Opinions

Erg leuk "eerbetoon" aan de films van William Castle (en alle andere gimmick-films uit de jaren '50 en '60). Het verhaal is nogal simpel, maar de sfeer in de bioscoop en de nepfilms die vertoont worden maken de film erg leuk.

Dat de acteurs deze film niet serieus namen, is duidelijk. Maar goed ook, want met zo'n idioot uitgangspunt moet je niet je beste acteerprestatie geven.

Erg leuk!

3,5*

Vreemde, maar goede film met Arkin als een vader die wil dat zijn zonen een beter leven krijgen. En daar ver... erg ver voor gaat.

Film geeft een goed beeld van de opgroeiende jeugd in een achterbuurt, met humor en een traan. De jongens spelen lekker naturel en Arkin is erg sterk als de vader.

Muzikaal zit de film ook sterk in elkaar.

3,5*

Een mega-produktie, zoals er zoveel werden gemaakt in de jaren '60. Deze film, die bedoeld was als TV-film, wist een enorme hoeveelheid bekende namen bij elkaar te vinden, voor deze uiterst matige anti-drugs film, die gebaseerd is op een verhaal van Ian Flemming.

De film is rommelig, enorm saai en hij neemt zich veel te serieus.

2*

Ik blijf een zwak hebben voor oude films en ook deze was goed. Prachtige beelden van Marseille in de jaren '50.

Jean Gabin is zeer goed als koppige zeebonk, die tussen twee vuren komt te staan.

Op enkele momenten komt de film nogal gedateerd over, vooral tijdens een gevecht, maar dat mag de pret niet drukken.

3,5*

Het is hem dan toch gelukt. Uwe Boll maakt een goede film!

Na Alone in the Dark en In the Name of the King te hebben gezien is dit de derde film van Boll die ik zie, en in tegenstelling tot die films weet hij van Postal een goede film te maken. Af en toe hilarisch (ook al zijn er enkele grappen die nergens op slaan) en meestal erg fout. Nou had ik al wat gezien van het spel waar deze film op gebasseerd is, dus ik wist dat dit erg politiek incorrect zou zijn, en nee... je wordt niet teleurgesteld.

Waar de humor goed werkt is het acteerwerk niet zo goed. Het past wel bij de film, maar echt goed kan ik het niet noemen.

Een heerlijk foute film!

3,5*

De Potloodmoorden is geen goede film. Ik dacht te maken te hebben met een Belgische giallo of een slasher, maar het is geen van beiden. Wel is het een film die vol zit met gelul. Er wordt gepraat over van alles en nog wat, maar dit alles is totaal niet interessant. Het tempo wordt hierdoor niet uit de film gehaald, want er zit zowiezo geen tempo in deze film.

De moorden zouden dan nog enigzins kunnen zorgen voor een hogere waardering, maar die zijn off-screen en alles behalve origineel (OK, de eerste keer is het wel origineel, maar daarna vervalt het in enorme clichés).

Saaie film, die alleen interessant is voor zijn obscuurheid.

1,5*

Niet echt bijzonder, wel te lang!

2*

Predator blijft één van de beste testosteron-films die ik ken. Een adrenaline rush van dik anderhalf uur, met een cast van stoere gasten.

De stoerste is natuurlijk Dutch, maar ook de rest (vooral Bill Duke als Mac en Jesse Ventura als Blain) weet van wanten.

Keiharde actie in een perfecte setting.

Voorlopig een enorm dikke 4, maar de kans op een 1/2 punt verhoging is enorm!

4*

Niet zo goed als het eerste deel, maar gelukkig werkt de setting perfect. De Predator is gewoon een tof monster en met de actie zit het ook goed.

Ik vind het wel jammer dat ze de gore verminderd hebben, maar het pulp-gehalte is gelukkig opgeschroefd.

Zeer goed deel uit deze reeks, die alleen maar in cijfer kan stijgen!

3,5*

Ik heb het jaren '60 werk van Godard erg hoog zitten, maar zijn latere werk is bij mij een ondergeschoven kindje. Het heeft dan ook een behoorlijk lange tijd geduurd (om precies te zijn dik drie jaar) voordat ik kon beginnen aan Prenom Carmen.

Onterecht zo te zien, want dit doet zeker niet onder voor zijn begin periode. Wederom speelt Godard erg met geluid, tekst en beeldcomposities en wederom slaagt hij hierin.

Dat niet alles duidelijk wordt (qua verhaallijn) accepteer ik gewoon. De verwijzingen waarmee hij strooit zijn nu eenmaal moeilijk te traceren.

Ondanks dat Prenom Carmen wel vergelijkbaar is met oudere Godards, blijft de wow-factor die ik daarbij voel weg. Het is allemaal goed, maar niet overweldigend.

Ik moet toch de rest van zijn jaren '80 / '90 werk maar weer eens een kans geven!

3,5*

Erg sterke en harde Spaghetti western met een goede rol van Terence Hill, die een perfecte kloon is van Franco Nero.

De prachtige muziek is gesampled door Gnarls Barkley voor hun nummer Crazy!

3,5*

Het blijft een heerlijke film. Een herkenbaar verhaal over erbij willen horen, maar dan zonder te willen veranderen, en de vooroordelen die er heersen.

Molly Ringwald is gewoon schattig en Andrew McCarthy is een goede sul.

Alleen Duckie kan nogal irritant overkomen, maar gelukkig doet hij dat niet de hele film.

Net niet zo leuk als de films die John Hughes zelf regiseerde, maar zeker een fijne tienerfilm!

4*

De tweede Mondofilm die ik zie, die is uitgebracht door de BFI. Waar London in the Raw meer ging over uitgaansleven van een Londenaar, gaat deze meer de kant op van de jeugd en de rariteiten die in Londen zich bevinden. Zo zie je veel strip-tease acts, mods (met een te gek optreden van The Zyphers) & rockers, een sleutel feestje (waar gasten hun autosleutel in een glas moeten doen en aan het einde van de avond mag de vrouw een sleutel pakken), een kippenslachterij en een dokter die eelt verwijderd. Dit klinkt allemaal niet zo extreem en heftig als de Italiaanse mondo films, maar dat komt omdat Engeland te maken had met de BBFC.

Dat ik deze film beter vindt dat London in the Raw komt omdat deze film echt hilarisch was. Ik heb zelden zulke grappige dialogen gehoord in een "documentaire", vooral wanneer de producent en de regisseur luidt en duidelijk discusiëren waarom er nou bepaalde scenes in zitten en of er niet wat meer vrouwelijk bloot in mag. En nee, dat was niet in een audio-comentaar, maar gewoon in de uiteindelijke film!

Flipside van de BFI kan gerekend worden tot mijn meest favoriete DVD label, en het zal niet lang meer duren of ze streven MoC voorbij!

Een dikke 4*

Prince of Bel Air is een nogal standaard TV-film, die begint als een sexy comedy en dan langszaam veranderd in een romantische film.

Mark Harmon is perfect gecast als gladde poolcleaner, maar dit ontstijgt niet het niveau van een daytime soap.

De enige die enigzins leuk overkomt is Kirstie Alley, die pas een jaar hierna zou doorbreken met Cheers.

Ook is het leuk om Don "de broer van" Swayze te zien in een kleine rol. Hij is nooit verder gekomen dan een serie rechtstreeks op video verschene aktiefilms, maar doet het hier best aardig.

Niet al te bijzonder, maar best grappig.

2,5*

Lang geleden dat ik deze film zag. Toen was het al een sfeervolle, bij tijd en wijle bloederige, horrorfilm, maar ook nu nog werkt de sfeer erg goed.

De setting van de gevangenis werkt erg goed en de moorden worden zeer goed on beeld gebracht. De acteurs zijn goed gecast en het verhaal, hoe simpel ook, is spannend.

Dat deze film niet in één adem genoemd wordt andere "klassieke" jaren '80 horrorfilms, is vreemd want deze film hoort er zeker bij.

4*

Het blijft vreemd dat dit soort tiener-komedies lage scores blijven krijgen op MM. Misschien heeft dit te maken met het feit dat een groot gedeelte van de users van na de jaren '80 zijn en dit soort film nooit huurde. Maar persoonlijk vindt ik dit soort films juist erg leuk.

Neem een simpel gegeven en stamp dat vol met veel... heel veel blote borsten en je hebt een hit.

Dat in deze film de hoofdrol wordt gespeeld door Phoebe Cates, maakt het erg aangenaam om naar te kijken. Maar de rol van Betsy Russell (wat een mooie vrouw) maakt het nog aangenamer. Zeer heerlijk kijkvoer!

3,5*

Behoorlijk harde aktiefilm over een Vietnam-veteraan die doorslaat en de jacht opent op een soldaat en een groep mensen.

Film begint erg slap, maar halverwege gaat de film in de overdrive. Dallesandro wisselt slecht acteerwerk af met over the top acteerwerk, maar toch werkt het bij hem.

Er zit flink wat bloederigheid in en hij deed me af en toe denken aan een slasher versie van Deliverance.

Alles bij elkaar is dit een lekkere jaren '80 film.

3,5*

De allereerste film gemaakt door de TriStar studios, en het is een verschrikking. Een slap excuus om zowel Rocky als The Sting samen te voegen en daar geld mee te verdienen.

Alleen Roger Corman zag er wat in en wilde de film wel verspreiden.

Het was misschien beter geweest als hij dat niet had gedaan, want dan was het een stuk moeilijker geweest om deze film te kunnen zien.

De twee hoofdrolspelers doen hun best om leuk te zijn, maar nergens lukt hen dat. Ze blijven hangen in voorspelbare grappen en cliche-matige dialogen.

Alles bij elkaar een wanproduct van een film!

1*

Typische jaren '80 slasher, die door de heerlijke effecten van Tom Savini boven het gemiddelde komt. Plot stelt niets voor en er wordt ook niet zo best geacteerd. Maar, zoals gezegd, de effecten, de sfeer en de muziek zorgen ervoor dat dit een lekkere slasher is.

Een dikke 3,5*

Hoewel Sid & Marty Kroft het ontkennen, ik heb gewoon het idee dat beide heren flink aan de stuf waren toen ze op de proppen kwamen met de serie H.R. Pufnstuf.

Een jongen met een gouden fluit die praten kan. Een heks die die fluit in haar bezit wil hebben om zo heks van het jaar te worden. Een eiland waar alles leeft (bomen, boeken, klokken, etc.), en Pufnstuf zelf: een "draak" die burgemeester van Living Island is.

Pufnstuf is de filmversie, die na afloop van de TV-serie werdt gemaakt met dezelfde cast en crew. Het is een heel kleurrijke film geworden, die een beetje lijkt op de Amerikaanse versie van Ti-Ta-Tovenaar (maar dan aan de LSD).

Dat alle wezens op Living Island leven, daar wen je wel aan, maar zodra de opperheks komt met haar levensgrote rat (die in een vreemd Duits accent spreekt en kleding aanheeft die verdacht veel lijkt op wat de SS droeg tijdens de Tweede Wereldoorlog), begint het wel erg vreemd te worden.

3,5*

Dolph Lundgren!

In de jaren '80 had deze beste man het in zich om net zo groot te worden als Stallone, Schwarzenegger en Van Damme. Maar op één of andere manier is hem dat nooit gelukt. Misschien dat het komt door zijn acteerprestaties, die niet altijd even goed zijn.

Zo ook in The Punisher. Echt goed acteert hij niet, maar Lundgren is toch echt wel cool! Erg cool!

Als inktzwarte wreker, zonder enige diepgang, schiet en schopt hij zich een weg door het gangsterlandschap. Dat hij daarbij af en toe wat bot te werk gaat is daarbij mooi meegenomen, want zo'n actiefilm kan wel wat grof geweld gebruiken.

Het verhaal stelde niet veel voor, en ik kan me voorstellen dat het niet echt trouw blijft aan de comic waarop hij is gebaseerd, maar dat maakt niets uit. Als "verstand op nul" film is hij zeer geslaagd!

3,5*

Punk's Not Dead is een erg goede docu, die laat zien wat punk precies is. Van de oude punkers (U.K. Subs en the Exploited), via de tweede golf (NOFX en Green Day, naar de nieuwere golf (Good Charlotte) wordt getoond hoe men over punk denkt.

Argumenten (zoals dat de nieuwere bands soft zijn en alleen maar liefdesliedjes schrijven) worden aangekaart en van tafel geveegd (door o.a. te zeggen dat oudere punkbands ook liefdesliedjes schreven). Dit zorgt voor een docu die meerdere kanten belicht en dit werkt.

Naast dat het gewoon goede muziek is, is het leuk om al die gasten over hun scene te horen praten.

4*

Het heeft voor mij een tijdje geduurt, maar ze bestaan nog: goede telefilms.

De meeste films die ik de laatste jaren zie waren of gewoon aardig of niet bijzonder, maar met De Punt is er weer een film die goed in elkaar zit. Goede acteurs, spannend verhaal en goede regie.

3*