Opinions

Echt een geweldige film, en een heuse verwennerij voor de fans van Wood's oeuvre. Je hoeft natuurlijk niet al z'n films gezien te hebben om deze film te kunnen waarderen, maar het maakt het er wel een stuk leuker op.

stem verhoogd naar 4.5 sterren.

Ik neem dus aan dat je de film thuis (of in kleine kring) hebt bekeken? Ik denk dat het kijkplezier dat je hieraan beleeft volledig afhangt van de setting waarin je hem bekijkt.

Zelf heb ik Eden Log een paar maanden geleden gezien op het Filmfestival in Brussel (recensie hier, ongeveer halverwege de pagina), waar de film genadeloos werd afgemaakt door het publiek. Toegegeven, niet het meest geduldige publiek, maar toch: ook mijn geduld werd tijdens het bekijken aardig op de proef gesteld.

Het mag van mij best bizar, vernieuwend en experimenteel zijn, maar Eden Log doet geen enkele poging om ook maar enige narratieve logica op te bouwen. Schitterend gemaakt, maar wat mij betreft nog het best te bekijken als uit de hand gelopen video-experiment.

Uitstekende film, die toen der tijd volledig in de verdrukking is gekomen door het succes van (het minstens even originele) The Truman Show. Volledig onterecht, natuurlijk, want Edtv heeft een volledig andere aanpak dan Truman, al zijn er qua uitgangspunt natuurlijk wel wat overeenkomsten.

Maar toch is Edtv een behoorlijk scherpe komedie, boordevol met fantastische oneliners die op een uitstekende manier gebracht worden door een aantrekkelijke cast, waarin natuurlijk vooral Rob Reiner opvalt (hoe kan het ook anders:-)). Een echte aanrader, en misschien wel Ron Howard's beste film.

4 sterren

Ik was er ook behoorlijk van ondersteboven. Zoals hierboven al vermeld, gebeurt er eigenlijk vrij weinig; een gewone dag, met gewone jongeren die gewone dingen doen. Maar op een of andere manier voel (weet) je als kijker dat er iets vreselijks gaat gebeuren, en die prangende spanning maakt de normaliteit van het leven van de scholieren haast pijnlijk: ik wou zelfs dat ze hun laatste momenten beter hadden besteed. De dood loert immers achter elke hoek. Maarja, aangezien ze de symbolische donderwolken niet (kunnen) zien hangen, gaan ze lustig door met kibbelen, zwetsen, roddelen... en pesten.

En als de gruwel dan uiteindelijk begint, is de dood van sommigen net zo toevallig (of willekeurig) als de dingen die ze die dag hebben gedaan. Als Michelle bijvoorbeeld niet was gaan hollen om John en Ira te ontlopen, was ze er waarschijnlijk nog geweest. En als Ira misschien nog iets langer met John had gekletst, dan was ook hij misschien niet dood geweest. De absolute willekeur van het lot, dus.

En wat de titel betreft: volgens mij heeft Van Sant die net zo willekeurig gekozen als de schutters in de film hun slachtoffers kiezen.

Elephant is ongetwijfeld één van de meest hallucinante films die ik ooit heb gezien. En verplichte kost voor elke scholier; of die nu gepest wordt of niet.

4.5 sterren

Da's natuurlijk weer overdreven, temeer omdat deze film geen origineel idee te bieden heeft. Alle plotelementen, van paranoïa tot drugsgebruik om de massa te verdoven, zijn standaardelementen uit de sci-fi literatuur. Bovendien was het einde wel héél voorspelbaar.

Het enige nieuwe (en bewonderenswaardige) waren de aparte vechtscènes. Verder vond ik het qua ideeën en uitwerking maar gewoontjes.

Toch nog 3 sterren omwille van de goede uitwerking, mooie special-effects en prima acteerprestatie van Christian Bale.

Tamelijk onzinnig en slecht uitgewerkt fantasy-rommeltje. Zoals wel vaker in dit soort ondingen heeft ook Eragon een aantal interessante ideeën, maar er wordt zo weinig meer gedaan dat het wel lijkt alsof je naar een uitgebreide samenvatting van het boek zit te kijken. Eragon barst van de verwijzingen naar mytische personages, epische gevechten en eeuwenoude wijsheden, zonder dat daar ook maar een moment dieper op wordt ingegaan.

Ook de uitwerking van de personages is totaal ondermaats. Het personage van Eragon zelf (gespeeld door de onnoemelijk fletse Speelers) krijgt alles in de schoot geworpen en moet (in de film toch) nauwelijks iets opofferen om zijn doel te bereiken. Ook de eeuwenoude wijsheden krijgt hij zonder veel bedenkingen ingefluisterd. Sterker nog, Eragon lijkt de magische elfentaal in een mum van tijd onder de knie te hebben, en lijkt ook zonder noemenswaardige training altijd op het juiste moment de juiste kreet te hebben klaarstaan.

Ook de relatie tussen de draak en Eragon wordt niet echt verder uitgediept. Saphira lijkt toch vooral een handige sidekick met een aantal nuttige snufjes aan boord. En zeker niet de imposante draak uit de legendes.

Maar wat erger is: Eragon lijkt geboren uit pure gierigheid; een poging om nog wat munt te slaan uit de LOTR-hype. Maar wat de filmmakers even zijn vergeten, is dat het werk van Tolkien het genre overstijgt, meteen ook de reden waarom zijn epos nog steeds tot de verbeelding spreekt. Eragon daarintegen is een lui maakwerkje, zonder diepgang, zonder ziel. Kortom, alles wat het fantasygenre in de loop der jaren zo'n slechte reputatie heeft bezorgd: ernstig kijkende acteurs in achterlijke pakjes die de meest pompeuze dialogen uitbraken en zich daarbij onsterfelijk belachelijk maken.

1.5 sterren.

Ook na een zoveelste visie blijft dit gewoon een ongemeen grappige (en spannende) horror-komedie van de bovenste plank.

Het viel me ook nu pas echt op hoe goed Raimi omgaat met het schamele budget en hoeveel leuke shots hij eigenlijk op elkaar stapelt. Bovendien kan hij er zichtbaar niet genoeg van krijgen om Bruce Campbell op alle mogelijke manieren te pijnigen. Hilarisch!

Stem verhoogd naar 4 sterren.

Opvallend veel gore en veel schreeuwerige shocks, maar over het algemeen kon het me niet zo boeien. Het verhaal was een zootje(ongetwijfeld het gevolg van de problematische productie) en met uitzondering van Stellan Skarsgard blijven de personages vlak en oninteressant. Vooral de rol van Izabella Scorupco is echt te gek voor woorden, en de poging om van haar een soort love-interest te maken minstens even belachelijk als ongeloofwaardig.

Erg jammer ook dat zoveel elementen uit de oorspronkelijke Exorcist klakkeloos worden overgedaan. Als ik trillende bedden, draaiende hoofden en bezeten kinderen wil zien, kijk ik wel naar het origineel van William Friedkin.

Toch is deze versie van The Beginning niet de flop die ik ervan had verwacht. Want dankzij de sterke sfeerschepping, knappe decors en goede muziek van Trevor Rabin blijft het geheel nog dragelijk. Maar mijn voorkeur gaat uit naar de versie van Paul Schrader, die is subtieler en beter uitgewerkt.

2.5 sterren.