Opinions

Als klein mannetje ben ik opgegroeid met de boeken en de films uit het brein van Rowling. De waarde die ik hechte aan de verhalen en de verzinsels van de auteur waren enorm. De films vormde een rode draad door mijn jeugd en hebben zeker mijn identiteit op een bepaalde manier beïnvloed. Zoals iedere persoon van mijn leeftijd die waarde hechte aan fantasie en/ of film. Het langverwachte vervolg/ prequel kwam voor mij persoonlijk in eerste instantie dan ook wel te laat. Ik heb de magische verhalen van de tovenaarswereld achter mij gelaten en Harry Potter was niets meer dan een nostalgische trip waar ik soms op kon terug vallen. Dit wil niet zeggen dat ik niet geïnteresseerd was in de uitbreiding van de geliefde en jeugd bepalende wereld van Harry Potter. De magische vondsten en vertellingen mogen best een nieuw deel uit maken van mijn filmische interesse. Het herpakken en verdwalen in een wereld waar ik vroeger zo vaak in ondergedompeld werd: de ultieme nostalgia trip. Iets waar ik zeer gevoelig voor ben, dat heeft o.a Star Wars of Jurassic World wel bewezen.

Helaas wist de magie van de Potter wereld mij niet te overtuigen als we kijken naar deze prequel. Is mijn volwassenheid deze wereld overstegen? Ik denk persoonlijk van niet. De oude films raken mij nog steeds waar dit het al eerder deed. Zijn het de personages waar ik niet mee ben opgegroeid? Wellicht. Misschien moet ik deze serie iets meer tijd gunnen. Ik denk voornamelijk dat de cartooneskheid, de vol met computer geblafte basis mij een beetje uit de wereld heeft geslingerd. De digitale effecten zijn voor mij altijd iets waar ik heel snel door heen prik. Waar de eerdere Potter films nog een brug stichten tussen cgi en echte locatie/ props/ kostuums/ effecten, leek dit voor mij toch te veel op een animatie film. Helaas is dit gegeven de realiteit van vandaag als we kijken naar de moderne blockbuster. Dit wil zeggen dat dit niet het enige factor is wat mij uit de film heeft gehaald. Deels is dit ook het verhaal, waar ik mijzelf niet aan kon binden. Deels zijn dit de personages, waar ik mij nog niet aan heb gehecht. Voor nu dus nog een gammele 3 sterren, omdat ik mijn terugkeer nog niet heb weten te vinden binnen deze wereld. Ik hoop, en ik denk, dat een herziening en een sequel hier wel verandering in kan brengen. Het zal toch niet zijn dat ik een sprankje magie uit mijn jeugd compleet verloren ben?

Had deze film al een hele tijd in mijn dvd kast staan. Niet direct een film die ik zou kijken, maar ik heb stage gelopen bij de producent en was dus best benieuwd. Had niet al te hoge verwachtingen, maar wat een belachelijk stuk verdriet is deze film. De veel te lange matig gechoreografeerde vechtscenes worden afgewisseld met neppe sentimentele kots. Het scenario had nooit het daglicht mogen zien en is een aaneenschakeling van jat werk en inspiratieloosheid. De Nederlandse cast spreekt belachelijk Engels en de Chineze in deze film hebben nog nooit eerder geacteerd. Chantal Janzen is duidelijk op de verkeerde plaats, en met haar schaapoogjes weet ze op geen enkele manier een vorm van emotie over te brengen. Daarnaast is Smoorenburg de grootste bakfiets die ik ooit op het scherm heb gezien.

Bijzondere film met een bijzondere voorgeschiedenis. Over de film en zijn verhaal eromheen heb ik al veel gelezen en gehoord. Hierdoor valt de film iets wat tegen. Had hoge verwachtingen, en die zijn nu nog niet geheel ingelost. Duurde net even wat te lang allemaal. Het verhaal begon hier en daar wat te trekken en bevatte weinig elementen die de gehele speelduur bleven verwonderen. Het laatste uur- half uur was daarentegen pure cinemagie. Prachtig uitgewerkte boot over bergscène, op een bijna documentaire- achtige manier benaderd.

Wat betreft de originele taal; heb de Engelse versie moeten zien. Viel op dat het meerendeel wel overeen kwam met de mondbewegingen. Gelukkig maar, anders had ik mij hier aan lopen ergeren.

Ga de film laten bezinken en over een tijd nog eens bekijken. Voorlopig 3 sterren.

Flarden van Thomas begint en eindigt nergens. Een traag stuk met interessante invalshoeken qua vertelling maar de kijker wel op de proef stelt. Het constante gekuch van de hoofdrolspeler wekt irritatie op en scenes lijken nergens naar toe te gaan. Spel is overtuigend en het gebruik van minimaal camera werk is effectief.

Prima film, met de juiste Hitchcock bewerking. Vaak spannend maar weinig verrassend. Een flink aantal goede scènes en dialogen weten deze film wat extra's te geven, maar niet boven het gemiddelde uit te laten stijgen.

Erg jammer dat er in deze serie zoveel geknipt is op gore gebied. Want wat deze film echt mist zijn lekkere en vooral vieze kills. Jason is namelijk erg bruut, dreigend en angstaanjagend. Dat maakt deze film dan ook zo sterk. Als je al het realisme loslaat is deze film erg vermakelijk, en bevat het een perfecte sfeer. Een sfeer die al lang niet meer aanwezig was in de serie. Het is erg jammer dat de schaar er in moest voor een R rating, want dat is en blijft een zwak punt wat deze serie draagt; bijzonder weinig echte gore slachtpartijen. Iets waar, vooral de wat latere, grote en dreigende Jason, zo naar verlangt te hebben. De beul die hij hier is, kan niet de indruk maken die hij hoort te maken als er bij ieder steek, zaag of hak moment wordt weggesneden.

Het is dan ook erg betreurend dat deze film nooit zijn Director's cut kan genieten; veel van het gesneden materiaal is namelijk vernietigd.

Deze film is gewoon stoer. Gewelddadige actie, strakke dialogen, een seksueel gefrustreerde Tarantino en schietgrage Clooney. Deze film is top van abzurdheid. De voortgang van de film vindt ik uitermate intresant; van een echte Tarantino film ontpopt From Dusk Till Dawn zich in een fractie van één seconde zich in een ' blood and gore' festijn. Misschien kun je de gore wel een klein beetje vergelijken met Braindead e.d. Daar mee bedoel ik over de top horror eerste klas. Elk lichaamsdeel heeft wel minstens 1 keer de revue gepasseerd.

Dan heb ik het alleen nog maar over het laatste half uur van de film. Het begin is namelijk niet wat je verwacht. Scherpe dialogen en one liners stapelen elkaar op. Er kan bijna stiekem gesproken worden over een opvolger van Pulp Fiction of Reservoir Dogs. Daarom was het ook misschien wel een beetje jammer dat er vampieren in het spel kwamen. De film sloeg helemaal om en veranderde compleet van genre, wat een apart effect heeft. Vanaf daar gaat het als een sneltrein door maffe, bloederige situaties. Heerlijk over de top. Vermaak gegarandeerd, dus.

Dan de acteer prestaties. Tarantino weet een leuk seksueel gefrustreerde personage neer te zetten, Clooney weet met zijn looks en charme het vrouwelijke publiek te vermaken. Daarbij komt wel dat de geweldige dialogen en one liners (en dan met name die van Clooney) de acteer prestaties omhoog krikken, want met minder scherpen dialogen was ik toch minder onder de indruk geweest. Voor de rest was het spel niet zo bijster boeiend, maar verre van slecht.

Al met al een film die menig Tarantino/horror fan gezien MOET hebben. Top vermaak, 4½*

Vond deze film bijhoorlijk zenuwslopend. Er was enigszins herkenning omdat dit toch wel een rondspokende angst van de wintersporter is. Hier wordt goed op ingespeelt en aangedikt. Dit laatste was misschien een tikkeltje over done. Er is genoeg spanning en verfrissende dialogen en het spel is redelijk tot goed te noemen.

Top film. Heerlijk vermaak met een aantal flinke schrik momenten. Een goed en vlot lopend verhaal die originele en onverwachte wendingen te bieden heeft. Niet al te veel gore, maar de sfeer maakt een hoop goed.

Hoge verwachtingen, niet helemaal ingelost. Hier en daar een vreemde stijlwending waar ik mij niet altijd even goed in kon vinden. Funny Games schijnt een ander artestiek licht over de horror film. Interessant, maar niet altijd even treffend.