Opinions

O'Horten gaat over een gepensioneerde man die niet veel risico heeft genomen in het leven. Op de dag dat hij met pensioen gaat begint hij wat meer avonturen te beleven en komt hij in allerlei situaties terecht. Deze film volgt een soort formule dat je wel vaker ziet. Een persoon of meerdere personen komen de hele tijd in gekke situaties terecht met gekke mensen. Dat zie je veel bij stoner komedies maar ook bij een film als Superbad. En ook andere films en boeken hanteren deze structuur. Deze film doet dat ook maar dan wat meer ingetogen en meer gericht op drama of eenzaamheid. De scene van die oude dokter die blind wil rijden vind ik wel echt geniaal. Zo zijn er meer kleine goede vondsten te vinden in deze kleine schattige film maar wel met genoeg sfeer en authenticiteit om overeind te blijven. Ergens krijg je het gevoel dat je wel een beetje weet hoe het is om een treinbestuurder te zijn in Noorwegen. Dat is wel knap gedaan.

geweldige komedie die een aantal typische clichés lekker de grond in boort.

Zoals de alcoholiste moeder van Rogen met:

When i first met him, right at that moment i just knew i would fuck him that night haha

en mom do you think dad left because of me? absolutly

En op het einde als de loser dan uiteindelijk toch het juiste meisje krijgt en de kus, komt de flasher eraan met een open regenjas, dat is echt gewoon geweldig.

Voor de rest is het een uitermate lompe komedie met goede grappen erin. En grappige overdreven rambo soort monologen over misdaad bestrijden in een winkelcentrum.

Deze film vergeleken met Paul Wart Mallcop is deze toch echt wel veel beter.

4

Best wel goed.

Snap de negatieve reacties niet zo heel goed. Het is geen geweldige film maar heb totaal niet het gevoel gehad dat ik naar een B-film aan het kijken was, vind het acteerwerk dan ook gewoon goed en geloofwaardig.

Redelijke mysterie/thriller die niet perse spannend is maar wel een goede grimmige sfeer weet neer te zetten bij middelbare scholieren die gokkend in de problemen raken.

Toch rammelt de film wel een beetje hier en daar en dan vooral met het gedeelte van de vader die niet echt afgewerkt wordt en ook niet echt boeiend is.

Bij elkaar redelijk vermaak en vond het einde ook wel onverwacht maar het had wel wat spannender gemogen.

Boe meets Micheal Hanneke.

Dat is het eerste waar ik aan dacht toen de film afgelopen was.

Het eerste wat me opvalt is dat Boe wel een hele andere richting op is gegaan vergeleken met Reconstruction en Allegro. Waar Boe in deze films voor sfeer en mysterie gaat, gaat Boe dit keer voor confronterend en pijnlijk realisme, waarin hier en daar wel redelijk wat van Boe zijn stijl terug te vinden is.

Geweldig dat Boe op zo'n manier een film maakt en weer geweldig werk aflevert. De film is origineel en hangt af van de acteerprestaties van de acteurs die het geweldig doen. Je krijgt het gevoel, ook al weet je dat het geacteerd, maar dat het net zo goed echt kan zijn. Bro zelf is een grappig figuur en leuk om hem te zien lijden onder het liefdesverdriet en de hoop dat hij zijn vriendin weer terug krijgt. Het eindigt behoorlijk gruwelijk en dan is het lachen vergaan natuurlijk.

Er zitten ook een aantal leuke scenes in en de grappigste vind ik wel dat ze een scene van Allegro aan het opnemen zijn met Bro erin en dat Bro zijn camera vasthoudt tijdens het opnemen van die scene. En op deze manier zitten er wel meer leuke vondsten in die het allemaal fris en boeiend houden. Dus weer een geslaagde film van Boe die ook op deze manier erg origineel uit de hoek kan komen.

4

Heb gisteren deze film gekeken en de 229 minuten versie.

Eerste wat ik te vermelden heb is de enorm goede sfeer in deze film je word echt de jaren 30 ingezogen.

De muziek was ook echt geweldig en met de mooie beelden van de stad maakt deze film echt goed.

Meest opmerkelijke is dat de tijdsduur die echt voorbij vliegt hij had gerust nog wat langer mogen duren zelfs.

Dat is zeker een kenmerk van een goede film dat die zelfs met deze lengte totaal niet verveelt.

Het verhaal vond ik ook echt goed op een beetje verwarring op het einde dat van mij niet echt had gehoeven.

Vond vooral het begin en het einde echt intrigerend.

Beste scene is wel de wraak scene dat noodles wraak neemt op bugsby.

4.5

Een goed gemaakte misdaadfilm maar kan er niet heel veel meer in ontdekken. Visueel best wel interessant op verschillende momenten. Dat personage van Sean Penn is wel hilarisch. Maar kan er niet veel meer in ontdekken dan enkele goed gemaakte scenes. Vergeleken met Boogie Nights of There Will Be Blood een film dat weinig te vertellen heeft maar ook niet relevant aanvoelt voor het huidige Amerika. Er is een rechtste revolutie gaande en niet een linkse. Hoe dan ook vermakelijk maar misschien wel de meest oppervlakkigste film van P.T.A en ik had er meer van verwacht. Doet veel denken aan Tarantino deze. Vermakelijk is het zeker maar ook niet meer dan dat.

Sowieso is het een leuk gegeven dat iemand zich voordoet als een gek om zijn gevangenistijd te ontlopen. McMurphy is dan ook een erg interessant figuur waar je met plezier ruim 2 uur naar kan kijken.

De film heeft ook een aantal memorabele scenes zoals die op de vissersboot. Erg grappig wanneer McMurphy de gekken voorstelt als dokters met die blikken van iedereen erbij. Dan ook het stukje waar Chief voor het eerst iets zegt is erg grappig.

Het einde is sterk maar jammer genoeg zitten er gewoon grove fouten in deze film waarvan de impact van het einde een stuk minder is.
Op het moment dat ze willen ontsnappen maar Billy eerst het bed in duikt met Candy en dat ze daarna ontsnappen dan volgt daarop opeens een scene dat ze allemaal op de grond liggen te slapen en dan komt het onverwachte drama. Daar schort gewoon een duidelijke oorzaak - gevolg redenering. Het ene moment wachten ze op Billy tot hij klaar en gaan ze daarna ontsnappen maar dan ligt iedereen opeens te slapen op de grond. Dat klopt gewoon niet. Die gast die op hun moest letten die nacht maar omgekocht werd die ontzettend veel zorgen om zijn baan maakt die ligt ook gewoon te pitten wat ook maar een beetje raar is. De zelfmoord van Billy vond ik ook maar slecht uitgewerkt er had ergens wel in de film iets mogen terugkomen van hoe Billy dingen oppakt als het over zijn moeder gaat. Chief's beweegreden blijven ook vaag en eigenlijk weet ik niet waarom hij daar zit of zich voordoet als een looney.


Frappant dat niemand zich hier aan lijkt te storen. De lobotomie vond ik wel weer erg sterk maar zat er ook op te wachten omdat ze daar vroeger ontzettend losjes mee omgingen.Het had een sterke film kunnen zijn als ze bepaalde zaken beter hadden uitgewerkt. De hoge notering snap ik dus ook helemaal niet.
Al met al heb ik me goed vermaakt.

2.5

Filmmaking is not about what we see it’s a very misconceived notion, it’s about what we don’t see.

Een quote van Refn waar ik helemaal achtersta en veel films en boeken krijgen hierdoor een gigantische meerwaarde. De fout in deze film is, wat Refn niet laat zien, ontzettend oninteressant is waardoor de film een pretentieus tintje krijgt. De enigmatische Gosling in Drive werkte perfect maar in deze film waar Gosling nog meer als bevroren in de verte staart, zonder diepgang of motivatie achter zijn blikken, reduceert tot een lege huls van een personage.

Niet alleen het personage van Gosling valt tegen maar werkelijk iedere vertolkte rol in deze film heeft een ongeloofwaardige en oninteressante invulling. De realistische en gortige kijk op criminaliteit die Refn zo mooi portretteert in de Pusher trilogie is hier niet te vinden.

Audiovisueel vind ik het lang niet origineel als in Drive. De film wordt gedomineerd door de kleuren rood en zwart en de gehele tijd is er wel goede sfeer aanwezig dat jammer genoeg verpest wordt door het flinterdunne verhaal en matige personages. Ik houd van geweld en ik houd van de manier hoe Refn geweld gebruikt in zijn films maar het werkte totaal niet voor mij in deze film. Het gaf geen impact en was op momenten zo overdreven dat het eerder humoristisch werkte omdat de film zo ontzettend serieus van aard is. Het geweld was naar mijn gevoel in veel gevallen functieloos ten opzichte van het verhaal.

Wat overblijft zijn nog de scenes waarin de antagonist in een karaokebar een bepaald liedje zingt. Dit vind ik ook totaal niet origineel en heb het al eerder gezien in Aziatische films.

Minste en domste film van Refn waar het bij tijden en wijlen een parodie op zijn eigen werk lijkt en als dat de insteek was dan had ik fantastisch gevonden.

Fijne sfeervolle horror.

Ik ben deze gaan kijken omdat deze op nummer 1 staat bij de Halloween top 25 van moviesense.

Ik was gewoon benieuwd wat voor film dat was want vind dat ze sowieso wel veel goede films erin hebben staan.

Maar goed, het is een goede film die het vooral van de sfeer en stijl moeten hebben en die waren hier subliem. Tel daar nog het bovengemiddelde acteerwerk op van zowel het stelletje als de kinderen, het originele verhaal en niet te vergeten de spanning die veelal voorkwam en je hebt toch een knaller van een horror film.

Alleen ben ik geen fan van dit soort weeshuis verhalen anders was mijn waardering wel hoger geweest. Laatst ook Orphan gekeken dus ja meteen een overkill aan dit soort films. Ben nog steeds van mening dat dit soort films veel enger kunnen. Want kinderen zijn eng als je ze van een andere kant laat zien. En dat maskertje

Al bij al een goede horror en toch wel hard van de sfeer genoten.

3.5

Een sterke melancholische film over een 34 jarige ex-junk die een dag verlof krijgt van het kliniek en vrienden/familie gaat opzoeken en constant toch de drang heeft om weer drugs te gaan gebruiken. De film is nogal tegenstrijdig want het lijkt erop wat er ook gebeurt hij het toch al op heeft gegeven. Zo laten zijn vrienden/familie ook geen goede indruk achter en zegt hij de ene keer dat hij wel van zijn ex-vriendin houd en de andere moment weer niet.

Toch wel een aanrader voornamelijk door de soundtrack en het spelen met geluid. Zo is de scene in de cafetaria erg sterk waar hij allemaal gesprekken om hem heen hoort.

Toch is het allemaal niet al te somber of echt zwaar maar wel een bitter geheel.

Genoeg te lachen in The Other Guys.

Wahlberg en Ferrel maken een fantastisch duo tevens Jacksen en The Rock.

Genoeg actie en komedie om er een geslaagde film van te maken.

3

Ik ben wel fan van Jesse Plemons, anders had ik deze film niet gekeken. Jesse is bekend van Breaking Bad en andere films en speelt in mijn ogen altijd een psychopathische teddybeer. Hierin speelt hij een keer een andere rol, een conservatieve homo. Ik weet ook niet of je dit conservatief kan noemen, hij had problemen met een twerkend minderjarige dragqueen.

Dit zijn niet echt mijn films, je kan het vergelijken met de Nederlandse film Simon. Ja, inderdaad zo'n soort film en deze films zijn ook wel belangrijk want mensen moeten dealen met de dood en met dierbaren die overlijden. Het is ook een soort droge, nuchtere stijl die je dan altijd krijgt, alsof het leven heel droog wordt daarna met ongemakkelijke momenten en dergelijke. Misschien is dat wel zo maar die stijl zie ik altijd weer terug komen in een film waarin iemand overlijdt aan een ziekte, alsof het perse zo moet.

Maar goed, het acteerwerk is heel natuurlijk en overtuigend en een oprechte film met de hart op de juiste plaats zoals ze zeggen. Echt grappig vond ik het niet, eigenlijk helemaal niet. Soms voelde de film veel te Amerikaans aan, vooral met die groep acteurs in New York. Wat een stel blije eikels zijn dat zeg. De gezichten op het einde werden mij iets te treurig de hele tijd. Ja, het is zwaar en moeilijk en oneerlijk maar tegelijkertijd kan je afscheid nemen en dan hoef je wat mij betreft niet met je hele familie treurig in een restaurant te gaan zitten.

Het is vooral de omgeving van de natuur dat de film goed maakt, het verhaal zelf is wat minder. Het zijn een stel hipsters met baarden die de stad willen ontvluchten en op een berg willen wonen want ze hebben problemen met hun vaders en de maatschappij. Soms wil je ze even bitch slappen, kom op, niet zo veel huilen allemaal! Doe gewoon je ding man! Stap terug op je fiets en trappen maar. Het is duidelijk dat dit een roman is die verfilmd is, en het is zeker geen straf om te kijken maar het deed eigenlijk zo veel met mij. Wel een film die aan te raden is als van hiken houdt. Het kan niet in de buurt komen van Into The Wild.

Leuk filmpje.

Het wordt nooit heel grappig maar de personages zijn gewoon vermakelijk. Paul Rudd doet het gewoon goed als protagonist en met deze film gaat hij wel een tree omhoog op de acteerladder.

Paul Rudd deed mij ook denken aan een light versie van Lebowski.

Adam Scott; geen idee waar hij nog meer inzit was ook lekker droog als een SF schrijver zonder uitgeverij en dan ook TJ Miller die wel de droogste van allemaal was.

Steve Coogan zit er ook in maar heeft eigenlijk totaal geen grappige rol.

De film is amusant en grappig bij wijlen en heeft geen platvloersheid nodig om te scoren.

Het enigste jammere is dat wanneer heel de familie Ned totaal verachten en kan missen als kiespijn en dan beseffen dat Ned eigenlijk fantastisch is dat dat erg snel ging en niet soepel. Dat is erg jammer want de film had van mij gerust 2 uur mogen duren om dat beter uit te werken. Nu is het een beetje afgeraffeld.

Wel geslaagd.

3.5