Opinions

Boem! Headshot!

De film begon sterk; een zeer korte introductie van één van de hoofdpersonages en de zombies verschenen al. De begingeneriek, met het schitterende when the man comes around, beloofde eveneens veel goeds. Wat ik mij echter wel afvroeg is waarom er in deze montage een gebedsceromonie in een moskee getoond werd? Wat heeft dit in godsnaam met zombies te maken? Dit riekt een beetje naar een subliminale boodschap.

Maar wanneer ze in het winkelcentrum kwamen valt de film volledig stil en in duigen. Doordat er een paar onnodige verhaallijntjes werden aangevangen en nieuwe personages geïntroduceerd, wordt de film te lang gerekt. Er gebeurde te weinig in vergelijking met de eerste minuten en de clichés begonnen zich op te stapelen.

Het was ongetwijfeld niet de intentie van de regisseur, maar op één of andere manier vind ik dat de film baadt in een komisch sfeertje. Bij sommige scènes twijfelde ik of deze 'serieus' genomen moesten worden en kon ik gewoon niet anders dan lachen.

Naar Amerikaanse gewoonte wordt er bovendien zeer weinig met stijl gewerkt, met uitzondering van één scène (de ontsnapping naar de jachthaven). Deze springt er dan ook uit en maakt het middelmatige tot slechte middenstuk enigzins terug goed. Maar het schip was al lang gezonken...

2.5*

Geweldige begin - en eindscène. Daar tussen loopt het allemaal een beetje brak, waardoor de film best vermoeiend wordt om te blijven volgen. Toch voldoende kunnen lachen waardoor ik uitkom op een heel nipte 3.5*.

Film krijgt het hier zwaar te verduren.

Ik heb er mij toch zeer goed mee geamuseerd. Grappige situaties, idem typetjes. Zeker een bovengemiddelde komedie, die inderdaad misschien iets te braaf is om echt gortdroog en gitzwart te zijn, maar amusant is ie in zijn geheel zeker.

Valt eigenlijk weinig echt op aan te merken.

3,5*

Jeunet is er weer in geslaagd om een geweldig absurd en sfeervol wereldje te creëren. Dit maal in een duister afgelegen stadje waar er al jaren een strijd tussen vegetariërs en vleeseters gaande is, met op de achtergrond de mistige economische crisis en schaarste. Gezien de economische malaise van vandaag de dag voelde de film zelf actueel aan.

Sfeer is weer top. Visueel lijkt de film hard op zijn latere Un Long Dimanche de Fiançailles, doordat ook hier vooral bruingetinte filters gebruikt worden. Muzikaal een paar hoogtepuntjes doordat er nogal vrij wordt omgegaan met het begrip 'instrument'.

het grootste pluspunt van de film vond ik de 'creatieve montages'. Jeunet legde een paar keer opvallende parallellen tussen synchrone gebeurtenissen en creëerde zo zeer interessante, leuke en amusante cinema. Soms lijkt het allemaal iets te ver gezocht, maar dan kwam Marie-Laure Dougnac in beeld en was het hem allemaal vergeven.

4.5*

wisselvallige film; bij vlagen echt grappig, dan weer vrij mager. Ik heb het nooit op Wim van Helsen gehad, maar hier viel hij echt goed mee, al zie ik hem niet snel een andere rol spelen. Voor de rest was weer heel acterend Antwerpen van de partij. Wat grappige rolverdelingen opleverde.

De visuele korrel vond ik nu niet echt een meerwaarde hebben, net als de letters (hoofdstukverdeling) op het scherm. Deze leken wel uit een lelijke powerpointpresentatie te komen, wat nu ook niet de bedoeling mag zijn. Soundtrack iets te jazzy. In de scène in de discotheek wordt dan weer wel knap en overtuigend met muziek gewerkt. De vuurwerkscène is ook echt knap (Tony's gezicht dat hierin verwerkt zit).

Al bij al een amusante film. Ik heb dan ook een paar keer echt hard moeten lachen. In zijn geheel is hij toch minder dan Linkeroever. Toch ben ik nog benieuwd naar het derde deel.

3,5*

zeer sobere drugsprent met een weinig verrassend tragisch einde. Van Sant toont af en toe zijn meer experimentelere kunnen, maar het geheel is me iets te sober en droog registrerend. Soundtrack iets te Jazzy, maar past wel binnen het tijdskader en sfeer van de film. De vele overlappende beelden (correcte term ontglipt me even) kunnen volgens mij evengoed beschouwd worden als een toentertijd hip effectje, wat ondertussen wel zeer kitscherig en lelijk te noemen valt. Acteerprestaties, vooral Dillons dan, zijn allen wel zeer intetogen. Burroughs was een leuke verrassing. Geheel is me iets te vlak en te weinig echt beklijvend.

3*