Opinions

Prachtig geschoten film. De stad komt mooi tot zijn recht en wordt als een heus personage neer gezet. Daarnaast weet de film te verbazen door een inventief plot en bijzonder toffe kills. Alles is tot in de puntjes geperfectioneerd en visueel is het om te smullen.

Gezien tijdens de Sneak Preview. Fijn mee vermaakt. De grappen houden lang stand, en dat is een uniekcum te noemen. Het verhaal is redelijk origineel, maar inwisselbaar en een prima excuus om vulgaire trip grapjes te maken. Paul Rudd is een komisch talent. Aniston is, hoewel ze flink ouder is geworden, mooi als altijd.

Tja, Watchmen. Een prima vorm gegeven film met nogal wat heibel voor de neutrale kijker. Onverfilmbaar qua verhaal, nee, naar mijn mening kan dat prima. De film is alleen niet te verfilmen voor iedereen. Ze moeten de comic fans tevreden houden door bij het boek te blijven. Ook moet je de neutrale kijker, mensen zoals ik die nog nooit wat van Watchmen geroken hebben, vermaken. Ik kan me voorstellen dat hij op het eerste gebied slaagt. Naar mijn mening op het tweede gebied niet. Als nieuwkomer op Watchmen gebied ben ik niet door het verhaal overtuigd. Totaal niet zelfs. Waarom daar bijna 3 uur aan te pas moest komen is mij een raadsel. Bijna 3 uur was ook zeker te lang voor deze film. Er gebeurde te weinig interessants in een te lange tijd. Tuurlijk willen de stripboek fans alle details, maar ik vond niet alles even interessant. Wat mij wel aansprak was de look van de film. Er zat een prima sfeer in en het zag er visueel allemaal erg fatsoenlijk uit. Keer op keer werd je verwonderd door een mooie locatie of een cool kostuum. Ook de acteer prestaties waren behoorlijk. Maar het feit dat er te weinig gebeurde op bepaalde momenten, en er zeker een half uur vanaf had gemogen deed hem voor mij de das om. Het werd tegen het einde aan een beetje onaangenaam. Ik was uit het verhaal, de belangstelling was weg en visueel was ik er al aan gewend. De enorme actie scenes, waar ik van had gedacht dat die er in overvloed zouden zijn, bleven ook maar uit. Op de 3 uur zat er een kwartier actie in. Dat valt dus enorm tegen als je verwacht een spetterende actieknaller gaat bekijken. Met deze film wilden de makers naar mijn mening iets te interessant doen. Helaas, want het zag er allemaal puik uit. Waarom het verhaal niet te verfilmen was is mij een raadsel, net als het feit waarom die gloeiende kerel steeds in zijn blote jodokus moest lopen.

Mooie film; goede cast en een prachtige authentieke jaren '30 sfeer. Verhaal kon beter. Pattinson laat zien dat hij buiten zijn vampieren franchise een stuk beter kan acteren. Ben nooit fan van Reese Witherspoon geweest, maar deze is overtuigend en weet een prima indruk achter te laten. Waltz is daarnaast wat lauwtjes, maar weet een leuke rol in te vullen op zijn eigen manier.

Vond hem nog grappig. Dit zit hem vooral in de kleine reacties van Horace Cohen. De situaties zijn voorspelbaar en nooit bijzonder genoeg maar de film is sympathiek genoeg om de korte speelduur vermakelijk te blijven. Prima.

Gisteren gezien in de Sneak. Degelijke thriller/Drama. Het begin gaat iets te snel en laat een stevige opbouw achterwegen. Zodra het beladen onderwerp van de gedwongen prostitutie ten gehore komt, wordt het een stuk interessanter. Het is dan ook jammer dat de film meer de thriller kant op gaat en uit het perspectief van een 'buitenstaander' wordt verteld. De vele plottwists stapelen zich op wat jammerlijk te veel voorspelbaarheid veroorzaakt. De climax is simpel en teleurstellend.

Wat wel bijzonder sterk werkt is het zenuwachtige, rauwe camerawerk en idem montage. Af en toe veel ruis over het beeld, bewegende 'stiltes' en mooie kadrering wekken een naar gevoel. Daarnaast speelt Rachel Weisz een van haar sterkste rollen, met een aantal spel-hoogtepunten die de dynamiek en dramatiek in de zware scènes een niveau hoger lift. Ze is prettig om naar te kijken en weet haar wat lege, oninteressante personage meer diepte te geven.

Prachtig gefilmd en enorm sterke effecten die het boek Wiplala op een magische manier tot leven wekt. Sfeervol geschoten en enorme sterk setdesign die doet denken aan 'Honey I shrunk the kids'. Een hele beleving en een frisse nieuwe wind door de Nederlandse film. Een hele fijne interpretatie.

Wat voor mij persoonlijk de film breekt is het schrijfwerk. Niet eens het plot. Niet eens de ontwikkelingen of de geloofwaardigheid. Het viel mij op dat ieder personage, op een enkeling na, start vanuit chagrijnigheid. Onsympathieke karakters die de film moeten dragen. In plaats van verwondering en ontdekking is de neutrale gemoedstoestand van het grootste gedeelte van de personages minachting en boosheid.

Het zusje is een draak tegenover haar kleine broertje. Ze hebben een gedeeld trauma in het verlies van hun moeder, maar in plaats dat de ontwikkeling het verwerken is van dit trauma is het zo dat het zusje onaardig is voor haar broertje. De eerste scènes met het zusje zijn geen pretje. Uitschelden en negatief zijn. De vader, prima gespeeld door Peter Paul Muller, is niet verwonderd of onder de indruk van de magische gebeurtenissen. Hij is direct boos en minachtend tegenover de sympathieke Wiplala. Zodra de scènes zich naar de Chinese toko verplaatsen is het jongetje een schreeuwerige klier en is de oma alleen maar aan het vitten. Sterker nog, verderop. De introductie van het meisje in het ziekenhuis is onsympathiek: Ze zit aan de telefoon met haar moeder en zegt nog net niet 'Ja mam zeur niet zo. Nou doei!' Haar hele karakter is negatief vanaf de eerste scene en dit wordt nergens gerechtvaardigd. Haar ontwikkeling als karakter is verder geloofwaardig en oprecht. Waarom wordt bijna iedereen geïntroduceerd als een negatief persoon?

Zodra dit opvalt is dit moeilijk los te laten als kijker. Bijna ieder personage is onsympathiek of start onsympathiek. Ik snap dat ieder personage een ontwikkeling moet mee maken, maar moet dit van een slecht karakter naar een leuk karakter gaan? Of kan Wiplala helpen met het verwerken van een gezamenlijk trauma, het samenkomen van een familie of het versterken van een onderlinge band? Ik hou persoonlijk meer van kinderfilms die een diepere laag mee brengen in plaats van oppervlakkigheid. Een kinderfilm hoeft niet perse simpel te zijn. Juist het tegendeel. Daarom stem ik nu maar op 2,5*. Ik vind de film prachtig gemaakt. Het spel van Geza Weisz is sterk, even als wat supporting cast. Soms wat te veel gemoderniseerd, maar ok daar kan ik nog in komen. Helaas zijn de karakters dusdanig onsympathiek dat het voor mij een negatieve kijkbeleving maakt. En zodra je dit in je achterhoofd hebt zie je dit bij ieder karakter terugkomen. Jammer.

Gezien in de sneak. Een film die jammerlijk braaf blijft, en alleen maar uit spanningsopbouw bestaat. Het is hier en daar allemaal net te voorspelbaar. De prent weet weinig nieuws te brengen en wilt maar niet op gang komen. Radcliffe speelt aardig, maar het rondlopen met lantaarn door een oude verlate gang doet zijn Potter imago alleen maar versterken.

De film is uiterst sfeervol geschoten en heeft een prima set design. Maar is nergens een goede thriller, laat staan horror.

Deze film stond niet direct op mijn verlang lijstje. Het verhaal deed me niet veel, en van Mickey Rourke wist ik niet veel af. Toen Rourke genomineerd werd voor de Oscar en werd mijn interesse gewekt. Zonder enige hoge verwachting ging ik de film kijken.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wat een dijk van een film. Verhaal, cast, vormgeving, alles klopt. vanaf begin af aan wordt je mee gesleurd in het leven van de medelij wekkende Randy The Ram. Een geweldige rol van Rourke, die mij wist te raken met zijn onschuldige blik, vriendelijke lach en brute kracht die hij dikwijls om toverde in een vriendelijke vechtersbaas die, ondanks zijn status, respect heeft voor zijn tegenstanders. Dit zorgde er voor dat je goed kon mee leven met het karakter, en nog belangrijker, sympathie opwekte voor het personage. Het was mooi om te zien hoe Rourke zijn plek vond in de ring, of bij de slager. Ook zijn medespelers, met name Marisa Tomei ( die best de oscar voor vrouwelijke bijrol moht winnen ) lieten de film geloofwaardiger maken. Overtuigend was ook het verhaal. Sterk geschreven zonder poespas met veel overtuiging voor de karakters en hun ontwikkelingen. Grappig op sommige momenten, en ontroerend op de momenten dat dat ook echt nodig was. Alles was mooi en apart in beeld gebracht, doordat het allemaal dicht op de personages zat, en in het begin alleen de rug van The Ram in beeld was. Dit met de bedoeling je mee te laten lopen in het leven van de legende.

Dit was een totaal verassende film ervaring. Een film die meer erkenning verdiende bij de Oscar uitreiking. Rourke heeft mij weten te overtuigen. Zeker een herziening waard, met misschien wel een toekomst om in mijn top 10 te belanden.