Opinions

Wel heel losjes gebaseerd op het boek en de geschiedenis. De Franse Revolutie lijkt wel helemaal geschrapt. De soldaten dragen al Napoleontische uniformen terwijl Marie Antoinette nog vrij rond dartelt. Napoleon schijnt al keizer te zijn als je op zijn kapsel afgaat. De huppelende Scaramouche heeft een sex-appeal van een aardappel en de dames doen hun best in Disney-achtige cocktailjurkjes en oogschaduw niet te zuinig, Cleopatra zou er jaloers op zijn.

Niet best dit

Ik zal de Poolse wiskundigen die als eerste berichten van de Duitse Enigma machine wisten te ontcijferen nog eens noemen: Marian Rejewski, Jerzy Różycki en Henryk Zygalski. Dat verdienen ze wel. Dankzij hun belangrijke voorbereidende werk wist de Britse cryptologische dienst met Alan Turing de versleutelde codes verder te kraken en kregen de Geallieerden grip op de duikbotenoorlog op de Atlantische Oceaan. Zie daarvoor de film The Imitation Game . In deze sequel wordt naar ik meen ook geen woord gerept over de Poolse cryptologen. Rejewski en Zygalski werden vreemd genoeg ook niet uitgenodigd door de Britten om een verdere bijdrage te leveren. Różycki kwam in 1942 om het leven tijdens een storm op de Middellandse Zee.

Vraag mij niet hoe het decoderen van de Duitse Enigma in zijn werk ging. Daar heb ik als non-bèta de ballen verstand van. Wat ik wel heb begrepen is dat de Duitsers zo dom waren om steeds elk gecodeerde bericht te eindigen met dezelfde formule, de beruchte nazigroet. De film volgt hoofdzakelijk de Poolse inlichtingendienst die al in december 1932 voor het eerst succes boekte. Nog voor de machtsovername van Adolf Hitler, die alleen in de opening nog eventjes zichtbaar is. De Duitse dreiging, zelfs na de invasie in september 1939 is nauwelijks voelbaar wat toch wel een kritiekpunt is. Saai wordt het niet maar spannend evenmin.

Allemaal leuk en aardig die Sjtsjors zonder zijn sidekick Vasil Bozjenko zou het maar een saaie boel zijn geworden. De humeurige Kozak is een echte sfeermaker. Als de bourgeoisie in een theater is opgetrommeld voor een geldinzameling wordt Bozjenko gesouffleerd door een commissaris. Boos roept hij uit: "Hou hier mee op, ik ben geen acteur"

Met prachtige pathetische, Oekraïnse klaagzang neemt hij afscheid.

Sjtsjors zal uiteindelijk in opdracht van Trotski geliquideerd worden (uiteraard niet in de film!).

Met mooie bespiegelingen tussen de cineast Andrzej Wajda en Lech Walesa.

De korte film van Andrzej Jakimovski over een treinreis met verboden pamfletten en de bijdrage van Robert Glinski over een toeristische rondleiding op de historische scheepswerf van Gdansk sprongen er wat mij betreft echt uit.

Gewoon een goede film waarin Clare Higgins als de oudere Clara de show steelt. Al in de opening weet ze met haar cello een gevoelige snaar te raken. Melodramatisch wordt het zeker niet. Het trauma van Clara als Holocaust overlevende is ontroerend. Bij het afsluitende cello concert in b-mineur van Dvorak heb ik wel een traantje weg gepinkt.

Mja, Trofimov is eigenlijk een pikeur, zittend op een karretje, de sulky. Ik kon de oude jockey zonder cyrillisch toetsenbord aanvankelijk ook niet vinden.

Afijn, het is een vermakelijke film. Beetje kolderiek maar godzijdank geen doldwaas Marx Brothers gedoe langs de drafbaan en genoeg focus op de wedstrijden en de paarden, die goed worden verzorgd en gewassen, en de zweep die niet of nauwelijks wordt gehanteerd. De winnende schimmel Egorka is ook een beauty.

Trainspotting ontmoet Flodder in Amerika.

Als ik de Poolse diaspora tenminste zo mag chargeren. De parabel is zeker niet zo uitgewerkt als in Trainspotting en de film is niet zo plat en ordinair als Flodder. Hoewel, zodra Katarzyna Figura in beeld verschijnt hoop je natuurlijk wel dat ze uit de kleren gaat. En dat doet ze! Zij het kort en via een videoverbinding.

In het begin lijkt het op een foute jaren 90 film met bijbehorende soundtrack. Daar moet je even doorheen bijten.

Mooiste scène is het traditionele zondagse ontbijt. Katarzyna weet de kielbasa, pierogi, sandwiches, augurken, melk en vodka wel heel appetijtelijk te serveren

Patriottisme en nationalisme kan je de Polen niet ontzeggen. De bereidheid om voor het vaderland te vechten is in Polen een van het hoogst in heel Europa. In Nederland en België het laagst. Het is misschien een onderliggende verklaring, naast de impact van de Tweede Wereldoorlog en de eeuwenlange relatie met de Russische buurman, voor de veelheid aan historische films. De rijke geschiedenis is voelbaar in dit land en het verleden wordt met eerbied behandeld. Nou ja...in de film- en cultuurwereld in ieder geval

Juliusz Machulski toont in Szwadron het Russische perspectief in de opstand van 1863. In de twijfels van het hoofdpersonage komt uiteindelijk de rechtvaardigheid van de Poolse zaak tot bloei. Begrijpelijkerwijs kon een dergelijk script pas na 1989 op het doek verschijnen.