Opinions

Zeker een leuke science fiction film van Japanse bodem. Naast de al eerder genoemde films, lijkt het ook alsof de film elementen van Battlestar Galactica en Thunderbirds gebruikt heeft.

Jammer dat het eerste gedeelte boordevol dialogen zaten, die de vaart uit de film haalde. Maar het laaste gedeelte van de film, met die heerlijke decors maakte veel goed.

3,5*

Goed muziek, maar behoorlijk voorspelbare biopic.

De acteurs doen enorm hun best en zetten hun personages goed neer, maar de regie is vlakjes en niet bijzonder.

2*

Zeer geslaagde Pixar film, met een wel heel erg menselijk robotje in de hoofdrol.

De gedeeltes waar je de videoboodschappen ziet van de mensen (echte acteurs), vond ik een behoorlijke stijlbreuk in deze (verder) prachtig gemaakte film. Werkelijk alle details zien er schitterend uit.

Ook qua verhaal wordt het naar het einde toe toch een tikkie moralistisch, maar dat ben ik wel gewend van Disney/Pixar.

Ik heb me erg vermaakt!

3*

Alsof de filmmakers van Warbirds het aanvoelde. Maak je een film over een land in het Midden Oosten dat wordt aangevalen door een anti-Amerikaans buurland, valt een jaar later Irak Koeweit binnen.

El Alaheim wordt overgenomen door een groep rebellen. De Sheik, die een deal had gesloten met de Verenigde Staten, vraagt hulp en krijgt die in de vorm van twee F-16's.

Natuurlijk blijkt er een verader in het spel en gaat niet alles volgens plan.

Met een budget van niks en acteurs die niet al te bijzonder acteren, had dit een enorme flop kunnen worden. Maar op één of andere manier begin ik steeds meer en meer deze late jaren '80 pulp te waarderen. De bepaalde klunsigheid die ervan af straalt, doet me terugdenken aan de tijd dat ik vaak de locale videotheek bezocht, of dit soort films op de Duitse RTL bekeek.

Een kleine 3 sterren!

Vraag iedere willekeurige filmgek om één misdaad thriller te noemen uit de jaren 60, en de kans is groot dat de volgende titels voorkomen; Bullitt (1968), Point Blank (1967) of Coogan’s Bluff (1968). Een ontbrekende titel is Warning Shot, een serieuze poging in dit genre.

David Jansen (bekend van de Fugitive serie) speelt Tom Valens, een L.A.P.D. agent die, samen met zijn partner uitkijk houdt bij een woningcomplex. Ze zijn daar omdat de stad geteisterd wordt door een “psycho killer”, en hoogstwaarschijnlijk zal zijn volgende slachtoffer hier vallen. Als er plotseling een verdacht persoon een woning uitloopt, probeert Tom hem te stoppen. En als deze persoon dan ook nog een pistool trekt, zit er niets anders op dan hem neer te schieten.

Probleem is dat het wapen dat getroken werd opeens is verdwenen, en dat de neergeschoten man een doktor is die door de hele gemeenschap op handen gedragen werd. Met het publieke vonnis (“SCHULDIG”) al bekend, is het aan Tom om te bewijzen dat er wel degelijk een pistool was, en dat de goede doktor niet hellemaal zuiver was.

Warning Shot is een zeer vermakelijke b-thriller die zich zelf heel serieus neemt, met David Jansen als duidelijk voorbeeld. Die man toont werkelijk geen greintje emotie, of humor, maar vreemd genoeg werkt dit. Ook zit er een leuke suporting cast in deze film (een jonge Joan Collins, en een erg goede George Grizzard), en bevat de film genoeg hipheid om voor de doorgewinterde 60s fan aangenaam kijkvoer te zijn. Oh, en de muziek van Jerry Goldsmith is ook niet verkeerd!

Ooit, lang geleden, heb ik deel 1 gezien. Ik herinner me daar niets meer van, alleen dat er kung-fu vechtende kangoeroes in zitten.

Ik kan dus niet zeggen of ik deel 1 echt veel beter vindt dan het oersaaie deel 2.

Geen spanning, voorspelbare fantasyverhaallijn en slechte gevechtscene's!

1,5*

Weird Science is en blijft een fantastische, fantasierijke film van John Hughes. Vergeleken met Sixteen Candles en The Breakfast Club is dit een enorm luchtig tussendoortje, maar zeker de moeite waard. Jammer dat John Hughes aan het eind van de jaren '80 de weg kwijt raakte en nooit meer terug gevonden heeft!

4*

Erg leuke en harde misdaad/avonturen film. Helmuth Ashley heeft meerdere van dit soort exploitatie werkjes op zijn naam staan, en dit moet wel één van zijn betere uit de jaren '60 zijn.

Geheel opgenomen in Hong Kong (alhoewel, misschien zijn de binnen opnames gewoon gemaakt in Duitsland), met prachtige kleuren opnames, fantastische muziek en leuk acteerwerk van b-acteurs als Brad Harris en Horst Frank.

4*

1974 was niet alleen het jaar dat een groep psychopaten in het zuiden van Amerika diverse jongeren over de kling jaagde, maar ook het jaar dat het niet veilig was voor lifsters in Californië.

Een zo'n lifster, Meg Foster, komt hierachter wanneer ze de uitnodiging accepteert van een gefrusteerde fotograaf.

De film heeft een aardig tempo, en enkele behoorlijk bloederige scenes zijn perfect voor de Grindhouse liefhebbers!

3,5*

Tientallen jaren voordat MTV uit de grond werd gestampt en ook enkele jaren voordat The Beatles hun Hard Days Night op de markt brachten, waren er al muziekfilms die gemaakt werden om nieuwe muziek aan de man te brengen.

In Duitsland werden ze aan de lopende band gemaakt en Wenn die Musik Spielt am Wörthersee is hier een voorbeeld van. Een handvol artiesten zingt hier hun nieuwste hits en door de makers werd er een heel dun verhaaltje omheen gehangen.

Net zoals de muziek is de film er veilig en braaf, maar toch blijf ik dit soort schlagerfilms erg waarderen.

3*

Prachtige film.

Een zeer langzame wandeling door een door chaos en anarchie overspoelt dorpje, waar na de komst van een opgezette walvis en een prins de bevolking langzaam vervalt in geweld.

Het tergend langzame camerawerk is werkelijk prachtig en de muziek bezwerend. In tegenstelling tot Satantango wist Tarr me dit keer vanaf het begin te pakken en me mee te sleuren in zijn droom- / nachtmerie-achtige wereld!

4*

Op z'n tijd een best charmante, maar behoorlijk oubollige, film die inderdaad de neiging heeft om naar de Free Willy kant te gaan.

Niets meer en niets minder!

2,5*

What a Flash is een typisch product van de late jaren '60: experimenteel en overdreven.

Het idee is erg goed. Zet een honderdtal mensen en een loods en vertel ze dat ze in een ruimteschip zitten en kijk maar hoe ze reageren. Het idee klinkt inderdaad erg goed, maar wordt niet helemaal goed uitgewerkt. Er zitten enkele zeer interessante figuren bij, maar het grootste gedeelte is nietszeggend.

Dat dit toch een voldoende van mij krijgt heeft te maken met het feit dat ik een zwak heb voor dit soort counter-culture / hippie films.

3*

Ondanks dat het grootste gedeelte van de theorie over kwantumfysica niet echt is doorgedrongen, was dit toch een interessante docu. Enkele onderwerpen waren fascinerend en hebben me wel aan het denken gezet.

Probleem met deze docu is dat de geacteerde beelden niets toevoegen en het allemaal behoorlijk rommelig maakt.

Of ik me hierin verder ga verdiepen? Ik denk het niet, daarvoor is het me toch net iets te ingewikkeld.

3*

Goede film die een (volgens mij) aardig realistisch beeld geeft van enkele graffitispuiters. Hoewel je van te voren weet dat er iets ergs staat te gebeuren verzakt hij niet in clichés.
Goed geacteerd, passende muziek en de eindscene was schitterend!

3,5*

Na de wanstaltige remake te hebben gezien, was ik enorm nieuwsgierig naar het origineel. Gelukkig dat ik hem nu heb kunnen zien, want dit is een verademing in tegenstelling tot de Cage catastrofe.

Deze versie bevat veel meer spanning en sfeer en wordt enorm gedragen door de prachtige folkmuziek die door de hele film te horen is.

Dat dit gezien wordt als een gek cultfilmpje lijkt me duidelijk, maar hij is meer dan dat. Veel meer!

Prachtige jaren '70 cult!

4*

Wild in the Streets is zowel een droombeeld voor de jeugd van toen, als een nachtmerrie.

Tuurlijk wil elke jongere dat zij meer macht en zeggenschap hebben bij de regering, maar in hoeverre kan dat gaan?

Wild in the Streets laat zien tot hoever dat kan leiden.

Max Frost is een enorme populaire popster, die door een politicus wordt gevraagd om hem senator te maken door middel van optredens. De senator heeft namelijk een radicaal plan: stemgerechtigheid vanaf 18 jaar.

Maar voor Max is dat niet genoeg en hij weet een leeftijdsgrens af te dwingen van 15 jaar.

Nadat de politicus is gekozen tot senator besluit Max dat hier meer in zit en besluit een greep te doen naar de functie van president.

De film laat zien dat bepaalde ideeën leuk in de praktijk zijn, maar niet werken in realiteit.

Wild in the Streets is een film, zoals American International Pictures ze veelvuldig maakte in de late jaren '60. Hip, cool, boordevol groovy muziek en met een scherpe rand. Leg dit naast films van grotere filmmaatschappijen van die tijd en je ziet gewoon radicale cinema. Daarentegen, leg het naast regisseurs als Godard en William Klein en het is kinderachtig simpel.

Maar Wild ziet zichzelf ook niet als een kunstfilm. Het is niets meer en niets minder dan een exploitation film, maar wat voor één!

PS: Let ook op de rol van Richard Pryor als Stanley X, de drummer van Max Frost zijn band!

4*

Zeer vermakelijke western die mooi camerawerk bevat en spannend is. Goede rollen van James Stewart en Stephen McNally, en een prachtige ontknoping.

Ik begin ze toch steeds meer te waarderen, die klassieke westerns.

3*

Hoe standaard en voorspelbaar deze Winnetou films ook mogen zijn, ze zijn wel gemaakt door professionals. Harald Reinl is één van de beste regisseurs van Duitse exploitatiefilms en met bijrolacteurs als Terence Hill en Klaus Kinski weet hij de aandacht te trekken.

Het verhaal is, zoals bijna alle Winnetou films niet al te bijzonder en ook de twee hoofdrolspelers zijn niet bijster interessant. Maar het mooie camerawerk, de bijrollen en de muziek leveren wel een leuke film op.

Niet zo bloederig als zijn Spaghetti collega's, maar desondanks is deze Sauerkraut-western zeker de moeite waard.

3*

Het blijven heerlijke films, die Winnetou westerns. Vergeleken met hun Italiaanse broertjes, zijn Duitse westerns een stuk tammer, maar zitten toch boordevol prachtig camerawerk en briljante muziek.

Het acteerwerk is goed voor dit soort films, maar het gebruik van comic relief (in de vorm van Eddi Arent en Ralf Wolter) is niet geslaagd.

3,5*

Fijne Amerikaanse indie, met een erg goede cast. Zooey Deschanel en Will Ferrell dragen deze film en ook Ed Harris is gewoon goed.

Ik had eigenlijk niet verwacht dat Will Ferrell zo kon acteren. Ik ken hem eigenlijk alleen maar van drukke komedies, maar hier is hij perfect gecast als ietwat sullige muzikant.

Het verhaal is nogal voorspelbaar, maar daarom niet minder leuk.

3,5*

Erg leuke film-noir. Een soort kruising tussen CSI en een serial killer film.. Goed geacteerd, spannend en geloofwaardig!

***1/2

Wat een heerlijke Hong Kong actiefilm. Ijzersterke actiescenes, veel geknal en heerlijke martial arts.

Wel jammer is dat er, net als zoveel films uit Hong Kong uit dezelfde periode, een veelvoud aan komische bedoelde en ook romantische scenes in zitten die het tempo enorm uit de film halen.

Toch was dit echt genieten!

4*

World Gone Wild is een leuke, en simpele, post-apocalyptische onzinfilm. Bruce Dern, als een hippie-achtige sjamaan, vraagt een groep mannen om zijn nederzetiing te beschermen tegen de kwade krachten van Derek, Adam Ant die volgelingen heeft en voorleest uit een autobiografie van Charles Manson.

De groep mannen die meevechten bestaat uit een alcholist, een man die gek is op explosieven en een kanibaal. Maar boven alles bestaat de groep uit Michael Parré, die hier een aardige held neerzet.

Er zitten enkele smeuïge scenes in en het is allemaal leuk in elkaar gezet. Voor de liefhebbers van jaren '80 aktiepulp is dit heerlijk om te zien, gelukkig ben ik zo iemand!

3,5*