Opinions

Night Hunter is een film zoals we er al zeer veel van hebben gezien. Is het storend, nee dat zeker niet. Het verhaal is prima met een prima subplot en de vaart zit er goed in. Acteerwerk ook prima dus je zou het haast een aanrader kunnen noemen. Bij deze dus.

Het plot van deze film biedt ruimte voor drama, actie en comedy, maar is ondanks dat toch behoorlijk clichématige en langzaam. Het lijkt in het begin wat te beloven maar het wordt al gauw een grote puinhoop en de cast(op 1 uitzondering na) levert behoorlijk slecht acteerwerk. Toch heeft deze productie nog een behoorlijk plus puntje in petto en dat is de deelname van Robert Duvall. Hij kan de film an sich niet redden maar geeft het nog enige vorm van glans en bewijst een levende legende te zijn.

Kelly Reichardt zet met Night Moves helaas een deceptie van formaat neer. Het thema 'activisme' met een uitwerking als bijvoorbeeld; ondoordacht handelen, juiste motieven en zelfs niet ideologische redenen heeft genoeg te bieden. Zelfs een decor als het landschap van Oregon is een locatie bij uitstek. Toch wil het maar niet lukken om het vorm te geven. Waar bij de opbouw van het verhaal nog dreiging uitgaat en sprake is van enige spanning, krijgt het tweede gedeelte van de film een vrijwel nietszeggend vervolg. De diepgang wil er namelijk maar niet van komen en de daders blijven te oppervlakkig. Het verhaal krijgt zelfs ongeloofwaardige uitwerkingen die zeer ver gezocht zijn. Van Jesse Eisenberg had ik een optreden als dit wel verwacht, maar dat Dakota Fanning ook tegenvalt is behoorlijk jammer.

Night School lijkt een vrij standaard komedie maar het kent toch enkele leuke scenes waarbij vooral de cast ook ontzettend plezier lijkt te hebben in het geheel. Alles werkt dan ook en het is gewoon een heerlijke komedie. Kostelijk mee vermaakt!

Deze film over de nightcrawler gespeeld door een altijd sterkte Gyllenhaal, is het regiedebuut van Dan Gilroy. De morbide geest van Lou Bloom laat de kijker zien dat wanneer hij zijn tanden ergens in zet, het voor vele nachtelijke ritjes zorgt die het geheel zeer boeiend maakt. De sterkte van de film zit hem vooral in het handelen van Lou, die met zijn gedrevenheid en kennelijk grote talent telkens op het randje hangt wat enerzijds juridisch geen conflict zal oproepen, maar anderzijds ethisch gezien mensen tegen de schenen trapt. Het achtenswaardig optreden van Gyllenhaal maakt deze film tot het succes van het geworden is, want met de invulling van zijn personage staat of valt de film in zijn geheel.

Geweldige musical-animatie waarbij Tim Burton met stop-motion zeer interessante karaktertjes tot uiting brengt. Het verhaal is zeer doordacht ondanks de knipoog naar kerst ook nog eens bijzonder geestig van aard. Geen kerstfilm voor het hele gezin, maar wel eentje die je vroeg of laat niet moet missen.

Ninja Assassin is een film met een prima verhaal wat netjes wordt opgebouwd. De scenes zijn erg knap en visueel dan ook sterk. Regelmatig zoekt men de grens op en is het dan ook over de top, maar vermakelijk is het zeker.

Het verhaal is niet vernieuwend of interessant maar een goed plot om de vechtscènes goed neer te zetten en op te bouwen. Echt verrukkelijk om naar te kijken.

Alles bij mekaar kom je binnen dit genre behoorlijk aan je trekken.

Waar je vroeger in dit genre van JCVD kon genieten, kun je het momenteel zeker van Scott Adkins. 3.5* dubbel en dwars waard.

The Ninth Gate is toch wel een heerlijk klein meesterwerkje van Roman Polanski. Een verhaal om heerlijk in weg te kwijlen en een dozijn acteurs die het prima weten te vertolken. Het onderwerp satanisme intrigeert me sowieso al vrij snel en deze film heeft hierin een heerlijk luchtig tintje. Iets wat precies past bij een protagonist als Johnny Depp.

No Country for Old Men een heerlijk trage film waarbij het tempo nu juist zo goed is getroffen om het dozijn aan top-acteurs ieder op zijn/haar beurt te zien schitteren. Met name Bardem is de ultieme schurk.

Op het eerste oog een vrij onderhoudende actie thriller wat te danken is aan het hoge tempo en de kwantiteit aan actie. Het verhaal an sich is simpelweg te generiek, de dialogen te triviaal en van karakterontwikkeling geen sprake(waardoor het eigenlijk geen ene moer uitmaakt wat er met het gezinnetje staat te gebeuren). De toevalligheid in momenten waarop Pierce Brosnan op het witte doek verschijnt is gewoon te lachwekkend voor woorden.

Deze thriller is van een middelmatig niveau en hiervan is inspiratieloosheid de grootste oorzaak. Het verhaal kent een te veel aan toevalligheden en spannende scenes worden telkens aangedikt met onheilspellende donderslagen. Hierdoor wordt er behoorlijk voor de gemakkelijke weg gekozen en dit zal door menig kijker dan ook niet in dank worden afgenomen. Sam Miller had zijn doelgroep en acteurs als Idris Elba en Taraji P. Henson toch vele malen serieuzer mogen nemen.

Deze interpretatie uit het boek 'Genesis' wat het verhaal vertelt over de zondvloed, is voor zo'n machtig verhaal toch enigszins een teleurstellende productie geworden. Het verhaal kenmerkt het onrecht en ongeloof van de mens wat als zonde met een vloed weggevaagd dient te worden. 'Darren Aronofsky' doet hier met zijn interpretatie nog een schepje bovenop met Noach's innerlijke strijd en de nabijheid van God. De stranding op de Ararat en het regenboogverhaal komen amper tot niet in beeld en dit maakt het dat de film in narratief opzicht beter had moeten scoren in combinatie met het visuele aspect.

Nobody een film waarover diverse personen zeggen het niet al te serieus te moeten nemen. Ik had het persoonlijk wel iets serieuzer willen zien. Vond het namelijk nogal saai. Al dat onzinnige gebeuk zonder enige diepgang begint snel te vervelen.

Nobody 2 was voor mij net als zijn voorganger weinig interessant. Ik ben een echte fan van Bob Odenkirk maar ik kan met deze film weinig. Er zit gewoon geen verhaal in. De actie is harstikke leuk maar teveel aan opstapeling van. Ik heb me vermoedelijk laten verleiden door de hype(lol).

Tom Ford weet met Nocturnal Animals een stijlvolle thriller te maken die genoeg stof biedt tot nadenken. Ondanks het grillige c.q. donkere karakter en het topklasse acteerwerk is het verhaal eigenlijk vrij eenvoudig en vooral puur. Schitterend gefilmd en een heerlijk meespelend karakter.

Noelle is een leuke kerstfilm met een leuk verhaal wat zeker origineel is. Het geheel kijkt lekker weg en kabbelt vooral voort op de heerlijke tijd van het jaar. Dit maakt meer goed dan de film zelf. Ondanks dat het verhaal vrij origineel is, is het toch niet de kerstkraker waar we allemaal naar hunkeren.

Gijzelingsthriller die de eerste helft vrij aardig qua spanning weet op te bouwen en waarbij de regisseur er de vaart stevig weet in te houden. Diverse plotwisselingen waarbij je in eerste instantie blijft gissen naar de dader(s) en waarbij je zelfs twijfels krijgt bij de Air Marshal maken het dat je als kijker niets te kort komt . De uiteindelijke beweegredenen van de sms'er en het einde zijn daarentegen slap en kortstondig afgewerkt en om die reden een deceptie van formaat. De hoofdrol is voor Liam Neeson weggelegd en laat wederom zien dat hij in dit soort films prima weet te gedijen.

Redelijk misdaadverhaal wat toch in veel delen behoorlijk voorspelbaar blijkt te zijn. Gangsters, familie en donkere zaken zonder echt grote verrassingen. Het einde daarentegen was bruusk en kenmerkt het gemak waarmee de regisseur probeert een film te vervaardigen.

The Normal Heart is de tv-film die gebaseerd is op het gelijknamige toneelstuk van Larry Kramer. Zo een belangrijk stukje theatergeschiedenis kon natuurlijk niet uitblijven op het witte doek. Het vertelt het verhaal van het begin van de aidsepidemie in New York begin jaren tachtig van de vorige eeuw. Het volg een strijdend groepje mensen versus het establishment, met alle spanningen van dien en het verhaal vertolkt de innige vriendschap met het gepaarde verlies wat inherent is aan de ziekte. Het onvermogen en de angst voor het onbekende en de discriminatie in de vorm van terminologie zoals -homo ziekte- komen hier zeer sterk tot uiting. De moed om tegelijkertijd te strijden in deze onverklaarbare tijden is op zijn minst gezegd uiterst dapper. Deze film is echt een ode voor de mensen van die tijd en een belangrijk onderdeel uit de geschiedenis van dat moment. Enige punt van kritiek is de lange speelduur, die het verhaal helaas langdradig maakt. Dit had gezien de kracht van het verhaal helemaal niet gehoeven en met minder speeltijd wellicht nog wel indrukwekkender kunnen zijn.

Rod Lurie baseerde zijn scenario op het verhaal van de journaliste Judith Miller die de gevangenis in moest omdat ze weigerde te getuigen en haar bron vrij te geven. Hiermee is er een zeer interessant onderwerp wat zich leent voor een spannend verhaal. Het knappe aan dit verhaal is de spagaat die gecreëerd is en waarvan we op het einde pas de uitkomst zien. Rachel Armstrong weigert toe te geven aan intimidatie, maar tegelijk blijken Rachels principes niet helemaal zuiver te zijn. De cast speelt fantastisch en in het bijzonder Alan Alda.

Dat deze film een beetje rommelig overkomt bij sommige kijkers kan ik goed begrijpen. Het lijkt een puberale klopjacht op de moordenaar van een zekere leerling Kevin genaamd. Toch concentreert het verhaal zich hier zeker niet op en schuilt er wat meer door enkele tieneronderwerpen aan de man te brengen. Voor mij gaf dit een extra dimensie aan het geheel en kon het dan ook zeer waarderen. Maar echt geweldig was het allemaal niet. Net boven gemiddeld.

Pierce Brosnan is als spion weer helemaal terug van weggeweest. De gadgets en zijn mooie vrouwen ontbreken, maar maken hier plaats voor -in slow-motion- bloederige actiescènes. De cast is prima, maar het is vooral Pierce Brosnan die uitblinkt. Dat de man op leeftijd is dat zien we allemaal, maar in films met dit soort scripts is hij toch zeker de aangewezen persoon. Het script is vlot en ondanks niet vernieuwend toch zeker solide.

Deze sequel kent niet zo'n heel indrukwekkend plot want het was veelal saai en de dialogen nogal droog van smaak. De magie en trucs gaven niet echt een wow-factor wat bij de eerste film nog wel indrukwekkend was. Lizzy Caplan beschikt over te weinig charisme om de nieuwe horsemen te kunnen zijn en Michael Caine en Morgan Freeman hadden evenzo weinig inbreng, want hun karakters waren vrij stoffig. Het lijkt mij verstandig dat het circus van de horsemen met dit deel zal stoppen en de reeks niet uit te breiden.

Bodemloos flauw plot met weinig diepgang en traag van opbouw. John Cusack begint zo langzamerhand een acteur te worden die niet meer past in de rij van grote namen. Een film om gauw te vergeten en dus absoluut geen aanrader.