Opinions

Redelijk goede film. De film heeft veel vaart en een paar goede achtervolgingen. Verhaal is niet al te bijzonder, maar gelukkig niet al te voorspelbaar. Het acteerwerk van de gehele cast is ruim voldoende. Muzikale bijdrage van Jerry Goldsmith is redelijk goed, al heeft hij wel eens beter werk afgeleverd.

3,5*

Unbreakable vind ik een vreemde, maar tegelijkertijd toch wel goede film om een keer gezien te hebben.

Deze film zet een vreemde en een hele onwerkelijke sfeer neer. Dit komt in de eerste plaats omdat het verhaal nog al vreemd is. De film gaat over een man die haast letterlijk onbreekbaar is en over een andere man die haast letterlijk breekbaar is. Een vreemd gegeven. Wat ook zorgt voor de vreemde sfeer is het camera werk. Want dat camera werk is nogal vreemd. Er word uit vreemde hoeken gefilmd. Maar ondanks dat het camera werk vreemd is vond ik het wel goed. Het draagt goed bij aan de sfeer. Verder draagt de muziek van James Newton Howard ook bij aan de vreemde sfeer in de film. De muziek van Howard is erg langzaam. Maar de muziek past perfect bij de film. Als laatste draagt Samuel L. Jackson als Elijah Price erg bij aan de sfeer van de film. Jackson zet een heel vreemd personage neer. Zijn personage komt al aan het begin van de film al een beetje gestoord over. Tegelijkertijd merk je wel dat Elijah weet waar hij het over hebt. Dom is het personage ook zeker niet te noemen. Jackson zet op een goede manier een vreemd personage neer.

Bruce Willis als David Dunn acteert ook goed. Hij weet de emoties van zijn personage goed te vertolken. Ik vond echter die jongen die het zoontje van David speelde wel wat minder acteren. Leek een beetje zijn tekst maar wat op te dreunen maar acteren zou ik het niet willen noemen. Op de rest van de cast heb ik niks aan te merken. Op het zoontje na , acteert iedereen van de cast erg goed.

De film heeft een traag verteltempo. Er gebeurt in deze film niet al te veel. Echter door de vreemde sfeer die deze film heeft bleef ik geboeid kijken. De film werd voor mij dan ook geen enkel moment langdradig.

Het verhaal van de man die breekbaar is en van die man die onbreekbaar is vond ik fascinerend. Echter om David langzaam te laten transformeren naar een superheld vond ik wat minder en eigenlijk vond ik dat wel ver gezocht. Ik vond David een erg interessant personage aan het begin van de film. Dat hij uiteindelijk gedegradeerd word tot een stripheld vond ik wat minder. Ik had liever gewild dat de film zich wat meer ging focussen op de oorzaken waarom David zo onbreekbaar en Elijah zo breekbaar is. In de film word gesuggereerd dat David en Elijah een band met elkaar hebben, daar waar beide water hun zwakte is. Maar verder rest word dit geven van een band tussen die twee niet verder uitgewerkt. Dat vond ik wel jammer. Nee de film gaat zich focussen op het superhelden aspect en er word met de haren een scene erbij gesleept van psychopaat die een gezin wil vermoorden. Erg jammer.

Een scene die er ook met de haren is bij gesleept is die scene dat het zoontje van David met een pistool gaat zwaaien. De scene zelf is op zich wel sterk, maar de scene komt wel plots uit de lucht vallen. De zoon wil op zijn vader schieten om te bewijzen dat zijn vader geen gewone man is. De zoon denkt dat zijn vader die kogel kan overleven. Gezien het context van de film is het misschien niet eens zo gekke gedachte. Maar het is wel heel krom om het uit te proberen. Nogal een vreemde gedachte kronkel van die zoon die naar mijn mening onvoldoende in de film word verklaard. Wat eigenlijk pas helemaal vreemd is dat nadat de zoon met een wapen heeft gezwaaid. Er niet meer over het voorval gesproken word. Alsof het niks is wat er is gebeurd. Ik vroeg me dan ook af wat die scene dat die zoon met een pistool zwaait toevoegde aan de film.

Het einde van de film is zeer verassend. Ik zag het niet aankomen. Elijah heeft een aantal aanslagen gepleegd om David zien op te sporen. Of beter gezegd. Om een persoon als David op te sporen die onbreekbaar is. Er zit duidelijk bij Elijah een steekje los. Het einde maakt Elijah een nog vreemder personage. In die zin vond ik het einde wel sterk. Aan de andere kant is het ook wel ongeloofwaardig dat Elijah zo veel aanslagen kan plegen zonder dat hij gepakt word. En ik had liever een einde gehad wat meer in ging op gegeven dat David onbreekbaar is en Elijah breekbaar is en de verbintenis tussen die twee personen. Daar gaat het einde niet over en dat is toch wel weer jammer.

Al met al vond ik Unbreakable een goede film. Op het zoontje van David na acteert de cast erg goed. De film weet een vreemde sfeer neer te zetten. Van die vreemde sfeer moet de film het vooral hebben. Het verhaal fascineert, alleen gaat het verhaal naar mijn idee de verkeerde kant doordat we het uiteindelijk gaan hebben over de geboorte van een superheld, dit vond ik wat minder. Over de plotwist aan het einde van de film heb ik gemengde gevoelens. Het maakt Elijah een nog wat vreemder personage, maar het is ook wel wat ongeloofwaardig. En verder had ik liever gehad dat het einde zich ergens anders op focuste. Maar desalniettemin vond ik dit geen slechte film. Maar het kon beter.

3,5 ster voor deze film.

Waar ik vorige week The Imitation Game in de bioscoop heb mogen aanschouwen, was het vandaag de beurt om Unbroken in de bioscoop te zien. Unbroken is ook een film waar ik een tijdje naar uit keek. Tot voor kort had ik nog nooit van Louis Zamperini gehoord. Maar door zijn overlijden op 2 juli 2014 hoorden ik het verhaal van Louis. Ik hoorde ook van de film Unbroken. Mijn interesse was gewekt.

Ik moet zeggen dat ik dit een mooie film vond. De cast acteert goed. We krijgen heel mooi camera werk voorgeschoteld van Roger Deakins en mooie passende muziek van Alexandre Desplat.

Ik vond dat de film het verhaal van Louis in het algemeen wel goed behandelde. De eerste helft van de film is het sterkste. De film begint met een sterk luchtgevecht. Het stuk van de jeugd van Louis en de olympische spelen vond ik interessant. Dit stuk had wel ietsje langer mogen duren. Het stuk op zee vond ik sterk en boeiend.

Als Louis in handen van de Japanners komt, word het allemaal een beetje langdradig. We krijgen veel martelingen te zien. Het is goed dat de film niet schuwt om te laten zien hoe wreed het eraan toe ging. Maar die martelingen beginnen op den duur eentonig te worden. Ik had het op een geven moment wel gezien.

Al met al vond ik dit een mooie film. De film is geen echte topper, maar wel een aanrader.

3,5 ster voor deze film.

Under Suspicion is een typisch voorbeeld van een film waarvan je de hele speelduur denkt: dit gaat minstens 4* worden. Maar dan komt er vervolgens zo idioot einde dat je echt gaat denken: naar wat voor soort film heb ik zitten kijken ?


Laat ik met het acteerwerk beginnen. Het acteerwerk in deze film is subliem. Henry Hearst word uitstekend vertolkt door Gene Hackman. Hackman weet goed de emoties van zijn personage neer te zetten. Morgan Freeman als inspecteur Victor Benezet acteert ook erg goed. De interactie tussen Hackman en Freeman spat echt van het scherm. Zeer goed acteerwerk van die twee. Ook de rest van de cast acteert goed.


Wat begint met een paar simpele vragen, komt al snel in een stroomversnelling tot een pittig verhoor. Het hele verhoor weet te boeien en de spanning in de film word steeds meer opgevoerd. Hearst word door Benezet als een appel uitgepelt. De ene onthulling naar de andere volgt. De spanning is om te snijde. Dan bekend Hearst zelfs!! Het zal toch niet ? Is Hearst dan toch echt schuldig ????? Je verwacht eigenlijk de hele film dat er een wending komt wat bewijst dat Hearst toch onschuldig is. Alleen tegen het einde aan lijkt het net zo te sluiten om Hearst dat zo wending onmogelijk lijkt. En als zo wending er dan toch komt verwacht je veel uitleg over hoe het dan wel zit. In ieder geval, ik verwachte op een gegeven moment toch zo wending niet meer. Maar dan gebeurt het onverwachtse ! Hearst blijkt onschuldig te zijn !!!!!!!!!! Ik verwacht een goede uitleg hoe het allemaal zit. Maar dan, teleurstelling. De film geeft geen verdere uitleg, we krijgen nog een erg sentimentele laatste scene te zien, en de film is pats boem afgelopen. Ik ben verbaasd en perplex en ik denk bij me zelf. Waar slaat dit einde nu op ?


Dit is wat je nog eens noemt: op het laatste moment een film verpesten. Tot het idiote einde dacht ik dat het enige minpunt van deze film de muziek was . De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik niet zo goed en was tevens ook soms wat te nadrukkelijk aanwezig. Maar helaas bleek dus de muziek niet het enigste minpunt te zijn.


Vragen die in de film niet beantwoord zijn o,a:

- Waarom bekend Hearst als hij onschuldig is ?

- Heeft Hearst dat nichtje verkracht ?

- In de film word ook gezinspeeld op een mogelijke verkrachting van Hearst op zijn vrouw, maar of dit klopt ? Ook dit antwoord blijft de film schuldig

- Het feit dat er iemand anders voor de moorden is opgepakt hoeft helemaal niet te betekenen dat Hearst niets verkeerds met de meisjes zou hebben gedaan. Het word helemaal niet duidelijk wat Hearst zijn relatie met die meisjes dan wel was. We weten alleen dat Hearst foto,s van die meisjes heeft gemaakt, maar verder rest geeft de film geen antwoorden.



De film geeft op deze vragen geen antwoorden. Je moet het zelf bedenken. Het is belangrijk bij zo soort films dat antwoorden gegeven worden over hoe het allemaal in elkaar steekt. De hele film zit je in spanning en dan wil je aan het eind wel goed uitgelegd krijgen hoe het allemaal zit. Helaas geeft de film de antwoorden niet, waardoor je maar als kijker zelf moet bedenken wat de logische antwoorden zijn. Een zwakte bod van deze film.


Het einde kan je gewoon als afgeraffeld beschouwen . Ik snap echt niet waarom de filmmakers dit gedaan hebben. Had gewoon even wat langer de tijd genomen voor een goede uitleg. De filmmakers leken haast te hebben. Waarom ? Joost mag het weten.


De laatste scene is dan ook weer zo sentimenteel. Met die twee die beide op een apart bankje gaan zitten en Benezet die een beetje met een schuldige blik naar het gebeuren kijkt. Tel daar bij de veelte aanwezige muziek bij op en je hebt gewoon een laaste scene wat raar aanvoelt en totaal niet werkt.


Toen de film was afgelopen moest ik alles toch even bezinken. Een goede film is in praktisch 15 minuten eigenlijk grotendeels verpest. Ik had eerst een gevoel van boosheid , wat later omsloeg in teleurstelling. Hoe hebben de filmmakers dit kunnen doen ?


Maar goed. Los van het einde is de film wel goed. De spanning word flink opgebouwd en het acteerwerk is subliem. Je zit echt op het puntje van je stoel. Ik geef zeker geen onvoldoende aan deze film. Want dat verdient een film niet die zo goed de spanning weet op te voeren. Maar weet wel dat zonder dat idiote einde mijn cijfer een volle ster hoger was geweest.


3 sterren voor deze film.

Unforgiven vind ik een goede film.

Deze film valt in de eerste plaats op door de enorm goede cast. Gene Hackman zet een hele goede rol neer als een meedogenloze sheriff. Morgan Freeman als Ned acteert ook erg goed. Clint Eastwood doet het van de hele cast nog wel het best en hij zet ( zoals we van hem gewend zijn ) weer een geweldige rol neer. Eastwoods personage William Munny heeft zijn oude leven van veel drinken en moorden achter zich gelaten en hij is nu vader. Munny word echter toch overgehaald om zijn oude werkzaamheden voor één keer weer te hervatten. In eerste instantie gaat Munny alleen voor het geld op pad en zegt hij zelf dat hij niet meer zo is als vroeger. Maar als zijn vriend Ned word vermoord door sheriff Daggett komen de oude trekken van weleer een beetje boven drijven en gaat Munny wraak nemen op de sheriff. Wat volgt is een erg sterke eind scene van de film. De manier waarop Munny afrekent met o.a. de sheriff is geweldig.

Wat ik ook erg sterk vond was het stuk met Richard Harris als English Bob. Harris weet op een fantastische manier een arrogante man neer te zetten met veel praatjes. Die praatjes helpen hem echter niet en hij word genadeloos in elkaar getrapt door de Sheriff. Er volgen hierna nog een paar sterke scenes met Harris maar echt veel word er verder niet met zijn personage gedaan. Dit vond ik eigenlijk wel jammer. Er had wel wat meer met de personage gedaan mogen worden.

Wat ook opvalt is het erg mooie camera werk. Af en toe krijgen we hele mooie beelden van de landschappen voorgeschoteld. Verder is de muziek bij deze film ook erg sterk. De muziek valt niet heel erg op, maar de rustige muziek past perfect bij de film.

Unforgiven is een harde en rauwe film. De film laat zien dat er niks eervols aan was aan het westen. Ik vind dit een sterke film van Eastwood.

4,5 ster voor deze film.

United 93 is een film waar ik benieuwd naar was. Helaas ben ik teleurgesteld in deze film.

Op 11 september was het een chaos. Natuurlijk in de vliegtuigen die gekaapt zijn, en ook in de commando centra. Eigenlijk was de hele wereld in chaos. De filmmakers moeten in deze film de chaos laten zien. Maar het is wel noodzakelijk dat het op zo manier gebeurt dat het voor de kijker nog te volgen is en dat er geen chaos in het hoofd van de kijker komt. In deze film moet er chaos zijn, maar de film moet niet chaotisch overkomen. Helaas komt deze film juist wel chaotisch over.

Dit komt in de eerste plaats door krankzinnig camera werk. En dan druk ik me nog voorzichtig uit. Wat een vervelende manier van filmen krijgen we in deze film. We springen van het ene shot naar het andere shot. De camera maakt rare bewegingen gedurende de hele film. Het komt allemaal zeer chaotisch over.

Zoals DeWolff ook al zei word er veel geschakeld tussen de commando centra en het vliegtuig. Dit kwam ook allemaal heel warrig over. Het was soms moeilijk te volgen wat er gebeurde. Het verhaal word erg warrig verteld en dat in combinatie met warrig camera werk maakt dat ik deze film echt een warboel vind.

Ook wordt er veelte weinig aandacht besteed aan United 93. In een groot deel van de film gaat het niet eens over het vliegtuig, maar over de aanslagen in het algemeen. We krijgen veel beelden te zien van het commando centrum. Ik had gedacht dat we een film te zien kregen dat zich vooral focuste op wat zich in United 93 afspeelde. Maar een groot deel van de film gaat daar helemaal niet over. Zonde. Ik wou dat er meer aandacht was op wat zich in United 93 afspeelde.

Wat dan wel weer wel goed is in deze film was het acteer werk. Ik vond iedereen naar behoren acteren in deze film. Daar gaan bij mij ook de punten naar toe.

Al met vindt ik United 93 een niet al te beste film. De film kwam op mij warrig en chaotisch over.

1,5 ster voor deze film.

Der Untergang vind ik een erg mooie en indrukwekkende film.

Deze film gaat over de laatste dagen van de tweede wereld oorlog in Europa. Voornaamste locatie in de film is de bunker van Hitler. Onwijs interessant is het om te zien wat daar allemaal gebeurde. We zien in deze film een steeds wanhopiger wordende Hitler die de realiteit niet onder ogen kan ( of wil ) zien. Maar deze film gaat niet alleen over Hitler. We krijgen ook stukken te zien van het gevecht in Berlijn zelf. Ook zeer interessant. De scènes met de kindersoldaten doen mij de rillingen over de rug lopen. Verder krijgen we de strijd om Berlijn vooral te zien door de ogen van een arts. Erg interessant om zijn bezigheden te zien.

Het acteerwerk is heel erg goed. Bruno Ganz acteert heel erg goed als Hitler. Af en toe heb je het idee naar de echte Hitler te kijken. Hitler was natuurlijk een monster, maar in deze film laat men zien dat hij toch ook menselijke trekjes heeft. Knap en gedurfd van de filmmakers dat ze ook lieten zien dat Hitler ook een mens was. ( Je kan het haast niet voorstellen maar Hitler schijnt privé best aardig te zijn geweest ) Dat Hitler zowel als mens en als monster word neergezet in de film maakt hem nog angstaanjagender. Het ene moment is hij erg vriendelijk tegen bijvoorbeeld zijn secretaresse en het andere moment loopt die te schelden tegen/ over zijn generaals en maakt hij het Duitse volk uit voor lafaards waar hij geen medelijden mee heeft. Wie ook erg goed acteerde was Ulrich Matthes als Joseph Goebbels. Wat een eng mannetje was die Goebbels en wat weet Ulrich hem overtuigend en eng neer te zetten. Corinna Harfouch als de vrouw van Goebbels acteerde ook erg goed. Ook zij is een eng mens. De scene dat zij meedogenloos haar kinderen vermoord is ook echt een moment om de rillingen bij te krijgen. De rest van het acteerwerk in deze film vond ik ook erg sterk.

Na de zelfmoord van Hitler gaat de film nog wel een tijdje door. We krijgen te zien hoe de oorlog in Berlijn verder verliep na zijn dood. We zien o.a. Traudl Junge met een kindsoldaat vluchten. Ik snap de kritiek dat de film na Hitlers dood wat te langdradig werd. Maar ik vond ook dit stuk onwijs interessant en ik zelf vond dit stuk geen enkel moment langdradig. De film duurt ruim 2 en een half uur maar die tijd is zo voorbij. Ik ben blij dat ze een lange film hebben gemaakt en niet de boel hebben afgeraffeld.

De aankleding in deze film is ook mooi gedaan. Het oorlogspuin van Berlijn lijkt net echt. De filmmakers hebben het geloofwaardig als een oorlogsomgeving eruit laten zien. De muziek in deze film is van Stephan Zacharias. Zijn muziek valt niet heel erg op, maar de muziek past wel goed bij de film.

Nog even terugkomen op de discussie die hier eerder gevoerd is op de vraag of Hitler naar Zuid Amerika is gevlucht. Ik heb zelf hier ook weleens wat over gelezen. Een interessante theorie, al denk ik zelf dat het toch het meest aannemelijk is dat hij zelfmoord heeft gepleegd met zijn vrouw in de bunker in Berlijn. Als Hitler was gevlucht zou het betekenen dat veel getuigenverklaringen niet kloppen van wat er gebeurt is in die bunker. En dat lijkt me onwaarschijnlijk. En als Hitler al was gevlucht had die waarschijnlijk toch geen lang leven gehad door zijn parkinson. Wat ook wel interessant is, is de vraag wat er met het lichaam van Hitler is gebeurt. In de film zie je dat het lichaam verbrandt is. Maar het lichaam zou niet helemaal verbrand zijn. De Russen zeggen dat ze een stuk van Hitlers schedel hebben. Maar sommige onderzoekers twijfelen of dit schedel wel van Hitler is.

Al met al vond ik dit een erg indrukwekkende en aangrijpende film.

5 sterren voor deze film.

Als je Unthinkable hebt gezien ga je de vraag stellen : hoe ver mag je gaan om de waarheid van een terrorist te krijgen ?

Volgens een van de hoofdpersonen van deze film, Meneer H, mag je daarbij heel ver gaan. meneer H martelt een terrorist stevig in deze film. Meneer H komt over als een sadist die zich zelf niet altijd in de hand heeft. Toch kan je wel wat sympathie opbrengen voor meneer H omdat je weet dat hij zijn verschrikkelijke methodes gebruikt voor de goede zaak. Samuel L. Jackson zet als meneer H een erg sterke rol neer.

De andere hoofdpersoon van deze film is Helen Brody gespeeld door Carrie-Anne Moss. Helen Brody is wat minder gelukkig met de praktijken van meneer H en ze probeert de waarheid van de terrorist op een wat zachtere manier te verkrijgen. Carrie-Anne Moss zet een goede rol neer en je krijgt zeker sympathische voor haar personage. wel vraag ik mij af of Helen Brody wel geschikt is voor een top functie bij de FBI. Want ze schrikt wel heel erg van de martel praktijken van H terwijl ze in haar positie zou moeten weten dat dit toch wel vaker gebeurt en zou ze hier ook wat beter tegen moeten kunnen. Ook vond ik Helen Brody af en toe wat naïef.

De film is erg spannend de hele tijd is er de dreiging dat als de waarheid niet snel boven tafel komt , dat er dan ergens een atoombom ontploft . De film heeft veel vaart en is afgelopen voor dat je er erg in hebt. Het open einde van de film vond ik erg sterk.

Waar ik mij wel aan stoorde bij deze film was dat de mensen van het leger en de FBI eigenlijk niet weten wat ze doen en niet weten wat ze willen . Dan willen ze dat H zich niet bemoeit met de ondervraging van de terrorist , dan moet hij wel de ondervraging doen en later mag hij dat weer niet . Het ondervragen van de terrorist vind ik niet erg professioneel gaan in de zin van dat de mensen goed met elkaar samenwerken . want van een goede samenwerking is niet echt sprake met als gevolg dat de situatie soms erg uit de hand loopt en de mensen elkaar de tent uitschreeuwen .Ik denk dat in het echt zo samenwerking wel wat beter zal gaan.

Al met al is Unthinkable een erg goede film die je doet nadenken. Als er miljoenen mensen levens in gevaar zijn. Hoe ver mag je dan gaan? Hoe erg mag je iemand martelen? mag je ( zoals in de film gebeurt ) de vrouw en de kinderen van de terrorist erbij betrekken als er miljoenen levens op het spel staan? . Dit is wel een film die je met een korreltje zout moet nemen. Je komt wat onwaarschijnlijk heden tegen in de film en een aantal dingen worden in de film niet goed genoeg duidelijk gemaakt. zo is het mij nog niet echt duidelijk waarom de terrorist zich expres liet oppakken Verder zijn de martel scènes niet altijd even leuk om te zien. Maar dit neemt niet weg dat Unthinkable een goede film is die je aan het denken zet.

4 sterren voor deze film

The Untouchables vind ik een goede film.

Wat als eerste opvalt is de erg goede cast. Want op dit gebied haalt de film alles uit de kast. Kevin Costner speelt Ness. Costner zet een erg goede vertolking neer. Robert De Niro acteert erg goed als Al Capone. De ster van deze film is echter niet Costner of De Niro, maar Sean Connery. Connery acteert in deze film meesterlijk als de harde politieman. Het plezier van Connery straalt er ook echt vanaf. Eigenlijk wel jammer dat Connery,s personage op een nogal flauwe manier sterft. De rest van de cast acteert ook erg goed.

Deze film is losjes gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar er is ook veel fictie. Ergens vind ik dat wel jammer. Ik heb liever dat men bij films, als ze over waargebeurde gebeurtenissen gaan, zo dicht mogelijk bij de feiten blijven. Maar eerlijk is eerlijk. Ook al neemt de film het niet zo nou met de feiten, de film word er niet minder vermakelijk op.

De twee uur vlogen voorbij. Hoewel dit een harde film is, heeft de film ook een luchtige sfeer en humor in de vorm van goede oneliners. Het maakt dat de film makkelijk weg te kijken is. Dit is dan ook niet een al te serieuze misdaad film. Maar dat vond ik niet erg. Ik vond de afwisseling van harde momenten naar wat luchtigere momenten geslaagd.

De muziek is van Ennio Morricone. Morricone zijn muziek vond ik erg lijken op zijn muziek voor bij de Spaghetti westerns. Maar de muziek past wel goed bij de film eigenlijk. Morricone kan zeker wel beter. Maar hij levert voor The Untouchables zeker geen slecht werk af.

Wat ook opvalt is dat de setting van de film erg goed gedaan is. De film heeft mooie sets en decors en film heeft daardoor een jaren 30 sfeertje. Goed gedaan door de filmmakers.

Ik wil nog even die scene met die kinderwagen noemen aan het eind van de film. Een fantastische scene. Erg goed gedaan door de filmmakers.

Al met al vind ik dit een vermakelijke en goede , doch niet al te serieuze film.

4 sterren voor deze film.