Opinions

De jaren negentig heeft toch wel enkele toppers in het actie genre voortgebracht. En Con Air is daar één van. Inmiddels misschien wat overrated maar het zorgt nog steeds voor erg veel vermaak.

Toen de film uitkwam hing er nogal een hype omheen. Het scheen een van de beste actiefilms in jaren te zijn. En dat bleek ook zo te zijn. Een fijn verhaaltje verpakt in een aantal heerlijke actie scenes en met een erg leuk spelende cast. Iedereen heeft er plezier in. Cage gaat duidelijk een beetje op de Die Harde mode maar dat gaat hem zeker goed af. Malkovich zet een briljante bad guy neer. En dat geld ook zeker voor de rest van de cons die verder uit een aantal grote namen bestaat. Ook komen er een aantal fijne dialogen voorbij.

Technisch ziet het er allemaal erg goed uit wat je ook kan verwachten van een Bruckheimer blockbuster. En ook vandaag de dag houd de film zich op alle vlakken goed staande. Een aantal heerlijke actie scenes, goede effecten, heerlijke explosies en een leuke dollemansrit door Vegas. Camerawerk is goed verzorgd en ook qua editing is het goed. Alleen de score gedaan door Mancina en Rabin heb ik nooit echt zo fijn gevonden. Voor de rest is Con Air nog steeds een fijne film en is het leuk hem zo af en toe eens op te zetten.

Groter en langer maakt een film niet beter.

Na het veelbelovende begin is er weinig te beleven in The Conjuring 2 en zijn de enge scenes en de schrikeffecten zeer schaars en erg goedkoop. Ik kon het kleine en intieme van the Conjuring enorm waarderen. Ook gaat men daar veel beter met de spanning om dan in dit veel te lange tweede deel. De drama rondom de familie wordt goed verteld. Maar nergens krijg je echt een band met hen. De momenten die voor eng moeten doorgaan zijn alles behalve dat. Komt met name door Wan's trademark opbouw daar naar toe en pay-off. Hij brengt niet echt iets vernieuwends meer daarin. De beste momenten doen zich voor in het begin en in Ed en Lorraine's huis. Dat einde is ook een behoorlijke anti-climax. Voelt erg geforceerd aan.

Farmiga en Wilson hebben de personages zich helemaal eigen gemaakt. Ze zijn hier ook weer zeer goed. Ook de supporting cast doet het prima, waaronder best goed spel van de kids.

Technisch is het allemaal zeer goed verzorgd. De sound design buiten die harde schrik effecten om, is fantastisch Camera werk voelt erg kunstmatig aan. De natuurlijk aanvoelende zwierende camera bewegingen en de grounded look die het eerste deel bevatte miste ik hier een beetje. Al kun je niet zeggen dat het camerawerk hier echt slecht is.

Wan doet heel erg zijn best om er iets van te maken. Misschien wel iets te veel. En daar gaat het een beetje mis. Hij wil te veel. Technisch is het erg goed. De rest, niet zo goed. Het word tijd dat Wan weer eens met wat nieuws komt.

Hetzelfde geld ook voor mij.Ik ben er ook erg benieuwd naar geworden door de laddercompetitie en ik ben ook totaal zonder verwachtingen de film gaan kijken.Ik was een beetje ontdaan aan het einde en moest hetgeen wat ik net gezien had even op me in laten werken.

Vanaf het moment dat de film begint word meteen al de goede sfeer voor deze film neergezet.Wat mij daar vooral bij opviel naast het prachtige en heerlijk langzame openings shot was de muziek die te horen was van.Een heerlijk nummer van Lali Puna(die ik nu ik dit aan het typen ben nog even aan het beluisteren ben).Een geweldige keuze net als de rest van de muziek voor de film.Ik vond het zelfs jammer dat het al zo snel was afgelopen.Dan begint de film, al vanaf het eerste moment komt het mysterieuze van het hoofd personage al goed over.En wat vooral op mij overkwam was de sleur en de verveling waar Titta zich in bevond.De sleur die onderbroken word door Sofia voor wie hij toch een soort "band" opbouwd.Het kwam ook als een verassing voor mij dat hij een geldloper voor de maffia is .Het verhaal blijft ondanks de traagheid van begin tot einde boeien.Het geheel blijft interessant om te volgen en laat je in elke scène weer iets nieuws over de karakters en de plot ontdekken.Het einde vond ik ook erg sterk en had ik niet echt zien aankomen.

Het acteerwerk is erg goed, en ik heb op niemand echt wat aan te merken.De regie is uitstekend, bijna elk shot is erg mooi en zoals ik al had gezegd maakt de muziek het totaal plaatje helemaal compleet.Ook was het geluid erg goed, momenten van lawaai die een volgend shot weer in complete stilte valt.Ik hou het eerst op 4* maar ik denk dat een herziening zeker voor een verhoging zal zorgen.Een klein minpuntje vond ik dat de film niet langer duurde, maar voor de rest erg mooi gedaan.

4* dus

Ook ik was verrast door deze film, met een sterk spelende Stallone.

Het goede verhaal blijft van begin tot het einde boeien en zakt op bijna geen enkel moment in, al vond ik dat op het einde wel een klein beetje, maar de film kwam weer heel sterk terug met de geweldige climax.Liotta was, vond ik, ook erg goed bezig.Dat vond ik bij Keitel wat minder, maar toch ook zeer goed.De Niro heeft maar een kleine rol maar zet die toch ook weer imposant neer.

4*

Een stijlvolle actiethriller, die bij vlagen mooi in beeld is gebracht.

Een lekkere grauwe film. Soms keihard, wat goed overeenkomt met de situatie waarin de personages verkeren. De film bevat een aantal heerlijke shoot-outs en een aantal sterke scènes. Overall net iets te rommelig en iets te flitsend om echt boven de gemiddelde film uit dit genre uit te stijgen. Fat en Wahlberg zijn lekker op dreef. Muziek was wat minder maar dat maakt de film zeker niet minder genietbaar.

3.5*

Net even herzien en stem verlaagd van 2.5 naar 2*.

Eigenlijk een belachelijke film,slecht acteer werk,slecht geluid,slechte editing.Maar ik krijg door deze film toch wel heel veel zin om weer naar Spanje op vakantie te gaan.

Middelmatig acteerwerk, verhaal wat erg standaard is, matige muziek. Maar wat een vermaak bied Cradle 2 the Grave.

Bartkowiak maakt er toch iedere keer iets vermakelijks van. Echt goed is het nooit, maar dat wordt ruiomschoots gecompenseerd door de heerlijke actie en gevechten. Li lijkt dit keer wat in toom te worden gehouden. Zijn kunsten komen nergens echt goed naar voren, maar zelfs op de automatische piloot ziet het er nog weergaloos uit. De film kent drie echte hoogtepunten in de actiescènes. Het kooigevecht, de achtervolging en het eindgevecht. Alhoewel die laatste wel erg kort is en snel word afgeraggeld. De mix tussen oost en west, en dan vooral dat hip hop gedoe is natuurlijk al gedaan in Romeo Must Die en daarom ook niet echt meer vernieuwend.

Vermakelijke zooi, maar ook niet meer dan dat.

Nieuwe situatie in hetzelfde jasje als de eerste Crank.

Crank is een topper in zijn genre, harde actie in een mordend tempo in beeld gebracht. De adrenaline die Chelios moet verkrijgen voel je gewoon mee. Crank: High Voltage gaat direct verder waar Crank ons achterliet. Het begint meteen met zo'n bizar humoristische scène waarin we een openhart operatie volgen . Ik heb echt krom van het lachen gelegen. Het begon dus al goed. Helaas gaat het dan gewoon verder en krijg je (nagenoeg) hetzelfde verhaal als in het eerste deel. Tja waarom zou je neit doorbouwen op een succes formule zullen de regisseurs gedacht hebben. Wel krijg je natuurlijk weer een aantal weergaloze actiescènes te zien. Daarin maakt het duo al zeer veel goed. Ook zijn de rare fratsen van de personages volop aanwezig, en maken dit weer tot een goed stukje entertainment. Net als in het eerste deel is alles ook weer fantastisch in beeld gebracht.

Wel wat minder dan deel 1, maar wederom weer een erg gaaf filmpje.

3.5*

Regisseur Aja houdt blijkbaar van natte voeten. Dit is zijn tweede film waarin hij zich met een dier met veel tanden in het water begeeft.

Een soort van Piranha. Maar dan zonder Piranha's. En met alligators. Piranha was natuurlijk behoorlijk "tongue in cheek en zat vol met humor. Dat deed me erg uitkijken naar Crawl. Dit zou ook net zo een leuke B film kunnen worden vol met bloed en leuke scenes. Crawl is ook leuk. Helaas niet zo leuk als ik gehoopt had. Personages maken wel erg veel domme keuzes. Normaal gesproken kun je dat in een film als deze best hebben, ware het niet dat Crawl als film zichzelf net iets te serieus neemt, waardoor die keuzes en personages je net iets sneller op je zenuwen beginnen te werken. Ik was ook zeker niet op de hand van de personages en het boeide me ook niet veel of ze bleven leven of dood zouden gaan.

De alligators stelen de show en de film zit vol leuke effecten en kills.

Een warm welkom terug in het koude Philadelphia.

De Rocky saga wordt weer uitgebreidt. En hoe. Er is dit keer vers bloed wat ook zeer welkom is. Zelfs Stallone weet dat nietmand meer zit te wachten op een opa gevecht en laat het zelf boxen dan ook voor wat het is en draagt de fakkel over aan Michael B. Jordan. Dat betekent zeker niet dat Stallone zijn best niet geeft en zorgt voor vuurwerk op scherm. Want dat doet hij zeker. Misschien wel de beste performance in zijn carrière samen met die van Cop Land. Jordan geeft toch flink tegengas en levert toch ook puik werk. Een acteur waar we in de toekomst nog goede dingen van gaan zien maar nu nog veel heeft te leren. Maar ook Thompson laat zien wat ze kan

De film maakt ook goed gebruik van de verandering in boks stijlen. Het zijn niet meer de gevechten die we uit de andere Rocky films gewend zijn maar een stuk snelller, meer kracht, meer techniek en erg elegant. Dit versterkt door de fijne fotografie in de vechtscenes. Vooral laatste grote gevecht ziet er fantastisch uit. Je krijgt echt het gevoel alsof je zelf bij de gevechten aanwezig bent. Goede sounddesign ook.

Drama werk ook erg goed. Goed geschreven, gespeeld en ge-edit. Komt erg gemeend over allemaal en daarin ligt ook de grote kracht van de film.

Creed heeft een hoop verassingen in petto en is zeker niet de standaard Rocky sequel. Het wil meer zijn dan dat en dat is Creed ook zeker gelukt.

Die dans/verkleed scene is een stukje film magie. Eigenlijk geld dat wel voor de hele film. Heel erg mooi.

Ook een van de weinige scenes in de film waarin het meer zorgeloze bestaan van Ana goed overkomt, hoewel het nummer melancholisch is, hebben de zusjes wel plezier samen. Even weg zijn alle zorgen. Maar al snel gaat de bel van Oma en keert Ana weer terug naar haar zorgen en haar obsessie met het verleden en de dood.

Samen met de ogen dicht/ogen open scene een van de mooiste scenes in de film ondersteund door zo'n nummer die je never nooit niet uit je hoofd gaat krijgen en je voor altijd zult associëren met deze film. Misschien erg gespeeld, maar het gaat er uiteindelijk om wat de regisseur met deze scene wil vertellen.

Het verhaal van een meisje wat na de dood van haar moeder en haar vader een obsessie heeft met alles wat met de dood te maken heeft en zelf wat afglijd naar gedachten die een kind nooit zou mogen hebben is erg mooi verteld. Saura laat goed zien dat kinderen meer meekrijgen dan volwassenen denken doormiddel van flashbacks en flash forwards. Ook het niet helemaal kunnen omgaan met de dood van een persoon die je liefhebt is goed neer gezet. Dit is erg goed samengesmolten met onderliggende thema's van het Franco regime. Al hoef je daar niet meteen bekend mee te zijn om deze film te doorgronden en de schoonheid er van in te zien. Saura's film zou je ook gewoon kunnen zien als een soort van coming of age film en een greep uit het leven van een meisje die behoorlijk in de knoei met zichzelf zit. De emoties die er inzitten en de manier van vertellen laten je heel erg met Ana mee leven en je begrijpt haar in alles wat ze doormaakt. En ondanks dat het een best wel deprimerende film is, kijkt Cría Cuervos heerlijk weg. Mede dankzij dat heerlijke dromerig sfeertje.

Acteerwerk is erg goed. Vooral de jonge Ana Torrent weet erg te overtuigen in haar rol. De twee zusjes doen het ook erg goed. Soms misschien iets te knullig of te gemaakt in het acteerwerk, maar het komt wel erg oprecht en naturel over. Chaplin is vooral als moeder erg sterk. Erg mooi gespeeld. Ook Randall speelt erg goed als tante Paulina.

Technisch ook erg sterk. Ontzettend sterke regie. Camerawerk is niet heel erg uitbundig al krijgen we zeker een aantal mooie shots. Het is redelijk conventioneel, maar dat is juist weer het sterke aan de manier waarop dit geschoten is. Een mooi voorbeeld daarvan is de eerste scene. Ook de editing en gebruik van geluid is geweldig.

Cría Cuervos is een film die je moet beleven. Je kunt er moeilijk echt iets over vertellen aangezien het echt gevoels cinema. Alles komt op een fantastische manier samen in dit pareltje.

Ik heb best wel een zwak voor Del Toro's films. Zo ook voor Crimson Peak.

Crimson Peak is verhaal technisch en qua concept niet heel erg boeiend en aan het einde gaat het net even wat te lang door. Maar zelfs met een wat mager verhaal weet Del Toro hier zoveel uit te halen waarin vooral de Gotische sfeer weer erg sterk naar voren komt. Want als er een ding zeker is, is dat Crimson Peak bol staat van de sfeer. Hierin is de regie en editing erg belangrijk. Maar ook de sets en kostuums zijn van essentieel belang. En dat kun je eigenlijk zeggen van elk aspect van Crimson Peak. Acteerwerk is meer dan degelijk. Ook een keer leuk om een andere kant van Hiddleston te zien dan Loki. Ook Chastain weet van haar wat mager geschreven personage heel wat te maken. Wasikowska is hier nog wel het beste op dreef en Hunnam loopt er wat verloren bij.

Een film die qua sfeer en aankleding/design fantastisch in elkaar steekt. Zeker Crimson Peak zelf is erg fraai. Zowel van de binnenkant als de buitenkant. Jammer is het dan ook dat het verhaal die elementen wat in de steek laat en op den duur toch een klein beetje begint te vervelen en nooit helemaal lekker loskomt. Maar in een Del Toro film is er altijd genoeg aanwezig om van te kunnen genieten.

Hou wel van deze stekelige wezentjes.

Het verhaal alleen al is erg leuk. Tel daarbij de geweldige setting bij op en een hoop geweldige scenes en het is gewoon genieten. Ook de toevoeging van de bounty hunters is geniaal. De Crites en alles wat met hen gedaan wordt blijft leuk om te volgen.

Heel erg leuk.

Best een O.K. tweede deel.

De bounty hunters zijn nog beter dan in het eerste deel. Voor de rest voelt het een beetje heel erg als een erg overbodige sequel en voegt het bar weinig toe op het geheel. Toch blijft het leuk om te zien hoe de Critters een hele stad op stelten zetten en wat ze zichzelf en de bewoners aan doen. Verder ziet alles er wel erg verzorgd uit.

Best een steady reeks.

Eigenlijk net zo goed als het tweede deel. Alhoewel sommige situaties hier wel een beetje flauw worden is het toch genoeg tongue in cheek om leuk te blijven. Dit keer nemen de kleine rotzakken een appartement over. Hieruit volgen toch de leukste momenten van de film. Veel van de technieken die destijds mogelijk waren houden zich nog erg goed staande. Altijd leuk om te zien wat de critters van plan zijn.Een van DiCaprio's eerdere acteerwerkjes is ook nog niet eens zo slecht.

Een populair thema in de eerdere, midden jaren negentig en zelfs later was het een beetje een trend om horror karakters de ruimte in te sturen.

Hellraiser, Leprechaun en later zelfs nog Jason. Allen gingen ze de ruimte in. Enige verschil met Critters 4 is dat het hier wel werk, en het was een van de eerste reeksen die het deed.

De Critters kwamen al uit de ruimte dus is het ook ok dat ze weer naar de ruimte terug keren. Verhaal is opnieuw niet heel erg goed. Maar toch goed om een anderhalf uur te vermaken. Het is een direct vervolg op het derde deel en gaat meteen verder waar we gebleven waren. We krijgen hier de terugkeer van Terrence Mann en ook krijgen we in dit deel Brad Dourif die het magere verhaal net dat beetje meer geven. Maar het zijn alweer de critters zelf en hun gedrag die de film redden. Een net zo leuke film als het tweede en derde deel.

Een heel erg drukke leuke film.

Af en toe echt in een deuk gelegen en dan vooral om Dadan met z'n "pitbull terriër" en "Where Do you Go", waarbij die van die stoere handgebaren maakt om een stoere gangster van zichzelf te maken.De rest van de karakters zijn ook gewoon heel leuk.De terugkerende grappen zijn erg geslaagd en blijven leuk om te zien.Dat varken die een hele auto opvreet en zoals al eerder gezegd het steeds maar terugspoelen van Casablanca.

Een heerlijk sfeertje heerst er de gehele film al vond ik het toch net even iets te lang vond doordraven, en dan vooral naar het einde toe, waar toch nog wel erg leuke humor aanwezig was.

Ik heb me heel erg vermaakt met deze film.

4*

del Toro's eerste film is natuurlijk nog niet wat hij later zou gaan doen in oa. El Laberinto en Hellboy II, maar dit is toch een heel goed begin van zijn carriere.

De heel sfeer die de film omvat is geweldig, een beetje mysterieus en beetje gothic.Het verhaal is interessant weergegeven in het eerste gedeelte van de film, en ook voor een deel in het tweede gedeelte.Helaas wordt er hier wat te snel doorheen gewerkt waardoor je een gevoel krijgt alsof het nog niet af is.Het eerste gedeelte is daarin toch veel beter geslaagd.Er word lekker rustig de tijd genomen om het verhaal te vertellen.De hele mistiek rond het Cronos apperraat blijft je intrigeren, je wilt weten hoe het de dingen doet wat het doet, en dat wordt helaas al wat te vroeg prijsgegeven.Hadden ze dit later in de film gedaan of helemaal niet, was het mysterie langer of helemaal gebleven.
Ook legt del Toro goed het dramatische waarin het karakter van Luppi verkeert goed vast, hij schildert hem niet af als vampier of "zombie" , maar laat hem de hele tijd gewoon menselijk zijn.

Visueel ziet het er aardig uit allemaal, maar helaas kent het nog niet het niveau van de Toro's latere films.Het camerawerk was overall nogal saai, en de muziek was soms beroerd.Toch heeft Cronos heel wat sterke punten die voor een hele sterke voldoende zorgen.Het verhaal is erg goed, de sfeer is fantastisch, het acteerwerk is sterk, en de make-up ziet er geweldig uit.

Een heel goed film debuut van del Toro.

3.5*

Deze film heeft me positief verrast. Verbinski lijkt weer helemaal terug na de twee verschrikkelijke Pirates vervolgen. Hier laat hij weer zien dat hij een goede regisseur is. Hij heeft duidelijk veel naar andere Psychologische films gekeken, daar er veel de revue passeert wat we eerder in andere films als Shutter Island ook al zagen. Hij maakt er hier een fijne mix van. Het verhaal is onderhoudend genoeg om de hele speelduur geboeid te blijven. Het enige jammere is, dat je al snel weet hoe de vork in de steel zit. Dat haalt de spanningsboog uit de film en maakt dat opvolgende scenes en het einde iets minder impact hebben.

Waar de film vooral punten scoort, is in het audio/visuele. Zwitserland als locatie is perfect gekozen. Er komen enkele hele mooie shots voorbij met reflecties in het water, in ogen. Dat shot met de trein ongeveer op 10 minuten in de film. Er is een hoop moois te zien. Perfect ondersteund door een hele fijne sounddesign. En de muziek draagt enorm veel bij aan de sfeer. Ook het acteerwerk is goed. Isaacs is perfect gecast. Maar ook Goth en DeHaan zijn lekker op dreef.

Vanmorgen nog even Zodiac herkeken en die is me zeker niet verkeerd gevallen en het cijfer dan ook verhoogd.
Mijn verwachtingen waren torenhoog voor de nieuwe Fincher die opnieuw samenwerkt met Pitt wat in Se7en en Fight Club een gouden duo bleek te zijn.Helaas heeft hij die verwachtingen totaal niet ingelost.

Zoals Zandkuiken hierboven al aangeeft, deed de film mij ook ontzettend denken aan Big Fish, maar ook erg aan Forrest Gump.De nieuwe weg die Fincher in is geslagen werkte nog wel goed in Zodiac maar hier werkt het helaas niet goed.De goede sfeer die hij altijd weet op te bouwen met zijn toch wel onconventionele films, is hier nagenoeg niet in terug te vinden.Het is te "standaard Hollywood" voor zijn doen.Nergens wist de film écht een emotie bij mij los te krijgen.Het was het allemaal net niet.

Het eerste uur is eingelijk het sterkste gedeelte van de film.Pitt is bijna niet te herkennen door de geweldige make-up, de oude mannetjes die hem ook spelen doen het ook uitstekend, het enige herkennings punt is de stem.Dat hebben ze echt prachtig gedaan.Het verhaal word goed gebracht en is af en toe lekker off-beat.De magie begint in het eerste gedeelte, wat een prachtige lange inleiding is, al een beetje te komen.Leuke karakters, prachtige scènes, en dan vooral dat moment wat je ook in de trailer zag, "are you sick....", op dat moment kreeg ik wederom weer kippevel.Echt een magisch moment.Ook als hij zeeman wordt kent een paar fantastische momenten.

Dan krijg je het tweede gedeelte van de film die het minst interessant is.Fincher gaat hier voor mij een beetje de fout in, door de kijker een te lang uitgerekt liefdes verhaal te brengen die af en toe gewoon erg saai word.Erg jammer want de magie die net was opkomen zetten verdween als sneeuw voor de zon voor mij.Nergens kwam ik er echt weer in, daarbij komt ook nog dat ik Blanchett, die ik zo af en toe al bijna niet kan uitstaan, haar hier helemaal niet kon uistaan.Steeds meer ging ik mij storen aan het neppe accent, iets wat ik ook al deed in de laatste Indy film.Ook erg jammer dat er steeds vaker en vaker terug wordt geswitched naar het ziekenhuis waar het verhaal word verteld, dit ontrekt je helemaal uit de sfeer en het verhaal wat zeker nog wel zijn sterke momenten had.Toch is de speelduur een minpunt aan The Curious Case..... .Het duurt wat te lang allemaal en daarbij verloor ik steeds maar weer mijn aandacht voor de film.Het werd steeds minder boeiender.

Maar de film herpakt zich min of meer vanaf de geboorte van zijn dochter wordt het weer wat beter, maar haalt imo gewoon niet het niveau van het ijzersterke eerste gedeelte van de film.Het blijft wat hangen op een ietwat middelmatig niveau, om daarna met een fantastisch einde te komen.

Pitt geeft een ijzersterke performence en houd je daarmee de gehele film vast, en geinteresseerd naar het verloop van het verhaal van Benjamin Button.Ook de mensen in de bijrollen zijn erg goed.Jason Flemyng speelt fantastisch en ook Tilda Swinton is, zoals we gewend zijn, erg goed.Elias Koteas is ook erg memorabel in zijn korte rol.Blanchett heeft mij niet kunnen overtuigen.
Filmtechnisch was het allemaal dik in orde zoals we ook van Fincher gewend zijn.

Dus niet het meestewerk waar ik toch wel een klein beetje op gehoopt had.Als het iets minder lang geweest was, en dan vooral het te lang uitgerekte 2e gedeelte, een andere actrice in de rol van Daisy dan hadden het makkelijk een 4.5* kunnen worden.
Ik hoop dat David Fincher volgende keer weer met een heerlijke film komt ala Fight Club.

Een magere 3*

Leuke Swashbuckler die voor een hoop vermaak zorgt.

Renny Harlin gaat meestal voor het vermaak dan voor het verhaal in zijn films. Soms is dit geslaagd en soms niet. In Cutthroat Island is het een beetje half geslaagd. Het verhaaltje is best leuk, en interessant genoeg om ruim 2 uur te blijven volgen. Veel piraten, mooie locaties, af en toe een grappig moment en de zoektocht naar een enorme schat. Ook bevat de film veel actie, en die is toch wel wat minder. Die is vaak erg rommelig en ontzettend houterig. Komt ook door de acteurs die geen een van allen, buiten Langella om, lekker in hun rol zitten. Door de niet overtuigende prestaties komt alles in de film niet erg lekker over. In de actiescènes lopen vooral Geena Davis en Modine er wat verloren bij. Toch blijft het van begin tot eind wel leuk, vooral het laatste gevecht was een parel binnen de film. Al sleept die na een tijdje wel erg aan, en wordt het een beetje overkill.

3*

Boeiende film.

Mysterieus verhaal wat erg goed werkt. De film weet over de gehele speelduur te boeien en houd je aandacht vast tot het einde. Acteerwerk is degelijk, waarin vooral Northam uitblinkt. Visueel erg strak, waar het vooral in de tweede helft van de film genieten is geblazen. Ziet er erg mooi uit allemaal. Einde is ook erg sterk.