Opinions

Tja. Zomaar wat willekeurige zinnen door drie mensen in konijnenpakken in een huiskamer laten zeggen intrigerend en spannend te houden is een kunst. Hoewel ik mij toch erger aan het feit dat ik het idee heb dat de gedachten achter deze willekeurige zinnen pas na het maken zijn bedacht. Er zullen heus diepere gedachten zijn achter deze film maar dat kan met alles. Als ik met mijn digitale camera een flikkerende lamp ga filmen met klanken van Chopin op de achtergrond zijn er ook honderde mensen die er iets achter gaan zoeken en het uiteindelijk gaan waarderen. Maar je moet het natuurlijk wel even doen. En het idee om 3 konijnen in de huiskamer willekeurige zinnen te laten zeggen moet wel in je op komen en uiteindelijk worden uitgevoerd. Dat is toch een stuk lef en creativiteit. Door het goede gebruik van geluid weet Lynch dan ook nog eens een sfeer neer te zetten waar je akelig van wordt. En ook dat is knap. Want het blijven natuurlijk wel 3 konijnen in een huiskamer die willekeurige zinnen zeggen.

Persoonlijk ben ik denk ik te nuchter voor deze film. Die diepere gedachten erachten zullen allemaal best bestaan. Maar voor mij blijven het 3 konijnen in een huiskamer die willekeurige zinnen zeggen. Maar akelig is het zeker. En intrigerend ook. De film doet dus blijkbaar zijn werk.

Visueel bijzonder fraai, inhoudelijk saai en voorspelbaar. Na 30 minuten weet je al precies hoe de film zich zal vorderen, en dat doet deze dan ook zo. Depp deed het leuk, maar niet bijzonder. Erg veel humor was er ook niet te ontdekken. Helaas.

Prima vermaak met de nodige spanning en gore. De film wordt nergens speciaal, ondanks het idee wel leuk is.

Real Steel is een zeer fijne film. Er wordt nergens uit de bocht geschoten en de voorspelbaarheid is best groot, maar er zit een aangename 'flow' in en het verhaal weet te interesseren. Mooie effecten, die er verbazingwekkend realistisch uit zagen, werken sfeer verhogend. Het verhaal heeft niet veel om het lijf, en schommelt tussen een klassieke boksfilm en een familie film. Jackman speelt los en open, Dakota Goyo is een standaard kind acteur. Wel weten ze een werkende band tussen vader en zoon te creëren wat toch wel een aantal mooie scènes oplevert (mits je echt in de film ' zit' )

Vond het een heerlijk filmpje. Inderdaad, de film kabbelt voort, maar is niet erg. Dit is dan ook nadrukkelijk de insteek van het geheel. Het is zoiezo leuk om te zien als je iets met Rotterdam te maken hebt, als stad en als culturele zijde. Zo doet de helft van de bezetting van het ROtheater mee. Sterk spel, wat volgens mij het meerendeel gebaseerd is op improvisatie, en wordt er gewerkt met enkele richtlijnen.

Fraai. Bijzonder mooie animatie. Hoewel de personages op het eerste gezicht als onsympathiek kunnen worden ervaren draagt de film een bijzonder groot 'Disney'-achtig hart. Ook deze animatie productie ontkomt niet aan het feit dat de grap grotendeels uit de schattige kleine mannetjes gehaald moet worden, maar de film staat goed op zichzelf en ademt genoeg sfeer uit. Opvallend is dat het, ook al zit de Kerstman er in en sneeuwt het veel, het geen echte kerst film is. 3D werkt prima, maar is vaak ook overbodig.

Typisch geval van 'zo slecht dat het leuk wordt'. Verhaal is natuurlijk te krankzinnig voor woorden maar geldt slechts als excuus om zo veel mogelijk onzin op de kijker af te vuren. Er zijn duidelijk manga invloeden te bespeuren en af en toe lijkt het op een live action tekenfilm. Hoewel de neppe effecten voor lief genomen kunnen worden, is het soms wel erg vermoeiend kijken.

Absurdisme ten top. Trailer, maar vooral poster brengen je op het verkeerde been. Dit kan positief, maar ook negatief uitpakken. Voor mij was gelukkig het eerste het geval. Na een geweldige opening weet de film te boeien door al het creatieve en experimentele wat de makers in zich hadden. Hoewel het segment met de band hier en daar wat aan de langdradige kant is, weet het feit dat er een bewuste kijker is en dat alles gespeeld wordt mij het meest te interesseren.