Opinions

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De Wikipedia-pagina van Gusztáv Léderer liegt er niet om. Bepaald geen plezierig personage. Ook met zijn vrouw Mária en het slachtoffer, de zwaarlijvige slager Kudelka is van alles mis en dat maakt het tragisch en komisch tegelijk. Fraai geschoten in zwart-wit. Het einde is wat knullig en abrupt maar dat zij zo.

Beetje lauwtjes ontvangen door het bioscoopbezoek zie ik. Hm, 4 sterren!

Zou een geweldige film zijn geweest ware het niet dat ene Richard Romanowsky in de rol van Jozef Elsner, de leraar van Chopin, er zowat alles aan doet om de boel te verpesten.

Bloedirritant die man.

Het begint al met een voice-over die te lang doorgaat (en nog terugkomt). Totaal niet grappige slapstick en clowneske fast motion die op je zenuwen werkt. Eli Wallach als Napoleon die zich gedraagt als een achterlijke pias en een overacterende Claudia Cardinale die een ongeloofwaardige guerillaleidster neerzet. Gelukkig is er nog een komische noot in de persoon van Massena en blijft ondanks alle ellende de protagonist nog redelijk onverstoorbaar. Gerard draagt een beige dolman met een rode sjerp en goudkleurige tressen, een bruine pelisse daaroverheen gedrapeerd, een strakke beige pantalon en een bijpassende beige kolbakzak (de flap op de muts). Mijn fascinatie voor Napoleontische uniformen is nu eenmaal groot en de kostuums zien er tiptop uit. Daarom 3 sterren.

Zoals parcivalis al opmerkt is het schandalig om te zien hoe een Hollywoodscenario een prachtig verhaal als de Diamanten-halssnoeraffaire weet te verkrachten. Mdm de la Motte-Valois was niet alleen een oplichtster maar ook eens een ordinaire hoer. Beslist geen courtisane, laat staan een heldin waar je sympathie voor zou moeten voelen.

Zucht. Marie Antoinette vond het halssnoer bovendien veels te duur en wilde het al niet omdat het eerder al aangeboden was aan Mdm du Barry. Ook tijdens het schandaal treft de koningin geen enkele blaam.

Het is scandaleus hoe dit gedrocht van een film juist Marie Antoinette in een kwaad daglicht stelt en een intrigant op het schild hijst.

Ja ja vreemdelingenhaat ook toen al... Mijn vrouw moest in elk geval hartelijk lachen om de Hollandse klederdracht en folkloristische molens. Ik wat minder. Droomsequenties zijn wel mijn ding. Wanneer Minna zich inbeeld als bruid aan de zijde van Dries en het fotolijstje tot leven komt voel ik zowaar enige emotie

Hoe het zal aflopen ga ik natuurlijk niet verklappen.

Belachelijk lage score hier. De waanzinnigheid van Rasputin spat gewoon van het scherm af.

Altijd gedacht dat het eten van vlees van een ezel haram was of dat het ritueel offeren van het dier om droogte tegen te gaan een verboden vorm van bijgeloof is in de islam. Misschien moet het afdwalen van de geloofsleer als metafoor bezien worden in het licht van het onderdrukkende Franse kolonialisme. Geen idee.

Wat wel duidelijk te zien en te horen is dat de met de poten vastgebonden ezel gestrest is en bewust pijn lijdt als de hals doorgesneden wordt. Beslist geen fraaie opening van de film die cinematografisch verder dik in orde is. Ja. de rol van de regisseur als de dorpsgek Miloud wordt op den duur wel irritant. Maar hij krijgt uiteindelijk zijn verdiende straf.

De dierenkwelling, het voortdrijven met de stok of zweep van de ezels en paarden, die feitelijk het zware werk verrichten voor de Algerijnse boeren, maakt dat ik deze film een onvoldoende geef.

Redelijke televisiefilm met de kortste en meest corpulente Napoleon die ik ooit heb gezien. En dan nog Duitstalig ook. Gelukkig wel met de nodige humor. Het wuiven in de spaziergang met Marie Louise was kostelijk. De eerste tekenen van corpulentie werd weliswaar in 1809 opgetekend door von Löwenstern maar de omvang die hier wordt voorgesteld haalde Napoleon nog niet in zijn beste dagen op Elba.

Dan Andreas Hofer die op de poster wat weg heeft van Barbossa van de Black Pearl, komt met zijn katholieke fanatisme weinig sympathiek over. Het doden van een weerloze jongen in Beierse dienst helpt daar evenmin bij.

Op de aankleding en sfeer is niets aan te merken. De gevechtsscènes zijn wel wat knullig en de slagen om de Bergisel nogal teleurstellend. Ook de ontknoping is niet helemaal volgens de overlevering.

Niet zo best dus maar wel amusant. Krappe voldoende.

Zonder haar beroemde naamgenoot zou ik Anna Pavlova niet hebben leren kennen. Ik kan niet zeggen dat het een aangename kennismaking was. Een continu dronken en rondslenterende twintiger begint na een tijdje toch te irriteren. Daar is weinig poëtisch aan. Ze is vervelend, luidruchtig en egoïstisch. Spuugt anderen in het gezicht, komt afspraken niet na en geeft op bijna iedereen af.

Toch krijgt Anna na een uurtje mijn sympathie wanneer een onbekende genaamd Erkan haar op straat begint lastig te vallen. Nog vervelender dan dronken mensen zijn dit soort types. Anna werkt deze creep met haar kwade dronk gelukkig snel weg. Aan het einde van de documentaire zien we dan een nuchtere Anna Pavlova die eindelijk tot het besef is gekomen dat ze iets met haar leven wil doen. Het feesten en het drankgebruik heeft wel zijn tol geëist.

Zo, mijn honderdste Tsjechoslowaakse film en wat voor een...

Ik moet ook poeh zeggen zoals de voorgaande spreker. Je verwacht een kinderfilm, een Ciske de Rat op het Moravische platteland maar al snel verwordt het tot een Kom en Zie-achtige waanzin die zich afspeelt in het hoofd van het jongetje. Niet dat het zo erg wordt. Het is subtieler, kunstzinniger (al zullen de vogels en de eekhoorn daar anders over denken).