Opinions

Ondergewaardeerde, unieke film. Wel een film die mensen die houden van filosofie meer aanspreekt dan mensen die komen voor komedie. De film behandelt veel concepten over existentialisme en identiteit. Nadeel van deze film is de chaos en dat je zelf in een existentiële crisis terechtkomt halverwege de film door de drukte van de gesprekken. Er zitten weinig rustpunten in deze film. Het is een constante prikkel van beelden en gesprekken. Ander nadeel is dat de film amateuristisch of kunstmatig overkomt soms. Mark Wahlberg speelt een hele aparte rol voor zijn doen en dat alleen al is vermakelijk. Er zitten sowieso wel een aantal hele grappige scenes in die de moeite waard zijn. Qua originaliteit alleen al is het best een aanrader om te kijker.

Grappig filmpje maar dan ook echt grappig heb ontzettend veel gelachen. Ik weet niet of dat de bedoeling was maar vond er ontzettend veel humor inzitten. Dat stuk op het strand misschien wel als hoogtepunt, dat kan toch niet serieus bedoeld zijn.

De hooligans zelf waren ook een stel absurde figuren.

Het acteerwerk was ook niet altijd geloofwaardig maar vond de hoofdpersoon wel goed spelen al hield zijn rol vooral in om heel stoer te kijken. Visueel is de film echt slecht beetje inzoomen hier en daar en dat is het.

Maar vond vooral het einde een ontzettende pluspunt.

genietbaar filmpje.

3

Mockumentary over Joaquin Phoenix die zijn leven als acteur vaarwel zegt omdat hij zich daar maar een poppetje voelt en zich artistiek niet volledig kan uitleven dus gaat hij het maken in de hiphop scene.

Joaquin speelt hier heel erg sterk en met vol overgave zijn binnensmonds mompelende onhygiënische, zeurderige en vervreemde personage.

Genoeg humor door de hele documentaire en de blikken van van vele bekende mensen die hij tegenkomt zeggen ook genoeg.

Het is allemaal een grote grap alla Andy Kaufman met wat niet geheel duidelijke motieven waarom hij het nou eigenlijk doet.

De film geeft zeker een kijkje in de belachelijkheid en nep gehalte van Hollywood en hoe een acteur diep kan zinken wanneer hij andere plannen heeft en niet serieus genomen wordt.

Het begin en einde van de film is behoorlijks simpel en matig.

Zeker leuk om een keer te kijken en veel lef van Joachim z'n kant maar echt indruk maken doet het niet.

3.5

De poster van deze film laat al zien dat dit niet zomaar één oorlogsfilm is. Ik zou eerder aan een nucleair gebeuren denken met al die kleuren om dat gezicht. De poster is misschien wel de grootste reden geweest voor mij om deze film te gaan kijken.

De film speelt zich af tijdens de 2e wereldoorlog in een klein dorpje in Wit-Rusland. De jonge Florya is een vrolijk ventje dat niet echt een beeld van de oorlog heeft maar die het meer ziet als een groot avontuur. Hij heeft nog geen benul van wat de oorlog nou echt is. En geef hem eens ongelijk wanneer als je klein ventje een geweer om je schouder hebt hangen en je mee mag met de grote mannen, dan lijkt het allemaal óók een groot avontuur. Florya is de enigste die niet mee mag en in het verzetskamp achter moet blijven samen met Glasha die in ieder geval een apart meisje te noemen is. Hier is het acteren nog een beetje aan de overdreven kant, in ieder geval is het een beetje raar. Ze leren elkaar een beetje kennen en er vormt een vriendschap/romance. Hier wordt je getrakteerd op een aantal surrealistische beelden waaronder ook een vaag versneld dansje van Gasha op een boomstronk waar ik voor de rest niet echt iets achter heb gezocht.

Vanaf hier gaat de film pas echt beginnen. Van de meeste oorlogsfilms die ik heb gezien krijg ik altijd het gevoel meer naar een avonturenfilm te kijken i.p.v een film die nou moet laten zien waarom de oorlog nou zo ontzettend verschrikkelijk was. Oorlogsfilms concentreren zich meer op patriottisme en heldhaftigheid i.p.v verschrikking en terreur. Dit is zo'n film die zich meer concentreert op wat de oorlog nu echt was en dat voel je ook hierna. Na alle geschiedenislessen, films en verhalen over de 2e wereldoorlog geeft deze film pas echt aan hoe verschrikkelijk, nutteloos, hard en mensonterend de oorlog nou is. De naarste film die ik ooit heb gezien. Een oneerlijk en kotsmisselijk gevoel krijg je na deze film.

De sterke dingen zitten er natuurlijk in de realistische narigheid die je voorgeschoteld krijgt maar ook in de verandering die de hoofdpersoon meemaakt. Dit moet volgens mij wel de sterkste verandering in een persoon zijn in een film die ik heb gezien. Florya verandert van een vrolijke jongen in een gebroken gefolterde oude man. Onvoorstelbaar om hem te zien veranderen in die 2 uur. Daarnaast zijn er nog genoeg surrealistische scenes te zien en is de sounddesign subliem.

Een minpunt is wanneer Florya, Gasha weer tegenkomt en zij ook door een levende hel is gegaan en door allerlei Duitsers op de ergste manier mishandelt is. Dit vond ik een overkill aan het hele gebeuren. Het was nergens voor nodig eigenlijk. Aan de ene kant zie je 2 mensen compleet verscheurd en kapot gemaakt door de oorlog aan de andere kant was dit té filmisch en toevallig.

Kortom een waar meesterwerk. Een ervaring vanjewelste die een heel naar en melancholisch gevoel afgeeft die nog wel een paar dagen door je hoofd dendert.

Sterk.

4.5

Best goed.

Niet heel bijzonder dit filmpje maar toch een intense kat-en-muis spelletje met goede spanningsopbouw die de volle 77 minuten blijft aanhouden. Een korte speelduur en daar is helemaal niks mis mee aangezien ze er een spannend adrenaline pompend filmpje van willen maken.

Wat ik wel minder vond is dat je de hoofdrolspelers(het stelletje) totaal niet leert kennen. Wie zijn die mensen nou eigenlijk waar ik naar kijk? Ik ken ze totaal niet.

Je weet helemaal niks van die mensen af behalve dat ze het het komende uur moeilijk gaan krijgen. Wel jammer dit, want het maakte mij niet zo heel veel uit wat er met die mensen gaat gebeuren. Hetzelfde als je een krantenartikel leest over zo'n gebeuren, je vind het erg maar je krijgt er totaal geen gevoelens bij want je kent de mensen niet. Je leest het snel en denkt wat lopen er veel gekken rond op deze wereld en dan ben je het weer vergeten. Heb een beetje hetzelfde gevoel bij deze film.

De grote pluspunt is uiteraard de sfeer in deze film, dat zit helemaal goed. De locaties van het landhuis naar het bos en dan naar de tunnels is een leuke afwisseling. De film is eigenlijk gewoon goed hoe het omspringt met horror elementen. Je ziet alleen maar glimpen van de daders en angstaanjagende geluiden die de film spannend en mysterieus houden. Voor de rest zie je vrij weinig gruwelijkheden die vol in beeld worden getoond en dat had de film ook niet nodig.

Niet bepaald vernieuwend maar in zijn opzet geslaagd.

De tunnels vond ik het beste, lekker claustrofobisch en chaotisch.

Aanradertje 3.5.

Iedereen in deze film is dood lees ik op IMBD bij iemand die een review heeft achtergelaten. Dat is fijn om te horen! Ik heb het niet gecontroleerd of dat echt zo is maar ik vertrouw die man.

Images is een intrigerende, best wel intelligente, obscure horrorfilm. Al is dit een film die eerder iemand zal aanspreken die van psychologische films houdt dan van Saw 6. Al weet iedereen dat Saw 7 een van de betere is uit die reeks... Knipoog emotie.

Images is een film over een vrouw die dingen hoort die er niet zijn en mensen tegenkomt die er niet zijn. De hoofdpersoon komt zelfs haar zelf meerdere keren tegen. Is dit nu een realistische kijk op mensen met waanideeën of die in een psychose zitten? Dat vind ik moeilijk te zeggen. Ik weet niet of dit gebaseerd is op werkelijke gebeurtenissen. Hoe dan ook is dit een interessante film die esthetisch ook behoorlijk origineel is. Ik heb ooit die film van Roeg gezien maar ik herinner me die film niet echt meer en was er geen fan van.

De beste scene van de film zit in het begin als het koppel een berg oprijdt en naar beneden kijken naar het huisje. De vrouw kijkt naar het huisje waar ze gaan verblijven en ziet zichzelf voor het huis staan en spullen van de auto inladen in het huis. Geweldige scene. Het doet me denken aan Black Mirror of doet me denken aan een filosofische SF film. Die scene is ook wel moeilijk te interpreteren omdat je niet weet wie de echte Cathryn is van de twee maar op zich maakt dat niet heel veel uit. Beste scene van de film maar er komen wel meer goede scenes aan. Er wordt wel gebruik gemaakt van de natuur omgeving in Ierland waarbij er d.m.v. vervreemde muziek een surrealistische sfeer wordt gecreëerd. Love it!

Het einde zie ik toch wel dat die ene man echt is en dat ze hem echt vermoord terwijl ze eigenlijk zichzelf wil neerschieten oftewel de illusie die ze heeft dat ze haarzelf ziet. Dat gebeurde eerder ook met de camera.

Wel oké.

Eigenlijk verschijnen er steeds minder films zoals deze uit Hollywood en op zijn tijd is het wel fijn om te zien dat er ook wat serieuzere films uitkomen die niet leunen op commercie of spektakel.

Het verhaal is best wel goed maar nergens echt geweldig of om rechtop in je stoel te gaan zitten en in het algemeen eigenlijk vrij weinig tot geen verbazing. Het acteerwerk is uitstekend van Joaquin Phoenix, Jeremy Renner en Marion Cotillard maar daar verwacht je eigenlijk ook niks anders van.

De sfeer en tijdsbeeld wordt goed neergezet en hoewel dit een volbloed drama is ben ik nergens echt van gechoqueerd of echt goed geraakt. Het gebeurt allemaal gewoon. Had het allemaal wel indringender en intenser willen zien en daarom vind ik het film bomvol kwaliteit maar echt geweldig wil het nooit worden.

Geweldige horrorfilm.

Een home-invasion film maar dan de hele tijd vanuit een auto. Een lange opbouw maar wel gevuld met prachtige shots van een verlaten weggetjes in een bos en een onheilspellende soundtrack en geweldige spanningsboog.

Dat het allemaal niet duidelijk wordt waarom de dader dit nu allemaal doet vind ik geen minpunt maar maakt de film juist extra sterk door die mysterie. In bijna alle gevallen is het motief ook helemaal niet zo boeiend en hierdoor blijft de film ook wel even hangen.

Voor een low-budget film is het allemaal strak gefilmd en heeft het behoorlijk sterk en overtuigend acteerwerk. Heb me er prima mee vermaakt en als je van originaliteit houdt in horrorfilms dan is dit wel een film die je kan proberen.

Wil eigenlijk 3,75 sterren geven maar dat is natuurlijk niet mogelijk. 3,5* vind ik net iets te weinig en 4* net iets teveel maar gezien de lage score, die de film niet verdiend geef ik het toch 4*

Ik ben deze film gaan kijken omdat Sam Neil hierin zit en omdat het een vrij hoge score voor een horrorfilm is.

Maar wat een gigantische tegenvaller is dit, lang geleden dat ik me zo teleurgesteld heb gevoeld.
Ten eerste vond ik het helemaal niet spannend en geen enkele scene vond ik ook maar enigszins boeiend.
Die monsters die zagen er toch ook echt niet uit.
Leek zo overduidelijk op een kerel met een masker op die je voor een knaak bij een carnavals winkel kan halen.
Vrijwel niks origineels aan deze film allemaal dingen die ik eerder wel heb gezien.

Moet trouwens zeggen dat ik de film heb stopgezet op het moment dat Sam Neil die kelder ingaat en daar een octopus oma ziet.
Toen vond ik het echt te ver gaan kon ik er echt niet meer tegen.

Misschien dat wat daarna komt de film nog had kunnen redden maar ik betwijfel het.

Sfeer was redelijk daarom een

1

"All I want is someone to tell me what is good, and someone to tell me what is bad."

Sterke film.

Bret Easton Ellis blijft een boodschap verspreiden van immoraliteit die vooral bij de decadente groeperingen plaatsvinden en die alleen maar bezig zijn naar het zoeken van genot.

De wereld is een plaats waar mensen niet meer weten wat goed of fout is omdat ze helemaal bedorven zijn. Niemand is gelukkig en iedereen denkt alleen maar aan zichzelf.

De film zelf is ook erg strak geschoten met inderdaad een soort dromerige hypnotiserende sfeer. Combinatie van muziek, traagheid en kleurgebruik is iets wat ik hier wel in waardeer.

De acteurs overtuigen mij wel helemaal dat ze verwende rijkeluiskinderen zijn.

Genoeg geld tot je beschikking om te doen wat je wilt. Wat moet je dan nog doen?

Feesten, neuken en drugs gebruiken. Familie is alleen maar middel of een verplichting om tot iets te komen. Seks is emotieloos, echte vrienden heb je niet. Waarden en normen vervagen. Iedereen is oppervlakkig. Iedereen is bedorven en niemand is gelukkig.

Dat is zo'n beetje wat de film wil zeggen. Op zich heb je daar niet perse deze film voor nodig om daar achter te komen maar ik vind de tijdbeeld en de personages erg goed overkomen.

Bret Easton Ellis zijn boeken zijn volgens mij allemaal slecht verfilmd. Zo las ik ook dat er cruciale elementen uit zijn boek hierin ontbreken. Ik heb alleen American Psycho gelezen en die film is een aflevering van de Teletubbies vergeleken met het boek. Zo zal ik dit boek ook gaan lezen een keer en de waardering zal dan omlaag gaan.

Voor de rest vond ik het een toffe film en de boodschap kwam redelijk over.

R.I.P Brad Renfo

4

David Lynch - Inland Empire

Wow, wat een film, wat een ervaring.

Misschien wel een van de beste film die ik heb gezien waar je, je gewoon in moet laten verliezen. Na een uur had was ik totaal niet meer met het verhaal bezig maar liet ik me gewoon verdrinken in deze surrealistische nachtmerrie die Lynch op het scherm tovert.

Zo moet je de film bekijken, verwacht gewoon een ritje in een spookhuis voor volwassenen en geniet ervan. Na de film probeerde ik iets van het verhaal te maken maar daar kwam niks zinnigs uit. Ik kwam alleen maar bepaalde dingen tegen die ik weer van het begin herken en probeerde verbanden te leggen om alleen maar erachter te komen dat die nergens naartoe leiden. Zitten ook een aantal ontzettend angstaanjagende scenes in, die zeker enger zijn dan een (gemiddelde) horror film. De soundtrack vind ik ook genieten en geweldig camera werk. De locaties zijn ook goed gekozen van een schitterend landhuis naar de boulevard van Hollywood tot donkere gangetjes en kamertjes. Alles is nagenoeg perfect voor deze adembenemende trip.

Laura Dern speelt fantastisch, echt fenomenaal, had ik nooit achter haar gezocht dat ze zo goed is. Justin Theroux speelt ook heel goed al was hij veel minder te zien.

Een ontzettend intens filmpje.

Ik geef ook de volle 5 punten.

Uitstekende politieke thriller.

Ik moet zeggen als het acteerwerk van Pacino en Crowe niet zo overtuigend en indrukwekkend was geweest dat ik de film waarschijnlijk niet goed vind, hun maken en zijn de film.

Je voelt ook echt mee met Crowe die de toch wat gevaarlijke keuze maakt om op tape te gaan met de kans om familie kwijt te raken en misschien zelfs de gevangenis in te gaan.

Crowe kan dit soort types echt spelen als de beste met verwijzing naar A beautifull mind.

Het verhaal is erg goed uitgewerkt alhoewel ik het tegen het einde iets te chaotisch en snel vond gaan. De hele film heeft een rustig tempo en het einde heeft te veel informatie en verschillende ontwikkelingen dat vond ik toch minder.

Voor de rest was de muziek goed gekozen en het camerawerk was ook goed om aan te zien.

De film pakte me wel vond er ook wel spannende scenes inzitten en heb de hele film geboeid gekeken maar vind het geen meesterwerk.

3,5

Fris.

Eigenlijk is het een standaard exorcist verhaaltje; over een goedaardige familie die problemen krijgt met een bezeten kind. De vader neemt het allemaal niet zo serieus en blijft zo lang mogelijk rationeel denken terwijl de moeder paranormaal hulp inschakelt.

Erg standaard natuurlijk maar de uitwerking is erg vlot en fris. Eindelijk ook een film over een bezeten kind dat ik kan waarderen omdat het in zo'n modern jasje is gegoten. Het ziet er erg strak uit met goede schrikmomenten. Het moment dat je de demon voor het eerst ziet vond ik erg goed gedaan met dat rode licht. De surrealistische grijnzen van die demonen vond ik ook goed en redelijk creepy.

De film is niet goor en het is een beetje een horror-film die iedereen aan kan en waar de doorgewinterde horror fanaat van kan genieten als wel iemand die voor het eerst een horror-film ziet.

Old-skool horror in een nieuw jasje.

3.5

Heftige film.

Veel heftiger dan ik dacht. Ik ben een Zac Efron fan geworden, dat is ook heftig, veel heftiger dan ik ooit had kunnen denken maar hij is een goed acteur of kiest goede rollen uit die hij goed uitvoert. Hij is heel goed in deze film maar ook in de The Greatest Beer Run Ever deed hij het heel goed.

Ik heb niet veel met worstelen. Ik houd wel van de typetjes, die zijn altijd zeer over de top arrogant, the bad guy worstelaar typetje. De hele show daaromheen vind ik altijd wel mooi om te zien. Het is toch echt wel een spektakel. Ik snap de sport verder niet echt. De winnaar is van te voren al bepaald? Ik begrijp het niet zo goed maar het is een heftig leven met veel blessures. Deze sportfilm drama gaat wat mij betreft wel een stap verder dan andere, vergelijkbare films. Het is erg tragisch en onnodig allemaal. Allemaal voor de sport of voor de vader die alleen maar gelooft in sterker worden en geen emoties tonen.

Goede film, er worden nog goede films gemaakt las ik ergens anders en dat is ook wat ik dacht bij deze film.

Matige film.

De film begint goed en Joaquin Phoenix speelt een behoorlijk overtuigende depressieve filosofieleraar. De film blijft goed tot de scene op het feest en alles wat daarna komt is erg slecht. Ik heb heel veel moeite met Emma Stone. Ik geloofde haar echt niet. Helemaal nergens. Ze cijferde zichzelf niet weg en kwam helemaal niet over als iemand die heel veel bezig is met filosofie maar gewoon als een regular chick.

De film kan denk ik wel werken als je nooit misdaad en straf hebt gelezen maar als je dat wel hebt gedaan dan is dit ongeloofwaardig en een beetje lachwekkend. Het komt allemaal niet goed tot uiting in deze film. Misdaad en straf is één lange koortsdroom en geeft een zeer geloofwaardig en realistisch gevoel en deze film speelt daar een beetje mee maar vergeet de essentie van die roman.

En de typische Woody Allen stijl past hier helemaal niet bij. Die typische deuntjes beginnen nu te irriteren en je vraagt af of Woody Allen nooit geen andere muziek luistert. Het einde heeft nog wel iets origineels al pakt het niet de cynische variant maar de veilige variant. Kan Woody Allen nooit een beetje variëren of iets anders doen? Is dat niet een beetje lui?

Heb me op 1e kerstdag wel goed vermaakt met deze film. De film is aan de ouderwetse kant en wellicht een beetje langdradig en oubollig maar wel veel minder artificieel en commercieel als de modernere kerstfilms. James Stewart vind ik altijd wel goed spelen en heb ook wel genoten van de zwart-wit fotografie. De film bevat ook een klassieke scene met de bekende quote:

What is it you want, Mary? What do you want? You want the moon? Just say the word and I'll throw a lasso around it and pull it down. Hey. That's a pretty good idea. I'll give you the moon, Mary.

Een van de betere kerstfilms.

Best een aardige, originele horrorfilm. Het concept is leuk bedacht alleen had ik ook moeite om mensen uit elkaar te houden. Misschien is dat niet helemaal mogelijk omdat er teveel personages zijn of zou ieder personages hele opvallende karaktertrekken moeten hebben. Ander kritiekpunt is dat de personages wel erg irritant en zelfzuchtig zijn. Dat is een beetje overdreven gedaan al heeft het natuurlijk wel een satirische insteek, al zou je misschien dan ook nog wel minstens een positief persoon willen zien. Behalve dit vond ik het aardig in beeld gebracht en gewoonweg qua originaliteit is het een aanrader. Het is uiteindelijk vergelijkbaar met Black Mirror, soort van technologie horror. Nadeel is dan dat het richting psychologische horror moet gaan maar daarvoor zijn de personages weer te irritant, te oppervlakkig en niet diepgaand genoeg. Dan zou je denken met deze oppervlakkige personages dat je swapt naar een ander geslacht om te vingeren of aftrekken eigenlijk. Maar zover wil deze film ook alweer niet gaan. Deze personages naaien elkaar wel, letterlijk en figuurlijk maar zijn daar dan weer niet benieuwd naar.