Opinions

Als regeringen dubieuze wetten bekrachtigen dan is het logisch als de bevolking het negeert danwel in opstand komt. Prohibition Act was zo'n wet in de Verenigde Staten.

Elk weldenkend mens weet dat drank een vernietigend effect kan hebben en in dat aspect is het een degelijk argument om alcohol te verbieden. Helaas was er een explosieve groei van criminele organisaties als een direct gevolg van de drooglegging. Tegenwoordig zijn sommige organisaties uitgegroeid tot machtige bolwerken waar miljarden euro's wordt verdiend door afpersing, drugs, gokken, mensenhandel en witwassen van geld. Daarnaast zijn vele overheidsfunctionarissen omgekocht zodat ze moeilijk te bestrijden zijn. Om in medische termen te spreken, bijwerkingen van de medicijn (wet) was ontegenzeggelijk erger dan de bestrijding van de kwaal.

3 broers proberen te overleven in een periode waar miljoenen mensen omkomen door oorlog, Spaanse Griep en de beurskrach. Tijdsbeeld en sfeer van het platteland is fraai geschoten. Relatie tussen de broers onderling was niet echt goed onderbouwd maar wel begrijpelijk. Hillbilly's, de jaren 20 in zuidelijk Amerika met als hobby, moonshining, stonden niet bekend om hun communicatieve eigenschappen. Bij dat soort mensen begin ik ernstig te twijfelen over de betrouwbaarheid van de evolutie theorie maar dat terzijde. Graag had ik wat meer interactie onderling gezien en met name ook Jessica Chastain en Gary Oldman wat meer screentime.

Hoogtepunt was de ontboezeming van Jessica's borsten al was het wel in het donker 'diepe zucht'

Geweldige mooie actrice, verstaat haar vak uitstekend maar desondanks is mijn waardering een 7.

Niet geweldig maar zeker ook niet slecht. Gewoon degelijk...

Ik bedoel de film niet haar boezem, die rate ik toch wel hoger !

'Apart from sanitation, medicine, education, wine, public order, irrigation, roads, fresh water system and public health, what have the Romans ever done for us?'

Als god gevoel voor humor heeft dan is Life of Brian het meest gedraaide disc in zijn of haar home entertainment system vermoed ik. En waarom niet, nergens wordt Jezus of god belachelijk gemaakt. Het is een parodie op de vele interpretaties en stromingen binnen de religie. Het houdt een spiegel voor ons en laat zien hoe belachelijk we wel niet zijn. Werkelijkheid is meestal grappiger dan dat we denken dat het is. Dat bewijst deze film wel op een ingenieuze manier.

Absurde humor van Monty Pyhton is clownesk, subtiel en ironisch. Nergens wordt het bijtend of sarcastisch. Het zijn de Engelsen en dan voornamelijk de leden van Het Vliegende Circus die het niveau van humor naar ongekende hoogtes tillen. Chapman, Cleese, Gilliam, Idle, Jones en Palin hebben met Life of Brian een unieke film gemaakt. Eentje die ons lang zal heugen en moeilijk zal worden overtroffen in zijn genre.

Sommige scènes, correctie, haast alle scènes zijn verbluffend grappig. Van de people's front of Judea tot de Judea's people front, de stenigings sketch, latijns grammaticaal stukje en vele vele meer. Het meest gedenkwaardige en alom bejubeld is toch wel het ijzersterke eind. Always Look on the Bright Side of Life is iconisch te noemen. Als het even tegenzit betrap ik mezelf erop dat ik het liedje zing dus therapeutisch heeft het ook zijn waarde. Niet dat mijn problemen oplost maar het tovert wel een glimlach op m'n gezicht. Hulde!

Ik ben allergisch voor kreeft dus de film ' The Lobster ' klonk als een leuk alternatief. Beetje ironie kan nooit kwaad. Om bij het eten te blijven was het geen Mc Donalds maar een 6 gangen menu waar elke gang uit 2 happen bestaat. Bij beide is het eindresultaat hetzelfde namelijk een onbevredigend gevoel.

Wij mensen- ik geef het niet graag toe maar ik behoor ook tot die groep - bestempelen iets wat niet normaal of gangbaar is als absurd. De conclusie is dat de werkelijkheid waar wij in leven velen maal absurder is. De nietszeggende dialogen in de film is een zelfreflectie van ons digitale tijdperk waar facebook, i-pads en smartphones ons voornaamste bron van communicatie is. De humor komt van personages die eerlijk antwoord geven op normale vragen. In werkelijkheid wordt eerlijkheid in veel gevallen niet op prijs gesteld. Bij de vraag ' wat was je aan het doen? ' en je antwoord eerlijk met ' ik zat mezelf af te rukken ' dan ben je abnormaal bezig. Omgekeerde wereld dus.

Of je de film positief of negatief ervaart het geeft je wel stof tot nadenken. Nu is nadenken niet mijn grootste hobby, ik denk dat ik daarvoor te lui ben. Nu ik erover nadenk begin ik een beetje moe te worden. Film is trouwens een ruime voldoende. Heel lekker maar iets te weinig om je maag te verzadigen.

Film is gebaseerd op het boek " Lone Survivor " geschreven door Patrick Robinson en Marcus Luttrell. Onderwerp is de operatie Red Wings in Afghanistan die faliekant misloopt.

Als een boek of film zijn informatie baseert op één bron, in dit geval de enige overlevende Luttrell, dan gaan er bij mij alarmbellen rinkelen. Hoe integer de motieven ook zijn, volledig waarheidsgetrouw kan niet. Voor dat heb je meerdere bronnen nodig, liefst van beide partijen. Dat gezegd hebbende is er weinig twijfel dat wat Luttrell heeft meegemaakt zijn versie is van de gebeurtenissen in Afghanistan en moeten we het dan ook als zodanig beoordelen. Zou je denken maar dat ga ik niet doen.

De vier Frogmen belanden in een hachelijke situatie. Omringd door horde Taliban strijders moeten ze een weg zoeken naar veiligheid. Peter Berg geeft een fraai beeld van de intense strijd die gaande is. Hoe hard of getraind de Navy Seals ook zijn, uiteindelijk is elk menselijk lichaam kwetsbaar en fragiel.

Het is heroïscher om tegen een overmacht te staan dat bewijst Leonidas met z'n Spartans ons wel. Vanuit een verhaaltechnisch oogpunt is het begrijpelijk, het meeleven en sympathie voor de vier personages groeit met de minuut. Het wij tegen zij zorgt tevens dat we makkelijker kunnen identificeren met de hoofdrolspelers en gemakshalve de film beter gaan vinden. Plausibele reden zo op het eerste gezicht maar persoonlijk vind ik het allemaal voor de hand liggend en clichématig. Tegengeluiden spreken niet over hordes maar een handvol Taliban strijders.

Based on a true story, zo begint de film. Laat het dan zien, zonder opsmuk, zonder franje en zeker geen vals sentiment. Na enig onderzoek zijn er toch wezenlijke verschillen tussen het boek/film en hoe het echt is gebeurd tijdens Operation Red Wings. Jammer is de eerste gedachte. Vooral het einde is een afknapper als je realiseert dat het zo niet heeft plaatsgevonden. Als regisseur moet je toch afvragen of het verhaal dat je wil vertellen dan nog volledig op waarheid berust. Partly based on a true story is een betere omschrijving voor mijn gevoel.

Mocht het je allemaal niet interesseren of het de volledige waarheid is of niet dan is het opzich geen slechte film. Persoonlijk zet ik vraagtekens bij dit project.

Simpelweg, Ongelooflijk mooi !

Groot is mijn dank aan mijn ouders die voorlazen uit de boeken van Tolkien toen ik nog met een onschuldige en met een zekere naïeve blik, de wereld zag. Enig vorm van censuur werd toegepast want m'n tere jonge ziel mocht niet teveel worden gevuld met monsters, orcs en andere demonische gedrochten. De kennismaking met fantasy heeft voor een rijk verbeeldingsvermogen bezorgd en vaak zat en zit ik te dagdromen over Midden Aarde. Soms positief zoals bij ellenlange vergadering en soms pakt het negatief uit. " Waar zijn de melk en eieren? had je gisteren gevraagd of je het kon meenemen na werk " Zei mijn vriendin verontwaardigd. Mijn leven bestaat voor een flink deel uit excuses maken en avondritjes naar de supermarkt, met dank aan Tolkien.

Peter Jackson heeft aan mijn verwachtingspatroon ruimschoots voldaan. Al had ik een andere beeld voor ogen, Aragorn leek op mezelf, de orcs identicifeerde ik met de bullebakken op school en Sauron was m'n leraar Duits, voor het merendeel was het spot on en soms zelfs beter. De geest en sfeer van een werkelijk prachtig boek wordt magistraal verfilmd. Alle lof voor Fran Walsh en Peter Jackson, eigenlijk voor iedereen die aan de films hebben meegewerkt, voor het tot leven brengen van Middle Earth op het witte doek.

Zo heb ik enkele jeugdhelden. Mensen die ter inspiratie hebben gediend en het leven draaglijk en mooier maken. J.R.R Tolkien is er zo één. Hij was niet een medicus die een medicijn voor kanker had gevonden of een ingenieur die een antwoord had voor onze energie probleem. Hij gaf ons een nieuw continent. Een continent bewoond met de meest opmerkelijke figuren en wezens. Een wereld waar ik graag naar toe ga om even uit de werkelijkheid te ontsnappen.