Opinions

Niet bijzonder Duits sprookje. Een nogal standaard verhaal, en matig acteerwerk maken deze film, die maar één uur duurt, gewoon te langdradig.. Enig lichtpuntje is de muziek, die wel weer aardig klinkt!

1,5*

Elke keer dat ik zo'n typische schlagerfilm zie, vindt ik ze steeds leuker worden. Niet al te bijster originele verhaallijnen met leuke liedjes en gewoon leuk rollen.

Peter Kraus is geen Peter Alexander, maar hij doet het toch erg leuk (ook al probeert hij af en toe James Dean te imiteren).

3*

Wat een lage score hier, zeg! Erg vreemd, want Metamorphosis is een erg fijne monsterfilm. Heerlijke gore effecten en lekker slecht acteerwerk. Echt zo'n film die het perfect doet met wat vrienden op een zaterdagavond.

3,5*

Goede "wie-is-de-mol" achtige psychologische film, waarin erg goed wordt geacteerd en waarin zeer manipulatief wordt gehandeld!

3,5*

Walter Saccard is een architect die ongelukkig getrouwd is en van zijn vrouw af wil. Na enkele ruzie’s komt Saccard erachter dat niet zo lang daarvoor ene Melchior Kimmel zijn vrouw verloor en Saccard denk dat Kimmel de moordenaar is. Hij wil graag zijn vrouw op dezelfde manier van het leven beroven, en volgt zijn vrouw. Eenmaal bij een plek aangekomen waar hij haar kan vermoorden is ze spoorloos verdwenen, om iets later te worden gevonden. Dood! De politie verdenkt Saccard en komt erachter dat hij beïnvloed is door de moord op mevr. Kimmel. De nu opgejaagde Kimmel wil van Saccard afkomen, en beschuldigt hem van moord.

Een onbekende film van een “nog” niet erg bekende regisseur. Deze, met noir-achtig camerawerk geschoten, film is een typische jaren 60 thriller. Gebasseerd op het boek The Blunderer van Patricia Highsmith en uitgebracht na het succes van Plein Soleil (wat een bewerking is van Highsmith’s The Talented Mr. Ripley) laat Le Meurtrier een nogal standaard-film zien. Voorspelbaar en af en toe wel erg gemakkelijk.

Mooi gefilmde, maar ietwat voorspelbaare thriller met een glansrol van Gert Fröbe als Melchior Kimmel. Geregiseerd door Autant-Lara op een Hitchcockiaanse manier, maar niet zo goed als de meester zelf. Maar wel prachtige beelden.

Zeer vervelende film.

Waarom Michael Mann zich weer met Miami Vice ging bemoeien is me een raadsel (waarschijnlijk voor het grote geld). Hij weet er wel meteen de slechtste Mann film van te maken die ik heb gezien.

Onzin verhaal met irritante acteurs.

1*

Deze tamelijk onbekende thriller van (en met) Burt Lancaster is best aardig. De film volgt de regels van de who-dunnit volgens het boekje en introduceert een handvol verdachten.

Het is dan aan Burt om erachter te komen wie er achter de moord op een studente zit, en waarom!

De regie is niet spectaculair, maar werkt zoals het hoort te werken. Lancaster is goed en heeft enkele andere goede aceurs die hem weten te ondersteunen (vooral Cameron Mitchell springt eruit)!

Zeker een leuke film!

3,5*

Standaard psycho-thriller, die net iets meerwaarde heeft door de schmierende rol van Mark Hamill. Hij slaat totaal door en lijkt het handboek van de serieuze acteur te hebben vergeten, want hoe hij hier tekeer gaat lijkt totaal niet op zijn rol als Luke Skywalker.

Michael Dudikoff speelt zogenaamd de held, maar pas aan het einde besluit hij om wat van zijn vechtkunsten te laten zien. En dan Robert Mitchum, hij mocht aan het einde van de film nog enkele minuten komen opdraven en blijkbaar kon hij de moeite niet meer opbrengen om hier ee partijtje goed te acteren. Een paar zinnen en dan op een stoel zitten.

Door Hamill's rol en enkele ontploffingen een dikke 2,5... maar meer zit er echt niet in!

2,5*

Tegenvaller, na de vier meesterlijke films die Gus van Sant hiervoor maakte.

Ondanks dat de film er goed uitziet en er goed in wordt geacteerd (met uitzondering van Diego Lun... wat een overacting), is dit toch wel een erg standaard bio-pic geworden. Niets nieuws, dus!

3*

The Milpitas Monster en zowel een ode aan de jaren '50 en '60 giant monsterfilms, evenals een satire daarop.

Vooral dat laatste is overduidelijk, want naast een grappig bedoelde dronkaard, zit de film vol "grappige" scenes. Dat niet alles even leuk is, maakt niet zoveel uit, want de film zit vol met gekke dingen.

Filmtechnisch is het een ramp, maar als party-tape werkt hij zeker!

3,5*

Gezien tijdens een vertoning (2 jaar geleden) in het Filmmuseum. Interessante film, met wat zwakke momenten (acteerwerk, en af en toe Jan de Bont's camerawerk).. Maar vanwege het tijdsbeeld en enkele leuke buitenscenes toch een voldoende!

3

Avonturenfilm geheel geïnspireerd door de Indiana Jones films. Ook hier een setting tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ook een professor op zoek naar een schat. En ook een dosis actie en avontuur. Nou hadden de makers van deze film niet hetzelfde budget als George Lucas, dus moesten ze het doen met maar een paar ontploffingen en veel... heel veel stock-footage van wilde dieren.

Gordon Mitchell heeft wel betere rollen gehad, maar als bad guy is hij ook hier wel te pruimen.

Alles bij elkaar gewoon een leuke film!

3*

De eerste giallo die ik sinds tijden zie, en een goede.

Ik was dit genre een beetje uit het oog verloren nadat ik bijna alle pulpfilms die ik op DVD had weg had gedaan.

Gelukkig is daar mijn goede vriend FatMike die me verraste met deze film. En in ben bang dat ik hem ook moet bedanken voor mijn (langzame) herwaardering van het b-film genre en dit soort films in het bijzonder.

Een spannend verhaal en een goede ontknopping worden doorspekt met bloederig geweld en een fantastische score van Morricone. Voor liefhebbers van giallo's zeer de moeite waard!

4*

Hoewel hij erg lief en fantasierijk overkomt, blijft hij totaal niet hangen. Renee Zellweger speelt voor de zoveelste keer dezelfde rol (de onschuldige vrouw) en dat helpt de film niet.

Niet bijzonder!

2*

Rita Hayworth is Sadie Thompson, een uitbundige vrouw die van het leven houdt. Ze arriveert op een eiland in Zuid-Oost Azië, waar ze verblijft totdat haar boot naar Sidney vertrekt. De plaatselijke mariniers zijn verrukt van deze vrouw, die houdt van zingen, drinken en gewoon een leuke vrouw is. Ook op het eiland is Alfred Davidson (Jose Ferrer), een strikte missionaris die het eiland en diens bewoners in een spirituele wurggreep houdt. Terwijl Sadie meer en meer omgaat met de mariniers (in het bijzonder Phil O'Hara) wordt de relatie tussen haar en Davidson steeds explosiever, wanneer die erachter komt wat de echte reden is van Sadie om naar Australië wil.

Hayworth is erg goed als de vrolijke/losbandige vrouw met een geheim. Ook Aldo Ray (als O'Hara) en Charles Bronson, in een vroege rol, zijn goed.

Probleem is dat het allemaal te voorspelbaar is en de liedjes die Sadie zingt liggen ook niet echt lekker in het gehoor (niet slecht maar ook niet goed).

Vermakelijke film van Bernhardt (die het veel betere Possessed maakte).

Een kleine 3*

Films van Cannon, en in het bijzonder hun Chuck Norris films, blijven heerlijke films om te zien.

Simpele verhaallijnen, overgoten met een heerlijke jaren '80 saus, gegarneerd met over-the-top elementen. Een gerecht dat elke keer zonder problemen geserveerd kon worden en (bijna) nooit kon mislukken.

Dat de Chuckmeister perfect was in dit soort films, mag duidelijk zijn. Hij loopt er inderdaad in rond alsof hij dagelijks Vietnam veteranen uit de jungle moest redden.

Heerlijke jaren '80 pulp!

3,5*

Tweede herziening van een Chuck Norris film in korte tijd en wederom een erg fijne film.

De film volgt het standaard verhaal van een groep Amerikaanse soldaten die nog steeds vast zitten in de Vietnamese jungle. De personages zijn behoorlijk cliché en het duurt lang voordat de echte actie begint. Maar dat maakt niet uit, omdat dit gewoon een heerlijke foute '80 sfeer heeft en in Chuck Norris gewoon een goede actieheld.

3,5*

Erg vervelende en schreeuwerige actie-film. Hij neemt zichzelf bloedserieus, terwijl het hele plot bol zit van totaal niet serieus te nemen onderwerpen (bommen die door de neus in de hersenen worden geplaatst).
Dat Tom Cruise, als Ethan Hunt, weer een staaltje non-acteren laat zien, had ik al verwacht. Hij had dan al de laatste jaren zijn status als goede acteur bij mij verspeeld.
Philip Seymour Hoffman, daarentegen, is gewoon goed. Maar met een goede acteur alleen red je het niet. Helemaal niet als dan ook nog eens de actiescenes geschoten lijken te zijn door iemand die wel enorm erg trilt.

De eerste twee Mission: Impossible films waren al niet om over naar huis te schrijven, maar dit deel slaat alles. Hopelijk komt hier niet nog een vervolg op!

1,5*

Robert Ginty is terug en samen met Cameron Mitchell gaat hij op pad om wapens te leveren aan de rebellen van Santa Maria.

Dat dit niet goed gaat staat vast en dat hij daarna wraak wil staat nog vaster.

Een zoveelste huurlingenfilm, maar door de typische jaren '80 sfeer en de hoofdrol van Ginty is hij een stuk leuker!

3,5*

Lachwekkend script over een wetenschapper die een leger van huurlingen inhuurt om vrouwen te ontvoeren. Die vrouwen gebruikt hij zogenaamd voor de vrouwenhandel, maar zijn eigenlijke doel is om uit hun lichamen een bepaalde vloeistof te halen, die samen met dierlijke cellen het ingredient zijn voor de creatie van de übermens. Dit maakt het tot een door Nietzche beïnvloede pulpfilm, volgens mij de enige in zijn soort.

Het acteerwerk is nietszeggend, maar de ontploffingen mogen er zijn. De ene na de andere raket wordt op de bad guys afgevuurd, wat de pret enorm verhoogd!

Uiteindelijk toch een lekkere pulpfilm.

3*

Hoewel Harmony Korine sober is geworden, blijft hij films maken met briljante, vervreemdende scenes.

Mister Lonely, de eerste Korine sinds 1999, is een fantastische film geworden. Nou was ik al gek op zijn films (zie mijn top 10), maar ook dit keer weet hij mij te raken.

Qua stijl is hij veranderd, maar qua humor en dialogen (het monoloog van Buck-Wheat op zijn pony is typisch Korine) is het 100% vergelijkbaar met Gummo.

Vreemd dat Mister Lonely niet in Nederlandse filmtheaters werd uitgebracht, want (hoewel een raar uitgangspunt) zou dit zeker geen flop zijn geworden.

Ik geef hem voorlopig een 4,5...

Behoorlijk saaie en voorspelbare komedie over een vrouw die net doet of ze zwanger is om het hart van een bevriende dokter te winnen.

Typisch jaren '70 sfeertje werkt in dit geval niet. Het geheel komt nogal oubollig over en de humor is ver te zoeken.

2*

The Boxer's Omen is fantastisch. Een schitterende headtrip, die zorgt dat je de film veel vaker moet zien, want één keer met je ogen knipperen en je mist weer een briljante scene.

Af en toe deed deze film me denken aan Hausu en, hoewel die film de gekte dosseerd en minder goor is, vind ik die net iets beter.

Schitterende vormgeving, prachtige effecten (ik weet dat ze knullig zijn, maar in deze film vind ik ze prachtig) en veel... heel veel gekte!

Meer van dit soort films, please!

4,5*

Wat een prachtig ingetogen drama is dit.. In ontzettende mooie zwart/wit beelden wordt een relatie in opbouw/afbreuk getoont.

4,5

Prententieuze film, over een driehoeksverhouding die enorm saai is.

Een beetje bloot en een enorme berg filosofisch gepraat, zorgen ervoor dat deze film veels te lang duurt. Het matige camerawerk en het ontbreken van een aardige soundtrack zorgen voor de rest.

Slaapverwekkend en dus maar snel vergeten.

1,5*

Dit moest in 1962 een enorme sensatie zijn geweest. Een documentaire waarin de ene na de andere "schokkende" scene voorbijtrekt. Zonder een duidelijke rode draad worden (voornamelijk) dieren gemarteld of geslacht, pijnigen mensen zichzelf en worden de meest markante "exotische" curiositeiten getoond.
Nu komt dit allemaal nogal tam over (met uitzondering van de beelden waarin Gurka soldaten diversen stieren onthoofden) en heeft het een groot deel van zijn shock-factor verloren.

Vandaag de dag kijk ik naar dit soort docu's om te zien hoe men toen naar alles wat anders is keek. Terwijl één van de leukste scene's gewoon bij onze Oosterburen (dronken bewoners van de stad Hamburg) te zien was.

Alles bij elkaar was dit zeker de moeite waard, maar meer dan 3 sterren kan ik het niet geven!

3*

Eerste van de twee kannibalenfilms die Franco maakte in 1980, die "toevallig" erg veel op elkaar lijken qua verhaallijnen.

Hoewel hij niet hetzelfde niveau heeft als een Cannibal Holocaust of een Cannibal Ferox, is het zeker een leuke film.

Een groep kannibalen valt een professor en diens familie aan, maar de dochter weet zich te verstoppen. Als ze later gevonden wordt denken de kannibalen dat zij de witte godin is.

Jaren later besluit de vader om met een nieuwe expeditie zijn dochter te zoeken.

Een wel heel kort door de bocht plot, maar meer was er ook niet nodig om dit verhaal te vertellen.

De regie van Franco is goed met goed gebruik van slow-motion en close-ups.

En dan de kannibalen... ja, de kannibalen! Ze zien eruit als derderangs KISS leden of acteurs uit een Kabuki stuk. Erg lachwekkend...

Verwacht geen "baanbrekende" kannibalenfilm. Ken je het werk van Jess Franco, dan weet je wat je te wachten staat!

3,5*

Een twee uur durend plaatjesboek, is wat ik Mongol kan noemen. De beelden zijn namelijk prachtig en de natuur wonderschoon.

Helaas is het verhaal van Temudzhin te saai en langdradig om ook daar een hoog cijfer voor te geven.

2*

Ik had, ondanks dat ik wist dat dit een Troma product was, een iets andere film verwacht... serieuzer.
Maar, nee hoor. Eigenlijk bij de introductie was al duidelijk te zien dat dit uit de Troma koker kwam. Uiteindelijk, gelukkig maar, want ik had Mother's Day waarschijnlijk minder leuk gevonden als het om een recht toe, recht aan horror ging en niet om een horror/komedie.

Mother's Day is hoe dan ook een behoorlijk aparte film. In plaats van te juichen voor de slachtoffers, had ik meer de neiging om (mee) te lachen en te juichen voor de moordenaars. Want wat een briljante personages zijn dat. Dat constante gemekker tussen elkaar en het geslijm naar hun moeder toe... Geniaal!

Jammer dat er genoeg stukken zitten die ik niet al te best vondt, zoals de flashback naar het football veld. Ook de introductie van de dames was niet al te leuk gedaan (hoewel de dialogen op het Hollywood feest erg leuk waren).

De hele film door waarschuwt moeder voor Queenie, en de hele film denk je die loopt de jongens alleen bang te maken. Totdat ineens aan het einde Queenie wordt opgeoerd. Heerlijk einde!

Een dikke 3,5*

Jaren geleden was ik verslaafd aan de films van American International Pictures, vooral de jaren 50 sci-fi, horror en juvenile delinquent films. Ik nam al die film op video op en keek ze steeds opnieuw (zelfs als mensen om mij heen me begonnen uit te lachen). OK, over het algemeen waren de films niet echt goed en de effecten waren lachwekkend, maar toch hadden die films iets wat me aan de buis kluisterde. Mischien waren het wel die acteurs die totaal niet konden acteren of de rubberen monsters.

Een van die films die ik toen zag was Motorcycle Gang van AIP huisregiseur Edward L. Cahn. Een nogal simplistisch verhaaltje over Randy, een lid van een motor hobby-club, die zich voorbereidt voor een race die hem eer en roem kan brengen. Maar een voormalig vriend, Nick, wil er voor zorgen dat dit niet gebeurt door Randy te dwingen om alleen tegen hem te racen, en daardoor het recht te verliezen om in de landelijke race mee te doen. Om dingen iets ingewikkelder te maken komt er ook een stoere meid tussen de twee kemphanen in om de sfeer nog slechter te maken.

Motorcycle Gang is traag en slecht geacteerd, heeft een minimum aan actiescenes en een teveel aan “komische” scenes, maar toch is dit echt een leuke film. Ook al zijn er niet veel actiescenes, de scenes die er zijn zijn vlot geregiseerd en de hippe taal en jazz-muziek zorgen voor zo’n typische jaren 50 coole sfeer. Ik moet zeggen dat de DVD van deze film er echt perfect uitziet voor zo’n oude film, iets wat je van “betere” films niet altijd kan zeggen.