Opinions

Zoals al vaker aangemerkt is dit een film die zeker niet slecht is (er wordt goed in geacteerd), maar die ook niet blijft hangen.

Het is allemaal al vaker vertoont en, hoe goed de bedoelingen ook zijn, boeit het nauwelijks.

De hoofdrolspeler is erg goed en de rest van de cast doet het ook aardig. Camerawerk was nogal standaard en de regie niet al te origineel!

3*

Een horrorfilm? Dacht het niet... eerder een thriller. Maar ja, IMDB zal wel gelijk hebben.

Trance is een interessante film, die laat zien waartoe een groupie in staat is. Simone is zo geobsedeerd door R, dat ze haar privéleven en haar school langszaam laat schieten. Haar besluit om naar R toe te gaan en met hem haar leven te delen is de laatste druppel, want wat ze daarna doet is behoorlijk radicaal.

Désirée Nosbusch doet het goed als verknipte fan en ook het camerawerk is goed. De muziek van Rheingold is, naast soms iets te herhalend, erg lekker (als je van Neue Deutsche Welle houdt).

3,5*

Fando y Lis is een ijzersterk debuut van de surrealist Jodorowsky. De basis van zijn bekendere films wordt hier krachtig neergezet. Ideeën, symboliek en elementen van deze film zouden allemaal terugkomen in Holy Mountain en in meerdere mate El Topo.

Maar toch is Fando y Lis krachtiger, ruwer en ongepolijster.

Het is een werkelijk onbegrijpelijke lawine van beelden geworden, die allemaal op je netvlies blijven hangen. Verhaaltechnisch is het dan ook niet na te vertellen, behalve dat Fando en Lis op zoek zijn naar hun beloofde land, Tar.

Wat voor een land Tar wel mag zijn en wie de personen (herrineringen?) zijn die ze onderweg tegenkomen, is en blijft een vraagteken. Want zelfs in het audiocommentaar, dat op de OOP DVD van Fantoma staat, kan Jodorowsky niet duidelijk maken wat hij er nou mee bedoeld.

Maar dat maakt allemaal niet uit, deze vloedgolf weet namelijk meteen een plek te bemachtingen in mijn top tien.

5*

Standaard Kung Fu film die zeer traag en saai begint, maar gaandeweg toch leuker wordt.

Deze zit in een box vol met "grindhouse" achtige films, maar deze valt dan toch behoorlijk tegen. Pas tegen het einde valt er wat bloed te zien, maar daar moet je dan wel bijna anderhalf uur op wachten.

2*

Ik had een vreselijke film verwacht, maar op één of andere manier viel hij heel erg mee. OK, de film zit vol met vreselijke effecten, maar ik heb niet het idee dat dit anders bedoeld was.

Het verhaal stelt ook niet zoveel voor en het personage van Dr. Doom is erg slecht uitgewerkt.

Uiteindelijk niet de slechte film die ik verwacht had, maar desondanks toch niet zo'n hele goede film!

2*

Een film die niet kan kiezen.. Aan de ene kant probeert hij een "serieuze" comicbook verfilming te zijn in de trant van Danger Diabolik, en aan de andere kant een Louis de Funes slapstickfilm in de trant van "de Gendarmes".. Een ongelukkige combinatie, want hoe zeer ik ook van films als Danger Diabolik houdt, ik heb een grotere hekel aan Louis de Funes..

Vermakelijk, maar zeker niet meer!

3

Leuke slasher, waarbij de moorden inderdaad niet bijster origineel meer zijn... na twee keer. Ok, de moordenaar doet het elke keer weer net iets anders (dan weer van enorme grote afstand, dan weer van onder water), maar erg veel afwisseling in moordwapens is er niet.
De twist aan het einde was leuk, maar tussen alle suspects werd de moordenaar er al heel snel uitgepikt.

3,5*

The Fear Chamber (in Nederland uitgebracht onder de naam The Torture Zone) is Pulp met de hoofdletter P.

Echt zo'n film die heerlijk lachwekkend is en daarom erg genietbaar wordt. Slechte effecten, slecht acteerwerk en een plot wat eigenlijk nergens op slaat. Al deze elementen zorgen ervoor dat dit in dezelfde catagorie komt waarin ook de films van Al Adamson en consorten in zitten.

De liefhebber weet dan genoeg!

3,5*

Film Noir. Als er een filmgenre is waar ik maar geen genoeg van kan krijgen dan is het wel de klasieke film noir. Tot nu toe heb ik nog geen slechte noir gezien, en ook Fear In The Night is spannend en goed.

Vince Grayson, een bankbediende, heeft een wel erg realistische nachtmerrie, waarin hij (in een kamer vol met spiegels) in een gevecht verwikkeld raakt waarbij hij een man vermoordt. Eenmaal wakker vindt hij steeds meer dingen (een sleutel en een bloedvlek) waarvan hij begint te twijfelen of het wel een nachtmerrie was. Zijn zwager, een detective, gelooft hem niet, maar zodra er meer waar blijkt te zijn aan het verhaal denkt hij dat er inderdaad een moord is gepleegt en dat Vince mischien wel schuldig is.

Zoals het een goede noir betaamt blijft het lang vaag, en krijg je pas tegen het einde een idee wat er nou precies is gebeurt. Met goed acteerwerk, goede “droomscenes” en een spannende ontknoping. Alleen jammer dat de DVD van een beroerde kwaliteit is. Nou maar hopen op een betere release.

ps: In 1956 werd hetzelfde verhaal opnieuw verfilmt met Edward G. Robinson en Kevin McCarthy in de hoofdrollen.

Une Femme Mariée is een vergeten meesterwerk van één van de meest originele regisseurs uit de filmgeschiedenis.

Werkelijk prachtige beelden worden op Godard's eigen wijze vermengt met teksten, muziek en verwijzijngen naar hoge en lage cultuur.

Het is een verademing om een heel nieuw gezicht te zien in de films van Godard. In plaats van Anna Karina, is nu Macha Meril zijn muse. Haar lichaam wordt door Godard en camerman Raoul Coutard tot in het detail bekeken. Haar nek, schouders, knieen, buik, benen... alles wordt bestudeerd en met dialogen ondersteunt.

Un Femme Mariée hoort bij het beste wat Godard ooit heeft gemaakt en zou net zo'n status moeten hebben als A Bande Apart!

5*

Ondanks mijn desinteresse voor sport, toch deze Nick Hornby verfilming bekeken.

Aardige rom-com, die (voor Farrely begrippen) erg soft is.

Leuke rol van Drew Barrymore, maar Jimmy Fallon deed me minder!

2,5*

The Fiend is een leuke, typisch Britse horrorfilm, die een kijkje biedt in de wereld van extreem gelovigen.
Tony Beckley is goed als een gestoorde, fanatiekeling, die de ene na de andere meid afslacht en ook de overige acteurs doen goed hun best. De moorden zijn niet al te origineel, maar doeltreffend gefilmd (lees: licht overdreven eind jaren '60 stijl) en de muziek is schitterend.

3*

Lady Frankenstein is zo'n typische Italiaanse pulpfilm, zoals alleen de Italianen ze konden maken. Een product van de sleazy '70s.

Seks, geweld, slechte effecten en een veelvoud aan close-ups van gezichten, zorgen voor een nostalgisch gevoel. Een film zoals ik ze jaren geleden veelvuldig keek op slechte videobanden.

Voor een pulpfilm is hij trouwens bijzonder leuk, niet eens zo slecht gemaakt en de acteurs doen ook hun best (alhoewel Joseph Cotten erg over-the-top is).

3*

Goed thema, maar erg slappe uitwerking.

Robin Williams acteert goed, maar ook hij kan deze film niet redden!

2*

Niet al te bijzondere TV-film. Er wordt wel goed in geacteerd, maar het is nogal voorspelbaar.

Film deed me enigzins denken aan een mengsel van After Hours en The Warriors, maar dan vele malen slechter.

Zoals gezegt, niet erg bijzonder!

2,5*

Nogal flauwe film die probeert te profiteren van het succes van de Beatles films..

2*

Op zich een best spannende avonturenfilm, die best zonder het romantische subplot had gekund!

2,5*

Nogal standaard Romeo en Julliet verhaal, maar in plaats van twee rivaliserende families zitten de geliefden nu in een klooster en een gevangenis.

Virginia Madsen is erg mooi, maar de film is gewoon niet bijzonder genoeg.

2,5*

Wat is Richard Harrison toch een held. Naast dat hij in meerdere Godrey Ho films heeft gespeeld, zat hij dus ook nog in enkele Fillipijnse films. En wat voor films!

Heerlijk over-the-top entertainment, als Richard uit een Vietnamees gevangenkamp wordt bevrijd en er dan achter komt dat zijn vrouw is ontvoerd. Reden te meer om achter de dader(s) aan te gaan!

Het begint al absurd, maar de tegenstanders van Richard zijn nog absurder: een man met een gouden hand, een ninja met de naam Shadow en een inbreker met de naam Cat Burglar.

De climax gaat daarna nog eens over-the-top en het einde met een tekst die de verdere levensloop van Richard's personage verteld is enorm lachwekkend!

Een dikke 4*

Heerlijke cheesy jaren '80 namsploitation uit de Filippijnen. Veel shietgevechten, ontploffingen en af en toe wat bloederige rommel. Het verhaal stelt niet veel voor, maar daar kijk ik dit soort films niet voor. Deze namsploitation films blijven boeien en het is een genot om ze elke keer weer op te zetten.

Gelukkig zijn er tig van dit soort films gemaakt in de jaren '80, dus ik kan nog wel een tijdje voort!

3,5*

Behoorlijk tegenvallende film, waarvan ik in de onderstelling was dat ik hem vroeger wel erg leuk vondt.

Er wordt behoorlijk slecht geacteerd door de hele cast, met uitzondering van George C. Scott. De effecten zijn, zelfs voor 1984 erg simpel en de muziek van Tangerine Dream is best irritant.

2,5*

Niet al te bijzondere bovennatuurlijke thriller met Lou Diamond Philips. Nou is Lou al niet zo'n goede leading man, maar hier doet hij het best aardig. OK, hij komt nog steeds niet overtuigend over als agent, maar het komt in de buurt.

Het verhaal is simpel en voorspelbaar. Nergens wordt de film ook maar eng of spannend.

Leuk voor een keer, maar verder stelt het niet veel voor!

2,5*

Na het succes van Barbarella wilde producent Dino de Laurentiis waarschijnlijk nog zo'n strip verfilmen. Het duurde 12 jaar voordat dit ervan kwam en dat de keuze viel op Flash Gordon is niet zo vreemd. Het onderwerp is net zo kitcherig en "cartoony". Maar waar Barbarella een behoorlijke dosis seks en surealisme had, moet Flash Gordon het vooral hebben van zijn comic book looks.

Persoonlijk vondt ik deze look erg fijn en was het tempo ook goed.

Sam Jones is duidelijk gekozen voor zijn bouw en hoe hij eruit ziet, wat goed werkt, want ik kan me geen andere acteur bedenken uit 1980 die hier beter op zijn plek is.

Tja, en dan Ornella Muti... Wow!

Gewoon een heerlijke jaren '80 film, die na jaren nog steeds enorm genietbaar is!

4*

Batman, Superman en Spiderman. Amerika zit vol met superhelden. Maar wat veel mensen niet weten is dat ook in Groot-Brittanië een superheld zit. Een superheld met de naam Flashman. Eigenlijk is de echte naam van Flashman, Lord Burman, een excentrieke rijke Lord die in strakke maillots en een masker de wereld wil redden van het kwaad. Gelukkig voor hem valt alles nog wel te overzien, alhoewel?

Een bende die zich onzichtbaar kan maken en een andere valsmuntersbende, die alleen uit vrouwen bestaat. Van die laatste ziet Flashman niet veel terug, alleen de leidster van die bende sluit zich aan bij de bende onzichtbare.

Flashman is een heerlijke Italiaanse pulpfilm, zoals er zoveel werden gemaakt in de jaren '60. Vol met hippe muziek en een mod-sfeertje om je vingers bij af te likken. Tevens zijn (bijna) alle decors van karton en alle ontploffingen gedaan met miniaturen. Maar toch werkt dit, ik had namelijk geen film met een groot budget verwacht.

Geef mij uiteindelijk maar liever dit soort superheldenfilms, dan de gelikte big-budget rommel van vandaag de dag!

4*

Voor de één kan het amateuristische karakter van deze film afstotend zijn, maar voor mij werkte het als een perfect dokument van de jaren 60.

Joe Dallesandro is perfect als rondhangende hoer die $200 moet zien te verdienen voor een abortus. Of hij dat geld nu wel helemaal of niet bij elkaar weet te halen is onbelangrijk, de film laat voornamelijk Joe (naakt) zien; thuis, op de straten van New York en bij "klanten".

Dit eerste deel van de Flesh/Trash/Heat trilogie maakt me nieuwsgieriger naar de andere delen!

3,5*

Erg vermakelijke mix van thriller en avontuur met een vleug melodrama! Helaas wordt hij nergens echt spannend.. Voor liefhebbers van oude misdaadfilms!

3*

Saaie "vampierenfilm" van sex-expert Joe Sarno. Met flink wat bloot en eigenlijk geen bloed, of ook maar duidelijke vampieren in beeld, komt Sarno met een twee uur durende film, die dik een half uur te lang door gaat.

Dit was al niet zo best, maar dat de dialogen worden opgezegd door Duitse en Zweedse actrices, die de Engelese taal niet machtig zijn, was een beproeving. De helft van wat er gezegd werd was voorzien van zo'n moddervet accent dat het maar raden was wat ze probeerde te zeggen. Meestal kwam je dan op totaal verkeerde conclusies, wat het allemaal wel weer een stuk grappiger maakte.

Vanwege het vrouwelijk bloot toch een cijfer dat niet al te slecht is, maar (en ik heb verder nog nooit wat van Joe Sarno gezien) ik ben bang dat dit het slechste is wat hij gemaakt heeft!

2*

Duitsland was in de jaren '60 en '70 een land dat, net als Italië, veelvuldig b-films maakte. Actie, horror, thrillers en seksfilms werden er aan de lopende band gemaakt.

Fluchtweg St. Pauli is een tamelijk standaard Duits krimiverhaal, dat door de toevoeging van enkele blootscenes en een zeer goede achtervolging scene ook voor de buitenlandse markt te pruimen was.

De muziek (die ik eerder kende dan de film) is fantastisch, een dampende stampende funksoundtrack met enkele rocksongs.

Kwalitatief kan het allemaal wel beter, maar voor de liefhebber van jaren '70 actie/thriller films uit Europa is dit een aanrader.

3,5*

Oei, als ik zo de stemmen van de laaste tijd zie, ben ik bang dat ik echt een andere film heb gezien. Want wat een niet grappige, zeer vervelende tekenfilm was dit. 74 minuten gemekker over een fluit, waarbij Pierewiet als enorme storende factor rondhuppeld.

De animatie is zwak en de nasynchronisatie is zelfs belabberd te noemen (bijna elk personage klinkt hetzelfde).

Ik denk dat als die hele Johan en Pierewiet onzin er niet bij had gezeten, dat ik de film wel een hoger cijfer had gegeven, maar dit is tenenkrommend slecht!

1*

Saai en voorspelbaar.. Deed me helemaal niets, deze wraakfilm!

1,5*