Opinions

Een erg mooie karakterstudie over een ouderlijk echtpaar wonende op het platteland en hun kinderen die allemaal (op één na) naar 'de grote stad' vertoeft zijn.

Deze twee (en met de kleinkinderen erbij eigenlijk drie) generaties zijn in de loop der jaren totaal uitelkaar gegroeid en dit is dan ook goed te zien als de ouders naar Tokyo komen om hun kinderen en kleinkinderen na zoveel jaar weer eens te zien. Geen van de kinderen heeft eigenlijk echt de tijd om iets met hun te doen; eigenlijk weet alleen een schoondochter, waarvan haar man, de zoon van het echtpaar, 8 jaar geleden in een oorlog is omgekomen, tijd vrij te maken. De rest van de zonen en dochters is hun ouders lieven kwijt dan rijk en het echtpaar keert dan ook teleurgesteld weer terug.

Op de weg terug wordt de oudere vrouw ernstig ziek en enmaal thuis stuurt de oude man naar zijn zonen en dochters met "Moeder is ernstig ziek" erop, waarna de zonen en de dochters de zelfde reis moeten maken, die hun ouders even daarvoor hadden gemaakt.

Wat ik vooral erg mooi vond aan de film was de botsing tussen de generaties; het ouderlijk echtpaar wil van hun kinderen en kleinkinderen genieten, terwijl die (en dan vooral de kinderen) daar totaal geen zin en vooral geen tijd voor hebben.

Deze botsing tussen generaties komt bijvoorbeeld ook weer terug als de kinderen hun ouders naar een soort luxe oord hebben gestuurd, waar ze door lawaai van jongelui totaal niet kunnen slapen.
Wanneer de moeder stervende is ondernemen de kinderen de grote reis naar hun ouderlijke huis en ook hier zie je dat bijna niemand hier zin in heeft. Moeder is begraven, er wordt nog even nagepraat, ondertussen worden er snel even wat kleren meegenomen en bijna het hele grut vertrekt weer.

Ook hier weer laat Ozu zien dat de jongere generatie een totaal gebrek heeft aan tijd, zodat het zelfs bijna geen tijd heeft om hun eigen moeder te begraven; terwijl in de laatste minuten van de film de vader klaagt dat "de dag wel erg lang duurt in je eentje".
Een erg sterke film dus. Ben nu erg benieuwd naar meer werk van Ozu... 4*

Bleek deze film al eens (gedeeltelijk) gezien te hebben. Farley is in Beverly Hills Ninja verschrikelijk irritant, maar in Dirty Work (welliswaar een bijrol) gedroeg hij zich wel hetzelfde als in BHN, maar hij was hier nog best te pruimen.

Ook in deze film gedraagt Farley zich als een Pierre Wind-achtig mannetje die net iets te veel energie over heeft (heeft Farley uberhaupt wel eens een andere rol gespeelt?) en ook op sommige momenten in deze film kan je de beste man wel schieten.

Maar......op de één of andere manier is ook deze film redelijk te pruimen, ondanks alle voorspelbaarheden en cliché's die uit de grote "Hollywood voorspelbaarheden en cliché's-kast" zijn getrokken.

2*, puur voor de redelijke amusementswaarde...

Matig. Duidelijk te zien hoe Lewis en Pitt gegroeid zijn in de loop der jaren. Was allemaal nog vrij ongepolijst hier. Vrij beroerd gedraaid en gemonteerd ook...

1,5*

Beter dan Scott's latere werk. Wel zo nu en dan wat traag, al is Scott daar later nogal in doorgeslagen met zijn hoofdpijnedits.

2.5*

Zeer matig (voor Hitchcock) standaard thrillertje, wat nergens echt spannend wordt. Ik miste in deze film de spannende scène's en de spannende momenten die ik wel in eerdere films van Hitchcock zag. 2*

De film kent zo z'n momenten, maar ze zijn later meer en vooral beter gemaakt. Nogal traag en vooral Mercouri is zeer matig. Trouw nooit als regisseur met een actrice. Daar komt gedonder van (bij slechte regisseurs mag het; daar merk je niet zoveel van)...

3*

Wat een keurige stemmen allemaal. Vond het allemaal wel meevallen namelijk. Tuurlijk kent de film een bijzonder matig plot, maar wanneer je met een knipoog weet te kijken (en gelukkig kan de film dat soms zelf ook wel) naar de ene oneliner na de andere, dan is ie best vermakelijk. De races zelf zien er ook uitstekend uit, op de laatste na, die de race zelf enigzins verliest van de net-niet visual effects.

2,5*

Bij vlagen best aardig, maar na een uurtje had ik het wel gezien. DiCaprio is wel weer erg sterk.

Deze film viel me zeker niet tegen. Ben zeker geen fan van Schwarzenegger, maar in deze film doet hij erg zijn best om er iets van te maken. Erg leuk verhaal (zijn trouwens veel van die verhalen van Dick), had misschien beter kunnen worden uitgewerkt, het acteerwerk was van niet al te hoog niveau, maar dat stoorde mij niet echt. De special effects zagen er voor die tijd erg mooi uit en daar is geloof ik ook een oscar voor gewonnen.

De vergelijking met Dobermann is dus wel te maken bij deze film, de vergelijking met de op de dvd hoes vermelde Pulp Fiction zie ik niet (alleen het (extreme) geweld is een overeenkomst (alhoewel dat hier allemaal nog iets rauwer en harder is), verder kon ik weinig ontdekken).
Waar Dobermann zo goed als het hele verhaal met een grote knipoog bracht (wat niet wegneemt dat ie toch wel impressive blijft), doet deze film dat totaal niet. Zoals Reinbo al zei: veel rauwer dan Dobermann, omdat in deze film nauwelijks echt bedoelde humor inzit (ondanks het einde waar de leider van het zooitje terugkomt en hoopt dat ze zich allemaal gedragen hebben waarna hij en zijn vrouw langs de eerste lijken rijden...). Het enige echt lollige moment wat ik heb kunnen ontdekken.
Vond Dobermann toch iets beter dan deze film (toch iets lolliger, iets mooier ogender en iets flitsender), maar dit mag er ook best wezen...
3,5

Verrassend goeie film. Sterk verhaaltje en een verrassend einde. (Begin die Duitse films steeds meer te waarderen ) 3,5*

Na Citizen Kane en The Third Man de derde film die ik van Orson Welles zie. Misschien heb ik het gewoon niet zo op zijn films (The Third man vond ik nog wel leuk overgens), want ook bij deze film had ik net als Citizen Kane, erg gemengde gevoelens.

Wel heb ik met genot gekeken naar de ijzersterke cast, met narcotica agent Hesten en de corrupte Welles en ook net als bij The Third man vond ik het camerawerk van Welles echt verbluffend mooi, die uit veel verschillende camerastandpunten een mooi sfeertje aan de film meegeeft.

Het grote minpunt vond ik toch het verhaal. Ik vond het te gewoon en erg lijken op een doorsnee politieverhaaltje met weinig inhoud. Dat doet mijn stem toch erg dalen. Nu kom ik niet verder dan 3*.

Uitstekende film. Uitstekend gebalanceerd (in elke scène voel je dat er iets op knappen staat), ingetogen en met pijnlijke precisie wordt naar 'het hoogtepunt' toegewerkt. Dat er dan hier en daar wat haken en ogen aanzitten mag de pret niet drukken.

Dik 4*.

Sure, er valt heus het één en ander aan te merken op de film, maar het zit zo vol unieke scenes, ideeën en grandioze vondsten dat na Mr Nobody ook dit weer een weergaloze film is van Van Dormael.

4,5*

Nadat ik een tijdje geleden het schitterende vervolg zag op deze film (op Shrek na de beste animatiefilm) was ik wel benieuwd naar deze film. En hij viel me zeker niet tegen, maar toch haalt deze film het niveau van het tweede deel niet. Deze film mag dan wel orgineel in z'n soort zijn, hij mist toch de leukere humor en de betere animaties van deel 2. Maar ondanks dat heb ik me toch wel vermaakt en dit leuke onzinfilmpje krijgt dan van mij 3,5*.

En Pixar flikt het opnieuw. Uitstekende graphics, opnieuw een dosis humor en met name een zeer ontroerend eind. The end of an era kreeg een waardig afscheid.

Dik 4*

Vooral de eerste drie kwartier zijn traag as hell en hier kwam ik dan ook met moeite doorheen. Hierna zijn de verhoudingen echt duidelijk en kan het spreekwoordelijke spektakel beginnen. De spanning wordt er hier goed ingehouden, maar helaas eindigt het geheel wel weer erg voorspelbaar en enigszins moralistisch...

Leuk, grappig en aandoenlijk. Op een enkele scène na zou ik geloven dat dit een echte documentaire betreft, hoe ongeloofwaardig het uitgangspunt ook lijkt te zijn.

3,5*

Totaal stupide , maar gek genoeg weet The Transporter 3 best te overtuigen, wanneer je je niets aantrekt van het groteske onzin verhaal en de krakkemikkige dialogen. Stratham is Stratham, Krabbe is een Rus met een Engels/Duits/Nederlands/Russisch accent en Rudakova moet gauw weer terug waar ze vandaan komt. Een leuk koppie, maar acteren kan ze niet...

2,5*

Lag het eerste kwartier vooral dubbel om alle kolderieke onzin. Maar helaas blijft het daar ook bij en lijkt Korine ook niet meer te willen dan kolderieke onzin. En dat is jammer, aangezien het concept -om dit over de hele wereld in videotheken te 'verstoppen' en te spelen in Malls in Amerika- best een interessant effect zou kunnen hebben.

Jammer, aangezien ik na Mister Lonely weer volledig vertrouwen had in nieuw werk van Korine...

2*

Redelijk goeie rol van Turturro, maar het deed me verder niet zo heel veel. Er gebeurde imho ook te weinig om het je echt 'iets te doen'. 2,5*

Bij deze film had ik al snel door waar het uiteindelijk heenging. Ook de acteerprestaties zijn niet om over naar huis te 'wappen' (Youp van 't Hek ). Maar toch heb ik me wel redelijk vermaakt. 3*

Heerlijke film. Mooie muziek, mooi getekend (doet denken aan de wat oudere tekenfilms; de disney films van nu zien d'r veel te glelikt uit) en het geweldige surrealistische verhaal. 3,5*

Was vannacht iets te enthiousiast met mijn 3,5*, maar 3* is de Tripper het zeker waard. Fuck het verhaal en lang leve de effecten, zal Arquette gedacht hebben. Effecten en een rondhakkende Ronald Reagen zorgen namelijk voor anderhalf uur lollige chaos.

(en als ik het goed heb gezien is Cox even te zien als hippie met ontbloot bovenlijf...)

3*, ook omdat Jason Mewes erin zat.

Geen idee wat hier zo geweldig aan is. Ik vond het verschrikkelijk traag, saai en oninteressant. Dan zal de impact van deze propoganda-film mij ook wel totaal ontgaan zijn. 1,5*, totaal niet boeiend.

Wat ik wel erg 'boeiend' vond was een fragment dat ik eens zag bij Geschiedenis. Hierop werden eerst een stel ratten in beeld gebracht en enkele seconden daarop kwam een joods gezin in beeld en weer enkele seconden daarop volgend kwamen meen ik een zwerm vliegen in beeld.

Toen ik hier even over nadacht, nadat ik dit gezien had, kwam ik erachter dat dit eigenlijk briljante propaganda was (puur uit filmisch oogpunt dus, ik keur deze iedeën totaal niet goed). Het joodse gezin werd namelijk vergeleken met een stel ratten en een zwerm vliegen. Als je deze ratten dan vlug door het beeld ziet schieten, daarna het joodse gezin en daarna de vliegen, dan neem je dat op als één geheel (dat gevoel kreeg ik er in ieder geval bij). Een erg indrukwekkend fragment vond ik dat; puur uit filmisch oogpunt ontzettend knap gemaakt.

Weet iemand of dit soms ook uit een film van Riefenstahl komt?

Net iets beter dan het eerste deel. Leuker en beter verhaal (vond het verhaal in Troi Coleurs: Bleu hier en daar een beetje saai wat bij deze film totaal niet het geval was) en er wordt uitstekend geacteerd. 4 welverdiende sterren.

Gisteren deze film voor de tweede keer gekeken en ik vond hem stukken beter. Goed verhaal, een schitterend (letterlijk) acterende Binoche, erg mooi camerawerk (vooral de scènes waar het blauw naar voren komt vond ik schitterend) en prachtige muziek. Kortom; mijn tweede ervaring met deze film is me stukken beter bevallen en ik ga dan ook voor de 4*.

Viel me best mee, eerlijk gezegd vond ik hem zelfs best goed. Ok, bij tijd en wijle werkelijk belachelijke dialogen (It's too early in the day to be killing princes. en van meer van dit soort uitspraken spanden toch wel de kroon), en het acteerwerk van oa Pitt en Bloom waren tegen het belabberde aan. Toch was het geheel zeker niet onaardig; nimmer stoorde ik me aan de lengte of aan de standaard liefdes verhaaltjes. Ik zal wel in de juiste stemming geweest zijn.

3,5* voor Troy.

Niet goed; wel erg leuk.

3*

Eén van de eerste Wayne films die me écht weet te bekoren. Uiteraard een uitstekende Wayne en vooral vlot en spannend verteld.

4*