Opinions

Heerlijk, deze post jaren '80 High School film. Het niveau van genre broeders als Fast Times, Sixteen Candles en The Breakfast Club wordt helaas niet gehaald. Toch enorm grappig en bij vlagen zelfs ontroerend.

SIlverstone is uitermate cute...

3,5*

Hoewel de clichématigheden niet geheel ontweken kunnen worden is Coach toch een prima film. Vooral de scènes tussen Mimoun Elyounoussi en Gaite Janssen zijn erg sterk.

3,5*

Interessant verhaaltje. Het is vaker gedaan, maar dit is toch net dat beetje anders dan alle anderen mede door de puike muziek en de dromerige beelden (de al eerder genoemde disco scène was prachtig). Morton is niet moeders mooiste, maar acteren kan ie wel (Robbins bewees al wel eerder dat ie het toch wel kon). 4*

Niet alles is van uitzonderlijk Jarmusch (lees: hoog) niveau, maar zoals as al meldde zitten er toch wel enkele pareltjes tussen. Wonderlijk dat gesprekken die helemaal nergens over (lijken) te gaan toch zo boeiend en vooral erg lollig kunnen zijn (een eigenschap die vaker in Jarmusch' films terug komt).

Niet alles even hoogstaand, maar toch we weer een heerlijk avondje vol Jarmuschiaanse absurditeiten, lolligheden en nietszeggende doch erg leuke dialogen.

3,5*

Tot de laatste twintig minuten erg sterk. Dan zakt de film in een diep dal, daar waar alle goede films met een slecht einde samenkomen.

Beetje simpel verhaaltje (mentor helpt leerling naar een toernooi toe, ze krijgen ruzie en spelen later op het toernooi tegen elkaar), maar het was toch wel leuk om naar te kijken. Newman is hier erg sterk en Cruise heeft het hier nog nét niet. 3*

Niet bijster boeiend en vooral erg lelijk gedraaid. Had ook niet echt het idee dat de maker wist waar ie heen wilde; het geheel zwalkt nogal heen en weer...

2*

Dit was ook niet best. Vampier zoekt liefde, maar vind dit steeds niet, omdat ze tijdens de sex in het geslachtsorgaan bijt van haar 'partner' en zich zo voedt met bloed.

Ja, doe dit dan niet!

1*

Begin steeds meer lol te krijgen in de films van De La Iglesia. Zo ook deze. Langszaam escaleert de film, door de subtiele opbouw en de subtiele uiteenzetting van de personages, waardoor je heerlijk kan meegaan met het geschifte zooitje dat achter het geld aan zit. Heerlijke zwarte komedie momenten vooral, later nog eens (en bij vlagen beter en leuker) overgedaan bij Crimen Ferpecto.

Erg leuk!

3,5*

Charmante kolder, maar wel enorm traag. Helpt blijkbaar niet om hem in deze tijd voor het eerst te zien denk ik.

Geweldig debuut van Clooney, die zelf trouwens een puike rol speelt. Rockwell en natuurlijk ook onze eigen Hauer zijn erg sterk bezig. Ook gaat trouwens een deel van de lof uit naar Charlie Kaufman (maakt deze man ooit eens iets slechts?) die een uitstekend script heeft afgeleverd. Traag...Saai? Waar? Geweldig sfeertje; vond het eerder op sommige moementen (te) snel gaan. Ik geef voor nu 4*, maar hij hangt tegen de 4,5 aan....

De film kent enkele te trage en bijna saaie momenten (het speelt zich ook in bijna één en dezelfde ruimte af), maar de uitstekende cast weet de film nog redelijk boeiend te houden. Helaas wordt er wel weer Engels gesproken, wat ook (te) veel van de sfeer weghaalt. 2,5*

Een film die je met name het laatste half uur bij je kloten grijpt. Helaas zien we hier nauwelijks meer iets van Weisz, die juist de eerste drie kwartier geweldig was.

3,5*

Heb meestal nogal moeite met documentaires als deze. Grotendeels puur registrerend wat er voor de camera gebeurd, zonder dat echt de hand van de maker erin terug te vinden is. Ook La Consulation is hier helaas geen uitzondering in.

Het geheel kent nauwelijks commentaar -sowieso bevat de film geen voice-over-+ het enige commentaar op de patienten komt van de huisarts zelf. Veelal paternalistisch, maar altijd wel oprecht en goedbedoeld. De beste man deed me af en toe denken aan de hoofdpersoon uit Etre et Avoir, alhoewel die film meer weet te ontroeren, door het directe contact tussen de kinderen en de leraar.

Want van echte ontroering -hoe oprecht de emoties ook zijn- is helaas nooit sprake. De Crécy gebruikt een weinig emotioneel betrokken standpunt en door deze keuze kom je maar moeilijk écht verder met de ´personages´. Sowieso kent de film ook net wat te veel personages om echt iets te voelen met één van hem. En als je al iets zou moeten voelen met iemand dan is het de dokter. En helaas gebeurd dat hier ook te weinig.

3*

Iets minder dan de eerste, maar bij tijd en wijle erg leuk.

Ben iets minder positief. Het verhaal kabbelt maar wat voort, er worden hier en daar, gevoelsmatig enkele dingen weggelaten die je eigenlijk, emotioneel gezien wel nodig hebt en hierdoor had ik totaal geen empathie met Curtis. Wel mooi gedraaid, maar ik had ook niet anders verwacht...

3*

The Cook, the Thief, his Wife and her Lover was vandaag mijn eerste 'ontmoeting' met regisseur Greenaway en dit is mij zeker niet tegengevallen. Om te beginnen deed deze film mij nogal erg bizar en absurdistisch aan, maar dan wel in een positieve zin. De decors deden mij nogal toneelachtig aan, maar dit paste wel bij het sfeertje van de film en dit stoorde mij dus niet direct. De cast, de ene nog maffer dan de andere, ondersteund door de met vlagen briljante muziek, complimenteren deze film waar ik dan ook grotendeels van 'genoten' heb. Helaas maar grotendeels aangezien de film na ongeveer een uurtje inzakt, maar daarna wel geweldig terugkomt met de prachtige eindsène. Door deze film ben ik nu zeker wel benieuwd naar ander werk van Greenaway geworden. Voor nu 3,5*

Cool! kent enkele belabberde stukken, maar grotendeels heb ik toch erg genoten. Het standaardverhaaltje, de gangs en twee jongens die strijden om dezelfde vrouw (waarna de derde er mee heen gaat) kennen we, maar dat de film zich gedeeltelijk afspeelt in de Glenn Mills school is wel vernieuwend (volgens mij was dit de eerste keer dat hier gefilmd mocht worden).
De coolheid hoort van het scherm af te springen, maar toch kwam niet niet dusdanig over. Ik vond het een net allemaal iets té. Zulke mensen ken ik ook wel, maar in minder mate. Het had wel iets minder dik aangezet kunnen worden. De jongeren van de Glenn Mills school maakten zichzelf vrij belachelijk.
Helemaal over the top was Johnny de Mol, die als een soort mislukte scarface door het leven ging, samen met zijn altijd handige wandelstokje.
Een groot positief punt waren de dialogen, waar ik enige (grote) inbreng van Van Gogh zelf nietuitsluit.

Als de mensen van de Glenn Mills school niet zo bezig waren met 'zichzelf' te spelen had deze film zowaar écht goed kunnen worden.

Een halve ster, die de meesten hier geven, vind ik de film niet waard. Ik doe er nog een halve ster boven op, omdat ik nog wel slechtere films gezien heb. Maar ik heb me wel de voole lengte van de film helemaal kapot lopen ergeren aan:

-De ongeloofelijke cliché en standaard typetjes:de bad-guys van de Empire die eenmeisje verkrachten en later in drugs handelen, het 'lelijke' eendje die later de knapste (dit is geen eigen mening hoor )jongen krijgt, de jaloerse vriendin die op een 'My Best Friends Wedding' manier ter werk gaat en dan hebben we ook nog de domme lompe Beld en...en....en....(m'n punt is wel duidelijk dacht ik).

-Ook heb ik een hekel aan van die 'stoere gozers' die komen in een disco om een 'chickie te scoren' en aangezien deze film hier vol mee zat en ze zich allemaal erg stoer vinden was dit weer een groot minpunt.

-De belachelijke actuers die (bijna) allemaal voor geen meter kunnen acteren (vooral die Verbaan was verschrikkelijk).

-Ook vond ik de film erg knullig geregiseerd, maar dit was denk ik ook een beetje de bedoeling van de 'regisseur' (als je zo'n rampgeval een regisseur mag noemen).

-En als laatste vond ik de dansscènes ook erg knullig gemaakt. De grote dansscènes in de Costa waren steeds losse shots en dit gaf geen goeie indruk van het geheel wat er ook niet was).

Mijn enige en dan ook gelijk 'grote' pluspunt van de film was Katja.....:drool.

Acteren kan ze voor geen meter, maar één ding kan ze wel en dat is........(vul hier zlef maar 'iets' in).

1* voor dit wanproduct dat Volle Maan bijna overtreft op de 'schaal van bagger'.

Behoorlijk teleurstellend. Ik verloor mijn interesse zo gauw de Aliens hun intrede maakten. Volgende keer alleen Cowboys.

Bij vlagen best geinig, maar na verloop van tijd heb je het gedoe wel gezien. Wel geinig om "TCW" Amy Smart nog eens te zien...

3*

Vreemd, bizar & ongeloofelijk goed. Met stip Cronenberg's beste.

Dik 4*

Niet onaardig. Haggis weet hoe die schrijven moet. De film weet grotendeels vals sentiment te vermijden, al komt het er hier en daar wel licht doorheen sijpelen. Montage was ook goed; mooie verbindingen tussen de verschillende verhaallijnen.

Oscarwaardig? Bij gebrek aan beter waarschijnlijk wel...

The Wrestler meets Don't Come Knocking.

Erg mooi...

*Snurk*.

Sfeer ontbreekt, volgeplempt met kutmuziek en acteerwerk om van te huilen.

0,5*

M'n tweede film van Iglesia en opnieuw erg leuk. Anders dan Perdita Durango; veel tragi komischer en ook dit werkt goed. Wellicht vliegt het naarmate het einde nadert hier en daar een beetje uit de bocht, maar het is de film vergeven. Zitten genoeg leuke en mooie vondsten in...

3,5*

Toen ik deze film voorgeschoteld kreeg, wist ik niet precies wat ik ervan kon verwachtten. Datgene wat ik van Woddy Allen gezien had was me erg bevallen en ook deze film vond ik (weer) erg sterk.
Allen geeft in zijn films altijd een mooi beeld van mensen en hun problemen. Ook hier is dat weer erg goed gedaan. Het ene verhaal met de goed acterende Landau, wordt goed afgewisseld met het andere met ook een erg leuke rol van Allen die zich erg in zijn rol in leeft als een onsuccesvolle en mislukte documantaire maker.
Landau die alles heeft wat hij, komt gewoon weg met de moord op zijn minares. en Allen heeft aan het eind van de film helemaal niets, omdat zijn vroegere geliefde zich verloofd heeft met iemand die totaal tegenover hem staat. Dus zo zie je maar dat misdaad soms wel loont en dat dromen van iemand die nooit iets verkeerd heeft gedaan soms niet in vervulling gaat.
Woody Allen stijgt met deze film weer een beetje hoger in mijn 'favoriete regisseurs' lijstje. Een hele dikke voldoende; 4*.

Lastig. De slapstick trok ik bij vlagen totaal niet; in andere scenes werkte het weer wel goed. Met name naar het einde toe wordt het geheel wel beter.

Fantastische film; nog net wat meer invoelbaar gemaakt dan Le Ballon Rouge. Eind gaat door merg en been.

heel erg grappig