Opinions

Dancer in the dark is wat mij betreft door de structuur en tegenstrijdigheden een one-of-a-kind film. Creatief, gevoelig en intelligent zijn wel de woorden om de film in een notendop te beschrijven. Het moet maar in je opkomen of je moet het bedenken om een film te maken over een ontzettend goedgelovig vrouwtje dat in een neerwaartse spiraal van ellende en tegenspoed terechtkomt afgewisseld door musicalnummers waardoor alles extra wrang of ironisch aanvoelt.

Ook al vindt je de film helemaal niks dan moet je toch wel een bepaalde waardering hebben voor het combineren van groteske tragiek en de typische musicalmuziek. Het duurt wel even voordat de film opgang komt maar als je er eenmaal inzit en ik weet niet precies waarom en het is redelijk te voorspellen wat er gaat gebeuren heeft al deze misère iets ontzettend prachtigs.

Het is dicht op de huid gefilmd en het einde is behoorlijk intense. De laatste twee nummers is horror van de bovenste plank en vooral het aftellen door de gevangenisbewaarder voelt ontzettend surrealistisch en ijzingwekkend aan. Het aftellen doet von Trier ook in Europa in het begin wat ik ontzettend tof vind. Een film die heel technisch en geconstrueerd inspeelt op je gevoel.

T.D.K.R

'Een epische afsluiter van een geniale trilogie!' Zoiets stond bij de poster van deze film dat ons toch wel over de streep trok om deze te gaan zien i.p.v The Expendables 2.

Hoewel ik meteen dacht dat het de tweede deel niet gaat overtreffen die ik met 5* heb beloond had ik toch gigantische verwachtingen.

Die zijn eigenlijk niet ingelost. Hoewel het hier en daar behoorlijk episch is vind ik het een grote nét niet film. Bane is het nét niet, de twist op het einde is het nét niet, het vliegtuigje van batman is het nét niet, de speeches van Alfred zijn het nét niet, Wayne die de grot moet beklimmen past ook weer heel mooi in het rijtje nét niet.

Het is zeker geen weggegooid geld en heb me ook wel twee en half uur vermaakt maar alles wat het tweede deel voor mij geweldig maakt is een beetje weg. Uiteraard is de The Joker geweldig maar ook zonder zijn afwezigheid had deze film veel meer potentie.

Waar ik me tegenwoordig aan irriteer zijn die momenten in films waar de held of een onschuldig slachtoffer in een penibele situatie zit en precies op het juist moment wanneer de geweer tegen het hoofd aan wordt gezet bijvoorbeeld verschijnt daar uit het niks hulp. Deze film heeft vijf of zes van dat soort momenten en daar maakt je mij niet echt blij mee. Catwoman die met zo'n motor door een muur heen knalt en batman redt. Hoe vinden ze elkaar nou continue eigenlijk?

Uiteindelijk is er maar weinig geloofwaardigheid, spanning en vooral epische momenten.

Hier en daar wel natuurlijk wanneer je het brandende batman logo op een gebouw ziet staan en wanneer de hele politie district besluit om mee te vechten maar voor de rest allemaal maar matig.

Redelijk maar hoef deze nét niet film nooit meer te zien.

Redelijk flauwe film en ook wel echt verspilling van je tijd. Wellicht leuk om te zien dat er andere sciencefiction films hierdoor enigszins door beïnvloed zijn maar dat is dan ook het enige positieve aspect. Het acteerwerk is behoorlijk matig en de soundeffecten zijn ook echt waardeloos, al heeft dat hier en daar ook wel zijn charme en is het een beetje grappig.

Ik denk dat de film vooral grappig is omdat de film gemaakt is met serieuze ambities. Carpenter heeft zelfs de filmschool verlaten omdat hij deze film aan het maken en daar al zijn tijd aan wilde wijden en dat heeft gezien zijn oeuvre toch wel goed uitgepakt.

De film zelf heeft wel enkele leuke scenes met als hoogtepunt het existentiële/filosofische gesprek met de bom. De film heeft zo'n soort standaard aanpak waarbij je in het begin van de film een country liedje hoort dat op het einde weer terugkomt. Een van de personages op de het schip spreekt over surfen en hoe erg hij dat wel niet mist en op het einde van de film gaat hij ook daadwerkelijk surfen. De cirkel is weer rond. Dat irriteerde mij wel moet ik zeggen. Het is te opzichtig.

De meest vreselijke scenes zijn die met de alien; een strandbal met kippenpoten en dat hele avontuur in de schaft van die lift. Dat duurde ontzettend lang en is compleet onrealistisch en het slaat ook nergens op.

Voornamelijk een ontzettende tegenvaller en misschien leuk om te zien wat je kan bewerkstelligen met een klein budget.

Gisteren voor de tweede keer gezien en verhoogd van 3.5* naar 4* en ik denk dat deze film beter wordt bij herziening. Bij de 1e keer vond ik de film een beetje slepen maar nu vind ik de film wel diepgaander dan de 1e keer. De film gaat over een jongeman die een wereld is ingerold die hij niet zelf heeft uitgekozen maar hij is min of meer gedwongen door zijn vader die nogal manipulerend is naar zijn zoon.

Zijn werk is wel vaag afgebeeld. Hij werkt in de vastgoed maar meer in het grijze, criminele gebied van vastgoed. Dit zijn vastgoedmensen die bereid zijn om geweld te gebruiken om hun doelen te bereiken en met doelen bedoelen we geld of een vastgoedcontract. Als men daarbij ratten moet loslaten op krakers of ze moeten iemand bedreigen dan zijn ze daartoe in staat. Maar het zijn geen echte gangsters of echte zakenmannen. Hun zitten daar ergens tussenin. Het is eigenlijk niet perse duidelijk hoe dit allemaal werkt. Het werk verdient goed maar is vreselijk om te doen. Er zit totaal geen ziel of meerwaarde in en het is mensonterend en beschamend. Deze mensen leven ook als zwijnen eigenlijk met overmatig alcoholgebruik, vreemdgaan en constant peuken roken, al zou je dat ook kunnen scharen onder de Franse cultuur.

De passie van de hoofdpersoon Tom is piano spelen en dat is een hobby die hij al even niet meer heeft aangeraakt. Hij komt zijn ouwe pianoleraar tegen die vraagt of hij auditie wil doen en daar is hij heel enthousiast over en hij gaat met een pianolerares aan de slag. Deze film gaat eigenlijk over dat je je hart moet volgen en niet het geld en dat zorgt voor wrijving. Er is maar een keuze natuurlijk en dat is niet de keuze van geld maar passie. Ook al willen jou familie en vrienden dat niet, je kan geen andere keuze maken dan dat.

Dit is best herkenbaar zonder dat je in een louche vastgoedwereldje moet zitten. Het vastgoedwereldje en het pianowereldje in een mooi contrast. Romain Duris is wel de ster van deze film en dit moet ook zijn beste rol ooit zijn. Die kan je moeilijk overtreffen. Dat is ook moeilijk als je op jonge leeftijd meteen je beste rol ooit speelt.

Het camerawerk is ook goed die de beleving van Tom uitbeeld d.m.v. vervaagde achtergrondshots van de stad als ze in een auto rijden bijvoorbeeld. Die shots kon ik nog onthouden maar ook het jasje van Tom, dat is een cool jasje.

Tom is niet echt bevriend met zijn vrienden die wel deze wereld hebben uitgekozen. Hij heeft eigenlijk een hekel aan ze. Wat matig is uitgewerkt is dat Tom vreemdgaat met de vrouw van zijn beste vriend en ze houden van elkaar maar dat wordt helemaal niet uitgewerkt verder. Ze zijn die vrouw gewoon vergeten volgens mij. Ook de scene dat hij schijnbaar seks heeft de vrouw van die Russische gangster is een beetje een rare scene. Dit is allemaal niet relevant tot het verhaal.

Best wel een unieke film en er zijn weinig films die dit soort onderwerpen behandelen. Schijnbaar is dit een Franse remake van een Amerikaanse film (Fingers) en deze remake is schijnbaar veel beter.

Hehe grappig filmpje.

Grappig, spannend en mysterieus. De speelduur had ook niet langer moeten duren. Een uur en een kwartier is perfect. Ze moeten vaker horror maken met veel flauwe humor.

3.5

Geweldige sterke film.

Vanaf een van de eerste scènes dat die broer in de kroeg zit en een van die drugsdealers tegen komt met: what are you looking at? Get a job cunt. Vond dat daar echt veel kracht bij zit en daar word je even stil van. Echt een geweldige acteur, maar de rest van de cast speelt net zo overtuigend en doen daar zeker niet aan ten onder.

Dan heb je dat gasmasker nog wat er behoorlijk lijp uitziet. Ook niet eerder in films gezien geloof ik.

Muziek vond ik wel gepast om er meer drama van te maken maar deed toch wel pijn aan mijn oren omdat ik films meestal met hoog volume kijk.

En vond dat er ook wel redelijk wat humor bij zat in de film bijv. die eend waar ze de hele tijd in rond rijden, sommige gesprekken met die dealers, dat gekleurd haar enz. Vind ik toch mooi gedaan omdat het een erg zwaar thema is.

Flashbacks duurde opzich wel lang maar heb me er niet aan gestoord werkt juist heel goed naar het ontroerende einde toe.

dikke 4,5 voor het acteerwerk, verhaal, mooie scènes, beetje humor en vooral de originaliteit.

Toch wel een lekker zombie film.

Ik vind het niet echt een miniserie heeft de speelduur van een lange film en het is makkelijk om dit in een ruk uit te kijken.

Het verhaal gaat uiteraard over een zombie infectie en die begint ongeveer gelijkertijd dat de finale van Big Brother word uitgezonden. Iedereen weet natuurlijk dat er eens soort infectie is, behalve de mensen in het Big Brother huis die compleet van de buitenwereld afgezonderd zijn.

Dit is sowieso wel een grappig concept, wat het nog grappiger maakt zijn de typische stereotype domme bewoners van zo'n huis. De baas van de omroep was helemaal grappig, wat een ontzettende egotrippende klootzak was dat. Voor de rest was de sfeer goed gelukt zoals jeroentjuhhh al zei hangt er constante dreiging, wat een must is voor een zombie film. Het acteerwerk was redelijk, het had toch wel wat beter gekund hier en daar. Wat jammer is, is het in mijn ogen beetje afgeraffeld einde. Het gaat beetje onrealistisch snel. En een ontzettend domme actie op het einde die het toch onnodig verpest. Want had veel makkelijker een beter einde aan gebrouwd kunnen worden.

Voor de zombie fan is dit gewoon genieten geblazen. Hier wordt het tempo gewoon goed hoog gehouden in vergelijking met de The Walking Dead (andere zombie serie) waar gewoon teveel dode momenten inzitten. Hier wordt de nadruk op de actie gelegd en niet op de sentimentele vriendschappen en familie zoektochten. Precies hoe ik het wil zien.

De soundtrack is ook wel aardig al kan ik hem niet meer voor de geest halen. De gore is ook goed aanwezig, vooral op het einde. Niet helemaal perfect dus maar zeker het kijken waard.

4

Who wants to fuck a zombie.

Het eerste wat in me opkomt is toch wel de originaliteit van de film want je moet maar het maar verzinnen. Nooit gedacht dat ze op deze manier een horror, zombie film zouden maken.
Nog een pluspunt is de spanning en de sfeer want die is toch wel echt goed creepy, wat me trouwens aan Rec doet denken.
Voor de rest is het een behoorlijk ziek concept toch wel een beetje grensoverschrijdend.
Het is wel zo dat het niet realistisch is hoe die gastjes reageren op bepaalde dingen en dat ze telkens alleen dat verlaten pand binnengaan en niemand echt bijzonder veel interesse toont in dat bovennatuurlijk verschijnsel.
Maar op een of andere manier word dat goed gemaakt met de originaliteit van het verhaal en heb ik me er maar lichtelijk aan geërgerd.
Maar kort samengevat is het een ziek, twisted lichtelijk smerige film met zelfs wat humor erin.

Ik zou zeggen als je van horror, zombie, (porno)films houd kijken.

Jammer genoeg deed de humor mij vrij weinig en als dat niet geslaagd is, dan valt de hele film verder tegen. Het verhaal van de superheld was ook behoorlijk cliché. Paar goede meta grappen wel verder dat bijvoorbeeld Deadpool het over Ryan Gosling heeft en over de sequel maar ik kon ook daar niet om lachen. De humor en de held zelf mocht van mij wel donkerder zijn.

Het eerste wat opvalt is de camera die langzaam roterend om het hoofdpersonage heen draait. Dit gecombineerd met een ambient track die je zo goed als de hele film lang hoort. Samen zorgt dit voor een atmosferische film die na het einde nog lang door blijft galmen. Qua stijl is het erg origineel al doet het mij qua uitgestrektheid aan Tarkovsky denken.

Er zullen heel veel mensen zijn die deze film saai of langzaam vinden maar je kan moeilijk ontkennen dat het perfect bij de inhoud past. De mensen die de dealer tegenkomt onderweg, voornamelijk verslaafden, hebben ontzettend vage en originele problemen die je nog nooit in andere films bent tegengekomen. Naast de stijl vind ik dat ontzettend interessant. Ontzettend schrijnend en wellicht ook grappig.

Constant grauwe grijze gebouwen en eenzaamheid. Verslaving is wat mij betreft nog nooit zo leeg en triest uitgebeeld. Hoewel verslaving een van de onderwerpen is kan het wellicht ook een kijk zijn op het moderne leven. De film lijkt ergens naartoe te bouwen maar eindigt in leegheid. Sommige zaken blijven onduidelijk en onbeantwoord maar ik denk dat Fliegauf vooral een gevoel wil opwekken.

De gesprekken en de stijl zijn ontzettend abstract en de dealer, personages en gesprekken zijn niet realistisch, geen echte mensen van vlees en bloed en komen over als abstracties of wellicht prototypes van de drugswereld wat weer goed aansluit bij de stijl en inhoud. Kilheid en koelbloedigheid alom. Bijna perfectie al mocht de pacing van mij hier en daar wat vlotter.

Gisteren op tv gezien.

Had deze vroeger al wel gezien en toen vond ik het 3 keer niks en gaf ik de film een 2.

Maar gisteren met een paar vrienden gekeken en dit is toch wel lekkere vermaak.

Jason Statham, vage omgebouwde auto's, vele wapens, chicks die in slow-motion ergens uitstappen en dood en verderf.

Punt omhoog.

3

Sterke film.

Had mezelf voorbereid op een lange bruiloft in het begin en ik moet zeggen dat het behoorlijk meeviel. Nou was ik de eerste helft daarvan aan het eten en de 2e helft daarvan aan het uitbuiken maar heb me er totaal niet aan gestoord. Ik vond het zelfs wel een gezellige trouwerij. Nou moet ik wel zeggen dat de totale speelduur wel ingekort mag worden met 20-30 minuten.

De Niro en Walken spelen uiteraard heel goed maar de rest speelde ook erg overtuigend. Ik was echt gewoon overtuigd dat het een groep vrienden waren die elkaar al hun hele leven kennen. Knap acteerwerk, maar vooral geweldige chemie tussen die hele groep. Ook als ze gaan jagen bevinden ze zich in een prachtige omgeving waar een aantal mooie shots tussen zitten.

Maar wat de film nu echt goed maakt zijn natuurlijk de Russische roulette stukjes die redelijk intens zijn maar ook de overgangen van thuis naar de oorlog en van de oorlog weer naar huis.

In mijn ogen een van de betere films die laat zien wat oorlog met je doet. Niet van die overdreven dingen zoals in je voortuin een loopgraaf graven omdat je de oorlog hebt meegemaakt maar gewoon jezelf niet op je gemak voelen en zoals gezegd wordt in de film een afstand voelen.

Terecht een klassieker.

4

Please God not the limejuice !

Aardige film over een kerel die geestelijk niet helemaal 100 procent is, een superheld word om zijn dramatisch verleden.

De film heeft een aantal grappige momenten maar zit vooral ook een duister sfeertje aan vast.

Hij word vrienden met een meisje tevens crack junkie met ook een luguber verleden en samen hebben ze een aantal dingen gemeen en zijn allebei wel emotioneel beschadigd.

Zitten grappige en ontroerende momenten in.

Props naar Woody die dit personage echt geweldig neerzet.

3.5

Charmant filmpje.

Het verhaal is niet heel geweldig en de film wordt ook nergens echt goed.

Maar ondertussen is dit een leuk filmpje om mee te pakken.

Vooral sfeervol en kleurrijk in beeld gebracht.

Buscemi doet het erg goed als depressieve paparazzi

en Pitt doet het ook goed als goedaardige zwerver.

Het einde lijkt me een beetje onnodig en aan de overdreven kant.

Maar voor de rest helemaal niks mee.

3.5

Matige film.

Ik keek deze film omdat ik in eerste instantie dacht dat het wel vergelijkingen met se7en zou hebben qua sfeer en ook omdat er dan actie gecombineerd zou worden maar het is jammer dat dit een film is die maar gewoon snel en vlug gebeurtenissen achter elkaar toont zonder opbouw of daadwerkelijk aandacht te besteden aan sfeer.

Deze film heeft ook teveel elementen met het slechte element die typische ruzie van de agent en zijn vrouw en dat hij teveel werkt en nooit thuis is. Die priester, die kerel uit Lost is maar slecht aan het acteren en die kerel uit Community had ook maar een waardeloze rol.

De scenes van de dierentuin waren op zich wel aardig maar eng werd het nergens.

Die pluche uil, dat was het enigste wat ik maar een beetje creepy vond. Ze hadden meer met die uil mogen doen. Voor de rest vond ik het einde ook een groot cliché, een lachwekkende uitbanning vond ik het ook. Een groot komedie was dat.

Ja, die pluche uil!

Dit is een film die eigenlijk heel goed had kunnen zijn maar op bijna alle fronten faalt. De zakelijke, kille setting in deze competitieve pornowereld is heel interessant maar jammer genoeg uiteindelijk ontzettend saai om te volgen en veelal moeilijk om het moeilijk doen. Hoewel de onderwerpen heel erg donker en zwaar zijn, choqueert de film nergens terwijl dat wel de bedoeling moet zijn, heb ik het idee. Het einde is dan ook gewoon voorspelbaar en de hele film heeft een soort ongeloofwaardigheid over zich heen hangen waardoor ik er nergens echt geboeid zat te kijken.

Jammer want er zit hier wel echt een goede en boeiende film in maar het komt er nergens uit.

Derailend

Een fijne thriller waar ik zeker van genoten heb.

Het acteerwerk is allemaal wel redelijk tot goed maar het verhaal is zeker wel goed uitgewerkt.

Cassel vind ik echt een goed acteur hier heeft hij een beetje een standaard rol maar vond het wel grappig vooral toen hij bij dat gezin thuis was als zakenman.

Ik zag wel dat het Friends sterretje bij het complot betrokken was maar dat deed niet heel veel afbreuk aan de film.

Fijn filmpje om een keer te kijken misschien net iets beter als de gemiddelde thriller.

3.5

Genoten.

Heb weer goeie hoop voor horror, lange tijd heb ik ze links laten liggen voor verschillende redenen. Nu ben ik weer een beetje hooked aan horror. En dat mag ook wel vooral bij deze film. Niks bijzonders of diepgaand maar gewoon ontzettend spannend, claustrofobisch en goede schrikmomenten. Nou ben ik daar niet echt fan van, van schrikmomenten, maar in deze film kon ik ze wel waarderen.

Ik ben licht claustrofobisch en zou nooit deze dames na doen om zo'n grot in te duiken. Ik zou afdalen fotootje maken en weer snel naar boven gaan.

De grotten zelf zijn wel prachtig en fijne locatie voor een horror want er kan van alles gebeuren.

Soms is de film lichtelijk aan de smerige kant maar niks overdreven. Gewoon een spannend filmpje waar ze ook nog wat mooie shots uit hebben gehaald. Goed vermaak.

4.5

Net niet.

Wel jammer want de film was aardig gefilmd en vind de acteurs erg goed spelen voor dit soort films. Als je het acteerwerk vergelijkt met een Cube en een Saw is dat hier duidelijk aan de betere, geloofwaardige kant.

De film borduurt alleen maar door op dat op een gegeven moment het licht uit gaat en dan gebeurt er iets en dan worden de mensen die in de lift zitten nogal opgefokt en wantrouwig naar elkaar. Wat ook jammer is, is dat de spanning van een laag niveau is hetzelfde als het redelijk voorspelbare einde. De soundtrack is ook dik in orde maar jammer genoeg is niet alles uit de kast gehaald voor dit redelijk origineel concept.

2

Hypnotiserende koortsdroom met een zeer sterke Jennifer Lawrence. Ik ben nooit onder de indruk geweest van Lawrence maar hoe ze deze rol neerzet is misschien wel een van de sterkste vrouwelijke acteerprestaties die ik ooit heb gezien. Visueel is het interessant en uniek en daarnaast ook nog een sterke soundtrack die mij goed bevalt. Ik vind het een hele interessante film die balanceert tussen realisme en surrealisme. Het is wel enigszins satire of een zwarte komedie. Ik kan best voor me zien dat de vrouw (ik ga ervan uit dat het een vrouw is) die dit script heeft geschreven wel kan genieten van de fratsen die het personage van Lawrence hier uithaalt. Alles is een beetje te overdreven om het echt serieus te nemen. Ik zie dit niet als een hele realistische weergave van postnatale depressie maar een overdrijving daarvan. Film is misschien dan altijd een overdrijving van de werkelijkheid. Wat ik ook interessant vond is dat ik eerst inleef met het personage van Pattison en daarna met het personage van Lawrence. Het einde vond ik dan wat minder en een beetje lui maar behalve dat heb ik nergens iets op aan te merken. Hoe dan ook is dit voor mij nu wel de beste film van 2025.

Interessante film die niet echt makkelijk te vergelijken is met andere films. Op IMDB las ik een review die schreef dat dit de mannelijke variant van The Substance is. In the Substance moeten vrouwen het vooral hebben van hun uiterlijk maar in deze film moeten mannen het vooral hebben van hun persoonlijkheid. Ik denk dat daar heel veel waarheid inzit. Dat maakt deze film wel duidelijk. Wel een verhaal dat niet echt kan gebeuren verder, erg surrealistisch en enigszins satirisch. Echt grappig vond ik het niet en horror vond ik het ook niet. Ik vond het vooral grappig op psychologisch vlak. Het is meer een psychologisch drama. Aanrader voor de serieuzere filmkijker met een open mind.

Jammer dit.

Het was allemaal net niet grappig genoeg en anders was het te geforceerd bedoeld.

Overdreven typetjes in pijnlijke situaties, het had grappig kunnen zijn als ze niet de standaard komedie lijn erin hebben gehouden maar vooral het verhaaltje van de man met het perfectie leventje komt iemand tegen en alles gaat fout en op het einde komt het weer goed.

Paul Rudd had eigenlijk geen toegevoegde waarde hierin, Carrel deed het weer goed maar jammer genoeg valt het script weer tegen.

Hier en daar een beetje kunnen lachen and that's it.

2

Helemaal vergeten te stemmen. Inderdaad erg grof maar o zo grappig.

Deze gasten gaan gewoon nog een stuk verder dan Jackass.

3.5

Aardige horror.

Voornamelijk gaat de film over een aantal mensen die vast zitten in een kelder in een post apocalyptische setting. Het gaat over mensen die gek worden onder de omstandigheden alleen is het nadeel dat je na een paar minuten kijken al doorhebt met wat voor cliché personages je allemaal te maken hebt en dat maakt het allemaal wel voorspelbaar.

Voor de rest worden er geen antwoorden gegeven op welke vragen dan ook al kan je er vanuit gaan dat er weinig wereld meer is; op een aantal scenes na wordt er niks prijs gegeven wat er nou buiten aan de hand is. Ik vind dat niet erg maar er zullen zat mensen zijn die zich er aan ergeren. De acteurs spelen allemaal overtuigend genoeg alleen zitten er genoeg mankementen aan het script zodat het niet overtuigend overkomt en het de bekende wegen bewandelt. Op het einde kun je jezelf afvragen of wat je nu hebt gezien realistisch is en dan zul je vrij makkelijk naar de nee neigen.

Toch vermakelijk genoeg om een keer gezien te hebben al onderscheid deze zich vrij weinig van andere films die over overleven gaan.

Django Unchained is wel weer een leuke Tarantino film. De film heeft genoeg mankementen maar daar staan ook hele sterke punten tegenover. Het is jammer genoeg niet een van Tarantino's beste waar ik stiekem op gehoopt had.

De sterke punten zijn de dialogen, het acteerwerk en visueel ziet het er allemaal mooi uit. De lengte van de film is het grootste minpunt,daarnaast het voorspelbare en lang niet zo boeiende einde. Het begint heel sterk en het wordt steeds minder en minder en het einde is zelfs een beetje vervelend te noemen. De bloedfonteinen passen er niet echt goed bij maar dat is niet perse storend, het einde, de laatste drie kwartier zijn gewoon niet boeiend.

Christoph Waltz heeft weer een ijzersterke leuke rol en steelt weer de show. Dicaprio speelt ook sterk maar verandert in mijn ogen niet helemaal van een beroemdheid naar een slavendrijver. Vind het niet helemaal een geschikte rol voor hem. Hoewel hij sterk speelde kan ik hem niet helemaal geloven. Foxx is in mijn ogen wel een perfecte Django en speelt erg sterk. Daarnaast een klein bijrolletje van Jonah Hill en Tarantino zelf zit er ook even in.

Genoeg acteergeweld in deze film en de dialogen zijn er goed geschreven. De film heeft ontzettend veel humor, misschien bevat Django wel de meeste humor van al zijn films met als hoogtepunt het gedeelte dat over die maskers gaat. De soundtrack is wel redelijk leuk maar lang niet zo memorabel als de soundtrack van zijn andere films. Aan de ene kant ben ik wel tevreden als gematigde western liefhebber aan de andere miste ik toch wel wat sfeer.

Vooral een gigantische see for yourself film.

Wow.

Heb Dogville een half jaar geleden ongeveer een poging gegeven en ben na een klein kwartier gestopt. Ik heb geen zin om bijna 3 uur lang tegen deze setting aan te kijken. Een half jaar later nog een keer geprobeerd met de gedachte: deze film word door veel mensen de hemel in geprezen en dus moet er wel iets bewonderenswaardig gaan gebeuren, vandaag ga ik gewoon deze film kijken.
En wat ben ik ontzettend blij dat ik dat heb gedaan want wat een geweldig origineel, doordacht, psychologisch werkje is dit.

Het is ontzettend knap om met deze minimale setting uiteindelijk zoveel betrokkenheid te creëren bij alle personages. Uiteindelijk vergeet je dat het dorpje grotendeels uit krijtstrepen bestaat en zit je zo in het verhaal dat je het niet meer uitmaakt. Je kijkt gewoon naar een klein dorpje zoals die er vroeger waren. Uiteraard word dit bijgestaan door het goede acteerwerk en het dogme achtige camerawerk. Uiteindelijk maakt Von Trier maar een enkele keren gebruik van dit transparante dorp met bijvoorbeeld de verkrachtingsscène waar je de andere bewoners gewoon hun alledaagse dingen ziet doen. Niet dat het iets uitmaakt maar op zich had daar nog wel wat meer gebruik van gemaakt kunnen worden met zo'n zetting.

Maar het verhaal gaat diep, heel erg diep moet ik zeggen. De ware aard van de mens word hier waarschijnlijk op een zwartgallige manier getoond. Het is natuurlijk een uniek gebeuren en niet naar het alledaagse leven te vormen hoe erg er misbruik wordt gemaakt van Grace(Nicole Kidman) maar zeker is het weer naar de menselijke aard en Amerika af te leiden.

En dan als klapper op de vuurpijl, het geweldige einde. Ik zag het einde aankomen en hoopte er heel graag op en het gebeurde. Zo geweldig dat ik paar fistpumps erbij deed. Zo'n gebaar die je doet als je favoriete team een goal scoort.
Ik kreeg een ontzettend gerechtvaardigd gevoel bij hoe de inwoners vol lood gepompt werden en had het op geen enkele andere manier willen zien.

4.5

Ontzettend verrast door dit regiedebuut van Joseph Gordon-Levitt die hier een frisse, grappige film aflevert. Don Jon heeft een simpele kijk op het leven en vrouwen wat veel grappige situaties en eerlijke observaties oplevert die bij mij herkenbaar voorkomen hoewel het hier en daar aan de overdreven kant is en de personages in typetjes veranderen maar daardoor wel de boodschap overkomt. Uiteindelijk het beste te omschrijven als een soort combinatie van Shame en Pain & Gain.

Best een goede documentaire over uiteindelijk een vreemde knakker. Dat is wel mijn uiteindelijke conclusie van deze film. Deze man zit gewoonweg niet helemaal lekker in zijn vel. Niemand in de film heeft het daarover. Daarnaast ziet hij er niet perse gezond uit. Ook weer iets waar niemand naar wijst. Hij heeft uiteindelijk ook geen vrienden of vriendin en hij slikt 120 supplementen per dag. Uiteindelijk moet het blijken hoe oud deze gast gaat worden maar het hebben van vrienden en daarmee een biertje drinken en een hamburger eten is ook gezond. Dat wordt niet in zijn plan ingecalculeerd.

Fantastische film. Goed geacteerd door Theo Maasen. TBS was erg goed en deze net ietsjes beter al is het einde ontzettend tegenvallend. Zou geweldig geweest zijn met een ander einde.

Het afwisselen met zwart-wit en kleur is goed bevallen, sterke soundtrack en die hoofdstuk verdeling is ook fijn. Gewoon erg jammer dat einde.

Best een goeie farmaceutische horrorfilm.

Het is een beetje low budget maar dat is wel goed verborgen. Het acteerwerk zal geen beeldje krijgen maar het is wel voldoende en overtuigd goed genoeg. Psychologisch had het beter gekund, de personages wat beter uitgewerkt maar het is zeker voldoende. Misschien heb ik een tijdje geen horror meer gekeken maar dit was toch wel genieten. Misschien is het onderwerp en locatie vernieuwend waardoor het interessant is. Ook de gekte qua slapeloosheid is prima gedaan. Ja, aanrader voor de horror fan. Als iemand films kent die hier op lijken dan hoor ik dat graag.