Opinions

Leuk hoe Ewan McGregor een ietwat autistische saaie nerd speelt tegenover de mooie en elegante Emily Blunt als stijf maar charmant p.a . Wisselwerking tussen beide werkt zeer wel en dat is zeker o.a de verdienste van de regisseur.

Tussen al dat blockbusters geweld die uit de hollywood fabrieken rollen is dit een klein en intiem productie maar wel een die na het zien je met een glimlach laat slapen.

Wat een heerlijke film is dit !

De makers hebben zich laten inspireren door aloude klassiekers zoals o.a, High Noon, Stagecoach en Once upon a time in the west. De ode of hommage aan die westerns resulteert in deze ijzersterke prent, The Salvation.

De 'Verlossing' komt tot ons allen in de zin dat iedereen overlijd, de een wat sneller dan de ander door een natuurlijke oorzaak of in dit geval veroorzaakt door mensenhanden. Dat gegeven is zo oud als de mensheid en Kristian Levring pretendeert ook niet om het wiel opnieuw uit te vinden, hij laat zien hoe een vreedzame boer door omstandigheden veranderd in een killing machine gedreven door wraak en zelfbehoud.

De cast is top, acteren verdomd goed en heb de volle lengte geboeid zitten kijken.

Als, Once upon a time in the west, een villa is dan is, the Salvation, zeker een bungalow en tand des tijds zal ons vertellen of het wordt verbouwd tot een klein villa. Mijn gevoel zegt van wel.

Eens in de zoveel tijd verschijnt er een film die zo indrukwekkend is dat het eigenlijk niet uitmaakt van wat ik vind of schrijf. De film spreekt voor zich.

Zag deze film toen ik een tiener was en nu 12 jaar later, zonder ooit weer te herzien, zit het nog steeds op mijn netvliezen. Ingebrand als het ware om nooit meer weg te gaan. Ik zal Schindler's List ook nooit voor een 2e keer bekijken, daarvoor is het te gruwelijk mooi en zijn impact te groot.

Op een persoonlijk vlak heeft het ten dele mijn karakter bepaald en gevormd tot de man die ik ben vandaag de dag. Meer historisch besef, maatschappij kritisch en alert op sociaal onrecht.

Als ik het merendeel van de recensies/commentaar lees dan is het hartverwarmend om te weten dat ik niet alleen sta.

Een ster geven als maatstaf is eigenlijk ongepast vanwege de Davidster die de Joden moesten dragen maar als eerbetoon rangschik ik Schindler's List met miljoenen sterren. Voor elk slachtoffer 1 ster voor hoop....

Wat een tranentrekker is dit zeg. Huil haast nooit, behalve als m'n vriendin spontaan een biertje voor me inschenkt, maar hier heb ik toch een traantje gelaten. Was die avond alleen en de plan om een film met een hoog testosteron gehalte te kijken veranderde toen ik deze DVD zag liggen.

Poeh ! Geen verkeerde keuze maar mijn mannelijkheid, rots in de branding gehalte, krijgt enigszins een deukje. Als de twee elfjes elkaar ontmoeten en bij de gebeurtenissen tegen het einde dan smelt ik weg. Als een gletsjer wat ontdooit, zo voelde dat. De hardste criminelen houden een teaparty met hun pinkie omhoog, na het zien van deze film. Ontroerend, fraai en leuk, dat is Tinkerbell, secret of the Wings.

Aardige film over hoop en vriendschap.

Tim Robbins speelt Dufresne heel degelijk maar zie hem op de èèn of ander manier veel liever in een lichtvoetige genrè. Misschien ligt dat aan zijn baby-achtig gezicht of aan de slungel-achtig manier van motoriek dat zijn geloofwaardigheid in drama's ondermijnt. In Bull Durham speelt hij aan een seksverslaafde baseball speler. Kevin Costner, DE ster van dat moment wordt werkelijk weggespeeld door hem. Ontzettend geestige vertolking die hij 2 jaar later eventjes herhaald met Erik The Viking. Talent heeft hij zeker maar als dat soort gedachtes binnenkomen tijdens het kijken dan wordt het verdomd lastig om geboeid te blijven tot het end.

Veelzijdig kun je Morgan Freeman het best omschrijven. De man straalt een zeker charisma uit. Als politieagent in Seven of Nelson Mandela in Invictus. Prachtige rollen van een begenadigd acteur. Zijn personage Red heeft een te hoog sensei gehalte. Lijkt meer op een meester-leerling verhouding dan op vriendschap. Hun 'hechte' relatie wordt kunstmatig gefabriceerd door de uiterst karikaturale bewaarders en warden Norton. Zij vertegenwoordigen het kwaad en blijven eendimensionale personages. Vals sentiment druipt ervan af en haast nergens is het geloofwaardig dat je naar mensen kijkt van vlees en bloed.

Tim Robbins en Morgan Freeman blijven natuurlijk wel klasse acteurs. Zij zijn verantwoordelijk dat de film genietbaar blijft. Had de regisseur andere keuzes gemaakt, iets subtieler, iets minder sentiment en oog voor evenwichtige personages dan wellicht had dit een meesterwerk kunnen zijn.

Weer een vervolg dat teleurstelt......

4 verhaallijnen met als hoofdthema, wraak. Na minuut 1 weet je het al ' er gaan koppen rollen' en als je zoals ik de lijken aan het tellen bent is dat geen goed teken.

Grootste minpunt is de voice-over. Het kauwt je letterlijk alles voor waardoor elk personage zijn/haar mysterie verliest en geen ruimte is voor je eigen fantasie. Ze worden eendimensionaal, wat goed werkt als comic maar niet als film.

2 lichtpuntjes, de linker en rechter borst van Eva vandaar de 2 sterren

Krakerig, houterig en te klinisch.

Ik ben geen Trekkie en zal het ook nooit worden. Sci-fi is een genre dat mij ligt maar Star Trek Nemisis is een zielloze film. Het mist zoals alle Star Trek films, creativiteit. De dialogen zijn amateuristisch en tenenkrommend slecht. Iedereen laat elkaar keurig zijn/haar zin uitspreken alsof ze een nummer hebben getrokken en wachten tot het zijn/haar beurt is om iets te zeggen.

Dat ze de gehele film in pyjama's rondlopen ach, dat valt ze wel te vergeven maar dat de Captain in elke gevaarlijke missie meegaat is ronduit lachwekkend. Stel je eens voor dat suprême commander of the allied forces, general D. Eisenhower op D-Day als eerste een voet op het strand had gezet! In werkelijkheid kwam hij pas dagen later toen van gevaar geen sprake meer was.

Het is maar film en in films is alles mogelijk hoor ik je denken. Deels is dat zo maar moet niet ten koste gaan van geloofwaardigheid. Ik bedoel, Data is een Android en zijn fysiek, motoriek en spraak is op en top mens. Aan alles ademt het uit dat hij een persoon is alleen hij is wit. Een zeer goedkope manier om de kijker te laten zien dat hij anders is. Of hij ziet eruit als mens ( met vleeskleur voor 3 euro bij de gamma ) of als C3PO.

Ik heb het uitgekeken omdat het zo waanzinnig slecht is dat het toch wel leuk wordt. Aan iets ergeren kan dus ook iets positief uit voortvloeien.

Geloofwaardigheid, hoe onwaarschijnlijk ook, valt of staat bij de gratie van de acteurs. Delen 1, 2 en 3 is op technisch vlak buitengewoon goed gedaan maar ze acteren alsof ze een bezem in hun kont hebben zitten. Houten Klazen wil je niet op het witte doek zien en weg is je inlevingsvermogen en betrokkenheid. Lucas was bijna verantwoordelijk voor de vernietiging van zijn eigen Star Wars Franchise.

Delen 4, 5 en 6 is mijn liefde ontstaan met als absoluut hoogtepunt ' The Empire Strikes Back. CGI bestond nog niet - of in zeer geringe mate- en alles werd met schaal modellen, optische trucage of ander ingenieuze manier gefilmd om het universum van Star Wars te laten zien. Op technisch vlak laten ze wat steekjes vallen- hier en daar denk je een touwtje te zien waar de star fighters aan vast zitten- maar als filmbeleving is het allemaal grandioos. Is dat niet het kern van films?

Gelukkig dat Lucas deel 7 door een ander liet regisseren. Abrams ging back to basic maar had de ondankbare taak om nieuwe personages te introduceren gemixt met oude bekende. Daarnaast hielp het verhaal ook niet mee. Eeuwig durende strijd tussen goed en kwaad is een welbekend, voorgekauwd thema van SW. Deel 12 of deel 18 zal het onderwerp niet anders zijn vrees ik.

Ik kwam, Ik zag en ik overwon, deels de teleurstelling. Niet zoals Julius Caesar met zijn welbekende uitspraak ' Veni, Vidi, Vici ' bij weer een overwinning en euforie. Mijn verwachting patroon was erg laag na de voorgaande trilogie dus slechter kon het niet worden. Een stapje in de goede richting...

Finding Nemo , Toy Story , Despicable Me , Kung Fu Panda zijn allemaal top animaties en Storks zal niet misstaan in dat rijtje. Gemene Deler is kwaliteit en je krijgt het gevoel dat er veel zorg en tijd is besteed tot het tot stand komen van deze productie.

Iets wat goed is heeft eigenlijk geen uitleg nodig dus ga het zien en laat je vermaken. Ik hoop ergens wel dat er een spin-off komt van de Wolfpack. Ik viel net niet van de bank van het lachen maar buikpijn kreeg ik wel, dus........ ga het zien, GA HET ZIEN !

Ijzersterk drama is het eerste wat me te binnen schiet. Eastwood heeft het geregisseerd en verdient een pluim maar voor mij gaat alle eer naar Tom Hanks. Hij bepaalt de sfeer en zet de toon en het ritme van de film.

Hoe speel je dat je in shock bent? moeilijk uit te leggen maar kijk naar Hanks. De sluier wordt iets gelicht in de gesprekken met zijn vrouw of in de gesprekken die hij niet heeft met de dochters. Het voelt onnatuurlijk, iets onbehaaglijks. Je hebt net een ramp overleefd, lichamelijk wel maar de emoties tijdelijk niet. Onzekerheid en negatieve gedachtes krijgen de vrije hand . Tegen het einde komt met de realiteit ook het relativeren terug.

Bij de aftiteling zag ik de echte piloot maar voor een paar sec. dacht ik ' Dat is hij toch niet? Tom Hanks is toch Sully? ' .....