Mierzoet en flinterdun verhaaltje, dat af en toe heel leuke visuele zaken doet, maar deze vreemd genoeg niet doorzet, en dat is toch vooral heel jammer.
De schaduwen die in monstertjes veranderen, de origami diertjes die tot leven komen, het dansje uit Bande à Part, de vliegende trein, de puzzel die in elkaar stuikt, … zijn stuk voor stuk heel toffe ideeën, die van deze film een wondermooie, fantasiereis hadden kunnen maken, maar vreemd genoeg wordt er voor gekozen om deze eerder heel schuchter in te zetten. De film had imo namelijk veel meer kunnen zijn als er resoluut was gekozen om de kaart van de eindeloze fantasie en deze visuele spelletjes te trekken. Nu is het niet meer dan het zoveelste frivole familiedrama, met een paar leuke scènes als toffe extra’s.
Verder ook een Aziatische film die helemaal niet Aziatisch aanvoelde, maar dat zal wel eerder door het geromantiseerde Franse beeld zijn. Elke locatie was ook wel heel knap, vooral dat woud!
3.5* voor nu. Lin heeft voldoende fantasie en kunde om in zijn volgende helemaal wild te gaan en dan kunnen er wel eens 5* uitkomen.