Log

vote posted

Een aardige film maar wel een die weinig te doen heeft met Anthony Bourdain. Je zou kunnen zeggen dat zijn leven interessant genoeg is om er een aardige film over te maken zonder er al teveel bij te verzinnen. Hier wordt er van alles en nog wat bij verzonnen waarbij je deze film net zo goed had kunnen maken zonder zijn naam. Uiteraard worden bij biopics zaken gedramatiseerd, film is in essentie een dramatisering maar deze film voelt meer aan als een leugen. Ik weet niet eens waarom? Waarom zou je dit doen bij iemand die niet meer leeft? Deze film is een leugen.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Enigszins hoopvolle film in deze tijden waarbij er eigenlijk helemaal niks veranderd is en dit gesprek eigenlijk opnieuw moet plaatsvinden al zal die deze keer niet plaatsvinden omdat niemand er zin in heeft. Dus zal het nog tientallen jaren duren voordat er weer een gesprek gaat plaatsvinden met onderwerpen als: NAVO, raketten en mensenrechten. Vrijwel hetzelfde gesprek moet weer plaatsvinden. Nu zal het dan ook moeten gaan over killer drones en AI en cyber dat alles eigenlijk veel complexer maakt ook. Het acteerwerk in deze film is behoorlijk goed al had ik wel het gevoel dat het geacteerd is en hoewel de film gedramatiseerd is, is de film wel compleet spanningsloos. Eigenlijk zijn de dingen die mensen zeggen ook niet veranderd. Peace to strength wordt nu ook weer gezegd als een soort natuurwet terwijl er misschien wel andere creatievere opties zijn. Heel dat schild was toch gebakken lucht? Dat was toch een soort van fantasie verhaal? Als het een fantasieverhaal is dan heeft het wel goed zijn werk gedaan. Ik kreeg nooit echt het gevoel dat ik naar Reagan zat ik te kijken maar naar Jeff Daniels maar al bij al wel een voldoende. De perikelen van de vrouw van Gorbatsjov en die twee journalisten voelden overbodig aan of en niet interessant.

Best wel memorabel. Juist omdat er niet wordt gesproken is de film meer memorabel en speciaal als dat er wel wordt gesproken. De film is eigenlijk een lange montage. Het is alleen beelden en muziek en dat is eigenlijk in essentie wat film is. De film is sfeervol en stijlvol. Het is uiteindelijk ook de rol van Ben Foster die de film goed maakt voor mij. Hij speelt best wel een apart gangster typetje die ik niet kan vergelijken met andere gangsters en hij heeft wel psychologische diepgang ook al wordt er niet gesproken.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Een simpele feel good film waar ik normaal niet echt fan van ben gecombineerd met de sport formule film. Je kan het einde al raden voordat het begint en de film doet niks bijzonder en is ook niet heel grappig. Toch heeft de film mij erg goed vermaakt op een bepaalde manier en ik kan niet echt zeggen waarom. Ik denk dat de film vermaakt omdat het niks anders pretendeert te zijn. Even een simpele film zonder al te veel poespas. Misschien heeft de film iets nostalgisch en doet het mij denken aan vroeger. Een simpelere makkelijkere tijd met minder problemen.

Zeker een sfeervolle en immersieve film. Het verhaal trekt wel echt op helemaal niks en heeft vrijwel geen betekenis. Er zit een soort van kritiek in op kapitalisme maar dat komt niet helemaal uit de verf.

Ik ben al heel lang op de hoogte van deze film en heb hem al jaren overgeslagen. Ik heb de film overgeslagen vanwege de poster. Wat een lelijke poster. Dit moet wel een van de lelijkste posters ooit zijn. De poster doet de film ook helemaal geen eer aan.

De film zelf is heerlijk stijlvol, bloederig en kunstzinnig gefilmd met een interessant concept. Best wel apart soms ook. Ik bedoel dat werk wat hij moet doen is wel raar? Wat doet hij nou voor werk daar? Gordijnen verkopen? De film doet mij ook denken aan Black Mirror maar dan zie je aan deze film meteen de kwaliteit tussen televisie en film waarbij Cronenberg junior veel meer zijn eigen stempel op de film drukt en bij Black Mirror is het allemaal meer inwisselbaar.

Die andere film van Cronenberg (Infinity Pool) is ook al interessant qua concept en uitvoering. Ergens lijkt die film ook op deze. Er zit ergens een gevoel van geloofwaardigheid in dat dit wel kan gebeuren nu of in de toekomst en een moraliteitsvraag. Dat was bij Infinity Pool ook. Er zit iets dromerigs, surrealistisch, Lynchiaans in die films van Cronenberg alsof het allemaal een soort droom was. Een koortsdroom van een film. Doet met ook denken aan Bret Easton Ellis zelfs. Erg goed gedaan. Als dit nepotisme is dan ben ik daar wel een voorstander van. Beter dan zijn papa!

Filmmaker Brandon Cronenberg and author Bret Easton Ellis share a distinct creative overlap in exploring extreme wealth, hedonism, alienation, and visceral body-psychological horror, with critics often drawing stylistic parallels between Cronenberg's satirical, blood-soaked modern thrillers and Ellis's literary landscape of moral decay.