Opinions

Eerlijk gezegd had ik iets meer van 'Torrente' verwacht, maar het is toch wel een enome goorlap, zeg! Zo'n beetje de niet-gekuisde versie van 'The Bad Lieutenant' of 'Bad Santa', daar deed dit me aan denken.

Maar echt lachen is het niet inderdaad... Wat ik wel leuk vond was de Spaanse setting, waarbij zo'n figuur als Torrente totáál niet lijkt te passen. Ik ben in bijna alle Spaanse steden wel eens geweest, behalve Madrid en na het zien van deze film zou ik er bijna ook nooit meer heen willen, haha!

Voor de liefhebber van foute filmpjes is dit echter wel een must.

Volkomen fout, maar ik vond het nog best leuk om te bekijken. Naast een zwak voor de Leningrad Cowboys heb ik er ook eentje voor dit soort Russische koren. Mijn vader draaide altijd Ivan Rebrov-platen en ik ben dus gehersenspoeld door hem wat dat betreft. Zelf vond ik 'Happy Together' en 'Those were the Days' wel de hoogtepunten van het optreden.

Toch had ik er best tussen willen staan, want het zag er gezellig uit. Zeker met een salmiakki in de hand.

Geestige film volgens het KISS-principe. Goed hoe ze de kind- en volwassen acteurs hebben gecast; ze lijken ècht op elkaar!!! Hoe vaak zie je in films niet personages die als kind met bruine ogen door het leven gaan, maar die dan later in de film als volwassene ineens bláuwe ogen hebben??? Er verandert veel aan een mens in de puberteit, maar niet de kleur van zijn/haar ogen, hoor!

De film doet me wel sterk denken aan ‘The Singing Detective’ (die betere versie met Michael Gambon als Philip Marlowe!)*, waarschijnlijk door de oubollige liedjes….

Maar overall geinig en blijft tot het einde boeien.

*Ik zie net dat ik niet de enige was die deze link legde.....

Ik ook? Volgens mij is het overgrote gedeelte toch de interpretatie van de regisseur van hoe het had kùnnen zijn gegaan (visueel dan).

Gave quote:

"Oh no! I'm going to fuckin' die with Boney M!"

Zeer effectieve, aparte en meeslepende film. Gisteren gezien op RTL7. Die k*t-reclame tussendoor werkt dan wel zéér storend.

Helaas kon ik de film van het duo Kadár en Klos slechts in TV-rip bewonderen. Het schieten van de film werd onderbroken door de Sovjet-inval die het einde van de Praagse Lente inluidde en pas twee jaar later werd de film afgemaakt en vertoond. Het was de laatste film die Kadár en Klos als duo maakte, want Kadár vluchtte met zijn familie naar Amerika. Het gekke is dat hij weer héél even terugkeerde om de film af te maken. Het was de laatste keer dat Kadár en Klos elkaar zagen, want Klos bleef in Tsjechoslowakije.

De film is een mix van New Wave, experimentele film en Film Noir en zeer bevreemdend qua vertelstijl en muziekkeuze. De makers laten ook veel van de interpretatie over aan de kijker. Opvallend is de keuze voor het Amerikaanse Playboy model Paula Pritchett in de rol van Anada.

Was zondag op tv, maar is blijkbaar al eerder uitgezonden, want ik heb de film als eens gezien. Als jeugdfilm wel aardig (vermoed ik). Op zich wel een leuk gegeven is dat de rijke vader op een gegeven moment ontslagen wordt, maar zich 'anders' werkeloos voelt als zijn onvrijwillig chronisch werkeloze buurman.

Ook hier in Nederland heb ik me altijd al afgevraagd waarom een werkeloze advocaat of bankdirecteur een hogere uitkering krijgt als een werkeloze putjesschepper? Okay, ik snap de redenen wel (hogere lasten en ze hebben in hun werkzame tijd ook meer aan belastingen afgedragen), maar toch is het ook ergens oneerlijk!

Als volwassene kijk ik ook met een (misschien te) kritische blik en zeer storend vond ik dat men als de prijsduif was teruggekeerd van de duivenvlucht op hun dooie gemak de gummiring ging klokken. Zo'n wedstrijd gaat op tijd, dus iedere seconde is belangrijk. Totaal niet realistisch weergegeven allemaal en dat had toch beter gekund als de scriptschrijver zich iets meer had verdiept in de duivenmelkerij!

Het zal me verbazen als dit niet de eerste film over (en in!) Theresienstadt zal zijn. Van Zbynek Brynych had ik nog geen film gezien en deze is een ontzettend klinische registratie van een korte periode in Theresienstadt (vlak voor de afgevaardigden van het Rode Kruis het kamp zouden bezoeken).

We volgen het leven in het kamp en de methodische voorbereidingen van de Duitse leiding (gelukkig gecast uit echte Duitsers). Dat laatste en de plaats tussen de koffers waar enkelen Joodse jongens stiekem pamfletten drukken doen Kafkaësk aan. Ook zeer naar de keel grijpend in het constante benamen van de bewoners door de Duitsers als 'Jewish Pig' en dat ze zichzelf ook moeten aanmelden en identificeren als b.v.: 'Jewish Pig David Loewenbach meldt zich!'

Een van de eerste rollen van Josef Abrhám, hier met vreselijk kapsel! Ook is te zien regisseur Juraj Herz, die ook werkelijk een aantal concentratiekampen heeft overleefd.

Gek om ook wat zinnetjes Nederlands te horen in de film!

Terugdenkend over het verhaal zou ik nu het waarschijnlijk een sentimentele draak van een film vinden, maar als klein ventje vond ik het wèl een leuke film (hij is me na al die jaren toch bijgebleven, nietwaar?).

Voor de doelgroep is ie dus blijkbaar goed, dus 3,5 ster van mij (terwijl ik me weer even probeer te verplaatsen van de schoenen van een 9-jarige!).

Tja.

Ik kan me helemaal aansluiten bij blurp194's betoog. Nergens kan ik hier iets bijzonders en vooral origineels in ontdekken. De beelden zijn mooi, maar op Discovery of National Geographic Channel ook te zien en dan krijg je tenminste nog commentaar over wàt je ziet!

Daarnaast wat uit 2001 en Enter the Void gekopieerde en gemixte beeldstroompjes, die ik alleen maar irritant vind. Als ik mijn ogen sluit en in een lamp of de zon kijk, kan ik zulke beelden zien wanneer ik maar wil.

Blijft over de flashbacks over de jeugd van Jack. Kon me nog wel enigszins bekoren, maar het godsdienstige geneuzel stoot me dan vervolgens weer totaal af. En de stukken met Penn??? Moet je daar ècht acteur voor zijn???? Volgens mij had Malick een hoop geld kunnen besparen door voor die rol gewoon een willekeurig iemand met vervroegde dementie te nemen en die wat rond te laten paraderen.

Conclusie voor mij: niet veel bijzonders en bij mij raakt het blijkbaar niet de juiste snaar, maar ook geen totaal wanproduct en het proberen best waard.

Zeer matige thriller waarbij de acteurs mij niet echt overtuigden in hun karakters. Cage en Kidman vond ik nog mwoah, maar de boeven mogen echt terug naar de acteurschool. De verwikkeleingen herhalen zich steeds en op een gegeven moment denk je werkelijk dat de dvd in een soort van loop zit, want er wordt maar geen einde aan gebreid! De uiteindelijke 'onthullingen' vond ik ook niet erg schokkend of origineel.

Een moedige film voor zijn tijd en ook niet verwonderlijk dat deze ooit in Tsjechoslowakije werd verboden, want er wordt toch ook behoorlijk wat commentaar gegeven op de collectivisering van de landbouw en op hoe men met de geestelijken/kerkelijken omging vlak na de Tweede Wereldoorlog.

Eigenlijk is dat laatste wel de hoofdlijn van het verhaal en is Majda's verhaal, zoals beschreven in het plot, maar een zijplotje. Overigens worden de religieuzen gelukkig ook niet geportretteerd als heiligen, ook op hen wordt genoeg kritiek gegeven.

Gelukkig wordt dit op een vrij lichtvoetige maar ook subtiele manier gedaan: De 'architecten voor een betere toekomst' zijn net een paar clowns en de nonnen zijn net robots, die net zo goed worden gemanipuleerd door hun moeder overste.

Zoals ik inmiddels al gewend ben van Uher wordt alles weer prachtig en helder in beeld gebracht. Prachtig is ook het woord voor de ogen van Alzbeta Strkulová, de jongste dochter uit het plot en de eerste Miss Tsjechoslowakije ooit (op de poster). Onder de nonnenhoofddoek komen die nog eens extra tot hun recht! (zwijmel... )

Gek dat als men het heeft over de Tsjechische New Wave wat betreft film ook alleen maar Tsjechische regisseurs (Forman, Menzel, Passer, Chytilová) worden genoemd en de Slowaken altijd worden vergeten of op een tweede plan komen. Stefan Uher, Juraj Jakubisko, en Elo Havetta waren eigenlijk nog veel vernieuwender bezig, maar maakten blijkbaar iets minder toegankelijkere films, waardoor ze bijna zijn vergeten. Eerlijk gezegd vind ik de Slowaakse New Wave minstens zo goed, zo niet beter dan de Tsjechische.

Vakkundig door Vorlicek verfilmde versie van Assepoester. Het is leuk dat ze hier lief, maar geen doetje is. Ze overstijgt zelfs de prins in vele opzichten, wat de film een apart feministisch karakter geeft. Zoals stinissen als zegt: in Oost-Europa en Duitsland waren en is men meester in dit genre, maar mede ook doordat de prachtige locaties om te filmen 'om de hoek' liggen!

Safrankova is goed gecast en ziet er lief en mooi uit in de film. Verder prima acteren van de cast (waaronder Helena Ruzicková in een typische rol!). Nadeel is wel dat men door de mix van Tsjechische en Oost-Duitse acteurs gedowngen is geweest nasynchronisatie te gebruiken in het Tsjechisch ofwel Duits, iets waar ik persoonlijk altijd niet weg van ben.

Uiteindelijk mooi en nog goed te bekijken door de korte speelduur.

Inderdaad een vreemde, typisch Tsjechische, sprookjesfilm. Van de combinatie Lipsky en Zdenek Sverak mag trouwens ook wel gekkigheid verwacht worden. De laatste is trouwens wel erg veelzijdig! Geen wonder dat men hem ooit voordroeg als president van de Tsjechische Republiek!

Lipsky lijkt ook hier wel weer het maximale te halen uit het minieme wat hij had. De knullerige visuele vindingrijkheid waarmee hij telkens weer op de proppen komt is echt wel te bewonderen en werkt tòch iedere keer zeer goed!

Hier zijn de groeiende neus van de prinses en de verwikkelingen daarmee hilarisch.

De drie veteranen hier in de film waren dat overigens ook wel als acteur, want Hrusínský, Somr en Cepek hadden hun sporen in het acteren inmiddels wel verdiend!

Toch weer vermakelijk!

Een stuk luchtiger dan Bleu, soms zelfs bijna komisch!

Ik werd prettig hierdoor verrast, na de toch wel wat sombere Dekalog 1 t/m 5 en Bleu.

Blanc spreekt me dan ook meer aan dan Bleu, waarschijnlijk omdat het verhaal me meer ligt; er 'gebeurt' meer! Bovendien kon ik me beter inleven in de personage Karol, ik leefde echt met hem mee en gunde hem zijn 'break'!

Maar ik hou van regisseurs en films die me verrassen. Kieslowski associeer ik toch meer met films die je een beetje een deprigevoel meegeven (ja, ik heb vaak last van vooroordelen! Maar ik probeer ook van tevoren zo weinig mogelijk van een film te weten te komen, zodat ik die ècht Blanc kan bekijken!).

Nu nog Rouge, ik ben benieuwd!

Mijn eerste Krzysztof Kieślowski na Dekalog 1 t/m 5. Gek is dat ik zaterdag tijdens het kijken van de film enorm onder de indruk was, maar dat ik nu al niet meer weet waarom??? Maar op dàt moment werd ik zeker geraakt door deze film!

Kieślowski heeft in ieder geval een karakteristieke eigen stijl, die mij gewoon aanspreekt!

Een prachtige Julliette Binoche hier, wat een prachtige vrouw is dat toch!!!! In die ogen kan je verzuipen.....

Het kleurgebruik vond ik juist erg mooi, waarom zou dit storend zijn???

Nu nog Blanc en Rouge.....

Wauw!

En nogmaals wwohohow!

Kieślowski had met Bleu en Blanc bij mij nog geen heldenstatus verdiend, tot nu toe alleen een vorm van respect, maar deze film mag er wel zijn, zeg!

Alleen al dat laatste shot!!!!

De film blijft heel lang enorm intrigeren. "Waar draait dit op uit?", vraag je je af.

Ik vind Kieślowski ook een meester in het mooi filmen van allerdaagse dingen, zoals het intappen van thee, of gewone straattoneeltjes. Dit geeft het geheel een overtuigendheid en het stelt je op je gemak. En het daagt je uit om uit te kijken naar ogenschijnlijk onbelangrijke shots, die misschien toch belangrijke clous bevatten of ergens symbool voor staan.

Ik zat ook de hele film te wachten op het gebochelde ouwe wijffie dat ook hier weer vertwijfeld probeert een lege fles in de glasbak te deponeren! Ik was al bijna teleurgesteld, maar ja hoor, op het einde kwam toch nog opdraven!!!! En als briljant subtiele twist: dit keer helpt de hoofdpersoon haar.

In Dekalog flikt hij ook dit soort dingetjes en ik kan het niet helpen, maar het spreekt mij gewoon enorm aan!

Voorlopig nèt niet de maximale score, maar wellicht nog na herziening!

De film is natuurlijk verre van origineel, want dit concept is toch wel al aardig uitgemolken. De variatie op het concept is wèl origineel en prima uitgevoerd. Mooie computerbeelden ook!

Het acteren vond ik ook in orde en dit alles samen in het prachtige Noorse landschap zorgt voor genoeg amusement om een avondje door te komen. Je krijgt inderdaad zin om bij Hans in de jep te stappen en mee op trollenjacht te gaan! Het einde vond ik helaas wat zwakjes en een beetje obligaat.

Het gedoe en gezeul met het lijk doet een beetje denken aan zo'n John Lanting-revue! Hangt af en toe tegen het flauwe aan...

Maar het geheel is toch nog wel vermakelijk, alhoewel ik wel iets meer suspense had verwacht.

Wrang drama aan de achterkant van Barcelona, waar mensen strijden om te overleven en om wat te proberen te maken van hun leven. Beide hoofdpersonen zijn kruimeldieven, die eigenlijk niets liever willen dan op het rechte pad te blijven en met muziek hun geld verdienen. El Cuajo is duidelijk echt verlamd en is een ontzettende doorzetter (volgens mij is hij in het echte leven ècht een rapper!). Het is bewonderenswaardig hoe hij ondanks zijn handicap zich toch probeert te ontworstelen aan zijn milieu en te laten zien dat hij niet een mislukking is. Adolfo is nog rechtschapener, maar wordt telkens door anderen weer van het rechte pad afgesleept.

Het camerawerk en de begeleidende soundtrack vond ik prima in orde. Wat dat betreft dus best een geslaagde film. Jammer dat ik de enige stemmer ben? De film heeft toch drie Goya's in de wacht weten te slepen.

Mooi gemaakte film, gezien de leeftijd van de film en het feit dat die uit Polen komt zelfs erg goed. Visueel, qua requisieten, stunts en special effects stelt de film zeker niet teleur.

De film deed me sterk denken aan 'Reconstruction'. Wellicht om dat ik daar ook geen touw kon knopen aan het plot, dus sorry Bas I., van mij zul je niet veel wijzer worden. Het wordt de kijker dan ook niet gemakkelijk gemaakt.

Annahangers van de Partij v/d Dieren moeten deze film ook maar niet gaan zien!

Leuke film met een Mifune met schitterende oneliners zoals:

'Loop niet zo dicht achter me aan als een sliert stront aan een goudvis!'

'Worden jullie al moe van het dom zijn?'

Ligt het aan mij of heeft de componist van de soundtrack een variatie van (o.a. Cassablanca's) "As Time Goes By" gebruikt? Of lijkt het er alleen op?

Misschien weet je het niet, maar deze film is gebaseerd op het ware verhaal van de Saitama Dog Lovers serial killings.

Zelf kon ik de film eerst niet zo waarderen. Ik vond het ook tè ongeloofwaardig en de personages (zeker Murata) irritant. De extra's op mijn dvd deden deze film voor mij tòch naar een voldoende opschroeven, omdat volgens misdaadjournalist Jake Adelstein Murata juist zo akelig en ontzettend goed geportretteerd is in vergelijking met de echte moordenaar in real life. De meeste handelingen wat betreft het laten verdwijnen van de lijken en de grapjes die Murata en zijn vrouw daarover maken zijn ook accuraat.

Meestal laat ik me niet zo door achtergrond informatie overhalen, maar nu wel omdat deze mijn voornaamste bezwaren tegen de film ontkrachten!

Zeer positief aan de film vond ik toch de treffende muziek. Daarnaast het acteren van zowel Mitsuru Fukikoshi als Denden (Murata) prima.

Inderdaad lekker luchtig!

Geinige komedie in de stijl van Katsuhito Ishii's Taste of Tea/Party 7/Shark Skin Man. Eenieder die deze films kan waarderen zal hier ook niet mee worden verveeld. Begint erg sterk, maar is niet altijd even geslaagd en vaak ietwat slepend. (Het hele gedoe rondom het seriemoordenaar vriendje vond ik eigenlijk maar saai!), maar dan volgt tòch weer een geslaagd stukje.

Zeker de overvallers (die Napoleon-hoed! ) en alle gekkigheid daaromheen waren de moeite van het kijken waard.

Met films waarin Joong-hoon Park speelde zat het wat mij betreft tot nu toe altijd wel goed, maar dit is wel een vreselijk saai gedrocht van een film! Van het plot begreep ik werkelijk geen bal, gigantisch slechte en onduidelijke overgangen tussen scènes en totaal oninteressante karakters.

En als er ook visueel helemaal niets te genieten valt komt er dit cijfer uitrollen.

Eenvoudig en gortdroog verteld verhaal. Typisch Aki Kaurismäki, vind ik. De film kijkt erg lekker weg, mede door de korte speelduur.

Ik was nooit zo weg van Kati Outinen, maar hier speelt ze erg goed en met zeer subtiele gezichtsmimiek.

Dito hier.

Visueel blijft het wel apart en mooi verzorgd, maar na een aantal van zijn films ken ik dat nu wel een beetje. Nog twee delen zou ik alleen onder dwang kunnen kijken.

Tja, gisteren weer, men moet de kosten er zeker uithalen!

Verder kan ik mijn mening ook niet beter verwoorden dan Sannepan al heeft gedaan.

Het hele gegeven van de film is ook wat onwaarschijnlijk. Ik hoop niet dat er een sprekend lijkende vrouwelijke equivalent van mij op deze aarde rondloopt! Voor haar niet dan, want wat zou het dan een foeilelijk wijf, zeg!

Huh? Heeft niemand deze film gezien? Volgens mij is deze wel 10 miljoen keer op de tv geweest.

De film is niets bijzonders overigens, al vond ik Patsy Kensit wel een lekker ding als gouvernante!