Opinions

Overduidelijk een beter deel dan de eerste F.c. de Kampioenen film. Waar deel 1 gewoon een uitstapje was van de kampioenen is deze film een film die meer past bij de serie. De kampioenen gaan 'weer' ouderwets voetballen, Boma gaat naar de Pussycat en we zien het café weer (alhoewel het café uit de serie volgens mij niet meer bestaat doordat het gesloopt is) die toch aardig op het café uit de serie lijkt. Personages keren gelukkig weer terug, Oscar en DDT zijn de meest in het oog springende personages, maar ook de bijrollen van de serie die deel uitmaakten van het voetbalteam, zijn ook weer van de partij.

Jubilee General doet meer denken aan de serie, mede daardoor is het een leukere film dan kampioen zijn blijft plezant.

Herziening. Stem blijft staan want is in mijn ogen dikverdiend. Sterk acteerwerk van beide hoofdrolspelers en gecombineerd met een dosis spanning en heerlijke actiescene's. Er zit een meer dan prima vaart in waardoor de ruim 130minuten snel verlopen.

Prima film.

Een low budget actiefilm met een standaardverhaal waarin het acteerwerk zwak is, maar waar de actiescènes een hoop goed maakt. Na Never Surrender is deze eerder gemaakte Final Assault een stuk leuker, mede doordat de film wat meer variatie biedt aan actie. Een aantal één-op-één gevechten, explosies en wat rondvliegende kogels. Nergens steekt de film erbovenuit, maar ondanks dat het flink standaard is vermaakt de film goed.

De derde film uit de Disney classics reeks is me behoorlijk tegengevallen. De verschillende filmpjes die vergezelt worden door muziek zijn regelmatig niet leuk en interessant. De speelduur helpt voor mij dan ook niet mee want naar mijn idee duurt het veel te lang en raakte ik mijn interesse langzaam maar zeker kwijt, waardoor ik de film met moeite heb uitgekeken.

Ik was toch ontzettend benieuwd waarom deze film zo slecht werd ontvangen. Niet geheel onverwachts, maar meer dan terecht. Het is maar een saaie bedoeling. Een lange, maar zwakke opbouw waarin de nadruk wordt gelegd op de personages van het fantastic 4 team die nog geen superkrachten hadden. Film boeit gewoon lang niet, wordt niet spannend en de actiescènes laten erg lang op zich wachten. Pas halverwege de film is het eerste moment dat wat interessant is het gaat fout in de andere dimensie en daarna volgen een enkel aantal matige actiescènes en een wel heel erg makkelijk en zwak einde.

Ondanks de status die deze Fargo heeft, kon het me niet geheel vermaken. De film heeft een te eenvoudig verhaal over een ontvoering en even makkelijk geld cashen om je schulden te kunnen ontlopen. Hoe dan ook, het verhaal kort samengevat, vind ik het niet bepaald sterk. De film mixt misdaad en humor met een flink vleugje drama, maar wordt naar mijn mening nergens echt interessant. De humor is helaas niet mijn ding, gezien het feit dat ik hier totaal niet om heb kunnen lachen en ik had dan ook wat meer spanning verwacht en vooral erop gehoopt. De film heeft een prima setting en de vele besneeuwde locaties zorgen voor een aantal mooie shots. Het geweld dat maar beperkt aanwezig was, was gelukkig bij vlagen rauw en hard. Van Steve Buscemi en William H. Macy ben ik nooit echt een liefhebber geweest ondanks dat ze beide geregeld goed tot prima acteren, en gelukkig is dat in Fargo ook niet anders. Peter Stormare daarentegen speelde zijn rol prima en behoorde wat mij betreft tot de uitblinkers. Hoe dan ook, Fargo is mij tegengevallen. Had meer verwacht van deze film, maar wellicht bevalt het werk en/of de humor van de gebroeders Coen me een stuk minder dan gedacht.

Voor mij een verademing na het zwaar tegenvallende Tokyo Drift. Overigens speelt de film zich eerder af dan Tokyo Drift aangezien Han hierin en ook in Fast Five meedoet terwijl hij in Tokyo Drift omkwam nadat hij door DKde dood in werd gejaagd na een wilde achtervolging waarbij Han en zijn auto in vlammen opgingen .
De terugkeer van de originele cast is een groot pluspunt want O'Connor en Toretto dragen deze films. De actiescene's zijn van hogere kwaliteit dan Tokyo Drift en de races zijn 'ouderwets' spectaculair.

Vermakelijke film. Ondanks een niet al te goed verhaal scoort deze film voornamelijk door de vele mooi getunde auto's en uiteraard ook de spectaculaire straatraces en achtervolgingen. De cast doet het naar behoren en de actie is vermakelijk.

Matig. Deze film introduceert vele nieuwe gezichten en oude bekenden zien we op een heel miniscuul bijrolletje aan het einde van Dominic Toretto (Vin Diesel) na helaas niet.
Lucas Black kon in zijn rol als Shaun totaal niet overtuigen en is in mijn ogen een totale miscast. Ook Bow Wow haalde het bloed onder mijn nagels vandaan. Han en DK (Drift King en dus niet donkey kong zoals Shaun dacht) deden het in mijn ogen dan nog beter.
Het verhaal krijgt uiteraard wel een andere wending als je de vorige 2 films in je achterhoofd houd, doordat deze film niet over straatraces gaat maar juist over driften. Tuurlijk, het is wel straatracen, maar toch net even anders. Persoonlijk vond ik dit een stuk minder spectaculair.

Dit deel van de reeks is toch net iets anders te noemen. Een terugkerende regisseur die een aantal acteurs uit de 1e delen verwerkt tot 1 geheel. (zelfs acteur Kang uit Tokyo Drift is aanwezig) Dit maakt de cast toch zeer aangenaam. Voeg daarbij ook nog 'the rock' als task force leider en wat mij betreft zit je dan gebeiteld qua cast.

De opening van de film lijkt een kleine knipoog naar de eerdere films. Met 3 auto's achter elkaar aanrijden met een bepaalde doelstelling te voltooien .
De film draait een stuk minder om de straatrace's, maar zit desondanks wel vol actie. Tuurlijk wordt er nog wel geraced, maar als Toretto een race aangaat om een auto zie je die race dan ook niet....erg jammer. . Verder wordt er ook wel rondgescheurd maar niet op de manier als de eerdere delen.
In dit deel vinden er ook nogal een aantal shootouts plaats, iets wat eerder volgens mij nauwelijks voorkwam.


Het is leuk om de oude gezichten terug te zien, en zeer vermakelijk dat Dwayne Johnson ook nog een cool personage kan zien neerzetten.

Ik was blij dat ik de aftiteling dit keer eens liet doorlopen. Doe ik namelijk normaal nooit. Gelukkig was het niet voor niets en kwam er nog een knipoog die voor een nieuw deel zal zorgen normaal gesproken.

Ondanks dat de film een andere richting in is gegaan, is wat mij betreft deze film misschien nog wel de beste uit de reeks.

Vooral doorsnee, deze film over een man die door een ongelukkig moment in de gevangenis beland en te maken krijgt met rivaliteit, haat en bendes. Een grimmige film, die op momenten vrij hard is, maar waarin spanning ontbreekt. Acteerwerk was ook niet bepaald bijzonder te noemen. Als geheel een redelijke film in het lange rijtje met gevangenisdrama's, maar ook meer dan redelijk is Felon wat mij betreft niet te noemen.

Visueel sterk en met een hele flinke dosis actie. Dat is het meest opvallende aan de film Storm Rider: Clash of the Evils. Een film die geregeld vrij kleurrijk is en vanaf de opening door de hele film heen veel actiescenes voorschotelt. Het grootste probleem is dat je vanaf de eerste minuut goed moet opletten omdat het verhaal moeilijk te volgen was en er een grote hoeveelheid personages hun opwachting maken. Ik heb nog steeds van de meesten geen idee wat hun namen waren. Heb de film zelfs na een kwartier opnieuw aangezet, maar raakte alweer snel de draad kwijt. Wat mij betreft had de film ook best een minuut of 10 a 15 korter mogen duren. Nu was het toch alleen maar uitkijken naar de volgende actiescene. En gelukkig dat was dan wel geslaagd.

Typisch b-voer. Weinig verhaal vrij veel actie, maar niet altijd even interessant. Kon beter.

Gaaf.

Vermakelijk actie wraakfilm waarbij een fireball speler ( een variatie van basketbal waarbij er op los mag worden gevochten) in coma raakt en zijn tweelingbroer zijn rol overneemt. Hierdoor ontstaat er een lichte vorm voor een dramatisch verhaal en krijg je meer sympathie met de hoofdrolspeler. Mede daardoor ervaar je net een beter verhaal in deze film. Overigens gaat buiten deze gedaanteverwisseling de rest van de film uiteraard vooral over fireball en bied deze film brute actiescene's maar juist weinig basketbal. De focus ligt meer op de vele gevechten.

Einde was echter eens een keer heel wat anders dan ik van tevoren zou verwachten.
De hoofpersoon sterft door fireball en zijn tweelingbroer komt uit zijn coma en is vastbesloten om ook weer wraak te nemen om de dood van zijn tweelingbroer.
Op naar deel 2?

Weer een voorbeeld dat de info op het hoesje misleidend is. Onder de alternatieve naam uitgegeven als Milwall Hooligans en als genre actie. Hoe dan ook is deze film zeker geen actiefilm. Zoals hier staat aangegeven een drama. Een drama over een jongen die de leider van een bende hooligans ontmoet, en zo tegen hem opkijkt, dat hij zich volledig anders gaat gedragen en kleden en zelf één van de hooligans wordt. Van de actiescènes moet The Firm het niet hebben, want die zijn nauwelijks aanwezig. Het doen en laten van de hoofdrolspeler is redelijk interessant, maar zorgt tegelijkertijd ook voor een film die best overgeslagen mag worden.

Zwak. Hoogtepunt is dat de film 'slechts' iets meer dan anderhalf uur duurt tot het einde. Deze film heeft een matig verhaal en bevat vrijwel geen spanning. Laura doet een aantal vreemde dingen, en vervolgens duurt het een minuut of 72 voordat er wat spanning inkomt, als Laura denkt dat er iemand in haar tuin is en vervolgens komt inbreken. Maar buiten dat moment bevat de film geen momenten die enigszins interessant zijn of erboven uit springen.

Deze Fists of Iron had ook evengoed Kickboxer als filmtitel kunnen hebben. Lijkt qua verhaallijn dan ook sprekend op de Jean-Claude van Damme klassieker. Vernieuwend is het dus ook niet, aangezien dit soort films vaker werden gemaakt in de jaren '90, net zoals king of the Kickboxers bijvoorbeeld. Fists of Iron is vrij voorspelbaar, zo is het einde al van ver aan te zien komen en is ook wel duidelijk hoe dit zal eindigen. Toch weet deze film nog enigszins te vermaken door de hoeveelheid actiescènes, waar zo nu en dan een aantal leuke moves tussenzitten. Een gemiddeld werkje, dat wat mij betreft zeker niet zo slecht is als de score doet vermoeden.

Zeer matige film die de gehele speelduur dan ook matig is en blijft. Deed mij denken aan een slecht afgekeken versie van Predator.

Meer drama dan thriller. Vond het nogal een moeilijke zit, en nauwelijks spannend. Weinig pluspuntjes te melden bij deze film. Echter de grootste pluspunt is de rol van Richard Gere.

Kleine verhoging van de score na herziening. Vond het toch een heel stuk brutaler en botter dan de gemiddelde afleveringen van de serie, wat al bijvoorbeeld begon aan het begin van de film toen Whiskey door Ma Flodder werd geschopt. Werd mij wel weer eens te meer duidelijk dat de cast niet mijn meest favoriete cast is, want zo vind ik Stefan de Walle (die een compleet andere Kees speelde) en Coen van Vrijberghe-de Coningh leuker in hun rol als Kees en Johnny. Zelfde wat ook weer met de jongste flodders het geval is. Horace Cohen was daarin toch wel een heel saai personage. Opa daarentegen ook een leuke rol. Het moment dat hij in volle vaart met zijn rolstoel over de weg scheert en dat gezicht als hij meiden met zijn bordje van conducteur op hun kont slaat. Geweldig. Nelly Frijda op dreef, Tatjana Simic als eyecandy. Lou Landré als sullige Sjakie. Het grootste succes van de film komt duidelijk door de cast. De film zit vol grove situaties, die stuk voor stuk hilarisch zijn, maar ook genoeg van de scenes zijn memorabel. De film is me na jaren niet te hebben gezien toch weer beter bevallen.

Hoewel Huub Stapel de 'originele' Johnny is, is het vooral Coen van Vrijberghe de Coningh die voor mij de beste Johnny vertolker was. Daarmee ook een vooruitgang wat mij betreft en ook de toevoeging van Stefan de Walle als Kees is een vooruitgang. Nu is Kees een behoorlijke slungel waar hij eerder een bijdehand mannetje was, en dat slungelige werkt veel beter naar mijn idee. Ook leuk om te zien dat dit deel uiteindelijk verder ging met de serie, zo ook de entree van Hennie die nog een leuke grap met zoon Kees uithaalt. Terugkeer van opa, alhoewel hij toch was overleden nadat hij met zijn rolstoel vast kwam te zitten op het treinspoor in deel één en dus ook niet aanwezig was in Flodder in Amerika maar jammer dat uitgerekend de familie Neuteboom op vakantie gaat en daardoor nauwelijks in de film voorkomt. Qua doen en laten is het niet veel veranderd na twee eerdere films, maar Flodder 3 vermaakt ook nog wel degelijk en is dankzij de 'vertrouwde' cast net iets leuker dan deel twee. Mooi ook dat 'explosieve einde', wat weer het tegenovergestelde resultaat is van het einde van deel één.

Toch iets minder leuk dan de eerste Flodder, dit deel waarin de Flodders naar Amerika gaan en verward worden met een Russische familie. Grof, platte humor en de nodige bekende ingrediënten. Zo haalt Maas enkele stukken uit het eerste deel vrijwel volledig om in Amerika nog even een keertje te herhalen. Zoon Kees staat namelijk te basketballen met een aantal volledig naakte dames (in het eerste deel waren de naakte dames aan het tennissen) en zien we een uit de hand gelopen ruzie die eindigt in een autoachtervolging . Qua humor en doen en laten was het weer voldoende, al moet ik zeggen dat opvolger Flodder 3 net weer een stuk leuker was dan dit deel, voornamelijk door de invulling van de cast.

Exiled, duidelijk een misdaad/thriller. Waarom er dan op de dvd cover van deze film actie staat, is mij een raadsel. Het is dan ook wel een feit dat ik met hele andere verwachtingen begon aan deze film. Kan me nog herinneren dat ik deze film jaren terug heb aangezet, maar waar ik letterlijk geen enkele scene voor de geest kon halen. Ben er toen bij in slaap gevallen, waardoor ik na deze film (opnieuw) te hebben gezien het vermoeden heb dat dat al na slechts enkele minuten was. Hoe dan ook, er zijn zeker momenten die blijven hangen. Zo was de opening met het schieten op dat blikje en meer richting het einde het schieten op een pistool leuk gedaan. Verder waren de shootouts vrij stijlvol, maar is het jammer dat er relatief weinig actie in Exiled voorkomt. Het begin begon veelbelovend, maar kende daarna een te traag tempo waardoor het mij allemaal wat te lang duurde. Het acteerwerk is dik in orde, maar helaas is het verhaal wat te basic en had de film wat mij betreft best een stuk vlotter mogen zijn.

Mijn derde Dante Lam film tot dusver. Maar ook nu weet hij me niet volledig te overtuigen. Voor mij een beetje de gemiddelde actiethriller waarvan ik er in het genre betere van heb gezien, en waar deze Fire of Conscience toch een beetje bij verbleekt. Blijft wel over dat het een zeer degelijke film is, waarin een goede vaart zit met voldoende actiescènes. Maar helaas, de actie had voor mij niet dat beetje extra waardoor de film tot een hogere categorie genoemd mag worden. Verder een flinke dosis drama dat wel sterk werd uitgewerkt met als één van de hoogtepunten de man die vader zou worden, welke op straat stond en vol hing met granaten om vervolgens kapot geblazen te worden . Lam weet duidelijk vakkundig te werk te gaan, maar weet na drie films nog niet het gehoopte hoge niveau te behalen.

Een stuk beter dan het wat mindere Moonraker. Een beter verhaal, goede actiescènes en genoeg spannende momenten. En wederom een goede rol van Roger Moore.

Buiten de aanwezige (degelijke) actiescene's is er maar weinig te genieten. Het romantische gedoe tussen Norris en die vrouwelijke agente is matig, net zoals de acteerprestaties.

Een Norris actiefilm volgens vrijwel standaard concept, zwak acteerwerk, een forse portie actie wat er best goed uitziet, maar toch een film die voor de liefhebber van Norris best te doen is.

Uiteraard ben ik bekend met het verhaal van Frankenstein, en heb ik ook de versie uit 1994 gezien. Eveneens de film Frankenweenie van Tim burton, duidelijk geïnspireerd op het verhaal van Mary Shelley. Ik wist dus wel enigszins wat ik bij deze film kon verwachten, waardoor het me waarschijnlijk een beetje is tegengevallen. Er waren eigenlijk maar weinig verrassingen.
Er heerst een vrij goede sfeer en de sets zijn goed, vooral die van de molen. De scene met Maria en Frankenstein waarin ze bloemen in het water gooien, daar zag ik de humor nog best van in maar dat Frankenstein het meisje uiteindelijk in het water gooide vond ik dan wel behoorlijk verrassend. Het einde met de molen is één van de weinige scenes die ik wel sterk vond in deze film. Boris Karloff speelt een goede rol als Frankenstein en zet zijn rol dreigend neer maar tegelijkertijd ook met emotie.

Terwijl ik dacht dat Talbot in The Wolf Man uit 1941 dood ging, blijkt hij dit te hebben overleefd . Het is het begin van een overduidelijk vervolg wat helaas niet kan tippen aan The Wolf Man (1941). Chaney speelt zijn rol weer goed als de Wolf Man, maar helaas speelt Bela Lugosi erg matig als het monster van Frankenstein. De film vond ik niet echt sfeervol en het verhaal zwak. De uitwerking viel me flink tegen want het was nauwelijks spannend en het einde vond ik tegenvallend.

Fijne Burton film die gebaseerd is op het verhaal van frankenstein. Grafisch gezien is er niks op aan te merken en de film heeft ook nog een goed sfeertje. Ook de personages zijn goed, maar mogelijk voor de allerkleinsten misschien te eng.