knap geschetst tijdsbeeld.

Het kan echter niet ontkend dat het acteerwerk van hoofdactrice Rose Williams een belangrijke pluspunt is. Een mooie, charmante verschijning die beslist nog van haar zal doen spreken.

Naast haar zijn ook de anderen zeer goed in hun rol in deze op en top Britse serie over de zo graag in beeld gebrachte negentiende eeuw.

De snijdende spanning die mij van de ene aflevering naar de andere loodste valt voor een stuk weg in episodes 7 en 8. Wel is er plaats voor uitklaringen van wat er voorheen exact gebeurde en voor de psychologische weerslag op diverse betrokkenen maar het zwakte in zijn geheel toch wel af.

Toch erg tevreden met deze serie die mij, op één scene na, het moorddadig geweld discreet voorstelde, zorgde voor vele goede sfeerbeelden, deed genieten van goed acteerwerk, inzonderheid van een Tahir Rahim en zoals gezegd spanning als voornaam pluspunt bracht.

Op te merken dat de vele flashbacks mij niet hinderden en in tegendeel de aandacht gaande hielden en dat ik de rolinvulling van Billy Howle als het ijverige ambassade-lid toch wel wat overdreven "zenuwachtig" vond.

Met veel wisselende kansen in de zoektocht naar dader en motieven.

Best onderhoudende serie en toch heb ik het gevoel dat ik iets mis, een zekere inleving of aanvaarding van personages, ook het hoofdpersonage...

Misschien omdat dit 6de seizoen pas het eerste is die ik zie.

Goed, zonder uit de band te springen, en met Douglas Henshall, als de politie-inspecteur met een hart en zelfkritiek.

Begrijp dat mensen er aan verknocht geraken, vandaar de vele seizoenen en er nog ééntje meepikken zit er wel nog in.

Breed uitgesponnen, gevuld met complexe situaties, ondervragingen en getuigenissen, beraadslagingen onder de verschillende onderzoekteams en advocaten, plotwendingen en met een passend gekozen titel, want aan show ontbreekt het proces niet.

Eigenlijk langdradig al komt het me voor dat er gemakkelijk een vervolg kan worden aan gebreid.

Te onthouden vooral het verbluffend acteerwerk van Céline Buckens.

Werkelijk verbluffend knappe serie die tot het slot boeit omdat alles zo perfect in elkaar steekt.

Eerst dacht ik dat good old Timothy Spall de show zou stelen maar het is de zeer goed gecaste Eanne Hardwicke die schitterend acteert en voor een heel stuk het gebeuren beheerst.

Verdienste is beslist dat het vermoeden van de dader en zijn opzet al vroeg ontstaat, maar dat de verdere ontwikkeling in het verhaal je toch stevig in de ban blijft houden.

Het drama aan de Prinsengracht 263 maar deze keer niet vanuit het bekende dagboek maar wel vanuit het verhaal van Miep Gies en haar man, twee mensen die heel wat gevaren trotseerden om de vervolgde Joden in Amsterdam bescherming en hulp te bieden.

Zag de film op the National Geographic Chanel wat me wel enigszins verbaasde, maar dat doet niets af van de waardering naar dit werk toe. De spanning, het drama en ook de emotionaliteit die aan het gebeuren verbonden zijn wordenzeer goed overgebracht en dit zonder echte topacteurs, publiektrekkers.

Verbaasd me toch ok dat niet meer mensen deze serie zagen. Loont zeker de moeite.

Zag de serie volledig uit en eigenlijk kon hij mij niet zo best bekoren. Er zijn wel goede passages maar het verhaal op zich vind ik al te beladen, te afschuwelijk met zelfs een gebeuren dat elke verbeelding tart.

Springt behoorlijk van de hak op de tak en sommige personages kan ik niet zo best plaatsen en komen zelfs potsierlijk over.

Het acteerwerk is ook niet altijd dat en zo valt Antje De Boeck, als hoofdrolspeelster vaak uit de toon. Legt onvoldoende expressie in haar rol, wat zeer spijtig is.

Anderzijds vind ik dat de tand des tijds niet te veel aan de serie heeft geknaagd. Is ook nog maar 20 jaar oud.

Kerst schijnt dan toch wonderen te kunnen verrichten.

Frisse serie waarin hartverwarming best op zijn plaats is;

Kleurrijk en net alsof er iets magisch van uit gaat.

Somewhere over the rainbow...

"Chic Krapuul" had ook een goede titel voor de reeks geweest.

Lof nochtans voor het script en voor de acteurs om zoveel arrogantie voor het voetlicht te kunnen brengen.

Nochtans zijn het belangrijke mensen met een stuk van de wereld in hun macht, maar met een ongeziene respectloosheid. Familiewaarden zijn voor hun onbestaande en worden in de hoek geduwd door hun egoïsme en hun naijver en een niet te breken zucht naar geld en macht.

De eerste aflevering is veelbelovend maar nadien volgen een aantal episodes die sterk op elkaar gelijken en in feite niet anders zijn dan de bevestiging van de sfeer in de familie Roy en de streken van ieder lid, zoals hiervoor beschreven.

Het is pas in de laatste afleveringen dat er meer dynamiek optreedt en die je naar meer doet verlangen, wat voorheen niet het geval was.

'K Ga me nochtans vooreerst niet aan een tweede seizoen wagen.

Om het met hen geliefkoosde term te zeggen: fuck off.