Opinions

Zeer vermakelijke film met een hoop memorabele scènes. Naar mijn idee vertegenwoordigt de zeer lage score hier op MoMe niet zozeer de kwaliteit van de film als wel de teleurstelling ten opzichte van Ocean's Eleven. Het plot van deze sequel is inderdaad veel minder sterk dan van haar voorganger maar er blijft genoeg leuks over. De snelle regiestijl van Soderbergh staat het schitteren van de cast niet in de weg. Matt Damon is geweldig als onzeker lulletje rozenwater die het zo graag zo goed wil doen. De wisselwerking tussen Pitt en Clooney blijft genieten met de bank en wijn-scène als een van de hoogtepunten en ook Julia Roberts is leuk als... Julia Roberts. Ik heb me erg goed vermaakt en ga snel Thirteen ook kijken .

Geweldige film! Tal van memorabele scènes, prachtig geschoten en een sterrencast die niet teleurstelt,al zijn sommige rollen veel te klein om recht te doen aan de kwaliteiten van de betreffende acteur/actrice. Wat dat betreft is die Zendaya toch wel een geval apart. Ook een bescheiden rol, maar toch weet ze die wel iets mee te geven, een soort aura, dat het indruk maakt (zeker die betraande ogen bij die prachtige scène aan het einde waar Odysseus als bedelaar voor het eerst weer met Penelope spreekt).
Eindelijk ook weer een Nolan waarin ook enige diepgang in de personages zit (heb Opperheimer niet gezien). Blij ook dat ik niet goed heb opgelet bij Latijn en dus niet goed wist wat er ging komen.
Twee minpuntjes, één kleintje en een iets grotere: ten eerste zag de eerste goede shot van de cycloop er opvallend nep uit, terwijl dat bij latere shots wel goed gaat. Heel vreemd. Maar belangrijker bezwaar is dat de slotscène onnodig ongeloofwaardig is. Weer zo'n gevalletje van één tegen velen waarbij die velen regelmatig netjes hun beurt afwachten in plaats hem tegelijk te bestormen. Maar het goed te vergeven als je al zoveel hebt gekregen van een film. Absolute aanrader dus. Ik overweeg nog een keer te gaan en dat heb ik nog nooit gedaan.

Verrassend sterke film met een Knightley die eindelijk eens niet probeert leuk gevonden te worden maar gewoon een personage neerzet. Film in de traditie van The Insider, Dark Waters, etc. en hoewel dit niet de beste is in die rij, misstaat hij er zeker niet. Fascinerend slot ook. Zeker een aanrader.

"Naar een rusthuis moet vertrekken"? Die is langs me heen gegaan.

Film met aardige kanten maar waar een stuk meer in had gezeten. De makers hebben ervoor gekozen er een echte karakterfilm van te maken; het gaat om de bijzondere persoon Forest Tucker, een innemende oude man, die niet anders kan dan banken beroven. Vanuit een soort purisme worden de bankovervallen zelf amper getoond; het gaat om de man. Ik kan wel wat waardering opbrengen voor dat idee maar ben bang dat het de film niet ten goede komt. Zeker de grote overval die half mislukt met de goudstaven had ik graag willen zien. Dat Forst altijd vriendelijk en kalm blijft bij overvallen die soepel verlopen is 1 ding, maar ik had juist graag gezien hoe hij zich houdt als zijn vriend geraakt wordt en ze het op een rennen moeten zetten.
De film is traag en heeft moeite de anderhalf uur vol te maken. Er zitten plotlijntjes in die nergens heen gaan (hypotheek afbetalen..), een enkele scène met tenenkrommend clichématig en weemoedig gezwets (je trouwt zoals dat hoort en denkt dat je gelukkig bent en dan 1 dag sta je op en vraag je je af of we wel echt gelukkig bent. Of je zelfs wel weet wat dat woord betekent.), hier en daar wat onduidelijke flashbacks (dat die eerste oppakscène een flashback was, kon ik pas concluderen toen Tucker een volgende scène nog steeds op vrije voeten was) en een bedenkelijke moraal (je moet gewoon doen wat je echt leuk vindt, zelfs als dat banken overvallen is).
Er is dus veel aan te merken maar daar staan ook een aantal mooie scènes tegenover, prima acteerwerk en mooi camerawerk. De opening en eerste gesprekken tussen Jewel en Tucker, de toiletscène met Hunt, het kerstverhaal van Waits (ik noem hier maar gewoon Waits ipv de naam van het personage want Waits is altijd Waits ). Het is allemaal niet genoeg voor een voldoende helaas.

Mooie film met tal van prachtige scènes. De muziek is ook goed (en al bekend hier in huis) maar ik raak al wel voor het einde van de film verzadigd, zeker van de nummers die herhaald worden. Dat is een minpunt maar verder een mooie kleine film.

Brad Pitt en Leonardo DiCaprio zijn weer ouderwets goed in deze verder wat minder sprekende Tarantino. Zij houden het interessant. De al door oogsttijd genoemde scènes van DiCaprio zijn geweldig (met de tussentijdse tot zichzelf gerichtte peptalk in de trailer als goede derde). En ik kan ook geen acteur bedenken die de geweldadige climax van de film zo had kunnen spelen als Pitt. Tarantino mag blij zijn dat hij met zijn opgebouwde status zulke acteurs tot zijn beschikking heeft, want zonder die twee was dit ondermaats geweest. Nu is dit een memorabele film met iets te weinig echt memorabele scènes om echt hoog te scoren.