Opinions

Redelijk tof.

Luchtige komedie. De combinatie met een (milde) horror is geslaagd. Ik mis wel wat verrassing. Het is eigenlijk perfect de film die ik verwacht had, maar daardoor blijf ik iets of wat op m'n honger zitten. Ryan Reynolds is de schijtlollige Reynolds die hij altijd lijkt te (willen) zijn, maar echt slecht hoeft dat niet te zijn. Naar het einde toe rijdt de film zich vast. Het leukste zit 'm in de ontmoetingen met de vrouwen en wat daaruit voort komt. Veel verder geraakt men niet.

3

Niet best.

Wat zo'n droogkloot als Tommy Lee Jones hier in de hoofdrol loopt te doen, is me niet geheel duidelijk. Hij past alleszins niet in dit lawaaierig en druk gedoe. Rampenfilms mogen voor alle duidelijkheid lawaaierig en druk zijn, het zou maar raar zijn als ze kalm zijn. Maar het mag toch net wat meer zijn dan. Meer spanning, meer amusement, meer adrenaline, door bijvoorbeeld wat originelere actie.

Volcano komt evenwel uit een tijd dat dit soort films hot waren. Intussen zijn we bijna 25 jaar later en is het toch aardig gedateerd. Aan rampenfilms is er in de tussentijd ook geen tekort geweest en zijn er dus wel betere films gemaakt.

1,5

Vreemd.

Meer dan een jaar geleden schreef ik in een 'recensietje' bij mijn eerste van Pedro Almodóvar dat het een schande was dat dat mijn eerste nog maar was. Nu moet ik eigenlijk schrijven dat het een schande is dat dit nog maar mijn tweede Almodóvar is.

De cineast heeft, behalve naam en faam, toch ook een hele eigen stempel die ik op zich tot op zekere hoogte kan smaken. Het kleurenspel, om maar iets cliché te noemen. Zijn films, ook Volver, zien er kennelijk echt mooi uit. Heerlijk sfeertje ook, zuiders - terwijl dat dat niet per se mijn ding is.

Zijn films zijn inhoudelijk ook wel best vreemd. De humor is wel oké, maar wordt vaak abrupt onderbroken door een lading stevig drama - drama dat op het eerste gezicht nogal vergezocht lijkt. Deze film heeft daar ook wel een beetje last van. Het maakt het er niet gemakkelijker op een mening te vormen.

In ieder geval heb ik wel goesting in meer van Almodóvar's oeuvre. Er is op z'n minst iets te beleven in z'n films. En hij laat z'n acteurs erg goed acteren. Ik ken Penélope Cruz voornamelijk van Amerikaanse producties, maar dat is toch echt dag en nacht verschil met haar niveau als ze gewoon Spaans mag praten.

3

Zeer slecht.

En dat gaat op voor zowat alles aan deze film, maar hetgeen me het meest stoort is het gebrek aan emotie. Hoe zoetsappig men het allemaal heeft willen maken: het is simpele, droge kost, onbekwaam en zonder overtuiging gebracht.

Channing Tatum en Rachel McAdams helpen daar ook niet aan mee. Los van het feit dat geen van beiden erin slaagt te acteren - vooral Tatum is een ramp - is het gebrek aan chemie de dooddoener: zonder chemie immers geen basis voor een bleitverhaaltje.

Eéntje om snel te vergeten.

1

Goed.

De film is visueel een pareltje. Er zitten vaak shots in die perfect zijn. Het grauwe blauwe kleurenpalet maakt het af. De combinatie daarvan met de weinig bombastische maar geweldig ondersteunende soundtrack zorgt voor een geweldig sfeertje.

Inhoudelijk kan Vozvrashchenie zeker in het begin wel boeien, als het wat gissen is welke kant de film uitgaat - ik ben hem ook blanco ingegaan, ik wist enkel dat het een Top 250-film is. Aan het einde van de rit kan ik spijtig genoeg niet zeggen dat het me echt heel veel deed. Zowel de vader - toch een tikkeltje te autoritair zonder echte nuance - als de zoons zijn niet heel erg boeiende personages. Die jongste zoon wordt wel erg goed neergezet. Arm jongetje ook met die norse doch karakteristieke Sovjetkop.

Zeker een (audiovisueel) geslaagd uitstapje naar de Russische cinema, waar ik absoluut (nog) niet in thuis ben. Dit zet alvast de Deur der Nieuwsgierigheid wel wagenwijd open naar gelijkaardige cinema.

3,5

Teleurstellend.

Erg stemmig geschoten. Robert Eggers doet perfect waar de setting zich voor leent. Niet opgesmukt, maar wel efficiënt gebruik makend van natuurlijk licht en de grauwe omgeving. Als horror vind ik dat ook een veel betere keuze dan het inzetten op goedkope trucjes als jump scares. Inzetten op sfeer scoort in dit genre vaak veel beter bij mij.

Maar daar blijft het een beetje bij. Meer dan dat vind ik The VVitch niet bieden. Het acteerwerk is best oké, maar de film bestaat grotendeels uit dialogen vol extremistisch religieus gezwets. Dat is al niet aangenaam. Als ik dan ook de onderhuidse spanning niet echt voel, dan houdt het al snel op. Of er dan in de finale wel of niet sprake is van een duivelse aanwezigheid, laat me koud. Spijtig.

2