Opinions

Beter dan zijn voorgangers Abbott and Costello Go to Mars en Abbott and Costello Meet Captain Kidd. Dit op basis van het verhaal, en het personage van Boris Karloff. In deze film speelt hij enkel de rol van Dr. Jekyll. Na de transformatie-scènes nam stuntman Eddie Parker de rol over van Mr. Hyde. Ondanks dat het verhaal duidelijk afwijkt van het gebruikelijke Jekyll/Hyde-verhaal, zijn er diverse verwijzingen naar de twee klassieke personages. Daarnaast bevat de film duidelijke verwijzingen naar Bud Abbott Lou Costello Meet Frankenstein. Ook de muziek uit deze film wordt hergebruikt.

Niet de beste van het duo, maar gelukkig valt er nog voldoende te lachen.

3,0 *

Wederom een geslaagde film van Abbott en Costello. Beide heren gebruiken nu hun middelste naam als Bud Alexander en Lou Francis. Oorspronkelijk bedoeld als een echte film uit "The Invisible Man"-serie, maar na het enorme succes van Bud Abbott Lou Costello Meet Frankenstein werd het script herschreven om er weer een spannende komedie van te maken. Voor de film werden er diverse shots uit The Invisible Man Returns gebruikt. Zelfs het plot uit beide films is vergelijkbaar. Lou Costello was in het verleden een amateurbokser onder zijn bijnaam "Lou King." Dit om te voorkomen dat zijn moeder erachter kwam. Na 32 overwinningen werd hij echter uitgeschakeld, en kwam er een einde aan zijn bokscarrière.

Een ouderwetse komedie met leuke verwijzingen naar The Invisible Man.

3,0 *

Nog steeds een redelijke en onderhoudende slapstick-komedie van Abbott en Costello. Deze keer met cameo's van Costello's dochter Carole Costello en Mack Sennett. Dit was tevens de laatste film met Sennett als acteur. Daarnaast werkten Hank Mann, Harold Goodwin en Heinie Conklin eerder aan stomme films van de originele Keystone Kops. Dit was hun 13e "Keystone Kops"-film. In eerste instantie wilde "Universal-International" de film hernoemen tot "Abbott and Costello in the Stunt Men", omdat ze de Keystone Kops niet meer relevant vonden. In oktober 1954 gaven ze echter toestemming om alsnog de titel "Keystone Kops" te gebruiken.

Niet bepaald een klassieker onder de Abbott and Costello-films, maar onderhoudend genoeg voor een luie zondagmiddag.

2,5 *

De eerste film die ik zag van dit komische duo.

Het originele script "Easy Does It" was oorspronkelijk bedoeld als een voertuig voor Bob Hope. Na het succes van Bud Abbott Lou Costello Meet Frankenstein, wilde Universal-International nog een horrorkomedie met Abbott en Costello Maken. Opvallend genoeg werd de rol van Boris Karloff oorspronkelijk voor een vrouwelijk personage geschreven genaamd Madame Switzer. Ruim vijf dagen vóór de opnames werd Karloff aangenomen, en werd het personage veranderd in een swami. Hoewel de titel doet vermoeden dat Karloff de moordenaar is, was dit slechts een publiciteitsstunt om volle bioscoopzalen te trekken. Richting het einde blijkt het personage van Alan Mowbray de dader te zijn. In Denemarken werd de film verboden vanwege de kaartscène met de twee lijken. Nadat de opnames waren voltooid, kreeg Lou Costello een terugval aangaande zijn reumatische koorts. Als gevolg hiervan lag hij enkele maanden op bed, en verscheen het duo een jaar later in Abbott and Costello in the Foreign Legion. Abbott and Costello meet the Killer, Boris Karloff was de enige Hollywood-film met drie namen van de acteurs in de titel.

Een leuke slapstick-komedie met een luchtige rol van Boris Karloff. Ongetwijfeld niet mijn laatste Abbott en Costello-film.

3,0 *

Dit was de 28ste en laatste film van Abbott en Costello voor "Universal Pictures." In 1965 werd er door "Universal" een compilatiefilm uitgebracht onder de titel "The World of Abbott and Costello." Voor Bud Abbott was het de laatste keer dat hij te zien was met zijn potloodsnor. Deze look werd sinds Jack and the Beanstalk consequent getoond. Ondanks dat hun personages in de film Peter Patterson en Freddie Franklin heette, sprak het duo elkaar gedurende de hele film met hun echte naam aan. Dit met uitzondering van de aftiteling. Voorafgaand aan het filmen had Costello last van reumatische koorts. Dat verklaart zijn ietwat bleke uiterlijk. Zijn dochter Carole Costello heeft wederom een korte cameo. Deze keer vertolkt ze de rol van een bloemenmeisje.

Deze laatste Abbott and Costello-film voor "Universal Pictures" weet zo nu en dan nog een glimlach op je gezicht te toveren. Mede dankzij het stuntelige optreden van Lou Costello. Persoonlijk ben ik voor nu wel even klaar met de films van dit duo, en vond ik ze redelijk tot goed.

2,5 *

In de Verenigde Staten werd deze film uit de handel gehaald, nadat Warner Bros. een aanklacht tegen American International Pictures had ingediend. De film werd duidelijk gezien als een rip-off van The Exorcist. Hoewel "Abby" voor het AIP zeer winstgevend was, heeft regisseur William Girdler nooit één cent van de winst gezien. De rechtszaak werd kort vóór zijn dood behandeld, maar het kwam de film niet ten goede. Carol Speed werd door haar agent benaderd om een afspraak te maken met William Girdler voor de rol van Abby. Haar voorgangster eiste een masseuse op de set, maar wegens het lage budget kon hier geen gehoor aan worden gegeven. Op de set verliep niet alles vlekkeloos. Op 4 april 1974 raasde er een tornado door Louisville, Kentucky. De opnames werden tijdelijk stilgelegd, maar sommige generatoren werden alsnog getroffen. Carol Speed had haar toevlucht gezocht bij Juanita Moore in de lobby van een hotel. Deze plek had echter geen schuilplaats voor tornado's. Gehuld in dekens wisten ze de storm zonder schade te doorstaan. Acteur Terry Carter brak tijdens het filmen van een scène zijn ribben. William Marshall vertolkt de rol van Bishop Garnet Williams. De acteur was ontevreden over de productie van de film. Bepaalde scriptherzieningen werden hem toegezegd, maar in de praktijk kwam hier niets van terecht.

"Abby" kan beter worden gezien als een hilarische film. Van horror is er weinig sprake. In mijn optiek is het duidelijk een rip-off van The Exorcist. Dit blijft uiteraard de absolute klassieker onder de demonen. Je kunt dan ook niet verwachten dat "Abby" met een klein budget een dergelijke film gaat overtreffen. Wellicht weggelegd voor een selectieve doelgroep, maar ik heb er weinig mee.

1,5 *

De eerste 3D-dansfilm in India. Er werden geen grote namen gecast. De film werd gemaakt door kleine acteurs en dansers, die uit de dansshow "Dance India Dance" werden geselecteerd.

Op het gebied van acteerwerk, dialogen en het scenario scoort de film slecht. Ook de tijdsduur had wat korter gemogen. De visuele dansbewegingen zijn dan wel weer aantrekkelijk. Voor de echte dansliefhebbers een aanrader, maar wel met een matig en voorspelbaar plot.

2,5 *

Deze amateuristische film werd binnen 17 dagen tijd opgenomen. Dit in een verlaten ziekenhuis in Los Angeles dat gebruikt werd als locatie voor het mysterieuze laboratorium.

Duidelijk een low-budgetfilm met beperkte capaciteiten. Persoonlijk irriteerde ik me mateloos aan de donkere scènes. Je zag bijna niet wat er gebeurde. Misschien dat dit anderzijds voor wat suspense zorgt, maar ik werd niet door deze spanning meegesleept. Best wel jammer, omdat het verhaal me wel aantrok. Helaas is de uitwerking matig.

2,0 *

Jeetje, wat zonde. Ik keek echt uit naar deze film, nadat ik het verhaal had gelezen. Uiteindelijk krijgen we behoorlijk houterig acteerwerk te zien, en een zéér slechte Mark Harris. Wellicht hebben ze geprobeerd om op het succes van Taken te liften, en heeft dit teleurstellend uitgepakt. Ook het einde liet mij onbevredigend achter.

2,0 *

Een realistische documentaire over een waargebeurd verhaal in de jaren '70. Je denkt in eerste instantie dat het allemaal nep is, maar al gauw slaat de realiteit toe. Je blijft vooral met veel vragen zitten. Anderzijds is het belangrijk om deze documentaire in de juiste tijdsgeest te plaatsen.

3,5 *

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Dit op de Oklahoma-zaak van Randy Dial.

Redelijk onderhoudend voor een tv-film, maar echt spannend wordt het nergens.

2,5 *

De laatste film van John Singleton. De regisseur overleed op 29 april 2019 op 51-jarige leeftijd. Singleton heeft eveneens een cameo in deze film.

Schrijver Shawn Christensen gaf te kennen dat het script is ontleend aan een enkel idee van een tiener, die een foto van zichzelf ziet op een website voor vermiste personen. Binnen twee maanden tijd werd het eerste script voltooid. Het scenario stond in 2010 op de zwarte lijst als het "meest geliefde" en onopgemaakte script van dat jaar. De film wordt tevens beschouwd als een remake van Little Nikita. Acteur Taylor Lautner nam een groot deel van de stunts voor zijn rekening. Zijn vader Dan Lautner was actief als producent. Taylor ontmoette Lily Collins op de set, en had tot september 2011 een korte relatie met haar. De opnames vonden in een razendsnel tempo plaats, omdat Lautner zich aan zijn schema voor The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 en The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 moest houden. In deze film zit er zelfs een verwijzing naar "The Twilight Saga"-films. De rol van de onzichtbare Martin Price werd vertolkt door Dermot Mulroney.

Kritisch gezien een slap aftreksel van The Bourne Identity met een matige cast. Ook de titel van de film is best ongelukkig gekozen. Het personage van Lautner werd als kind immers niet ontvoerd, en plaatsten de huurmoordenaars slechts een foto van hem op een nep-website voor vermiste kinderen. Deze phishing-poging werd gebruikt om hem te lokaliseren. Nathan werd in werkelijkheid in een CIA-gezin geplaatst. Tot slot liet me het einde wat teleurstellend achter. Dit tijdens de achtervolgingsscène in PNC Park, die op 22 augustus 2010 tijdens een echte wedstrijd plaatsvond. De Pirates versloegen de Mets met 2-1. Opvallend genoeg stond deze scène niet in het script. Leuk om eens een keertje gezien te hebben, maar verre van een succesvolle film.

2,5 *

Deze matige film herenigt Scott Adkins en Andy On voor het eerst in 18 jaar, nadat ze eerder hadden samengewerkt in Black Mask 2: City of Masks.

Het scenario is erg amateuristisch geschreven, maar de vechtscènes weten de film gelukkig in stand te houden. Voor de liefhebbers van B-klasse actiefilms, maar helaas niet voor mij weggelegd.

2,0 *

Zowel het verhaal, het camerawerk, de acteerprestaties en de regie zijn ontzettend slecht. Gelukkig duurt de film maar 77 minuten.

1,0 *

Een goedkope en amateuristische "horrorfilm" die eerder lachwekkend dan spannend is. Meer valt er niets over te zeggen.

1,0 *

Een beetje absurdistisch, maar anderzijds ook herkenbaar. Dat is "Abel" van en met Alex van Warmerdam. De setting doet veel denken aan de jaren '50. Van Warmerdam liet de personages vaak op een ruzietoon praten. Dit om de standaard kunstmatig klinkende dialogen in Nederlandse films te voorkomen.

Het niveau van de humor vond ik minder dan bij Flodder. Toch bevat de film een aantal aantrekkelijke scènes. De absolute uitblinker was ongetwijfeld de haringscène. Voor Nederlandse begrippen een leuke en onderhoudende film. Met name omdat van Warmerdam hiermee ook nog eens zijn debuut als filmregisseur maakte.

3,0 *

De eerste speelfilm van regisseur Diego Luna.

Een redelijke film met wat balans tussen humor en drama. Het verhaal is bijzonder te noemen. Dit zorgt voor wat leuke, maar anderzijds ongemakkelijke momenten.

2,5 *

Een redelijke familiefilm met Rick van Gastel als Abeltje. Het had niet veel gescheeld, of er was al vroegtijdig een einde gekomen aan zijn carrière. In de scène waarin het watervliegtuig in de steigers neerstort, kon van Gastel nog net op tijd opzij springen. De beelden van het incident werden in de film opgenomen. De opnames vonden plaats in Spanje, Luxemburg en New York. Wegens budgettaire redenen werd er maar vijf dagen in New York gefilmd. Met name in 2008 werd de film bekritiseerd om zijn racistische elementen, maar gelukkig gaat het hier om een selectieve doelgroep die zich wat beter in de geschiedenis moeten verdiepen.

2,5 *

Een aantrekkelijke roadmovie met een goede cast. Het verhaal is misschien wat voorspelbaar, maar anderzijds gebeurt er voldoende om deze rit van bijna twee uur uit te zitten.

3,0 *

Een low-budget horrorfilm met gemuteerde gekko's in de hoofdrol. Op sommige momenten best grappig, maar echt eng wordt het nergens. In 1998 verscheen in Japan de film Bug Buster onder de titel "Aberration 2." Beide films hebben echter geen connectie met elkaar.

2,0 *

Merkwaardig genoeg werd deze film al in 2006 gemaakt, maar werd pas zeven jaar later onder de alternatieve titel "AfterThought" uitgebracht. Als mysterieuze thriller komt hij beter tot zijn recht. Op het gebied van bovennatuurlijke elementen, is hij gewoon ontzettend saai. De cast is matig samengesteld, en ook de spanning valt tegen. Het was beter geweest als deze film nooit werd uitgebracht. Om verwarring te voorkomen zijn deze film en AfterThought per ongeluk twee keer op Moviemeter toegevoegd. Blijkbaar was iemand in de veronderstelling dat het twee verschillende films zijn.

1,5 *

Visueel en cinematografisch aantrekkelijk, maar op het gebied van dialogen rampzalig. Ook het script laat wat te wensen over.

2,0 *

De meeste recensies laten zich positief uit over deze slechte horrorfilm, en zien Chelsea Jurkiewicz als een opkomend talent. Ik weet niet waar ze dit op baseren, want haar acteerprestaties in deze film zijn gewoon bizar slecht. Ik snap dat het hier om een onafhankelijke film met een beperkt budget gaat, maar ook het plot was niet bepaald sterk.

1,5 *

Gebaseerd op de roman "Trail Town" van Ernest Haycox. Hij schreef o.a. het korte verhaal "Stage to Lordsburg", dat in 1939 werd verfilmd onder de klassieker Stagecoach. Paul Brinegar, Chubby Johnson en Helen Boyce maakten met deze film hun acteerdebuut. Laatstgenoemde was een eenmalige vaudeville-entertainer, en eigenaresse van de nachtclub "Coconut Grove" in Santa Monica.

Een redelijke western met wat vuurgevechten, een liefdesverhaal en muziek. Dit met een jonge Lloyd Bridges als Henry Dreiser. Niet de standaard klassieke western zoals ik ze graag zie, maar redelijk onderhoudend.

2,5 *

Een matige actiefilm met beelden uit Striking Distance en City on Fire. Met name het script en de acteerprestaties zijn zwak. De logica was op bepaalde momenten ook ver te zoeken.

2,0 *

De laatste film van Jane Kean. De actrice overleed op 26 november 2013 op 90-jarige leeftijd.

Een redelijke familiefilm met een Home Alone-gehalte, maar voor de rest niet heel bijzonder.

Een redelijke horrorfilm onder leiding van Ryan Schifrin. Beter bekend als de zoon van componist Lalo Schifrin, die tevens de muziek voor deze film componeerde. Voor hoofdrolspeler Matt McCoy was dit zijn tweede Bigfoot-film na Bigfoot: The Unforgettable Encounter. McCoy wordt bijgestaan door Christien Tinsley, die zijn snor liet groeien en de achterkant van zijn hoofd schoor. Rex Linn accepteerde de rol van Farmer Hoss. Dit op voorwaarde dat hij in één scène het monster zelf mocht spelen. Daarnaast zien we Paul Gleason in een van zijn laatste films verschijnen. Zijn rol is niet zo heel groot, maar in een bepaalde scène zit er opvallend genoeg een citaat die naar een van zijn bekendere films The Breakfast Club verwijst. De rest van de cast bestaat uit Haley Joel, Jeffrey Combs, Lance Henriksen en een zwangere Tiffany Shepis. De opnames werden geplaagd door diverse sneeuwstormen. De productieploeg moest geregeld naar binnen gaan om interieurscènes te filmen, alvorens de sneeuwstorm was gaan liggen. Het geluid voor de ademhaling van Bigfoot was afkomstig van een hijgend paard. Dit geluidseffect werd aanzienlijk vertraagd.

Met een beperkt budget weet deze Bigfoot-film zich nog redelijk overeind te houden. Het script is gemiddeld, maar het basisplot en de cinematografie zijn meeslepend. Geen meesterwerk in zijn genre, maar wel onderhoudend.

2,5 *

Een leuke familiefilm met o.a. de stem van Tenzing Norgay Trainor. Hij is beter bekend als de kleinzoon van Tenzing Norgay. Dit was de eerste sherpa die samen met Sir Edmund Hillary de top van de Mount Everest bereikte. De oorspronkelijke titel was "Everest", maar in 2018 werd deze veranderd in "Abominable." De film werd een jaar later na Smallfoot uitgebracht. Ondanks het feit dat beide films over yeti's gaan, zijn de perspectieven verschillend. Tevens was Missing Link de derde animatiefilm over een yeti. Voor de Verenigde Staten en China was dit hun tweede coproductie na In Search of Santa. Dit was de vijfde film voor DreamWork Animation met een vrouwelijke hoofdrolspeelster. Dit na Chicken Run, Monsters vs. Aliens, The Croods en Trolls. Tot op heden is dit hun laatste originele animatiefilm, en hebben ze sindsdien alleen maar vervolgfilms uitgebracht. Voor Sarah Paulson was dit haar eerste animatiefilm die in de bioscoop werd uitgebracht.

Het verhaal bevat o.a. een leuke verwijzing naar The Lion King. Dit gecombineerd met bekende locaties zoals de Avatar-bergen en Leshan Giant Buddha. Ook de muziek is mooi samengesteld. Een opvallend detail is dat het bekende "Whoomp (There It Is)" van Tag Team op basis van teksten en whoopende slangen in de film wordt samengesteld. Een leuke wegkijker met een hartverwarmend verhaal voor het hele gezin.

3,0 *

Een amateuristische film die bij temperaturen onder het vriespunt werd opgenomen. Waarschijnlijk gemaakt door studenten die After Effects nog onder de knie moeten krijgen. Een pluspunt is wel dat de film niet lang duurt.

1,0 *

De officiële inzending van Tsjaad voor de categorie 'Beste buitenlandse film' van de 75e Academy Awards in 2003.

Op het eerste gezicht een eenvoudig en aangrijpend verhaal. Met name weggelegd voor liefhebbers van artistieke en kunstzinnige films.

2,5 *