Opinions

Film boordevol verwijzingen naar westerns en andere films. Het idee is leuk en wordt ook als een road-movie / western gebracht. Twee mannen op pad om wraak te nemen op iemand die hen kwaad heeft gedaan.

De dialogen zijn erg goed, maar het (digitale) camerawerk en het acteerwerk zijn dat helaas niet.

Ik kan het net een kleine voldoende geven, maar echt niet meer!

3*

Soms besluit je een film te kijken omdat je er goede dingen over hebt gehoord. En soms omdat je een bepaalde acteur of regiseur waardeert. Secret Ceremony valt in die laatste categorie. Joseph Losey had al een naam gemaakt met de anti-oorlogsklasieker The Boy With Green Hair (1948) en de cultfilm Modesty Blaise (1966) toen hij dit psychologische drama maakte.

Een onstabiel meisje, Cenci (Mia Farrow), denkt in een oudere prostituee, Leonora (Elizabeth Taylor), haar overleden moeder te zien. Leonora maakt van de gelegenheid gebruik om de dood van haar dochterje te verwerken, en om mischien wat spullen uit Cenci’s huis mee te kunnen nemen. Alles lijkt goed totdat Cenci’s stiefvader (Robert Mitchum, met een vreselijke Chriet Titulaer baard) roet in het eten gooit, terwijl hij zijn incestueuze gevoelens op Cenci botviert.

In alles is Secret Ceremony pretentieus. Het verhaal, het acteerwerk en de regie, het lijkt wel of alles zo over de top mogelijk en “schokerend” moet zijn, dat het lachwekend wordt. Ook komt het vandaag de dag oubolig over, zoals de acteurs de dialogen brengen.

Nee, helaas. Met Secret Ceremony heeft Joseph Losey me niet blij gemaakt, maar ik geef hem het voordeel van de twijfel en blijf hem in de gaten houden.

Sprookjesfilm die wel aardig is, maar niet erg goed.

Een Europese co-productie die jaren na de gouden tijden van oostblok sprookjes werd gemaakt.

Enkele leuke vondsten en aardige effecten, maar niet meer dan dat!

2,5*

Heerlijke experimentele feministische anarchistische film, die naast een stortvloed aan visuele vondsten ook nog eens de bourgouisie door de mangel haalt.

Ik had al lang beelden van deze film op Youtube gezien en het was dan ook wachten op een goede DVD hiervan. En met de versie van Second Run is die er. De film ziet er prachtig uit en wordt bijgestaan door een docu over de regisseuse.

4,5*

Erg sfeervolle en spannende thriller.

Mia Farrow is zeer geloofwaardig als blinde vrouw wiens familie wordt uitgemoord. Ook de regie is ijzersterk. Telkens weet Richard Fleischer de moordenaar uit beeld te houden door de camera zeer laag te houden en door middel van aparta camerastandpunten.

Voeg daar de erg sterke muziek van Elmer Bernstein bij en je hebt een film die je moet zien!

4*

Vreemde carrière van regisseur Gregory Dark. Eerst begonnen met porno-films als New Wave Hookers, om dan een reeks slechte erotische thrillers te maken, enkele videoclipjes (waaronder Britney Spears) en dan eindigen met deze onzinnige horror/sadisme film.
Enkele smerige effecten kunnen deze film niet meer inhoud en spanning geven, ik werd doodmoe van alweer een oog dat eruit gerukt werd.
De allerlaatste scene, waarin een hond in het oog van de moordenaar plast, is zelfs belachelijk!

1,5*

Nogal voorspelbaar berg-drama, dat zich afspeelt aan de Noordwand van de Eiger. De beelden zijn prachtig en de muziek lekker, maar het verhaal is té voorspelbaar om mij geboeid te houden!

2,5*

Op zich een wel leuke thriller, maar de kwaliteit van de DVD (volbeeld, nagesynchroniseerd en een slechte VHS kwaliteit) zorgde ervoor dat ik dit echt geen hoger cijfer kan geven.

2*

Erg goede anime!

De film is één grote zoektocht. De zoektocht naar een actrice, haar zoektocht in haar geheugen, een zoektocht door de Japanse geschiedenis en een zoektocht door de Japanse filmhistorie!

Hoe deze elementen worden gebruikt en door elkaar heen worden geschud is erg goed gedaan.

Jammer dat af en toe er iets teveel grappen waren (van de cameraman en diens baas) en dat de muziek in de "oudere" stukken bestond uit stampende techno-achtige muziek, wat behoorlijk stoorde!

4*

Op een originele manier wordt een rechtbankdrama verteld over een Apotheker die (uit lust of uit een schrikreactie) een vrouw wurgt , waarna de vriend van het slachtoffer verdacht wordt van de moord. Het wordt nog problematischer voor de Apotheker als hij ook nog wordt opgeroepen om plaats te nemen in de jury!

Goed spel en prachtige zwart-wit fotografie in deze spannende film!

3,5*

Patrick Dewaere is (zoals altijd) erg goed, helaas kon ik de film niet helemaal volgen vanwege het ontbreken van ondertitels. Jammer, maar het zag er zeker interessant uit!

3*

Het is alweer lang geleden dat ik een Joe D'Amato film zag (die behoorlijk anders was dan deze film). Ik kan dan ook niet zeggen dat ik dit erg gemist heb, die slechte acteerprestaties, verkeerde camerastandpunten en rammelende plots. Maar toch kon ik hier wel om lachen. Veel meer dan 2 sterren kan ik niet geven, maar als partytape is hij behoorlijk OK!

2*

Erg sterke noir, die zich afspeelt in de bokswereld.

Boordevol prachtige figuren en een prachtrol van Robert Ryan!

4*

Eddy Terstall flikt het weer.

Hij komt weer op de proppen met een komedie die de maatschappij (in dit geval de seksualiteit in de maatschappij) onder de loep neemt. Ook zijn de dialogen weer sterk en wordt er goed in geacteerd.

Dat er mensen zijn die hier over gaan zeuren dat er weer teveel bloot in zit, is nogal vreemd... want hoe moet je anders een film over seksualiteit verfilmen.

Het heen en weer gaan van de film en de Belgische leraar, was even wennen, maar werkt best aardig. Ook de stijloefeningen zien er leuk uit.

3,5*

Slappe horror met een op hol geslagen baviaan. Dat de baviaan de beste acteerprestaties levert zegt genoeg over deze film.

Christopher "Blue Lagoon" Atkins is erg slecht als de held, en ook de rest van de cast is nietszeggend. Er wordt een klein beetje spanning getoont, maar niet genoeg om op het randje van je stoel te zitten.

2*

Wel een goede western (ook zo'n genre waar ik niet zo dol op ben), met erg goede bijrollen (Elisha Cook, jr. en Jack Palance).

3*

Echt alles is slecht aan deze film. Het plot, de humor en vooral het acteerwerk. Nou is het niet vreemd om te zeggen dat Madonna verschrikkelijk acteerd, maar ook Sean Penn doet zijn best om een slechte acteerprestatie neer te zetten.

Dat er dan ook nog komische geluidseffecten worden gebruikt om te laten "horen" dat er iets valt, maakt het allemaal nog zotter. Gewoon een slechte film, die beter vergeten kan worden!

1*

Voor mij een dubbele verassing. John Woo kende ik alleen van zijn Heroic Bloodshed films (en natuurlijk ook van zijn vreselijke Hollywood troep), en Jackie Chan eigenlijk alleen van zijn iets komische actiefilms (en natuurlijk ook van zijn vreselijke Hollywood troep). In Hand of Death zie je een John Woo die een totaal ander genre doet, dan dat ik gewend ben, en die daar een leuke film mee afleverd. Een aardig, maar simpel, verhaal en enkele goede gevechtsscenes.

Jackie Chan doet het aardig. Waar hij in het begin van deze film een klein beetje komisch overkomt, is hij later flink bezig om serieus te zijn. Zijn gevechten zien er trouwens ook erg leuk uit, en in vergelijking met later werk vallen er wel doden.

Zeker een goede film uit de Golden Harvest studios, maar wat ik gezien heb van Shaw Brothers zijn die toch beter in dit soort films!

3,5*

En alweer een erg fijne Shaw Brothers film.

De gevechten zijn weer erg goed, alleen zit er tegen het einde een dipje, waardoor de film een beetje inzakt. Gelukkig weet de climax dat weer op te beuren.

Ben nooit echt een martial arts liefhebber geweest, maar langzaam aan begrijp ik de charme van dit soort films. Kijk dan al uit naar nog meer van deze films.

4*

Even het gemiddelde van de vandaag bekeken films opkrikken. En waarmee kan je dat beter doen dan met een Italiaanse pulpfilm waarin een prehistorische haai met tentacles in voorkomt.

Dat Lamberto Bava niet de stijl en klasse van zijn vader heeft, mag duidelijk zijn. Maar op zichzelf is hij een zeer vermakelijke regisseur, die enkele "klassiekers" op zijn naam heeft staan.

Dit is niet één van die "klassiekers", maar ik heb er wel van genoten.

3,5*

Na de dood van Bruce Lee kwam er een golf van films op de markt die ook wel bekend waren als Bruceploitations. Films waarin de nalatenschap van Bruce Lee werd "misbruikt" voor het maken van nieuwe "Bruce Lee" films. De acteurs die hierin speelden hadden namen die allemaal een variant op Bruce Lee waren: Bruce Le, Bruce Lai en Bruce Thai bijvoorbeeld.

The Clones of Bruce Lee is de meest bekende uit deze zijtak van de martial arts film. En hij is hilarisch slecht. Het camerawerk, de regie, het acteerwerk en de gevechten zorgen voor pijn aan de kaken van het lachen. Een film die je totaal niet serieus moet nemen.

Heerlijke onzin pulpfilm!

4*

Unknown Pleasures was wel aardig, maar naar mijn gevoel niet helemaal goed uitgewerkt. Shijie is wat dat betreft een heel stuk beter.

Hoewel ook hier met digitale camera is geschoten, werkt het vloeiender, dankzij betere montage en goed gebruik van muziek.

Ook boeide de "verhalen" me hier meer dan in UP, het is mooi om te zien hoe er met wereldse problemen wordt omgegaan in dat pretpark.

3,5*

Nogal standaard Hollywood melodrama die tegen het einde pas echt interessant wordt. Goed geacteerd en met enkele mooie scenes!

2,5*

Nightmare on Elmstreet meets The Hidden.

Zeer vermakelijke horrorfilm uit de koker van Wes Craven, voordat hij de post-modernisme ontdekte met Scream.

De rockende soundtrack past lekker bij de film en de boven-natuurlijke trekjes zijn leuk gevonden.

Het personage Horace Pinker is toch best wel cool!

Dikke 3 sterren!

Ik kan me de verbaasde gezichten zien nadat iemand midden jaren '90 deze huurde bij de videotheek en dacht dat hij / zij te maken zou hebben met een Faces of Death achtige docu.

Helaas, het betreft hier meer een docu die "perverse" seksualiteit laat zien in diverse delen van Azië (voornamelijk Tokio).

Van transeksuele prostituees, via schoolmeisjes die hun slipjes verkopen, naar een waarzegster die de toekomst kan voorspellen door naar de anus te kijken.

Tja, daar zit je dan te wachten op bloederige scenes!

Shocking Asia 3 is dus alles behalve shocking, maar toch wel één van de vreemdste mondofilms die ik heb gezien!

3*

Veels te lange en bijzonder middelmatige actiefilm, die inhaakte op enkele andere films die zich afspeelde tijdens de oorlog tussen Rusland en Afghanistan (o.a. Rambo 3 en The Beast of War).

Maar waar die andere gewoon leuk zijn, is dit traag, saai en duurt hij een half uur te lang.

Dat de regisseur ook de hoofdrol speelt maakt het allemaal nog saaier, want een acteur met nog minder charisma konden ze echt niet vinden. Dat Danny Aiello er hooguit 5 minuten in zit, kan ook de film niet redden!

2,5*

Best een rare film. Elke hoofdstuk heeft de titel meegekregen van een nummer uit het Showa-tijdperk (zie plotomschrijving) en wordt door. afwisselend, de Gakis of de Midoris gezongen. Het geweld dat er in zit, is soms uiterst grafisch en soms erg cartoonesk.

Zeer vermakelijke film, gebaseerd op het boek van Ryu Murakami (ook verantwoordelijk voor Audition).

3*

Meltdown is een zeer slechte film. Hong Kong cinema zit vol valkuilen en deze film is er één van. Ik ben er zowaar ingetrapt... wat een troep.

De actie-scenes waren (soms) nog wel te doen, maar de humor was tenenkrommend.

Dat Jet Li (die toen toch echt wel betere Hong Kong films op zijn naam had staan) hier aan mee deed, is me een wonder... hij doet het dan ook op de automatische piloot.

De rampzalige Engelse dub, zorgde voor de laatste druppel.

1,5*

Zeer sterke en bikkelharde Shaw Brothers film, die barstensvol zit met toffe gevechten.

Van de Shaw Brofhers films die ik gezien heb blijkt dat Cheh Chang toch de betere films maakte. Dit keer lukt het hem weer om een prachtig geschoten film af te leveren, waar (naast de goede gevechten) ook nog eens goed geacteerd wordt.

4*

Als er één genre is waar ik niet zo thuis in ben, dan is dat de sprookjesfilm. De meeste verfilmingen van sprookjes ontstijgen het niveau van een schoolmusical nauwelijks, maar soms ontdek je juweeltjes.

Sílene Smutná Princezna (A Very Sad Princess) is zo’n film. Geregiseerd door Borivoj Zeman en boordevol psychedelische kostuums en decors, en bizarre surrealistische humor. In stijl doet hij niet onder voor de films van de Russische sprookjes-koning Aleksandr Rou (o.a. Jack Frost en The Kingdom Of Crooked Mirrors).

Als twee koningen besluiten dat hun zoon en dochter met elkaar moeten trouwen, doet de zoon er alles aan om er onder uit te komen. Hij sluipt het kasteel binnen en ontmoet daar een jonge vrouw (die later de prinses blijkt te zijn) en die twee worden verliefd. De prinses weet nog niet dat de jonge man een prins is, dus besluit zij dat degene die haar aan het lachen kan maken met haar mag trouwen (natuurlijk moet de prins winnen).

Sílene Smutná Princezna is visueel echt prachtig (enorme muurschilderingen en vreemde kleding), maar ondanks dat blijft de film niet echt hangen, wat waarschijnlijk komt door het simpele verhaaltje. Zeker de moeite waard om te zien, en ik blijf sprookjesfilms uit Oost-Europa volgen. Je weet nooit wat voor pareltjes er tussen zitten!