Log

vote posted

vote posted

Veruit de slechtste film die ik van de Dardennes zag. De films van ze die ik wat minder vond hadden vaak ook wel geloofwaardigheidsissues en te veel plot, maar vergeleken hierbij vallen die reuze mee. De situatieschets is best fascinerend, al komt Haenel als de dokter wel erg jong over om al zo ver te zijn. Maar het probleem zit hem vooral in dat de film ongeveer even geloofwaardig is als een mislukte Baantjer-aflevering. Als de dokter een bepaalde kant op loopt komt ze direct betrokken tegen. Ze is een slimmere detective dan De Cock. De Dardennes hebben eerder thrillerelementen gebruikt (In Le Fils met name) maar dat ging een stuk beter dan hier. Voor het eerst ooit een dikke onvoldoende.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Vorige week de kans gegrepen om dit in de bioscoop te herzien. Vooral omdat ik vervolg Sanjuro nog niet gezien had.
Allereerst is de nieuwe restauratie verschrikkelijk goed en maakt het nog duidelijk zichtbaarder hoe levendig de film is. De film zit vol beweging. Er zijn bijna geen stilstaande momenten. Voor Kurosawa is de toon ongewoon luchtig. Die toon plus de speelse manier van filmen maakt dit toch wel een wat aparte film binnen zijn oeuvre. Verder viel me ook het licht op, dat zie je op de DVD die ik eerder zag nauwelijks. Fantastische setting ook, met dat huisje van waaruit je meestal kijkt. En mooie decors en kaders,

Ik hou mijn 4 maar ik was bijna een halfje hoger gaan zittten. Hele dikke vier dus.

Ik zag kort geleden met Motel Destino voor het eerst een film van Karim Ainouz. En hoewel ik daar niet wild van was in mijn kast gedoken en een andere opgedoken. En deze blijkt een stuk beter.

Praia do Futuro blijkt een boeiende en open film in drie hoofdstukken. Het eerste deel is n Brazilie en handelt over de verdrinking en het redden van Konrad en de verhouding die ontstaat tussen hem en Donato. Het tweede deel speelt in Berlijn waar Konrad thuis is maar Donato ontworteld is en terug lijkt te willen keren. In het derde hoofdstuk blijkt hij gebleven te zijn en komt zijn broertje hem jaren later opzoeken.

Zoals gezegd een hele open film waar je met meerdere blikken naar kunt kijken. Het is een relatiedrama, het gaat over mannelijkheid, over ontworteling, over twee broers. Zorgvuldig geschoten met prachtige shots van het strand in Brazilië maar ook van Berlijn en dan vooral 's nachts. Met als hoogtepunt op dat vlak een paar scenes waarin het nachtelijke licht spiegelt in de helm die gedragen wordt.

Erg fijn dit.

De eerste film is prima, de tweede valt al flink tegen, de derde is een ramp. Laatst vond ik deze en ik kon het niet laten, hoewel deze er eigenlijk niet bij hoort. Het verhaal sluit alleen heel geforceerd aan. En het werd voor TV gemaakt. Twee nieuwe uitgangspunten: Deze gaat over een meisje en naast het normale Christelijke gebrabbel wordt er hier ook een stevige scheut toegevoegd van wat in de jaren '90 new age heette (die term hoor je niet zo veel meer).

De vorige twee film slaagden er al niet in om sfeervol (als de eerste) te zijn. En met de duidelijke budgetbeperkingen van de TV en een vrij zielloze regie doet deze het al niet veel beter. De film is tussen de moordscenes soms gezocht en vaak ook best saai. Minder een totale mislukking dan het derde deel en niet zo totaal overbodig als de remake uit 2006, maar veel scheelt het niet. Eigenlijk is alleen de eerste de moeite waard.

Jammer, het meevallende deel 3 was een stuk aardiger dan dit vierde deel. Dit is vooral te netjes. De film durft echt niks. Is serieuzer dan deel 3, maar is een stuk minder creatief. De kills zijn voornamelijk cliché en de vel schrikmomenten die dromen blijken te zijn zijn knap irritant. De cast is hier wel opmerkelijk. Naomi Watts speelt de volwassen hoofdrol, amper vijf jaar voor Mulolland Drive en ook Karen black die in tegenstelling tot Watts op haar retour was speelt er ook in. Dat is luxe voor een film als deze. Maar beiden krijgen weinig gelegenheid om wat met hun talent te doen Het script en vooral de regie zijn fantasieloos en maken er vooral een saaie film, te degelijke film van. Zonder meer de zwakste van de vier tot nu toe. De regisseur kwam er na twee horrorcheapies ook achter dat hij er niet veel van kon en ging produceren. Dat ging de beste man een stuk beter af, Hij was betrokken bij van alles van Mulholland Drive tot Game of Thrones.

vote posted

Best een stuk minder dan Yojimbo. Meer dan het halfje lager dat ik ga zitten. Ik ga eigenlijk van 4,2 ster naar 3,3. Vond dit plot minder geslaagd en de film eigenlijk op elk vlak minder goed. Hij is een aardig stukje korter, maar de pacing is minder perfect waardoor deze langer aanvoelt. Ik las dat deze film al in voorbereiding was (naar een boek) en dat door het enorme succes van Yojimbo de film omgewerkt is naar een film met die hoofdpersoon.

Erg fijne film. Met een hoofdrolspeler (Ruaridh Mollica) die ik een revelatie vond. Om te beginnen erg goed geacteerde (ja echt) seksuele en sensuele scenes die meteen heel veel vertellen (en dat zijn er veel maar zeker niet te veel. En een boeiend verhaal. Ik las ergens dat mensen zich afvroegen waarom hij hij een pseudoniem aanhing want hij schrijft toch fictie, maar de kern van de film ligt volgens mij net anders. Max verlangt zo naar het leven van zijn hoofdpersoon dat hij het gaat leiden en tegelijk is er de behoefte aan waarachtigheid. Die zich ook uit in de relatie met Nicholas. Boeiende fijne film over kunst, identiteit, waarachtigheid en seksualiteit,

Mijn eerste Ainouz, maar ik gok dat dit niet de beste film van hem is. Motel Destino is een neo-noir, met mooie kleurtjes, veel visuele bravoure en een aardig sfeertje en een fijne casting. Maar op scriptniveau is het allemaal niet overtuigend. Veel wat uitgeklede noirish clichés met feitelijk 0,0 extra. Geen dieper laagje, geen echte genrepastische of cinefiele verwijzingen. Maar de plaatjes zijn fijn.