Opinions

Erg flauwe Austin Powers-ripoff, met in het begin een paar aardige grappen. Helaas is de rest van de film niet veel bijzonders, en maakt vooral de (akelig plastic uitziende) Denise Richards een erg slechte beurt. Wel een goede soundtrack, maar daarmee is ook alles gezegd.

1.5 sterren.

Ondanks mijn lage verwachtingen en de ronduit slechte recensies, is Underworld nog best een aangenaam kijkstukje geworden. Het plot is niet bepaald wereldschokkend origineel (en er zitten een aantal grote gaten in) maar er zit wel een hele interessante mythologie achter de film. De oorsprong van de vete tussen de Weerwolven en Vampieren is namelijk bijzonder goed gevonden, en de hele backstory zorgt voor de meest boeiende momenten van de film.

Qua acteren is het dan weer heel wat minder, en zoals verwacht weet alleen Kate Beckinsale haar personage een beetje gewicht mee te geven. Bovendien ziet ze er bijzonder sexy uit in haar nauw aansluitende leren pakje.

De actiescènes zijn dan weer wel dik in orde en werden door regisseur Len Wiseman vakkundig in beeld gebracht, die het gelukkig niet nodig vond om terug te vallen op een razendsnelle montage.

Natuurlijk is Underworld uiteindelijk een grote mangelmoes van films die we allemaal wel eens een keer eerder hebben gezien (met Blade, The Matrix en The Crow als voornaamste invloeden), maar toch wordt het nooit vervelend. In tegendeel, sommige scènes zijn zelfs zo opzwepend dat ik had naderhand enorm veel zin had om zelf een beetje Werewolf-ass te gaan kicken.

Prima entertainment, 3 sterren.

Inderdaad een enorme teleurstelling. Ik was stiekem best fan van het eerste deel, maar helaas is Evolution één groot zootje. Het verhaal is nu écht zo idioot al het klinkt, de actie onoverzichtelijk en slecht gemonteerd en de dialogen om te gieren.

Erg jammer dat de reeks na amper een vervolg al zo'n buiklanding heeft gemaakt.

1 ster.

Alweer een prima samenwerking tussen Luc Besson en Jet Li. En net als in Kiss of the Dragon is er ook deze keer voldoende vernuftig plot om tegengewicht te bieden aan de voortreffelijke actiescènes.

Jet Li mag zijn carrière dan wel te danken hebben aan zijn vechttalent, hier bewijst hij wel degelijk dat hij meer is dan een eenzijdige vechtersbaas. Met zijn schamele dialogen en trieste ogen steelt hij wat mij betreft de hele film. Zeker niet slecht als je het moet opnemen tegen veteranen als Bob Hoskins en Morgan Freeman. Hoskins is trouwens heerlijk duivels als de afperser Bart, maar helaas valt Freeman deze keer een beetje flets uit. Hij heeft de rol van wijze mentor ondertussen al iets te vaak gespeeld.

Regisseur Leterrier legt trouwens opvallend veel nadruk op het plot en laat de actiescènes nooit de bovenhand krijgen. De echte knokfans zullen misschien wat op hun honger blijven zitten, want Danny the Dog wordt alleen aan het begin en het eind van de film echt keihard. De rest van de speelduur wordt gevuld met een prima, maar soms wat naïef verhaal over een emotioneel afgestompte verchtjas die langzaam de prettige kantjes van het leven ontdekt.

Een groot verschil met de recente niet-Aziatische Jet Li-films (met uitzondering van KotD natuurlijk) is dat de actiescènes werkelijk voortreffelijk in beeld worden gebracht. Adembenemend lange takes met ingewikkelde choreografieën, weinig wirework, indrukwekkende camerabewegingen en een aantal hallucinante one-on-ones in de vechtkuil en op andere locaties (met als hoogtepunt de face-off tussen Li en de albino in een akelig smal wc-hokje). Yuen Wo-Ping heeft zich weer heerlijk mogen uitleven.

En ik kan niet wachten op de volgende samenwerking tussen Li en Besson.

3.5 sterren.