Opinions

Fijn filmpje.

Het plot is wat te gescript, plotwhores zullen waarschijnlijk ook wel genoeg aan te merken hebben op deze film. Toch weet Chiu een mooie balans te vinden tussen arthouse drama en mainstream romantiek.

Visueel zéér keurig, ook het acteerwerk verdient een klein pluimpje. Daaruit put de film het meeste van z'n kracht en zorgt ervoor dat de zwakkere plotontwikkelingen keurig opgevangen worden.

't is zeker geen meesterwerk, maar een erg sterk tussendoortje met een paar erg mooie scenes en een fijn afsluitend gevoel.

4.0* en een uitgebreide review

Best aardig.

Een wat atypische mix van drama en comedy, althans voor HK's doen dan. Maar het lijkt wel in lijn te liggen van Yip's andere films. Bij de recensenten leek het wel aan te slaan, bij het publiek iets minder, gezien z'n korte carriere. Wel zo'n film die iets te graag verwijst naar andere films en hen ook een grote rol geeft, doorgaans ben ik daar niet zo'n fan van.

Verder een hoop bekende namen. Met Shawn Yue in de hoofdrol, al was hij hier nog wel érg jong. Toch grappig om te zien dat hij op jonge leeftijd ook al opdook in de iets minder voor de hand liggende films. De Twins zijn er ook bij, al zijn hun rolletjes beperkt, wie hierboven vooral ontbreekt op de foto is Anthony Chan. Best lijvige rol, had er zeker bij gemoeten. Veel bekenden in kleine bijrolletjes ook, de Lam Suet fan kan z'n borst alvast natmaken.

Het sfeertje is wel aardig, het oogt ook best fris, maar het is allemaal iets te vrijblijvend en niet beklijvend genoeg. Een fijn tussendoortje, niks meer, niks minder.

3.0*

Fijn.

Chun Wong viel mij al op in Good Take!, met deze Mad World laat hij zien dat hij het ook in een feature film kan. Een stijlvast regisseur die binnen de stroeve lijnen van de Hong Kong cinema zijn eigen ding lijkt te doen. Hopelijk zien we van hem nog meer in de toekomst.

Het land brengt niet al te veel dramas voort, zeker geen volbloed dramas. Het is dan ook leuk om een acteur als Eric Tsang weer eens in een echt serieuze rol te zien. Samen met Shawn Yue vormt hij een stevig duo die de film moeiteloos rechthouden.

Regie is ook meer dan naar behoren. Rustige soundtrack, eerder observerende camera en fijn geframed. Niet uitzonderlijk, maar wel duidelijke kwaliteit. Het plotje is ook niet verkeerd, al is het dan misschien net iets te overdreven dramatisch om nog écht indruk te kunnen maken. Iets minder drama stapelen en iets meer focus had de film nog beter kunnen maken.

Maar een aanradertje, zeker wie al eens graag een volbloed drama meepikt en benieuwd is hoe dat er uitziet in Hong Kong.

3.5*

Het idee dat stinissen zo'n 2 uur naar dit gekeken heeft is al bijna een halve ster extra waard.

Overduidelijke kinderfilm, al zijn er talloze scenes op te noemen die niet meteen zo geweldig geschikt zijn voor kinderen. Wat er zich op een bepaald moment tussen die ene robot en die hond afspeelt is gewoon al te gek. Maar wél hilarisch.

Inderdaad weer "de oude" Miike, maar dan kindvriendelijk(er) en compleet ge-mangafied. Tot vergrootte hoofden aan toe. Erg kleurrijk, zowel qua personages, attributen als visueel. De CG werkt wel, maar had hier en daar toch echt iets netter gekund. het stijltje vraagt zeker niet om superhippe, realistische CG, maar toch oogde het af en toe gewoon iets te goedkoop.

Seriegevoel blijft er sterk inzitten, wordt ook een aantal keer expliciet naar verwezen. Verhaaltje is er eentje van niks uiteraard, maar Miike's invulling is onnavolgbaar.

Vond Yokai Wars wel wat leuker. Iets avontuurlijker en vooral wat meer typisch jongensachtig. Begin van Yatterman is wat stroef, al heeft dat vooral met acclimatisatie te maken denk ik. Vanaf het stukje in Egypte is het duidelijk waar Miike naartoe wil (of althans, wat hij poogt te doen) en is het best genieten. Al kan ik me ook gewoon levendig voorstellen dat sommige mensen hier totaal gek van worden. Zeker als de teller over de 30 gaat.

Net iets teveel Pokemon/Team Rocket flashbacks bij momenten, maar verder gewoon genieten van deze Miike voor koters. Wie Miike nu echt als doelpubliek voor deze film zag is mij alleen nog niet duidelijk, maar amusant was het zeker.

3.5*

De Chicken spin-off.

Jordan Chan is eigenlijk altijd al het gaafste Y&D personage geweest. Hij is echt gemaakt voor een rol als deze, bezit over de nodige dosis cool en draagt de film met gemak. De rest van de Y&D cast komt tegen het einde en masse voorbij, maar meer dan wat cameos zijn het niet.

Vult vooral de delen in van Chicken's leven die je in Y&D niet te zien krijgt. De film serveert de bekende combinatie van romances en gang fights, een combinatie die eigenlijk nooit goed afloopt. Ook hier levert het weer het nodige drama op. Eens je de genre regels een beetje kent heeft het absoluut z'n charme, inclusief het slechte einde. Werkte best goed.

Het zijn gelukkig niet de minste regisseurs die de spin-offs onder hande nemen. Wai Man Yip voelt zich duidelijk goed met het bronmateriaal, komt natuurlijk ook omdat hij met Portland Street Blues al een spin-off van Y&D achter de rug had.

Fijn filmpje dus, haalt het niet bij de originele reeks maar Chan draagt de film met verve en als kort weerzien volstaat het.

3.0*

Zoveelste JWong.

Ondertussen wel al duidelijk waar de beste man z'n reputatie als regisseur vandaan komt. Z'n minder bekeken film zijn dat meestal met goede reden.

Deze film is er weer zo eentje waarvan het redelijk logisch is dat hij stof ligt te vergaren. Hoewel vermakelijk is het geheel aardig muf en weinig origineel.

Enkel Leung als rijke gierigaard is wel leuk (en gemeen). Hij drijft de film dan ook voort. Samen met z'n boekhouder levert dat wat leuke scenes op. Maar het hele romantische gebeuren werkt niet echt, de povere regie al helemaal niet.

Wat verdeelde film dus, die in de kern niet geslaagd is, maar de zijweggetjes zijn vaak wel geinig.

Kleine 2* dan maar.

En alweer een geweldige To.

Had een stijlvol filmpje verwacht, wat ik niet had zien aankomen was de enorme fun-factor van deze film. De guitige soundtrack, de luchtige sfeer, de overdreven (maar nog steeds geloofwaardige) acteerstijl.

En dan een paar scenes die ver boven het gros uitsteken en deze film tot een memorabel iets maken. De scene in de bar met de schuldeisers, het geweldige gevecht en de ballonscene zijn allen prachtig. Hier laat To al echt z'n kunnen zien.

Een heerlijke regisseur, hoop dat hij nog lang filmpjes blijft maken, want Throw Down was de laatste van z'n "recente" films die ik nog moest zien. Een erg leuke verrassing en aanrader voor de fans van To's stijl.

4.0* en een uitgebreide review

Doorsnee.

Wai-keung Lau, je kan er films van blijven kijken. Zoals wel meer regisseurs in HK is hij niet te stoppen, blijft aan de lopende band film regisseren en wisselt ondertussen erg makkelijk van stijl. Deze is alleen een wat mindere Lau, al valt het als tussendoortje nog wel uit te zitten.

Ook de Chinese/HK variant ontsnapt niet aan hét vervelende romcom cliché. Eerst is alles lekker feelgood, dan volgt een hoop onnodig drama om dan alsnog lekker melig af te sluiten. Probleem met deze film is dat het hier niet om één romantisch verhaal gaat, maar 3. Da's 3x het drama tijdens het tweede deel, duidelijk wat van het goede teveel.

Vooral Andy Lau is echt op dreef, deed wat denken aan de betere romcoms die hij samen met Johnnie To en Sammi Cheng op poten zette. Jammer dat zij het duo niet wist te vervolledigen in deze film, was wel een leuk detail geweest.

Fijn (en duur) eerste uurtje, tweede uur is een stuk minder. Teveel onnodig drama.

2.5*

Kleine schande.

Wat is er toch met deze film gebeurd? Hiroki's beste, maar nog steeds nagenoeg onvindbaar. Gelukkig wel een aantal die hard fans die voor een vertaling gezorgd hebben, zo kon ik de film alsnog (na 7 jaar) een keertje bekijken.

Beklijft nog steeds, jammer dat het bezoek aan deze film ervoor gezorgd heeft dat ik film festivals wat ben gaan mijden, het einde nu eindelijk in volle glorie kunnen zien. Hiroki's mooiste vind ik, waarbij het vooral Shinobu Terajima is die een fantastische rol neerzet. Heerlijk naturel, ongedwongen en geloofwaardig, zelf als speelt ze niet zo'n sympathiek personage.

Eén van de mooiste Japanse dramas en een perfect starter voor mensen die wat van Hiroki willen zien, alleen jammer dat de film amper te vinden is.

4.5* en een uitgebreide review

Erg taai.

Een Chinese versie van Phantom of the Opera klonk dat nog wel enigszins interessant op papier, de film zelf was echt wel een serieuze beproeving. Altijd een gokje, die oude Chinese klassiekers, maar dit was er duidelijk eentje die niet aan mij besteed was.

De aanwezigheid van een hoop songs heeft daar in ieder geval veel mee te maken. Het is zeker geen continue musical, maar mooi vind ik het allerminst en na een tijdje gaat het mij ook echt op de zenuwen werken. Iets waar ik blijkbaar niet echt aan kan wennen. De speelduur werkt daarbij ook niet mee, want twee uur is een stevige brok.

Eerste kwartier leek nog wel een beetje interessant. Nogal wazig soms, maar het gaf de film wel sfeer. Eens er meer tijd gaan naar de personages wordt het al snel erg vervelend, acteerwerk is erg pover en het hele verhaal komt ook maar matig uit de verf. Had makkelijk in de helft van de tijd gekund. Was nog steeds geen geweldige film geweest, maar in ieder geval wel een uur korter.

1.0*

Leuk.

Eén van Yu's laatste HK films voor z'n tocht naar Amerika. Na z'n twee Bride films blijft hij redelijk dicht bij huis, al is dit wel een andere film geworden. Geen fantasy, wel theater. Het is een mix van The Phantom of the Opera en Romeo & Juliet geworden, met een hoop gothische romantiek gesitueerd in het China van een eeuw geleden.

Visueel mag de film er zeker zijn. Sfeervol verlicht, mooie settings en goed in beeld gebracht. Best majesteus, zoals het een film van deze soort betaamd, al vermoed ik dat het vaak slim gefilmd is ook. De muziek is wat minder, of je moet van Leslie Cheung houden. Na 100en HK films went het wel, maar echt mooi is het niet.

Verhaaltje boeit wel, al is het vooral bekend materiaal dat enkel een beetje opgepoetst wordt door de aparte locatie. Cheung en companen acteren aardig, al is het toch meer de regie die een klein pareltje van deze film maakt.

Blijkbaar geen al te bekende film van Yu, maar da's dan onterecht. Een fijne ontdekking dit.

3.5*

Doorsnee Yau.

Een nogal gekke mix van genres. Luchtigheid met een beetje humor, aangevuld met HK politiewerk en een gemaskerde weldoener die de grootste criminelen klein weet te krijgen. Het is een wonder dat Yau die range van luchtig tot duister nog best goed in gang weet te houden.

Maar qua afwerking is dit jammer genoeg een nogal mak filmpje. Komt uit de slechte HK periode en da's ook wel zichtbaar. Visueel te goedkoop, acteerwerk niet naar het kunnen van de acteurs (met Jordan Chan en Louis Koo toch niet de minste namen) en ook de soundtrack is van het gemakkelijkste soort.

Vermaken doet het wel, daar is Yau toch wel regisseur genoeg voor, vond de opzet ook nog wel interessant, maar verder komt het er allemaal niet echt goed uit.

2.5*

Vlot filmpje.

Best wel een bekend concept ondertussen. De film speelt zich af op één locatie, begint als een niks-aan-de-hand werkje, waarna er steeds meer personages geïntroduceerd worden en de situatie steeds meer uit de hand loopt. De climax is prettig gestoord en chaotisch.

Yang lijkt mij een jonge regisseur, kijkende naar de stijl. Er worden nogal wat visuele trucjes bovengehaald, terwijl er duidelijk met een beperkt budget gewerkt werd. Dat maakt dat de setting misschien wat kaal oogt, maar dat Yang er toch het beste van probeert te maken.

Acteerwerk is typisch Chinees, nogal dik aangzet, maar voor een wat aangedikt filmpje als dit kan het er best mee door. Soundtrack is redelijk poppy, maar komt met een aantal leuke variaties op bekende thematjes.

Echt groots is de film niet, daarvoor oogt het soms net iets te karig en zijn er al een aantal betere film in dit genre. Films die net nog wat maffer, gekker en wilder uit de hoek komen. Maar vermaak is het zeker en met een aardig tempo en beperkte speelduur is het absoluut een erg leuk tussendoortje.

3.5*

Een wat rare Cheng.

Vond hem een best fijne regisseur, maar deze film kent een stevige stijlbreuk. Vooral visueel oogt het extreem hard en digitaal allemaal. Alsof het hier gaat om een beginnend regisseur die met weinig middelen een film in elkaar heeft gebokst. Ken de achtergrond niet van deze film, maar het lijkt mij dat Cheng hier eerder noodgedwongen een bepaalde stijlkeuze heeft gemaakt? Ik vond het in ieder geval niet zo geslaagd.

Het drama was dat uiteindelijk gelukkig wel, al heeft dat ook wel even nodig om op gang te komen. Misschien omdat de context mij ook wat vreemd was. Blijkbaar is dat wel een "ding" in Taiwan, mannen met een soort van geïmporteerde (?) Vietnamese vrouwen. Ik had er in ieder geval nog nooit over gehoord en de film behandelt het alsof het zeer vanzelfsprekend is allemaal, dus dat duurde toch wel een klein half uur voor alles goed en wel in z'n plooi was gevallen.

Daarna werkt het drama wel. Visueel blijft het behelpen, maar na de wat dromerige scene na 2/3 film wist het wel te pakken. Acteerwerk is best oké maar ook de acteurs worden niet geholpen door het niks verbloemende camerawerk.

Cheng kan beter, zoveel is duidelijk. 't Is jammer dat je verder niet zoveel terugvindt over Taiwanese cinema, want een beetje achtergrond bij deze film zou toch wel helpen. Enkel voor de die-hard Taiwan liefhebbers dus, maar die zitten hier geloof ik niet echt.

3.0*

Edit: na een beetje zoeken dit gevonden:

Vond het niet echt een typische JWong film.

Wél een cocktail van 25 jaar JWong films. Film gaat eigenlijk bijna elke 10 minuten een andere richting uit en lijkt zich niet bewust van een doelpubliek. Sommige stukjes lijken kinderlijk genoeg voor een potje 12-, kort daarna kan er even makkelijk een nogal gruwelijke slachtpartij plaatsvinden.

Ook veel humor te zien, de leukste stukjes toch wel met JWong zelf. Zit er nog een man in havikpak in (lijkt wel een Kawasaki), veel warrige martial arts, wat melodrama en dan heb ik vast nog wel wat gemist.

Het resultaat is een erg weelderige bende die meer wel dan niet z'n doel weet te bereiken. In ieder geval erg vermakelijk over het geheel, terwijl sommige scenes toch écht barslecht zijn. Leuke kung-fu ook trouwens, hoewel alles behalve serieus te nemen.

Je ziet hier veel van JWong's eerdere films in, maar nog nooit heeft hij alles zo uitbunding in één film geplakt. Geen "goeie" film, wel supervermakelijk.

Kleine 3.5*

Niet zo best.

Het is nog niet zo héél lang dat ik weet dat er in de jaren '60 een ware musical hype was in Hong Kong, vooral gedreven door de verschijning van Grace Chang. Maar of ik daar nu erg blij om moet zijn is een ander verhaal natuurlijk.

Het is niet zo dat Chang een geweldig zangtalent is, ze vertolkt hier ook vooral Chinese versies van Westerse muziek. Acteerwerk is verder ook erg dik aangezet, dus daarvoor hoef je het ook eigenlijk niet te kijken. Al helemaal niet wanneer de film dan ook nog de dramatische toer opgaat.

De doodsteek is echter de speelduur. 128 minuten is dik een half uur te lang voor een film als deze. Vond het best saai worden naar het einde toe, vooral ook omdat het drama mij niet wist te pakken en de muziek nogal tegen begon te staan. 't Is wel grappig om eens te zien, maar daar blijft het dan ook bij.

1.5*

Opvallend lage score.

Maar als je leest dat mensen dubs zitten kijken of volbloed actiefilms verwachten dan plaatst het de score in ieder geval in context.

Ongetwijfeld een belangrijk filmpje voor HK. Na een serieuze filmdip midden jaren '90 kwamen dit soort filmpjes in de mode. De martial arts werd even opzij geschoven, in plaats daarvan kregen we triads, bendevorming, corrupte politie en aardig wat mesgevechten. Niet voor niks wist Andrew Lau maar liest vijf vervolgen aan Young And Dangerous te breien.

Mooie poging trouwens van Chan en Lam. Anthony Wong in de hoofdrol levert meestal wel wat goeds op, ook hier weet hij weer een mooi (smerig) personage neer te zetten. Jammer van Michael Wong, vraag me af of er eigenlijk iemand is die hem goed vindt, je leest bijna uitsluitend negatieve dingen over hem wanneer hij weer in een film opduikt.

Visueel zitten er mooie dingen in, voor het casino ziet er erg cool uit. Actie is beperkt, enkel tijdens de finale gooien de regisseurs een toegift naar de actiefans. De film richt zich vooral op Anthony Wong die z'n nieuwe partner wegwijs maakt in het dubieuze politiewereldje. De lijn tussen onderwereld en arm der wet is vaak erg klein, maar vaak ook de enige manier om alles onder controle te houden.

Leuk filmpje, vlot, mooi geschoten en voorzien van een erg mooie finale. Dubs (zoals altijd) mijden en zeker geen echte actiefilm verwachten, verder kan er niet zoveel fout gaan lijkt me.

3.5*

Ip Man spin-off.

Op zich misschien niet meteen een film om veel vertrouwen in te hebben, maar er zijn toch enkele redenen om deze film een kans te geven. Zo is de regie in handen van Woo-ping Yuen en krijgen Tony Jaa en Michelle Yeoh een (klein) bijrolletje. Dat nodigt toch wel uit.

Het probleem met Yuen is dat hij altijd een betere actie choreograaf was dan dat hij kon regisseren. Geen probleem voor een volbloed actiefilm, maar deze Master Z is ook half misdaadfilm en dan merk je toch wel dat hij wat tekort schiet. Ook dat hij al een jaartje ouder is trouwens, sommige dingetjes kunnen eigenlijk niet meer anno 2019.

Als martial arts film brengt deze Master Z ook net wat te weinig. Net niet genoeg knappe actiescenes, ook het touwtjeswerk lijkt niet volledig op niveau trouwens. In alles dus wat minder dan de Wilson Yip films, maar dat wil niet zeggen dat het meteen slecht is.

Yeoh krijgt een mooie actiescene toebedeelt, Jaa is best tof, ook Bautiste doet het goed in z'n rol en Jin Zhang kan z'n talent meermaals tonen. Film ziet er verder ook best aantrekkelijk uit, al is dan niet alles even strak afgewerkt. De editing had wat beter gemogen vooral, die verstoort het tempo af en toe een beetje.

Best een leuke film dus, verveelt niet en kent een aantal scenes die echt wel de moeite zijn. Maar kan niet opboksen tegen z'n grote broertjes en ook Yuen zelf heeft al betere films gemaakt. Blijkbaar is hij ondertussen weer bezig aan een nieuwe film ... misschien toch maar een keertje waardig afscheid proberen nemen.

3.5*

Blijft volop genieten.

Veel mooier dan deze heb ik wuxia films nog niet gezien. Het camerawerk is quasi perfect, de choreografie van Yuen het mooiste wat hij ooit gedaan heeft (in deze uiterst gestileerde stijl dan) en de prachtige slomos maken het af.

Verhaaltje is klassiek tragisch, maar boeit wel door het erg fijne acteerwerk van Ge You, Ziyi Zhang en Xun Zhou. Verder is het vooral genieten van de gestileerde intriges en een paar geniale vechtscenes.

Eerder dans dan echte gevechten dit, maar de prachtige aankleding en ultiem sfeervolle weergave maken van Ye Yan een pareltje dat films als Hero en soortgenoten makkelijk overklast.

4.5* en een uitgebreide review

Best fijn.

Ondertussen wel bekend. Glad gezinnetje heeft het gemaakt in de stad maar stelt het niet geweldig. Dan maar naar het platteland, ditmaal via de opa die het dochtertje van de twee meeneemt op een korte vakantie.

Het is een film die je van een Jianqi Huo zou kunnen verwacht, maar Ye Ying zit in handen van een Fransman. Geen idee hoe Muyl die rol toegeschoven gekregen heeft (zal wel Frans geld achterzitten denk ik dan), maar hij brengt het er niet verkeerd vanaf. Toch mist hij een beetje datgene wat die soort Chinese films een niveautje hoger tillen.

Visueel is het wel mooi, maar toch vooral de omgeving zelf dan. Het wordt wel redelijk in beeld gebracht, maar een beetje DOP doet meer met dit gegeven. Acteerwerk is verder wel oké, soundtrack is vooral érg braaf en binnen de lijntjes.

Maar voor 100 minuutjes onthaasting is het zeker niet verkeerd. Er zitten geen valse noten in de film, het kabbelt gezapig maar aangenaam voort en er zitten ook een paar aandoenlijke momenten in, maar er zijn soortgelijke Chinese films die het beter doen.

3.5*

Fijne start van Chi-kin Kwok.

Een meer dan degelijk regisseur die jammer genoeg maar één meesterwerk gemaakt heeft. The Pye-Dog is een soort van aanloopje naar die film, een vingeroefening waar je eigenlijk al het moois van The Moss al in terugziet, maar dan met iets meer onvolmaaktheden.

Visueel een erg mooi, gedempt kleurenpalet. Erg sterk camerawerk ook, met geregeld wat plaatjes die het niveau verder omhoogstuwen. De soundtrack is erg aanwezig, soms mooi en sfeerverhogend, af en toe nog iets te melig en opdringerig. Duidelijk dat Kwok daar z'n weg nog wat moest zoeken.

Het plotje voelde iets te geconstrueerd aan. Eason Chan doet het op zich wel goed, maar de rest van de cast schiet een beetje tekort en het drama komt nooit volledig tot bloei, ondanks de verwoedde pogingen van de regisseur.

Maar stijlvol is het wel. De vaart zit er ook goed in, het duurt niet te lang en er valt onderweg genoeg te genieten. Zeker geen straf om deze eerste Kwok een keer mee te pikken.

3.5*

Vermakelijk.

Door het doorheenhaspelen van de geschiedenis en de nogal losse structuur heeft het inderdaad wat sketchmatig. Episodes kondigen zich ook heel duidelijk aan. Is er verder ook wel de film voor, veel meer dan grappen loslaten op het publiek is er ook niet bij. Ook niet de bedoeling lijkt me.

De helft van de grappen faalt. Dikwijls hard. De rest werkt wel, al is het zelden echt grappig. Cerda is redelijk droog maar wel zeer hard bezig om komisch te zijn, Black is zijn eigen guitige zelf weer. Echt droge humor vind ik dit dus allerminst.

Blijf er mij verder over verbazen dat ze er op het einde weer zo'n ubermelige speech tegenaan moeten gooien. Wie zit daar toch op te wachten? Tegelmoraaltjes die in elke film wel voorbijkomen en zeker in een comedy als deze echt nul komma niks impact hebben.

Al bij al toch vermaakt. Setting verandert veel wat wel positief is, aangezien de creativiteit doorgaans het toch al een beetje liet afweten. Aardige acteurs en vlot gebeuren. Enkel die Shaman uit het dorpje was echt geweldig. Vaag ventje.

Heb er mij mee vermaakt. Maar één keertje is absoluut genoeg.

2.5*

Erg leuk.

Drie fijne verhaaltjes, waarbij enkel de laatste een klein beetje teleurstelt. Maar Ya-Xi laat in ieder geval wel zien waartoe hij in staat is.

Het eerste verhaaltje vond ik het leukst. Heeft een klein beetje van Diary weg, maar uiteindelijk is het vooral de strakke aankleding die het indrukwekkendst is. Geldt voor de gehele film trouwens. VIsueel schiet deze absoluut niet te kort.

Tweede verhaaltje gaat wat meer The Twilight Zone richting op, is zeker tof maar toch iets minder mysterieus. Derde verhaaltje betrekt er zombies bij en is ook iets komischer, vond ik in deze film niet echt nodig, al laat Ya-Xi zo wel weer wat meer van zichzelf zien.

Een fijn drieluikje, redelijk consistent in kwaliteit, al valt het laatste filmpje net iets te veel uit de toon voor een hoger cijfer.

3.5*

Erg laag gemiddelde, erg weinig stemmen ook.

Toch een film van Woo met Stephen Chow, genoeg reden om er een keertje achteraan te gaan.

Film zelf heeft wat weg van de recentere Election films, hoewel To beter uit de voeten kan met het hele Triad gebeuren. De actiescenes in deze film zijn wel weer érg aangenaam. Mooie shoot-outs en indrukwekkend kogelgeweld.

Acteerwerk is niet altijd even goed maar de hoofdrollen worden toch aardig vertolkt. Verder vlot tempo en weinig overbodige nonsens, enkel Woo's melige jazzy melodrama intermezzos hadden niet zo gehoeven, kost de film toch een half puntje.

Blijf het een beetje raar vinden dat niet meer mensen interesse hebben in een film als deze. Geen grootse cinema maar vermakelijk en met enkele heerlijke actie scenes.

3*

Vroege film van Law.

Nog een beetje zoekende maar toch zie je al duidelijk welke richting hij zou uitgaan. Hij probeert deze film nog een beetje aan het suspense gebeuren te linken, maar eigenlijk is hij niet zo geïnteresseerd in pure horror. Best niet teveel in die richting verwachten dus.

Het draait meer tussen dokter en patient in deze film, waarbij het plot hierboven zowat de hele film al weggeeft. Dan is het natuurlijk niet zo héél verwonderlijk dat er niet veel verrassing meer inzit. Halverwege zit er nochthans een aardige twist in die me best beviel.

Spannend en/of eng is het zeker niet, wel sfeervol. Acteerwerk is goed genoeg, aardig geschoten en vlot in beeld gebracht. HK films kijken voor de enge geesten is sowieso geen bijster slim idee, wie het latere werk van Law kan smaken heeft aan deze een fijne inloper.

3.0*

De eerste zullen de laatste zijn.

Eindelijk deze Yip gezien. Viel een beetje tegen, al was dat wel redelijk te verwachten van z'n debuut. Ligt in de lijn van Midnight Zone, maar het is duidelijk dat Yip hier nog zoekende was.

Drie filmpjes weer, maar van horror is er eigenlijk geen sprake. Redelijk saaie geestjes die niet bepaald tot enge scenes leiden. Visueel soms wel wat grappige effectjes, maar het ziet er vooral erg oubollig uit. Je zou de film makkelijk 10 jaar ouder schatten.

Door de film te verdelen in drie korte films vlot het nog wel. Ook leuk om Jordan Chan weer een keer aan werk te zien, maar verder vooral voer voor fans en completisten. Vervelen doet het niet, maar daar is het meeste wel mee gezegd.

2.0*

Een minder Wong gevalletje.

Dit keer stort hij zich op het geestengenre zonder verder in te boeten om zijn andere kenmerken. Nogal wat ongein en humor dus, paar film/regisseur verwijzingen en een stevige sneltreinvaart.

Toch is dit minder zwierderig dan z'n andere films. Misschien omdat HK horror soweiso nogal tam was en op dat gebied dus niet veel te beleven viel. Belichting was vaak wel mooi, maar het verhaaltje is iets te saai, de cast iets te doorsnee en de horrorstukjes iets te flauw.

Kijkt verder wel erg lekker weg en is gedaan voor je er erg in hebt. Beetje vulsel binnen z'n oeuvre, al kan je met zo'n oeuvre ook niet erg veel anders verwachten.

2.5*

Lollig.

Maar dan moet je ook echt wel van Japanse humor houden, want veel typischer dan dit komen ze niet. Het is jammer dat het budget eerder beperkt was, al is dat af en toe ook wel redelijk charmant om zien hoe Ryoto dat opgelost heeft.

Absurd en droog, maar ook wel overduidelijk een comedy op alle vlak. Een hoop verhaalllijntjes die elkaar kruisen, maar uiteindelijk is het een aaneenschakeling van sketches met minimaal plot. Al te veel van dit soort comedies wordt er niet geproduceerd, eentje om te koesteren dus.

4.0* en een uitgebreide review

Wordt helemaal niks met mij en de Beatles.

Ook deze animatiefilm vond ik helemaal niet te pruimen. Op alle fronten niet eigenlijk. 't Was al wel heet wat dat er ditmaal een verhaaltje inzat (en toch niet eens zo moeilijk te volgen?), maar de verdere uitwerking ervan deed pijn aan de ogen.

Visueel is het wel érg lelijk allemaal. De kwaliteit van de animatie is erg pover, de tekenstijl is vooral lelijk en simpel. De hele thread gaat over LSD, maar zo geweldig gestoord vond ik het niet. Veel "gekke" zaken kwamen voort uit dezelfde woordgrapjeshumor die constant in deze film naar boven kwam. Gooi er wat vloekende kleuren en een bloemetjesmotief bij en de gekkigheid verdwijnt al redelijk snel eigenlijk.

Muziek van de Beatles doet me ook nog steeds niet en de humor die doorgaans gepaard gaat met de Beatles is de mijne absoluut niet. Iets te flauwe woordspielerei en tevaak dingen letterlijk nemen.

Na vijf minuten had ik het wel weer gezien, vond ook deze weer erg moeilijk uit te zitten.

0.5*

Goed.

Al vertoont de film ook duidelijke barsten. Vooral de personages hadden een likje verf verdiend, net zoals enkele effecten die er toch echt wel wat pover uitzien. Het is verder al geen al te grafische film, dus is het jammer dat de weinige effecten die er zijn er nog steeds zo slecht uitzien.

Visueel soms een klein beetje goedkoop, de meeste sfeer komt dan ook duidelijk van de soundtrack. En die doet z'n werk echt meer dan behoorlijk. Aardig wat leuk soundtrackgeklooi, maar ook op andere momenten waar de muziek maar door blijft denderen en zwaar contrasteert met wat er zich op het scherm afspeelt zorgen voor een sterke sfeer.

Het einde vond ik persoonlijk een domper. Vaag is leuk, maar ofwel heb ik een aantal essentiele zaken gemist, ofwel is het einde gewoon iets te random. Ik begreep er in ieder geval niet al te veel van, en als je even het internet afschuimt blijkt dat ik zeker niet de enige was.

De film toont in ieder geval wel potentieel. Visueel had het wat beter gemogen en de personages hadden een stuk interessanter gekund, maar de soundtrack maakt veel goed en het concept is best sterk.

3.0*