Opinions

Magere film.

Battle: Los Angeles gaat uit van een interessant concept. Het is een ding om militairen te zien vechten in de woestijn, het is iets heel anders om dat te zien in een woonwijk. Wat dat betreft is het eerste deel van de film geslaagd. De beklemmende sfeer van onzekerheid in een vertrouwde omgeving werkt goed. Het levert vermakelijke actiescenes op. Pas als de film een poging doet om het grootser aan te pakken faalt deze echt.
De introductie van vele personages aan het begin van de film was echter ook al een misstap. Het is duidelijk dat niet iedereen de eindstreep zal halen maar door de overvloed aan mogelijkheden doe je als kijker ook geen poging om ze aardig te vinden. De geforceerde verhaallijnen van toekomstige bruiloften, verloren broers en een slechte reputatie vallen geheel uit de toon. Later, met de introductie van burgers, wordt het er niet beter op. Battle: Los Angeles spendeert een groot deel van de veel te lange speelduur met het lekker rondknallen en wegrennen. Dat is op zich prima voor een grote blockbuster met vette special effects, maar juist omdat er continue het idee heerst dat er iets groots aan komt, slaagt de film totaal niet. Er is aan die kant een gebrek aan overweldigende actiescenes, over-the-top ontploffingen en confrontaties. Aan de andere kant is er niet genoeg verhaallijn om het interessant te houden.
De film heeft een interessant concept en een aardig einde (origineel om Rodriguez te laten leven, ook), maar daar blijft het bij. Verder valt de film precies tussen de regels van hersenloos popcorn vermaak en sterk geplotte blockbusters in.

Disney's donkerste en minst succesvolle klassieker is er een uit duizenden.

De documentaire 'Waking Sleeping Beauty' maakte me weer nieuwsgierig naar de film die een dieptepunt tekende in de Disney geschiedenis. Aan het eindproduct valt dit niet te ontkennen. 'The Black Cauldron' is een slecht uitgewerkte film. Toch heeft hij zijn charme.

Het is goed te merken dat er drie boeken in één script zijn geperst. 'The Black Cauldron' zit vol potentiële wendingen en avonturen die langer mochten duren. Vanaf de eerste scène zit de vaart er daardoor in wat het verhaal zelf niet ten goede komt.

Taran's avonturen zijn interessant en de personages die hij onderweg ontmoet zijn memorabel maar geen van beiden zijn goed uitgewerkt. Het geeft de dubbele smaak van vermaak en onbevrediging. De dialogen zijn matig en hoewel zij goed in lijn zijn met de vaart van het verhaal is bijna alles wat wordt uitgeslagen een cliché quote die in elke actiefilm te horen is.

Ondanks dat een goed verhaal slecht wordt aangepakt is 'The Black Cauldron' een verfrissend uitstapje van Disney's normale repertoire. Het maakt de schrikmomenten onverwachts en de horrortafarelen nog donkerder. Het is zonder twijfel Disney's zwartste film, met donkere humor en grauwe beelden. Ik kan me niet vinden in mijn bericht van zes (!) jaar geleden dat de animatie slecht is. Het is zeker geen meesterwerk, maar juist deze animatie past bij het verhaal. Alsof 'Fantasia' de donkere gedeeltes van 'Sleeping Beauty' ontmoet.

Door het originele verhaal blijft 'The Black Cauldron' een goede inhoud hebben, ook al komt deze nooit tot stand. De film is origineel en toch wanhopig cliché, kinderlijk maar grauw, vermakelijk maar slecht. Het cijfer gaat omlaag want er zijn weinig films die zo erg op de middellijn balanceren.

Mooie film.

Met 'Black Swan' wordt de werkdruk van het optreden in een thriller jasje gestoken. De wisseling van realiteit en de absurde, bloederige beelden maken het wat uitdagender, maar echt spannend wordt het nergens.

Het verhaal lijkt alles aan interpretatie over te laten, terwijl alles wel rond komt. Desondanks blijf je toch onbevredigd achter. Hoewel ontwikkeling op ontwikkeling volgt had ik tot ver in de film het idee dat het echte verhaal nog moest beginnen.

De strijd voor perfectie wordt origineel vertolkt terwijl de echte perfectie al behaald is door Natalie Portman die de film tot een hoger niveau tilt.

Een van de slechtste films die ik ooit gezien heb.

'The Blair Witch Project' gaat uit van een redelijk makkelijk concept. Drie jongeren die vermist raken in de bossen. Genoeg materiaal om een standaard horrorfilm van te maken, lijkt zo. Helaas hebben de makers gekozen voor een documentaire-achtige stijl. De film, die inmiddels een cultstatus heeft bereikt en door vele geroemd wordt, zou zich door die stijl onderscheiden.

Dat is zeker waar, al is het niet in de positieve zin. De docustijl zorgt namelijk voor een afstand tussen de kijker en de personages. In plaats van dat ik het idee krijgt door de ogen van de personages mee te kijken, ergerde ik me suf aan het gebrek aan informatie. Je was gedoemd om alleen te zien wat de camera zag, en die zag verdomd weinig. Ook zat je vast aan het eeuwige gezeik van de hoofdpersoon die gedegradeerd moest worden tot een figurant.

De acteurs waren belachelijk slecht. Het script kabbelde, ironisch gezien, onnatuurlijk verder. Geen enkele wending was subtiel of geloofwaardig. Ik heb me geen seconde in de rol van de personages kunnen verplaatsen, alleen omdat het ongelofelijke idioten waren die domme beslissingen maakte, onsympathiek waren en buitengewoon laf deden.

Het eindeloze geschreeuw, de vijf echte gebeurtenissen en het grandioos stomme einde zorgde voor een vreselijke filmbelevenis. Toegegeven, de laatste minuten waren eng, maar meer omdat de fantasie van mezelf en mijn medekijkers groter was dan dat van de filmmakers, die alleen maar konden teleurstellen.

Een vreselijke film, langdradig, onsubtiel en hoog irritant. Afrader.

Ultieme Amerikaanse film.

De film is een mooi verhaal over een jongen die wordt opgenomen in een rijk gezin en zo de kans krijgt om een professionele sporter te worden. Variaties op dit verhaal hebben we oneindig vaak gezien, maar 'The Blind Side' doet er niet aan af en weet de volle twee uur een interessant doch oppervlakkig verhaal neer te zetten.

Alles is echter middelmatig. Bullock is nou niet echt denderend origineel en Quintin Aaron krijgt nauwelijks de kans om echt te acteren. Zo'n beetje alle aspecten van het verhaal worden belicht en de ene zijn sterker dan de ander, maar het voelt alsof de film te veel wil vertellen en toch ook nog genoeg aandacht wil besteden een bijvoorbeeld een footballmatch. Zoals ik al zei, Amerikaanser dan dit kan niet, Christelijk, met sport als hoofdrol, familie tweede, en een naïef, sentimenteel en oppervlakkig beeld van de werkelijkheid, wat, moet ik toegeven, niet altijd verkeerd is.

3,5

Standaard Disney.

Ik moet zeggen Disney heeft het nog niet zo slecht gedaan met de CGI reeks. In vergelijking tot de Classics valt hij natuurlijk in het niet, maar tegenover de zeer vermakelijke Dreamworks weten films zoals 'Bolt' zich prima staande te houden.

Met een standaard Disney verhaal met een originele draai is Bolt een leuke familiefilm met, zoals dat hoort, een schattige hoofdrol en coole bijrollen (een hamster in een bol heeft een awesome-level van 'Madagascar's' diertje met groten ogen). Dit, een aantal goede grappen en een paar aardige wendingen, weten het toch wel slappe, voorspelbare verhaal staande te houden.

De animatie is mooi, maar nauwelijks zo verbluffend als we gewend zijn van Pixar en aangezien het niet zo cartoonesk is als Dreamworks, valt het er een beetje tussenin, wat dus een gemengd gevoel oplevert. Echt adembenemend is het nooit.

Al met al redelijk vermakelijk, met leuke critiek op televisieland, maar vooral met de potentie om een betere film te kunnen zijn.

3.0

Mooie film.

Hij kwam wat traag op gang, maar 'The Book Of Eli' is een mooie vertelling over hoop in een apocalyptische wereld.

Erg zwaar aan themathiek of mythologie is de film gelukkig niet. Het houdt de boodschap wat luchtiger en richt meer op vermaak. Het versterkt tevens die enkele scènes dat er wel aandacht besteed wordt aan het boek of aan wat er precies gebeurt is in deze wereld. Wat dat betreft is de film goed met een sterk einde en suggesties naar een goed opgezet plot.

Helaas wordt dit afgewisseld met standaard actiescènes en gebeurtenissen. Ze zijn vermakelijk, maar voorspelbaar. Hierdoor valt de film in een verloren land tussen een goed plot en matige opvulling. Maar aardig om te zien was hij zeker.

3,5

Redelijke actie/komedie.

Jennifer Aniston en Gerard Butler maken een leuk duo en het is best vermakelijk om hun een hele film te zien lopen kibbelen. Het verhaal loopt lekker en er zitten een hoop leuke personages. Geen uitzonderlijke film, maar zeker vermakelijk.

2,5

Volgens de formule.

'The Bourne Legacy' ademt dezelfde sfeer uit die van 'The Bourne Identity' zo'n leuke film maakte. Veel geren, een grotere organisatie die het nakijken heeft en twee helden die zichzelf telkens net wel redden. Maar meer dan dat voelt de film aan als een set-up voor een groter geheel en vergeet daarmee de kijker te boeien.
De trigger dat er meer dan een Bourne zou zijn werkte erg goed op me. Het biedt de gelegenheid om een frisse start aan een aardige franchise te geven. Het verhaal komt helaas traag op gang met veel achtergrond informatie die uiteindelijk niet van pas komt of onvoldoende inzicht geeft in de motieven van iedereen. Bijna geen enkel antwoord wordt gegeven en alles komt abrupt en zonder verklaring ten einde.
De film heeft zijn goede momenten met het gevecht met de wolf en de schietpartij in het huis maar de meeste actiescenes zijn rommelig en duren te lang. Renner en Weisz zijn leuk samen en maken een hoop goed, maar niet het gebrek aan invulling.
Door het beste te bewaren voor een vervolg dat er nooit gaat komen voelt 'The Bourne Legacy' maar half af. Het is een aardig kat en muis spel maar om alleen dat te genieten moeten er te veel onnodige scenes bekeken worden.

Minder dan ik gehoopt had en veel minder dan het had kunnen zijn.

Mooie, intrigerende film. De compliceerde maar natuurlijke band tussen Frank en de vrouwen is subtiel en meeslepend neergezet. De ietwat voorspelbare drama doet niet af aan het grote geheel. Sterke acteerprestaties, prachtige beelden en een goede structuur. Heerlijke verrassing van eigen bodem.

Een verassend sterk drama.

Eerst was ik enthousiast over de film, toen bleek het niet meer dan het 'Pearl Harbor' verhaaltje met een dramatische toon te zijn. Gelukkig stijgt 'Brothers' ver boven dat imago uit met sterke acteerprestaties en een goed gevoel voor familiedrama.
Het militaire aspect van de film was het grootste minpunt. Maguire is niet geloofwaardig als soldaat en komt later moeilijk uit de verf als een getraumatiseerde man. Ook kwam het een beetje geforceerd over dat de andere militair "de zwakke" moest zijn en uiteindelijk gedood moest worden, vlak voor de troepen hen kwamen redden.
Maar aan de drama kant was alles top. Van realistische onderwatersteken die gebroken families kunnen leveren (ik snap nog steeds niet wie nou de vader van wie is) tot aan geloofwaardige overgangen van gevoelens. Alles wordt genuanceerd, overal zit een andere zijde aan. Het is sterk, maar niet perfect. Je wacht namelijk de gehele film tot het voorspelbare plot uiteindelijk tot een climax komt en wanneer dat gebeurd stelt de film ietwat teleur.

Het had beter gekund, maar aan de eigentijdse familiedialogen en sterke acteurs van jong tot oud zal het niet hebben gelegen.

4,0